SIMONE VAN OLST
  • Home
  • Beelden
    • Beelden 1
    • Beelden 2
    • Beelden 3
    • Exposities
    • Werk in opdracht
  • Workshops
    • Bedrijfsworkshop
    • Studenten
    • Lezingen met workshop >
      • Masterclass: Schets naar Beeld
      • Masterclass: Chaos Schriftje methode
      • In de voetsporen van Henry Moore
      • Metamorfose volgens Arp
      • De natuur volgens Barbara Hepworth
      • Revolutie in Vorm
    • Groepsworkshops
    • Thematische verdiepingsworkshops >
      • Masterclass: Botanisch beeldhouwen 5 dgn
      • Masterclass: Anatomische torso 5 dgn
      • Natuurlijke vormen
      • Organische vormen
      • Torso uit ruwe vorm
      • Uit je Bolletje
      • Schaal maken
      • Vogel maken
      • Beeldhouwen tijdens Kerst
    • Wiskundige verdiepingsworkshop >
      • Masterclass: Drieknoop (Lemniscaat)
      • Binnenstebuiten: Dubbele Hol & Bol
      • Dubbele Lemniscaat
      • Modulelessen: Verdieping
      • Möbiusband één draai
      • Möbiusband vier draai
      • Open Olöide
    • Boek jouw creatieve zaterdag
  • Cursussen
    • Informatie cursussen >
      • Kies jouw strippenkaart!
      • Boek jouw proefles!
    • Ontdek Alex & Simone Unlimited
    • Mastermind: Masters in Steen
    • Winteracademie
    • Zomeracademie
  • Agenda
  • Blogs
  • Boeken
    • Natuur beeldhouwen in steen
    • De kunst van anatomisch beeldhouwen
    • Ontdek: Schets naar Beeld
  • Webshop
    • Cadeaubon
  • Contact
    • Projecten >
      • Publicaties
    • Inspiratienieuws
    • Over ons >
      • Openingstijden
      • Vakantieschema
      • Vacatures
      • ​Beeldhouwwerk voor film, TV en producties
      • Groendecorateurs
    • Veel gestelde vragen
    • Winkel, materialen & service
    • Algemene voorwaarden >
      • Privacyverklaring
      • Cookieverklaring

Tussen TGV en TWA - waarom we een boekenclub voor kunstenaars nodig hebben

28/1/2026

0 Opmerkingen

 
De wereld is druk, de digitale ruis is oorverdovend, en wat doen mensen massaal? Ze zoeken de stilte van het geschreven woord. Overal ter wereld schieten boekenclubs als paddenstoelen uit de grond. Mensen komen samen, vaak met een glas wijn of een kop sterke koffie, om de verhalen en ideeën in romans te ontleden. Ze zoeken verbinding rond het inzicht.

En als ik kijk naar mijn eigen leven, zie ik diezelfde spanning: de chaos van mijn gedachten is vaak een TGV-trein die met topsnelheid door mijn hoofd dendert. Maar de tegenhanger? Dat is mijn innerlijke TWA-vlucht, (Trans World Airlines) die grote, academische vlucht die ik maak zodra ik een zwaar kunstboek open sla. Dan stap ik uit de alledaagse druk en stijg ik op naar de wereldse, tijdloze dimensies van de kunst literatuur.
En dat snap ik helemaal. Sterker nog, ik ben zelf de grootste boeken-carnivoor die je zult tegenkomen.
Mijn leeslijst is, net als mijn hoofd, een creatieve databank vol onverwachte wendingen: van Scandinavische thrillers (want die spanning is de perfecte tegenhanger voor de rust in mijn atelier) tot, en dit is mijn absolute passie, kunstboeken in alle vormen en soorten. Van poëtische romans over het leven van een kunstenaar tot zware naslagwerken over architectuur, mode, en hedendaagse beeldende kunst. Je kunt het zo gek niet maken.

Mijn droom is altijd al geweest: als de romanlezers samenkomen, waarom dan niet wij? Waarom geen club voor diegene wiens hart sneller gaat kloppen van de theorieën achter een mobile van Calder, of de zachte, vloeiende spanningen in het werk van Jean Arp, Henry Moore en Barbara Hepworth? We hebben een boekenclub nodig voor mensen die lezen om te zien, te voelen, en te creëren.
boek natuur beeldhouwen in steen simone van olst
De bibliotheek als ankerplaats
Mensen die mij kennen, weten dat mijn liefde voor boeken soms een logistieke uitdaging is. De museumshop na elk bezoek aan een galerie of experimentele tentoonstelling? Dat is mijn grootste vriend. Alex kan erover meepraten; hij sjouwt vaak kilo’s papier de auto in. Thuis zouden de boeken door onze houten vloerbalken storten, vrees ik. Gelukkig staan al die boeken hier in ons beeldhouwatelier in Leiden met een betonnen vloer, waar ze als een soort stille, gewichtige community fungeren. Ze zijn de academische ruggengraat van onze expertise.

Maar waarom is die stapel boeken zo belangrijk voor de beeldhouwer?
Boeken over kunst zijn de perfecte brug tussen de mentale TGV van de ideeën en de slow motion van het tastbare, fysieke werk in steen.
  1. Input voor de creatieve databank. Mijn ADHD-hoofd heeft een constante, hoogwaardige stroom van input nodig om de beste output te genereren. Romans over kunstenaars geven inzicht in de psychologie achter het creatieve proces. Boeken over architectuur geven inzicht in vormspanning, schaal, en leegte. Die kennis is het zaadje voor de Transformatie die je zoekt in je eigen sculpturen.
  2. De noodzaak van verbinding. Je leest over de worstelingen van grote meesters, hun twijfels, hun chaos-schriftjes vol mislukte schetsen. Dat relativeert de eigen angst om te falen in het atelier. Je bent niet alleen.
  3. De fundering van de vorm. Je kunt geen diepgaande, abstracte kunst maken als je alleen maar op instinct werkt. Je moet begrijpen wat structurele integriteit betekent, wat minimalisme inhoudt, en hoe licht en vorm elkaar beïnvloeden. Die kennis vind je in de boeken.
boeken voor lezing simone van olst
Van boek naar beitel is de noodzaak van discussie
Waar het om gaat, is dat lezen ons vult, maar dat praten over wat we lezen ons verankert in de wereld.
Als je een kunstboek leest over de verhouding tussen massa en leegte, of een architectuurboek over het belang van de onafgewerkte muur, dan wil je dat bespreken met mensen die óók met hun handen in de materie staan. Je wilt horen hoe die theorie resoneert bij iemand die worstelt met het polijsten van albast of het vinden van de perfecte curve in marmer.

Dit is waarom de boekenclubs voor romans floreren: ze geven structuur aan de reflectie. En die structuur is precies wat wij nodig hebben voor de slow living die hoort bij het beeldhouwen.

We schrijven in dit atelier niet voor niets blogs over de boeken in onze atelier-boekenkast. Dat is onze manier om de lezer uit te dagen en te tonen hoe theorie en praktijk onlosmakelijk verbonden zijn. Dit is de academische onderbouwing van onze methode; het gaat niet alleen om de beitel, het gaat om de filosofie erachter.

En nu de grote vraag aan jou, lezer: welk boek heeft jouw blik op vorm of leegte voorgoed veranderd? Was het misschien een biografie over Hepworth die je aanzette tot de piercing in steen, of gaf een roman over architectuur je de moed om eindelijk die negatieve ruimte in je beeld toe te passen? Deel hieronder in de reacties welk boek jij direct zou willen bespreken in een club voor beeldhouwers! Want jouw lezing is net zo waardevol als jouw sculptuur.
De oplossing in ons atelier als focus voor kunst discussie
Ons atelier is al de fysieke manifestatie van die filosofie. Het is de plek waar creatie, techniek, en reflectie samenkomen.
​

Wij dagen je uit om die boeken mee te nemen, de inzichten die je hebt opgedaan over vorm en ruimte, en die direct te vertalen naar je werk.
  • De vaste afspraak (de strippenkaart).  Onze strippenkaarten zijn het dichtst dat we komen bij een gestructureerde 'kunstboeken club' en atelierbezoek in één. Je reserveert een vast, wekelijks moment (dinsdag-, woensdagavond,donderdag-, vrijdag of zaterdag overdag). Dit dwingt je om de theorie die je hebt gelezen over bijvoorbeeld de abstracte vormtaal, direct te testen in de steen. Je komt hier niet alleen om te werken, maar ook om de ideeën van de week te gronden. Alex en ik zijn jouw sparringpartners die de brug slaan tussen de boeken en de beitel.
  • Masterclasses en lezingen. Onze masterclasses en lezingen over specifieke materialen of artistieke stromingen zijn in feite diepgaande, interactieve sessies over de 'boeken'. Wij leveren de expertise en de academische onderbouwing, en dagen jou uit om jouw eigen lezingen en inzichten over te dragen via je werk. Dit is de meest intense vorm van discussie over kunst.​
boeken voor masterclass simone van olst
​De schoonheid van de steen is tijdloos, net als de ideeën die we in de boeken vinden. Laten we ze samenbrengen.
0 Opmerkingen

Jouw beeld, jouw reis: vrijheid in steen in ons atelier in Leiden

27/1/2026

0 Opmerkingen

 
Stel je voor: je stapt binnen in een ruim, licht atelier in hartje Leiden. De geur van steenstof hangt licht in de lucht, de zon schijnt door de grote ramen en je hoort het ritmische tikken van beitels. Hier vind je geen strakke, voorgeschreven paden, geen druk om te presteren, maar een plek waar jouw unieke creatieve reis centraal staat. Dit is de essentie van beeldhouwen in Beeldhouwatelier Simone van Olst: vrijheid en persoonlijke groei.

Vaak hoor ik de vraag: "Hoe verlopen de lessen precies?" Het antwoord is eenvoudig, en tegelijkertijd diepgaand: de lessen verlopen precies zoals jij dat wilt en zoals dat het beste past bij jouw ervaring, jouw kunde, jouw beeldend inzicht en zelfs jouw fysieke kracht. Wij geloven dat beeldhouwen toegankelijk is voor iedereen die de drang voelt om met de prachtige materialen die de aarde ons biedt, een blijvend kunstwerk te creëren.
beeldhouw docent Alex Sluimer met cursist
Een leerproces op maat: van beginner tot (ver)gevorderde kunstenaar
Mijn rol als docent in dit proces is niet die van een autoritaire leraar die voorschrijft wat je moet doen. Nee, ik zie mezelf als een ervaren gids die naast je staat, je de weg wijst, en je uitdaagt om je eigen pad te vinden. Met tientallen jaren ervaring in het vak en duizenden uren met de beitel in mijn handen, heb ik een enorme schat aan kennis opgebouwd, en het is mijn passie om die met jou te delen.

Voor de absolute beginner
Je begint met een steensoort die past bij jouw energie en fysieke mogelijkheden, vaak speksteen of een zachte albast. Ik help je met de basis: hoe houd je een beitel vast? Welke slagtechniek is het meest efficiënt? Hoe kun je de steen veilig bewerken? We beginnen met simpele vormen, en al snel ontdek je dat je 'twee linkerhanden' een mythe was. Je zult versteld staan van wat je al in de eerste lessen kunt bereiken. Het belangrijkste is het plezier in het proces en het ontdekken van de mogelijkheden van het materiaal.

Voor de ervaren hobbyist
Zit je al langer in het vak, maar merk je dat je vastloopt, of wil je je werk naar een hoger niveau tillen? Dan duiken we dieper. We gaan aan de slag met complexere concepten zoals:
  • Ruimtelijk inzicht. Hoe manipuleer je de positieve en negatieve ruimte om spanning en dynamiek in je beeld te creëren?
  • Licht en schaduw. Hoe gebruik je de vlakken en rondingen van je sculptuur om het licht te vangen en te leiden, waardoor je werk tot leven komt en van alle kanten interessant is?
  • Materiaalkennis. We verkennen nieuwe steensoorten – van marmer tot serpentijn – en hun specifieke eigenschappen. Ik deel mijn kennis over de beste gereedschappen en technieken voor elk materiaal, zodat je efficiënter en met meer vertrouwen kunt werken.
  • Verfijning en expressie. We gaan dieper in op de intentie achter je werk. Wat wil je écht zeggen met dit beeld? Hoe kun je de vorm zo zuiver mogelijk maken om die boodschap over te brengen, zonder onnodige details? Dit is waar de 'kunst' begint, en waar je jouw unieke stem als beeldhouwer vindt.

Ongeacht je niveau, de kern blijft hetzelfde: persoonlijke begeleiding en de vrijheid om jouw visie te volgen. Ik stel de juiste vragen die je helpen om zelf tot inzichten te komen, en geef praktische tips die je direct kunt toepassen.
Samen sterk: onze unieke samenwerking in het atelier
Ons atelier is meer dan alleen een werkplek; het is een plek waar samenwerking en passie samenkomen. En dat geldt niet alleen voor de cursisten onderling, maar ook voor Alex en mijzelf. Als partners in het leven, in de kunst, én in het atelier, vullen we elkaar perfect aan.

Mijn expertise ligt in het begeleiden van het creatieve en vormgevende proces. Ik help je met het ontwikkelen en bedenken van je beeld, het vertalen van je ideeën naar driedimensionale vormen, en het verfijnen van je artistieke visie. Van de eerste schets tot de laatste polijstbeurt, sta ik naast je.

En wanneer het aankomt op het fysieke aspect van het beeldhouwen, het veilig opzetten van zware stenen, of het aanpakken van complexe technische uitdagingen, dan komt Alex's unieke expertise in beeld. Alex is de meester van de logistiek en de zware klussen in het atelier. Of je nu een groot blok marmer wilt verplaatsen, hulp nodig hebt bij het fixeren van je beeld op de werkbank, of een technische oplossing zoekt voor een complexe constructie – Alex staat klaar met zijn kracht, zijn vindingrijkheid en zijn diepgaande kennis van gereedschap en veilige werkmethoden. Zijn aanwezigheid garandeert dat iedereen, ongeacht fysieke kracht, veilig en efficiënt kan werken.

steenbeeldhouwen in leiden
Samen vormen we een compleet team. Deze synergie, deze gedeelde passie en de aanvullende vaardigheden, maken onze begeleiding zo bijzonder en effectief. Het is een veilige en stimulerende omgeving waar je je volledig kunt richten op je creatieve proces, wetende dat alle praktische en technische ondersteuning binnen handbereik is.
Geen drempels: beeldhouwen voor iedereen (ook met fysieke uitdagingen)
Een van de meest bevredigende aspecten van mijn werk is het zien hoe mensen, die dachten dat beeldhouwen niet voor hen was weggelegd, opbloeien in ons atelier. En dit geldt zeker voor mensen met complexe lichamelijke ongemakken.

We hebben ruime ervaring met het aanpassen van de werkwijze en de omgeving aan jouw specifieke behoeften:
  • Aangepaste werkplekken. Ons atelier in Leiden is ruim en biedt diverse mogelijkheden. We kunnen werkbanken aanpassen aan verschillende hoogtes, en er is ruimte om zittend of staand te werken, afhankelijk van wat voor jou het meest comfortabel is.
  • Gereedschap op maat. Er zijn lichtere hamers, ergonomische beitels en elektrische gereedschappen die het zware werk verlichten. We adviseren je over de beste keuzes voor jouw situatie, zodat je zonder onnodige belasting kunt werken.
  • Slimme technieken. Ik leer je technieken die de belasting van je lichaam minimaliseren. Het gaat vaak om het gebruiken van de zwaartekracht, het gewicht van je lichaam, en de juiste slagkracht in plaats van pure spierkracht.
  • Pauzes en ritme. Er is geen haast. Luisteren naar je lichaam en voldoende rust nemen is net zo belangrijk als het hakken zelf. Het plezier staat voorop, niet de snelheid.

Het maakt niet uit of je last hebt van je rug, je gewrichten, of andere fysieke beperkingen; wij denken mee en zorgen ervoor dat je kunt genieten van het beeldhouwen. Het gaat om het creëren, en daarvoor vinden we altijd een weg.
buiten beeldhouwen
Flexibiliteit en toegankelijkheid: zaterdag Workshops en strippenkaart
Om het je zo gemakkelijk mogelijk te maken om te beginnen of verder te gaan met beeldhouwen, bieden we verschillende opties aan:
  • De doorlopende cursus. Dit is onze meest populaire optie, waarbij je wekelijks in een vaste groep werkt aan je eigen projecten, onder continue begeleiding. Dit is ideaal voor wie zich echt wil verdiepen en een gestaag leerproces zoekt.
  • Zaterdag workshops. Ideaal als je weinig tijd hebt doordeweeks, of als je eerst eens wilt proeven van het beeldhouwen zonder direct vast te zitten aan een doorlopende cursus. Tijdens de Vrije Zaterdagworkshop kun je intensief aan de slag met een specifiek project of een techniek, en de sfeer van het atelier ervaren. Het is een laagdrempelige manier om de eerste stappen te zetten en te ontdekken of beeldhouwen iets voor jou is.​
  • Strippenkaartsysteem. Voor maximale flexibiliteit bieden we ook een strippenkaart aan. Dit is perfect als je een onregelmatig schema hebt of als je naast je doorlopende cursus extra uren wilt maken. Je koopt een aantal lessen in één keer en plant deze in wanneer het jou uitkomt. Het geeft je de vrijheid om te komen wanneer je inspiratie bruist, of om een extra push te geven aan een project.

​Deze flexibele opties zijn allemaal ontworpen met één doel: jouw creatieve reis zo toegankelijk en plezierig mogelijk maken.
Jouw avontuur begint hier
Het maken van een blijvend kunstwerk uit een oeroud materiaal dat de aarde ons heeft geschonken, is een diep bevredigende ervaring. Het is een meditatie in beweging, een dialoog tussen jou en de steen, en een proces van zelfontdekking.

Laat je niet langer weerhouden door de mythe dat je 'niet goed genoeg' bent. Jouw unieke perspectief, jouw handen, jouw verhaal – dat is wat telt. In ons ruime, lichte atelier in Leiden, onder mijn deskundige en persoonlijke begeleiding, en met de onmisbare ondersteuning van Alex, zul je ontdekken dat de steen op je wacht.

Kom en ervaar de vrijheid van creatie, de voldoening van het tastbare resultaat, en de warmte van onze gemeenschap. Het is zo gaaf om te zien hoe de vonk van inspiratie overslaat en hoe jouw kunstwerk tot leven komt.

Ben je klaar om te beginnen aan jouw beeldhouwavontuur? Probeer het uit of ontdek welke optie het beste bij jou past. We kijken ernaar uit je te verwelkomen!
0 Opmerkingen

Henry Moore op scherm – hoe media zijn beelden tot leven Brengen

26/1/2026

0 Opmerkingen

 
Als je denkt aan Henry Moore, zie je waarschijnlijk meteen die indrukwekkende, zachte vormen die bijna ademhalen in hun omgeving. Tijdens mijn lezing met workshop In de voetsporen van Henry Moore merk ik telkens weer hoe zijn werk je uitnodigt om stil te staan, te kijken en te voelen. Maar wat ik ook fascinerend vind, en wat vaak onderbelicht blijft, is hoe zijn kunst via film, televisie en andere media een heel eigen leven krijgt.

​John Wyver’s onderzoek bij de Tate laat mooi zien hoe deze mediavormen niet alleen Moore’s werk registreren, maar het ook interpreteren en een nog breder publiek laten genieten van zijn sculpturen.
Moore op scherm: kijken, voelen en begrijpen
Misschien klinkt het gek: een kunstenaar die zo sterk speelt met ruimte en materie wordt bekeken op een plat scherm. Toch laat Wyver zien dat juist door film en televisie de essentie van Moore’s werk nóg sterker naar voren komt. De camera volgt het licht over zijn vormen, legt de kleinste details vast en geeft beweging aan iets dat stil is. In documentaires en interviews lijkt het alsof je naast Moore staat, zijn handen ziet bewegen over klei of brons, en bijna zelf het materiaal voelt. Het scherm wordt zo een verlengstuk van zijn atelier – een manier om zijn wereld te betreden zonder fysiek aanwezig te zijn.
Documentaires die je meenemen
Moore was een kunstenaar van rituelen en aandacht voor detail. Door het filmen van zijn werk krijg je niet alleen een mooi plaatje, maar een kijkje in zijn hoofd en handen. Wyver bespreekt enkele documentaires die dat prachtig laten zien:

Henry Moore: Sculptor (1951)
Een vroege documentaire die Moore in zijn studio volgt. Het stof, de klei, het geluid van beitels – je voelt bijna de textuur van de materialen. En wat ik zo mooi vind, is dat het je laat zien hoe geduldig en zorgvuldig Moore te werk ging. Het is alsof je even in zijn creatieve ritme meebeweegt.

Henry Moore and Landscape (1980)
Deze documentaire legt de relatie tussen Moore’s sculpturen en de natuur vast. Zijn beelden zijn nooit los van hun omgeving; ze lijken altijd een gesprek te voeren met de lucht, de bomen, de heuvels. Het is alsof de sculptuur een onderdeel van het landschap 
henry moore lezing en workshop
wordt – iets dat je in een museum vaak mist. Je ziet hoe licht en schaduw over een vorm spelen en hoe de wind het geheel bijna doet ademen.

3. Henry Moore at the Tate (2007)
Deze film zoomt in op Moore’s werk in museale context. Je ziet details die je anders misschien over het hoofd ziet: krasjes, textuur, subtiele nuances in vorm. Het is een herinnering dat Moore elk oppervlak en elk materiaal met aandacht behandelde, en dat een sculptuur zoveel meer is dan alleen een vorm in de ruimte.
in de voetsporen van henry moore lezing
Televisie: Moore voor iedereen toegankelijk
Televisie heeft Moore’s werk een heel breed publiek gegeven, buiten de muren van musea en tuinen. Wyver noemt een paar mooie voorbeelden.
  • Omnibus (jaren ’60). Een serie die kunst toegankelijk maakte zonder het te simplificeren. De aflevering over Moore laat zien hoe zijn creatieve proces werkte en hoe hij kunst gebruikte om verhalen te vertellen over menselijkheid en verbinding.
  • Face to Face (1961). Een intiem interview met John Freeman. Moore, meestal rustig en bedachtzaam, werd hier uitgenodigd om zijn ideeën te delen. Het is alsof je naast hem zit, luistert naar zijn filosofie en zijn gedachten over kunst en leven meekrijgt.
  • The South Bank Show (1980). Deze aflevering laat Moore zien in het bredere culturele landschap. Zijn werk wordt geplaatst in relatie tot moderne kunst en cultuur, en je krijgt een beeld van zijn invloed op hedendaagse kunstenaars. Het laat zien dat Moore niet alleen beelden maakte, maar ook ideeën de wereld in bracht.
Wat dit ons binnen en buiten het atelier nog altijd leert
Wyver laat drie dingen duidelijk zien.
  • Media doet meer dan laten zien; ze interpreteert. Documentaires en televisie leggen niet alleen processen bloot, ze vertellen verhalen, schetsen achtergronden en laten de complexe denkwereld van Moore voelbaar worden. Ze geven inzicht in hoe een sculptuur ontstaat, welke keuzes Moore maakte en waarom, en laten zien hoe zijn werk zich verhoudt tot bredere kunststromingen en maatschappelijke thema’s.
  • Bereik maakt impact groter. Zonder film en tv zouden veel mensen nooit in aanraking komen met Moore’s werk. Media maakt het mogelijk dat iedereen zijn sculpturen kan ervaren, ongeacht leeftijd, achtergrond of locatie. Van scholieren die voor het eerst abstracte kunst ontdekken tot kunstliefhebbers die nieuwe lagen in zijn werk willen begrijpen: media vergroot de toegankelijkheid en maakt het gesprek over kunst breder en inclusiever.
  • Educatie en begrip groeien. Films en programma’s maken zijn abstracte vormen tastbaar en bieden context die een museumbezoek soms mist. Ze laten zien hoe Moore dacht, werkte en experimenteerde, en geven de filosofie en motivatie achter zijn werk bloot. Hierdoor ontwikkelt de kijker niet alleen een beter begrip van de kunstwerken zelf, maar ook van de manier waarop Moore kunst en samenleving met elkaar verbond.
henry moore lezing door simone van olst
Moore leeft overal
Wyver laat zien dat Moore’s nalatenschap veel verder gaat dan steen of brons. Zijn werk leeft voort op het scherm, in documentaires, interviews en televisieprogramma’s. En tijdens mijn lezing met workshop In de voetsporen van Henry Moore ervaren deelnemers zelf hoe vorm, ruimte en licht werken – zowel in werkelijkheid als via representatie.

Moore’s sculpturen nodigen ons uit om te kijken, voelen en te begrijpen, en media helpt ons om dat nog dieper te beleven. Zijn kunst blijft je raken, inspireren en laten nadenken, of je nu in zijn tuin staat of op een scherm naar zijn vormen kijkt. Het is een ervaring die je uitnodigt om je eigen verbinding te maken met Moore, met zijn ideeën, en met de wereld om je heen.
0 Opmerkingen

De wet van behoud van visuele energie: waarom jouw sculptuur 'leegloopt' (en hoe je de blik vangt)

26/1/2026

0 Opmerkingen

 
Heb je dat ook wel eens? Je staat in je atelier, omringd door het witte stof van albast of het harde gruis van marmer. Je kijkt naar een beeld waar je maanden aan hebt gewerkt. Technisch is het subliem. De afwerking is zo glad dat het licht eroverheen glijdt als water. En toch... het 'pakt' niet. Het beeld lijkt geen ruimte op te eisen. Het voelt alsof de kracht eruit sijpelt zodra je je omdraait.

In ons beeldhouwatelier in Leiden noemen Alex en ik, Simone van Olst, dit fenomeen de lekkende kraan van de compositie. Als ervaren beeldhouwers weten we dat een sculptuur meer is dan een statisch object; het is een levend drukvat van energie. En als je niet oppast, lekt die energie weg via onzichtbare kieren in je compositie, waardoor je werk letterlijk doodslaat.

In dit blog duiken we diep in de 'grammatica van de steen'. We kijken naar de wetten van Rudolf Arnheim, de visie van Eduardo Chillida en de psychologie van de waarneming. Want wie de energie beheerst, beheerst de kijker.
De psychologie van de 'vector': elke lijn is een pijl
Laten we de romantiek even opzij zetten en naar de feiten kijken: als we hakken, zijn we vaak bezig met de materie. Maar waar we eigenlijk mee bezig zouden moeten zijn, is de richting. In de kunsttheorie spreken we over 'vectoren'. Een lijn in een beeld is nooit statisch; het is een pijl die een kracht uitoefent op de hersenen van de kijker.

Rudolf Arnheim, de man die de Gestaltpsychologie naar de kunstwereld bracht, beschrijft in zijn meesterwerk Art and Visual Perception dat elke visuele vorm een 'perceptuele kracht' bezit. Wanneer jij een scherpe rand hakt, teken je een vector. Als die vector recht de oneindigheid in wijst - zonder ergens door een andere vorm, een schaduw of een tegenbeweging te worden opgevangen - dan lekt daar je energie weg.

cursist beeldhouwen in steen
De blik van de kijker glijdt van de steen af, de ruimte in, en komt niet meer terug. Het resultaat? Een beeld dat 'leegloopt'. Ons brein zoekt onbewust naar 'sluiting'. Een energielek is een gebrek aan die sluiting, waardoor het brein het beeld als 'onvoltooid' of 'onrustig' classificeert. De kijker verliest interesse, niet omdat je onderwerp saai is, maar omdat je visuele grammatica een doodlopende weg in slaat.
Het visuele zwarte gat: de angst voor de leegte
Naast lijnen die de energie naar buiten spuiten, kennen we het tegenovergestelde probleem: de vorm die de energie dichtslaat. Ik zie dit vaak bij gevorderde makers die onbewust lijden aan horror vacui — de angst voor de leegte. Uit een soort heilige eerbied voor de steen laten ze te veel massa staan.

Het resultaat is een visueel zwart gat. In plaats van een object dat de ruimte activeert, krijg je een dood gewicht dat de ruimte alleen maar bezet. Er is geen in- of uitgang voor de blik. De energie circuleert niet, maar stolt. Een sculpturale taal wordt pas echt interessant als er sprake is van een 'circulatie'.

De les van Bernini en MooreDenk aan de barokke meesterwerken van Bernini. Elke beweging van een hand wordt opgevangen door de plooi van een gewaad, die weer leidt naar de richting van de blik, die vervolgens weer terugleidt naar het centrum van het beeld. De energie circuleert in een constante lus. Niets lekt weg. Alles blijft binnen de psychologische grens van het kunstwerk.

In de moderne tijd zien we dit terug bij Henry Moore en Barbara Hepworth. Zij begrepen als geen ander dat de energie door de steen moet kunnen reizen. Hun beroemde gaten (piercings) zijn geen gaten; het zijn ventielen die de visuele druk van de massa reguleren. De leegte is daar een actieve tegenspeler van de materie.
De architectuur van het ankerpunt: hoe stop je het lek?
Hoe regisseer je die energie dan zonder dat het geforceerd voelt? Door 'ankers' te slaan. In de architectuur van de compositie noemen we dit visual anchors. Een ankerpunt is een bewuste interventie in de vectorstroom. Het dwingt de blik om te keren, te vertragen of te rusten.
lijn beeldhouwen
Er zijn drie manieren waarop wij in ons atelier ankerpunten creëren die de blik 'vangen':
  1. Het textuur-anker. Het menselijk oog vertraagt bij complexe details. Laat een gladde lijn eindigen in een zone met een agressieve beitelstructuur. De kijker moet 'werken' om de textuur te lezen, waardoor de energie wordt vastgehouden op de steen.
  2. Het schaduw-anker. Licht reist, maar schaduw stopt. Een diepe inkeping creëert een visuele barrière. Het is als een dam in een rivier; je stuurt de stroom waar jij hem hebben wilt.
  3. De tegen-vector (visuele rijm). Plaats een vorm die de richting van je 'lekkende' lijn spiegelt of herhaalt elders in het beeld. Dit creëert een elastiekje tussen twee punten in de ruimte, waardoor de energie binnen de compositie blijft stuiteren.
De 'chaos schriftjes' en de ADHD-flow
Mijn eigen hoofd is een creatieve databank die altijd 'aan' staat. Dankzij mijn ADHD leg ik razendsnel verbanden, maar dat kan ook leiden tot chaos in een compositie. Daarom zweer ik bij mijn 'chaos-schriftjes'. Voordat ik de beitel in de steen zet, schets ik niet hoe het beeld eruit moet zien, maar waar de spanning moet zitten.

Ik leer mijn cursisten hetzelfde: durf de regisseur te zijn van de ruimte rondom je steen. Beeldhouwen is niet het maken van een object; het is het moduleren van de omgeving. Zoals Eduardo Chillida zei: "Ik hakt niet in de steen, ik hakt in de ruimte."
Durf jij de confrontatie aan? De Mastermind 2026-2027
Beeldhouwen op dit niveau is geen vrijblijvende hobby meer. Het is een diepe, soms schurende zoektocht naar een eigen sculpturale stem. Het vraagt om de durf om je eigen werk volledig te fileren en opnieuw op te bouwen.

Voor de makers die voelen dat er meer in hun werk zit, die de basis voorbij zijn en die een jaar lang de diepte in willen duiken, openen we de deuren voor een uniek traject:

De Mastermind groep beeldhouwen (oktober 2026 – november 2027)

Dit is een traject van dertien maanden waarin we met een selecte groep van maximaal zes kunstenaars de grenzen van ons vakmanschap opzoeken. Geen standaard lessen, maar diepgaande sessies aan de bok en aan de discussietafel.

Wat kun je verwachten van dit jaartraject?
  • Maandelijkse deep-dives. Intensieve dagen in ons atelier in Leiden (Kenauweg 17a).
  • Theoretische onderbouwing. We koppelen jouw praktijk aan de visies van Arnheim, Chillida en Moore.
  • Radicale eerlijkheid. We gebruiken laserpennen en lichtplannen om elk energielek in jouw werk bloot te leggen.
  • Individuele groei. Persoonlijke begeleiding van Alex en mij, gebaseerd op bijna 25 jaar gezamenlijke expertise.
  • Expositie & portfolio. We werken toe naar een gezamenlijke afsluiting waarin jouw nieuwe sculpturale taal centraal staat.
Ballotage
Omdat we een groep willen smeden die elkaar echt uitdaagt, werken we met een ballotage. We zoeken geen 'perfecte' beeldhouwers, maar makers met een enorme drive, een open geest en de wil om te groeien naar een professioneel niveau.
Ben jij klaar om de 'lekkende kraan' van je composities definitief dicht te draaien en beelden te maken die de ruimte niet alleen bezetten, maar daadwerkelijk beheersen?

Meld je nu hier aan voor de ballotage van de Mastermind groep okt 2026 - nov 2027

De plekken zijn zeer beperkt. Durf jij de blik te vangen?
anatomische torso beeldhouwen
0 Opmerkingen

De meester van de chaos – hoe je associatieve brein een creatieve databank wordt met de Schets naar Beeld methode

22/1/2026

0 Opmerkingen

 
We hebben de wetenschap van de gedachte ontleed (eerste blog), het lichaam ingezet als eerste beitel (tweede blog), en de taal van de materie begrepen (derde blog). Nu is het tijd voor de finale integratie: hoe organiseer je de innerlijke storm?

Voor veel creatieven, en zeker voor degenen met een snel, associatief brein – de beelddenker – is het hoofd vaak een schatkamer vol georganiseerde chaos. Ideeën vliegen in sneltreinvaart voorbij, verbanden worden razendsnel gelegd, en de creatieve databank wordt continu gevuld. Ik ken het als geen ander; mijn 'chaos schriftjes' staan vol met snelle, soms onsamenhangende notities die later goud waard blijken.

De uitdaging is: hoe behoud je de energie en spontaniteit van die chaos, terwijl je de focus en structuur creëert die de steen eist?
De waarde van associatie in beeldhouwen
De woorddenker zoekt logica in de volgorde; de beelddenker vindt logica in de associatie. De masterclass Schets naar Beeld leert je hoe je deze associatieve kracht doelgericht inzet
Het concept: de gelaagde vertaalmethode
In plaats van de chaos te onderdrukken, leren we deze te kanaliseren. De snelle, onbewuste verbanden die je legt tussen een gevoel, een herinnering en een vorm, zijn niet storend; ze zijn het fundament van je unieke, authentieke sculptuur.
  • De snelle vangst. Je leert om die vluchtige gedachten en beelden onmiddellijk te vangen en te labelen met een zintuiglijke eigenschap. Als je aan 'Verbinding' denkt en je ziet meteen de ruwe korrel van zandsteen, dan is die associatie jouw eerste, meest zuivere schets.
  • De filter. De oefeningen in de Masterclass geven je de gereedschappen om de meest geladen associaties te filteren. Je kiest de beelden die de sterkste motorische respons opriepen en de beste dialoog aangingen met het gekozen materiaal.

Je verliest de spontaniteit niet; je maakt haar effectief.
schets naar beeld masterclass
Van multitasken naar multidimensionaal denken
​Vaak wordt gedacht dat de snelle associatieve geest zich niet kan concentreren. Dit is onjuist. De kunst is om niet aan veel dingen tegelijk te werken (multitasken), maar om je focus multidimensionaal te maken
studie schets naar beeld
De kennis die we delen:
Door de geleerde methoden – de innerlijke repetitie en de zintuiglijke transformatie – te combineren, leer je:
  • De zintuiglijke diepte. Je bent niet alleen gefocust op de vorm, maar tegelijkertijd op de textuur, de beweging, de lichtval en de benodigde kracht. Je traint je brein om al deze dimensies als één holistische opdracht te zien. Dit is een veel efficiëntere manier van 'denken' voor de associatieve geest.
  • De repetitie als anker. De motorische repetitie dient als een kalm, geaard anker voor de snelle stroom van beelden. Zodra je de beweging van de beitel begint te voelen, dwing je de chaos tot een pauze, waardoor je de helderheid krijgt die nodig is voor de trefzekerheid.​
​Dit is het bewijs dat je met een associatief brein niet minder goed bent in focus, maar dat je een andere, veel rijkere vorm van focus nodig hebt – eentje die alle dimensies van de creatie in één keer omvat.
De onmisbare meerwaarde van de masterclass
De vier concepten die we in deze blogserie hebben besproken – motorische verbeelding, belichaming van de vorm, de filosofie van de materie en het kanaliseren van associatie – zijn de pilaren van het meesterschap dat wij al 25 jaar in ons atelier uitdragen.

Wij geloven dat iedereen, ongeacht denkstijl, de verborgen taal van de beeldhouwer kan leren spreken.

De masterclass Schets naar Beeld heeft deelnemers de stapsgewijze, diepgaande methode gegeven om hun innerlijke chaos om te zetten in een creatieve databank die altijd klaar is voor de dialoog met de steen. Ze zijn de deur uitgegaan met niet alleen een nieuwe vaardigheid, maar met een fundamenteel begrip van hun eigen creatieve proces.

studie raspen
​Mis de volgende kans niet om je motorische verbeelding te trainen en jouw unieke creatieve chaos om te zetten in de helderheid die nodig is om een meesterlijk sculptuur te creëren.
Ben jij klaar om de chaos van je associatieve brein om te zetten in de trefzekerheid van de beeldhouwer? De complete methode om je creatieve databank te ontsluiten en je beelden feilloos te realiseren, ontdek je alleen tijdens de masterclass Schets naar Beeld. De datum voor de volgende editie wordt binnenkort bekendgemaakt in de nieuwsbrief! Begin alvast met trainen: Boek een strippenkaart en kom je nieuwe focus testen met albast, marmer of speksteen in ons inspirerende atelier in Leiden.
Laat de kans niet aan je voorbijgaan 
Schrijf je alvast in voor de masterclass Chaos schriftje methode in het voorjaar van 2026, en ga daarna verder met de masterclass Schets naar Beeld. Heb je de masterclass al eerder gevolgd? Geen probleem! Elke sessie is uniek: nieuwe inzichten, frisse oefeningen en verdieping die je creatieve proces verder verrijken. Ik hou ervan om telkens aan te passen, te verdiepen en te verfijnen – zo blijft het leren inspirerend en uitdagend! Zie ik je volgend jaar? Ik hoop het wel!
0 Opmerkingen

Henry Moore en de wederopbouw van een wereld: hoe een beeldhouwer zijn naoorlogse reputatie vormgaf

21/1/2026

0 Opmerkingen

 
Wie Henry Moore zegt, zegt monumentale vormen, menselijke kracht en een opvallende rust die nooit passief wordt. Maar wie dieper kijkt – zoals Andrew Stephenson doet in zijn onderzoek Fashioning a Post-War Reputation: Henry Moore as a Civic Sculptor – ontdekt dat Moore in de jaren na de Tweede Wereldoorlog iets veel groters aan het bouwen was dan alleen sculpturen. Hij bouwde mee aan het herstel van een samenleving. Niet met bakstenen, maar met brons, holtes, lijnen en een heel eigen visie op wat kunst kan doen voor de mens.

Tijdens mijn lezing met workshop In de voetsporen van Henry Moore duiken we in deze wereld, en dit onderzoek biedt daarvoor een prachtige laag extra context. Laten we erin stappen.
De oorlog die alles veranderde
Wanneer we Moore’s carrière bekijken, is de oorlog geen voetnoot maar een scharniermoment. Hij was al iemand vóór 1939 – vernieuwend, eigenwijs, bewust beïnvloed door pre-Columbiaanse kunst, Afrikaanse maskers en gotische kathedraalbeelden. Maar het was de oorlog die hem in direct contact bracht met de meest rauwe vorm van menselijkheid: angst, kwetsbaarheid en een verlangen naar bescherming.

Als officieel oorlogs-kunstenaar tekende hij de mensen die in de Londense metro schuilden tijdens de Blitz. Lange rijen slapende lichamen, kinderen tegen muren, moeders die hun armen om hun gezin klemden. Wat Moore daar zag, ging veel verder dan documentatie: het werd een levenslange fascinatie voor samenhang, overleven, verbondenheid.

Na de oorlog moest niet alleen Londen, maar de hele samenleving worden heropgebouwd. En Moore voelde die opdracht diep in zijn werk terechtkomen. Je ziet het in zijn vormen, in zijn schaal, en in zijn keuze om de openbare ruimte steeds vaker als zijn podium te zien.
Kunst als bindmiddel voor een kwetsbare samenleving
Waar sommige kunstenaars de studio ingingen om van de chaos te ontsnappen, stapte Moore juist de publieke ruimte in. Hij geloofde dat kunst weer een plaats moest krijgen midden tussen de mensen. Niet in zalen, niet achter slotjes, maar op pleinen, bij scholen, bij instellingen, in tuinen, in stadscentra.

Stephenson laat mooi zien: Moore zag kunst als een civieke verantwoordelijkheid. Sculptuur moest iets doen – troosten, verbinden, herinneren, uitnodigen tot gesprekken.

Zijn beeldtaal veranderde hierdoor niet zozeer, maar zijn bedoeling werd groter. De naoorlogse wereld had behoefte aan zachte monumentaliteit, en dat is precies wat Moore bracht.
sculptuur henry moore
Family Group: het symbool van een nieuw begin
Een werk dat deze periode prachtig samenvat, is Family Group (1950). Het is bijna onmogelijk om dit werk te bekijken zonder de geur van wederopbouw te voelen. De figuren zijn stevig, aards, warm. Geen pathos, geen drama – maar stabiliteit.

Dit werk staat symbool voor Moore’s overtuiging dat het gezin de bouwsteen was van herstel. Niet het gezin als conservatief ideaal, maar als plek van zorg, kracht en energie. Als een gemeenschap in het klein.

En precies daar zit Moore’s genie: zijn sculpturen zijn abstract, maar nooit afstandelijk. Ze zijn universeel, maar nooit onpersoonlijk. Family Group is eigenlijk een monument voor iedereen die toen opnieuw moest beginnen – en dat waren er velen.
Publieke sculptuur als dialoog met de stad
In de jaren vijftig en zestig werd Moore steeds vaker gevraagd om werken te maken voor openbare ruimtes. Grote scholen, universiteiten, nieuwe stadsparken, internationale instellingen – overal verscheen hij, met zijn eigen mix van monumentaliteit en openheid.

Werken zoals Knife Edge – Two Piece en vele varianten van de Reclining Figure tonen hoe Moore met de plek zélf in gesprek ging:
  • Hij keek naar de schaal van de omgeving. Moore had een scherp gevoel voor verhoudingen. Hij bestudeerde de grootte van gebouwen, open ruimtes en landschappen om te bepalen hoe een beeld zich daartoe moest verhouden. Zijn sculpturen zijn groot, maar zelden misplaatst. Ze sluiten aan bij hun omgeving zonder erin te verdwijnen, en vallen op zonder te overheersen. Zo ontstaat een evenwicht waarin het beeld en de plek elkaar versterken.
  • Hij hield rekening met de route van de zon. Licht speelde een cruciale rol in Moores denken. Hij wist dat zijn beelden gedurende de dag zouden veranderen door zon en schaduw. Daarom ontwierp hij vormen met openingen, rondingen en scherpe randen die het licht vangen en doorlaten. Het resultaat is een sculptuur die nooit statisch is, maar voortdurend van karakter verandert, afhankelijk van het moment en het seizoen.
beeld henry moore
  • Hij dacht na over hoe mensen zouden lopen, zitten en kijken. Moore stelde zich de toeschouwer actief voor. Hij vroeg zich af hoe mensen langs het beeld zouden bewegen, waar ze zouden pauzeren en vanuit welke hoeken ze zouden kijken. Zijn beelden nodigen uit tot rondlopen en soms zelfs tot zitten of leunen. Daarmee worden ze onderdeel van het dagelijkse leven en niet slechts objecten om op afstand te bewonderen.
  • Hij onderzocht hoe een vorm lucht en ruimte kan kaderen. Een belangrijk kenmerk van Moores werk is het gebruik van openingen en doorzichten. Hij beschouwde leegte niet als afwezigheid, maar als een actief onderdeel van de vorm. Door ruimte letterlijk te omlijsten, wordt de omgeving onderdeel van het beeld. Lucht, landschap en architectuur worden meegecomponeerd, waardoor het sculptuur en zijn context onlosmakelijk met elkaar verbonden raken.

Stephenson benadrukt hierbij dat Moore’s kracht niet alleen lag in het maken van beelden, maar in het schalen van ervaringen. Zijn werk domineert soms, ja, maar het onderdrukt nooit. Het nodigt uit.
Internationale groei en een grensoverschrijdende taal
Na de oorlog werd Moore een wereldwijd begrip. Niet omdat hij zichzelf profileerde, maar omdat zijn werk iets zei dat iedereen begreep.
  • De menselijke schaal. Moore werkte vaak monumentaal, maar verloor daarbij nooit het menselijk perspectief uit het oog. Zijn beelden zijn groot, maar ze sluiten aan bij het lichaam en bij hoe mensen zich door een ruimte bewegen. Ze zijn bedoeld om naast te staan, om omheen te lopen en om je toe te verhouden. Daardoor voelen ze niet afstandelijk of verheven, maar herkenbaar en nabij. De maat van de mens blijft altijd het uitgangspunt.
  • De kwetsbaarheid van het lichaam. In de vervormde, liggende en soms gefragmenteerde figuren van Moore ligt een diepe gevoeligheid besloten. Zijn vormen verwijzen naar bescherming en breekbaarheid tegelijk. Ze doen denken aan schuilplaatsen, omhullingen en rustende lichamen. Zeker na de verwoestingen van de oorlog kregen deze beelden een extra lading. Ze herinneren ons eraan hoe kwetsbaar het lichaam is, maar ook hoe veerkrachtig.
  • De kracht van vormen die rust geven. Moores sculpturen stralen vaak een opvallende kalmte uit. De afgeronde lijnen, stabiele volumes en evenwichtige composities nodigen uit tot verstilling. In plaats van onrust of conflict op te roepen, bieden zijn beelden een plek om te ademen en tot rust te komen. Die rust is geen vlucht, maar een tegenwicht. Ze maakt ruimte voor reflectie en herstel.
  • De wil om te blijven bestaan. Misschien wel het meest wezenlijke thema in Moores werk is volharding. Zijn beelden liggen, rusten of schuilen, maar ze geven zich niet over. Ze dragen sporen van beschadiging en spanning, en toch blijven ze aanwezig en stevig verankerd in hun omgeving. Daarmee verbeelden ze een stille, maar krachtige levensdrang. Niet triomfantelijk, maar standvastig.

Zijn sculpturen verschenen in New York, Zürich, Parijs, Toronto, Jeruzalem… en overal ging dezelfde beweging aan het werk: mensen liepen erheen, raakten het aan, liepen eromheen, gingen zitten, werden stil. Deze open benaderbaarheid was een van Moore’s grootste successen. Hij maakte kunst waarmee je mocht communiceren.
Maar niet iedereen was fan…
Stephenson laat ook zien dat Moore’s succes kritiek opriep. Sommigen vonden dat hij te veel meeging in de smaak van het grote publiek. Anderen vonden zijn grote werken te dominant – alsof ze zichzelf opdrongen aan de ruimte.

Toch bleef Moore trouw aan zijn visie. Hij geloofde dat kunst niet elitair moest zijn. Dat toegankelijkheid géén verraad aan de kunst is. En dat monumentaliteit niet hetzelfde is als arrogantie.

Die houding maakte hem niet alleen geliefd, maar ook invloedrijk. Hij veranderde mee met de tijd, maar nooit met de mode.
De echte nalatenschap: een wereld waarin kunst en samenleving elkaar weer vonden
De impact van Moore reikt veel verder dan zijn beelden. Hij heeft iets vormgegeven dat nog steeds onderdeel is van onze manier van kijken: de overtuiging dat kunst in de openbare ruimte een menselijke functie heeft. Zijn werk leert ons:
  • Dat kunst zich mag bemoeien met de wereld. Moore zag kunst niet als iets dat losstaat van het dagelijks leven. Zijn beelden staan niet achter glas of op afstand, maar midden tussen mensen, gebouwen en landschappen. Ze reageren op hun omgeving en nodigen uit tot aanwezigheid. Daarmee laat hij zien dat kunst een actieve rol mag spelen in de samenleving. Ze mag zich mengen in het leven van alledag, zichtbaar zijn, ruimte innemen en betekenis toevoegen aan plekken waar mensen samenkomen.
  • Dat kunst mag troosten, verbinden en vragen stellen. In Moores sculpturen zit een diepe menselijkheid besloten. Veel van zijn vormen verwijzen naar het lichaam, naar liggen, rusten, beschermen of schuilen. Daardoor roepen zijn werken gevoelens op van geborgenheid en herkenning. Tegelijkertijd zijn ze nooit eenduidig. Ze laten ruimte voor interpretatie en stellen vragen zonder antwoorden op te dringen. Zo ontstaat er een balans tussen emotionele nabijheid en intellectuele openheid.
  • Dat monumentaliteit zacht kan zijn. Hoewel zijn beelden vaak groot en zwaar zijn, voelen ze zelden overweldigend. Moore wist monumentaliteit te combineren met kwetsbaarheid en zachtheid. De afgeronde vormen, openingen en vloeiende lijnen zorgen ervoor dat zijn sculpturen benaderbaar blijven. Ze domineren de ruimte niet, maar gaan er een relatie mee aan. Daarmee doorbreekt hij het idee dat groots altijd streng of afstandelijk moet zijn.
  • Dat abstractie warm mag zijn. Moores werk is vaak abstract, maar nooit kil. Zijn vormen zijn organisch en geworteld in de natuur en het menselijk lichaam. Daardoor blijft de abstractie toegankelijk en invoelbaar. Hij laat zien dat abstracte kunst niet hoeft te vervreemden, maar juist kan uitnodigen tot aanraken, kijken en ervaren. Warmte en abstractie sluiten elkaar niet uit, ze kunnen elkaar versterken.
  • Dat kunst een gesprekspartner is, geen monoloog. Misschien wel het meest wezenlijke inzicht dat zijn werk ons geeft, is dat kunst niet alleen zendt, maar ook luistert. Moores beelden vragen om interactie. Ze veranderen door licht, perspectief en beweging van de toeschouwer. Ieder die eromheen loopt, erlangs zit of erbij stilstaat, maakt deel uit van het werk. Kunst wordt zo een gesprek, waarin betekenis ontstaat door ontmoeting.

Stephenson’s onderzoek toont hoe Moore in de naoorlogse jaren bewust werkte aan een rol als burgerlijk beeldhouwer – niet als staatskunstenaar, maar als kunstenaar voor de samenleving. Een verschil dat subtiel klinkt, maar enorm is.
Tot slot
Henry Moore’s naoorlogse carrière laat zien dat beeldhouwkunst een vorm van wederopbouw kan zijn. Niet als decoratie, maar als dialoog. Niet als luxe, maar als levensbehoefte.

Tijdens de lezing met workshop In de voetsporen van Henry Moore gaan we precies deze lagen onderzoeken. Want Moore nodigt ons uit om niet alleen naar zijn werk te kijken, maar ook om na te denken over wat wij achterlaten in de ruimte waarmee we leven.

schets henry moore
En misschien ontdekken we dan dat kunst nog steeds dezelfde rol kan spelen als in 1950: verbinden, dragen, openen. Net zoals Moore dat ooit deed.
0 Opmerkingen

Valentijnsdag in het atelier: samen creëren, samen herinneringen maken

20/1/2026

0 Opmerkingen

 
Valentijnsdag draait om samen zijn, om aandacht voor elkaar en om iets creëren dat blijvend is. Wat is er mooier dan die verbinding vast te leggen in steen? Samen beeldhouwen is een bijzondere ervaring. Handen die samenwerken, stilte die spreekt en een tastbare herinnering die ontstaat uit liefde, aandacht en creativiteit.

Stap binnen in Beeldhouwatelier Simone van Olst, dé plek in Leiden waar steen tot leven komt en creatieve dromen vleugels krijgen. Ons ruime atelier van maar liefst 350 m² aan de Kenauweg is veel meer dan alleen een werkruimte. Het is een lichte, open plek waar rust en concentratie samenkomen met inspiratie, ontmoeting en gezelligheid. Een omgeving waarin je even loskomt van de dagelijkse drukte en volledig kunt opgaan in het maken.

Hier geloven we sterk in één ding. Beeldhouwen is er voor iedereen. Of je nu samen met je partner voor het eerst een beitel vasthoudt, individueel nieuwe technieken wilt ontdekken of vastloopt in een bestaand project, bij ons ben je welkom. We bieden een unieke combinatie van vakkennis, persoonlijke begeleiding en een warme, stimulerende sfeer. Er is ruimte om te leren, te experimenteren, fouten te maken en te groeien.

Of je nu samen werkt aan één beeld of ieder aan een eigen vorm, beeldhouwen bij ons draait om aandacht, verbinding en het plezier van het maakproces. Zo wordt een moment samen niet alleen een herinnering, maar iets blijvends, vereeuwigd in steen.
Samen beeldhouwen tijdens de Vrije Zaterdagworkshop
De Vrije Zaterdagworkshop biedt een ontspannen en toegankelijke manier om samen creatief bezig te zijn. Rond Valentijnsdag is dit een prachtig moment om samen te komen met je partner, een goede vriend(in) of een dierbaar familielid. In een open ateliersfeer werken jullie gelijktijdig aan steen, ieder op eigen tempo en niveau, met deskundige begeleiding altijd dichtbij. Zo ontstaat er ruimte om te ontdekken, te verdiepen en elkaar op een nieuwe manier te ervaren.

Het gezamenlijke werken met steen nodigt uit tot aandacht en aanwezigheid in het moment. Terwijl vormen langzaam zichtbaar worden, groeit ook het gevoel van verbondenheid. Het proces is net zo waardevol als het eindresultaat. Er wordt gelachen, geconcentreerd gewerkt en soms juist in stilte gecreëerd. Aan het einde van de dag ga je niet alleen naar huis met een beeld, maar met een gedeelde ervaring die nog lang blijft resoneren.
samen beeldhouwen
Onze unieke expertise: Simone & Alex, jouw gidsen op de creatieve reis
De ziel van ons atelier wordt gevormd door jarenlange passie en ongeëvenaarde expertise, gebundeld in het dynamische duo Simone van Olst en Alex Sluimer, aangevuld met ons gepassioneerde team van hulpkrachten.
  • Alex Sluimer: de meester van precisie en concept. Alex is onze technisch virtuoos. Met een diepgewortelde liefde voor geometrische vormen en een fenomenaal technisch inzicht, leert hij je de steen te 'lezen' als een open boek. Hij gidst je door complexe technieken en helpt je om met de juiste vorm en aandacht voor de ruimte een krachtig en coherent concept neer te zetten. Zijn geduld en vermogen om ingewikkelde materie eenvoudig uit te leggen, maken hem een geliefde mentor voor zowel beginners als gevorderden die hun vakmanschap tot in de puntjes willen perfectioneren.
steenbeeldhouwen met plezier
  • ​Simone van Olst: de koningin van intuïtie en expressie. Mijn kracht ligt in mijn intuïtieve benadering en het talent om abstracte concepten en diepe emoties in steen te vangen. Ik inspireer je om buiten de gebaande paden te denken en jouw eigen, unieke verhaal en persoonlijke expressie in je werk te leggen. Mijn aanstekelijke enthousiasme en grenzeloze geloof in jouw creatieve kracht helpen je het karakter in de steen te verbinden met jouw karakter, resulterend in een uniek kunstwerk dat de ruimte vult met jouw energie.
​
​Samen delen we een schat aan kennis en ervaring die we met liefde overbrengen. Wij zien jouw unieke talent, dagen je liefdevol uit en vieren elk succesmoment met je mee. Bij ons ben je geen nummer, maar een gewaardeerde kunstenaar in wording, een deel van onze inspirerende familie. Onze expertise en ons warme hart zijn de sleutel tot jouw succesvolle en vreugdevolle beeldhouwervaring.
Jouw beeldhouwavontuur: flexibiliteit, persoonlijke groei en een bloeiende community
Ons atelier biedt een breed scala aan mogelijkheden voor iedereen die wil beeldhouwen.
  • Individuele begeleiding op maat. Of je nu komt voor een romantische Valentijnsdag workshop, een verdiepende cursus of om aan je eigen project te werken; wij bieden begeleiding die volledig is afgestemd op jouw tempo, niveau en leerdoelen. We helpen je niet alleen met de techniek, maar ook met het uitdiepen van je concept en de emotie die je wilt oproepen.
  • Ongekende flexibiliteit. Jouw drukke agenda is geen belemmering! Dankzij ons unieke strippenkaartsysteem kun je lessen inplannen wanneer het jou uitkomt, een week overslaan of wisselen van lesblok. Dit maakt beeldhouwen toegankelijk voor iedereen, zelfs met een onregelmatig werkrooster of specifieke fysieke/mentale uitdagingen.
  • Een warme, inspirerende community. Binnen ons atelier ontstaan prachtige verbindingen. De sfeer is open en gastvrij, waardoor je je snel thuis voelt en je kunt laten inspireren door mede-cursisten. Het is een plek waar creativiteit bloeit en vriendschappen ontstaan.
  • Alle gereedschappen binnen handbereik. Ons atelier is volledig uitgerust met alle mogelijke handgereedschappen en (indien nodig en onder supervisie) elektrische gereedschappen die je tijdens de les kunt gebruiken. Wij zorgen ervoor dat je de juiste middelen hebt om jouw visie te realiseren.
Kennis delen: samenwerken met de toekomst – stagiairs van vakopleidingen en kunstacademies
Als hét kennis-atelier voor beeldhouwen in steen van de Benelux, vinden wij het van groot belang om onze expertise en passie te delen met de volgende generatie. Daarom werken wij nauw samen met stagiairs van diverse vakopleidingen en kunstacademies, zowel nationaal als internationaal.

Onze stagiairs zijn een integraal onderdeel van ons team en dragen actief bij aan de dynamiek van het atelier. Ze krijgen de kans om:
  • Praktijkervaring op te doen. Van het voorbereiden van lessen en materialen tot het assisteren bij de begeleiding van cursisten (onder supervisie), en het meewerken aan atelierbeheer en onderhoud.
  • Te leren van ervaren professionals. Ze werken zij aan zij met Simone en Alex, en leren niet alleen over beeldhouwtechnieken, maar ook over de pedagogische aanpak, atelierlogistiek en ondernemerschap in de kunstwereld.​
simone van olst met cursist
  • Zichzelf te ontwikkelen. We bieden een veilige en stimulerende omgeving waarin stagiairs hun talenten kunnen ontplooien, specifieke projecten kunnen oppakken en waardevolle inzichten kunnen opdoen in het runnen van een bloeiend atelierbedrijf.
  • Bij te dragen aan innovatie. De frisse blik en nieuwe ideeën van stagiairs inspireren ons ook en helpen ons om continu te innoveren.

​Wij zijn trots op de rol die we spelen in de opleiding van jonge talenten en geloven dat deze samenwerking wederzijds verrijkend is. Het stelt ons in staat onze missie – beeldhouwen toegankelijk maken voor iedereen – breder uit te dragen en de kunst van het beeldhouwen levend te houden voor toekomstige generaties.
Begin jouw beeldhouwdroom vandaag!
Altijd al eens willen beeldhouwen of zoek je een nieuwe creatieve uitdaging? Kom langs bij Beeldhouwatelier Simone van Olst in Leiden, ervaar de sfeer en beleef zelf de magie van het steen bewerken. Onze Vrije Zaterdagworkshop biedt een unieke kans om samen te creëren en herinneringen te maken – perfect voor Valentijnsdag of een bijzondere dag met vrienden en familie.

​
Bekijk onze website voor alle workshops en cursussen, of bezoek ons aan de Kenauweg 17a, 2331BA in Leiden.



​Laat je verrassen door wat er ontstaat wanneer je tijd, aandacht en creativiteit samenbrengt. Of je nu komt om iets te vieren, te ontdekken of simpelweg samen te zijn, bij ons krijgt elk moment vorm in steen. We heten je van harte welkom in het atelier.
beeldhouwen in leiden
0 Opmerkingen

De levende vorm gekapt uit steen: figuratief beeldhouwen bij Simone van Olst

19/1/2026

0 Opmerkingen

 
Lieve kunstliefhebbers, makers met een passie voor steen, en iedereen die de menselijke vorm in drie dimensies wil verkennen,

Welkom op de blog van Beeldhouwatelier Simone van Olst! Ik ben Simone. Vandaag wil ik het met jullie hebben over een ambacht dat me na aan het hart ligt: het figuratief beeldhouwen in steen. Het is een discipline die een directe, eerlijke benadering van materiaal en vorm vereist. Een vak waar je met je handen, je hoofd en je gevoel werkt om uit een massief blok steen iets te creëren dat de essentie van de menselijke vorm en expressie raakt.
De menselijke figuur is al eeuwenlang een centraal thema in de kunst. Geen wonder, want het is de vorm die ons het meest vertrouwd is, en tegelijkertijd oneindig complex en boeiend blijft. Het vangen van een houding, een gebaar, een karakter of een emotie in een duurzaam materiaal als steen is een uitdaging die zowel technisch vakmanschap als een goed ontwikkeld gevoel voor vorm vraagt. Steen is een eerlijk materiaal; het verhult niets en vraagt om duidelijke keuzes. Het is een partner in het creatieve proces die respect en kennis afdwingt.
​

In mijn atelier in Leiden richten we ons op een benadering van figuratief steenbeeldhouwen die ik 'praktische intuïtie' zou willen noemen. Dat betekent dat we een solide basis van technische vaardigheden en kennis van anatomie combineren met het vermogen om te observeren, te voelen en keuzes te maken die verder gaan dan het puur technische. Het gaat erom een beeld te maken dat niet alleen ‘klopt’, maar ook ‘spreekt’.
aandachtig figuratief beeldhouwen
Direct in steen: de uitdaging en schoonheid van 'taille directe'
Werken 'en taille directe' – het direct hakken in de steen – is de meest pure vorm van steenbeeldhouwen. Anders dan bij modelleerbare materialen zoals klei, waar je kunt toevoegen en wegnemen, is steenbeeldhouwen een subtractief proces. Elke slag met de beitel is definitief. Dit klinkt misschien intimiderend, maar het is juist deze onomkeerbaarheid die het proces zo gefocust en bevredigend maakt. Het dwingt je om goed na te denken, om je voorstellingsvermogen te gebruiken en om een heldere visie te ontwikkelen.
​

Voordat we beginnen, is het essentieel om de steen zelf goed te leren kennen. Elke steensoort, en zelfs elk individueel blok, heeft zijn eigen karakter. Wat is de hardheid? Hoe loopt de structuur of de ‘draad’ van de steen? Zijn er aders, kleurverschillen of natuurlijke breuklijnen waar we rekening mee moeten houden of die we juist kunnen benutten? Een goede materiaalkennis is de basis.

Natuurlijk stappen we niet zomaar op een blok steen af zonder voorbereiding. Het maken van vormstudies, bijvoorbeeld in klei of was, is een zeer nuttige stap. Hiermee kun je composities uitproberen, volumes verkennen en een driedimensionaal begrip van je onderwerp ontwikkelen. Zo’n model dient als referentie, als een driedimensionale schets. Maar het is geen mal die één op één wordt overgezet. Bij de overgang naar steen begint een nieuw, uniek proces. De eigenschappen van de gekozen steen en de inzichten die tijdens het hakken ontstaan, spelen een actieve rol in de uiteindelijke vormgeving. Soms ontdek je tijdens het werken een prachtige kleurvariatie of een interessante structuur in de steen die je op nieuwe ideeën brengt. Dat is de dynamiek van het directe werken.
Voorbij de techniek: expressie en karakter in steen
Een technisch goed uitgevoerd beeld is knap, maar een beeld dat een verhaal vertelt of een emotie oproept, is wat mensen echt raakt. Hoe geef je een stenen figuur expressie en karakter? Dat is een kwestie van scherpe observatie en het vermogen om die observaties te vertalen naar vorm.

Het zit vaak in de details, maar ook in de grote lijnen.
  • Houding en gebaar. De manier waarop een figuur staat, zit of beweegt, vertelt al een heel verhaal. Een lichte buiging van de romp, de positie van de armen, de stand van de voeten – het zijn allemaal elementen die bijdragen aan de totale expressie.​
  • Anatomische accenten. Zonder in overdreven details te vervallen, kan het benadrukken van bepaalde anatomische kenmerken – de lijn van een sleutelbeen, de spanning van een spier, de curve van een heup – een beeld veel levendiger maken.​
figuratief beeldhouwen houding
  • Vlakverdeling en lichtval. De manier waarop vlakken ten opzichte van elkaar staan, bepaalt hoe het licht op het beeld valt en schaduwen creëert. Door hier bewust mee te spelen, kun je bepaalde delen accentueren, diepte creëren en de vorm versterken.
  • Oppervlaktebehandeling. Een ruw gehakt oppervlak geeft een andere expressie dan een gladgeschuurd of gepolijst oppervlak. De textuur van de ‘huid’ van het beeld draagt sterk bij aan het karakter ervan.

​In mijn begeleiding leg ik de nadruk op het ontwikkelen van een persoonlijke interpretatie. Het gaat er niet om een fotografische gelijkenis na te streven, maar om de essentie van een figuur of een expressie te vangen. Dit vraagt om een combinatie van analytisch kijken (hoe zijn de vormen opgebouwd?) en invoelend vermogen (wat drukt deze houding of dit gezicht uit?). Het is een vaardigheid die je ontwikkelt door veel te doen, veel te kijken en voortdurend te reflecteren op je werk.
De rol van materiaalkeuze
De keuze van de steensoort is bepalend voor het uiteindelijke resultaat en de werkwijze.
  • Zachte steensoorten (zoals serpentijn, albast, sommige kalkstenen). Deze zijn relatief makkelijk te bewerken en lenen zich goed voor vloeiende vormen en fijne details. Ze zijn ideaal om mee te beginnen en om snel resultaat te zien. Albast, met zijn lichtdoorlatendheid, biedt unieke mogelijkheden voor het spelen met licht.
  • Middelharde steensoorten (zoals Franse kalksteensoorten, sommige marmersoorten). Deze bieden meer weerstand en vragen om meer geduld en techniek, maar maken ook duurzamere en vaak gedetailleerdere werken mogelijk.
  • Harde steensoorten (zoals hardsteen/arduin, graniet, de meeste marmers). Dit zijn de meest veeleisende materialen. Ze vragen om gespecialiseerd gereedschap, veel fysieke inzet en een doordachte aanpak. Het resultaat kan echter van een ongekende kracht en duurzaamheid zijn. Graniet en hardsteen zijn bijvoorbeeld zeer geschikt voor buitenbeelden.

​De keuze hangt af van je ontwerp, je ervaring en het beoogde effect. In het atelier help ik je graag bij het kiezen van de juiste steen voor jouw project.
Het leerproces: stap voor stap naar meesterschap in steen
Figuratief beeldhouwen in steen leer je niet in één dag. Het is een ambacht dat geduld, oefening en goede begeleiding vereist. In Beeldhouwatelier Simone van Olst werken we stapsgewijs.
  1. Gereedschap en techniek. Kennismaken met de basisgereedschappen (zoals klopper/vuist, verschillende beitels, raspen, schuurmaterialen) en de fundamentele hak- en vormgevingstechnieken. Veilig werken is hierbij prioriteit nummer één. We besteden ook aandacht aan het opzetten van een goede werkplek.
  2. Observatie en vormbegrip. Oefeningen in kijken en schetsen naar model of naar voorbeelden om een beter begrip te krijgen van de menselijke anatomie, proporties, en hoe je complexe vormen kunt vereenvoudigen.
  3. Voorbereidende vormstudies (optioneel). Voor complexere projecten kan het zinvol zijn om eerst een model te maken in een makkelijker te bewerken materiaal zoals klei of was. Dit helpt om de hoofdlijnen en volumes helder te krijgen.
  4. Werken in steen. Het selecteren van de steen en het daadwerkelijk beginnen met hakken. We starten met het grof weghalen van materiaal (‘de steen openen’) en werken geleidelijk toe naar de fijnere details. Ik leer je hoe je de steen ‘leest’ en hoe je je gereedschap effectief gebruikt.
  5. Vormontwikkeling en verfijning. Dit is het hart van het proces. Het continu beoordelen van de vorm vanuit alle hoeken, het aanpassen van volumes, het uitwerken van details en het streven naar de gewenste expressie. Regelmatige feedback en overleg zijn hierbij belangrijk.
  6. Afwerking. De laatste, maar cruciale fase. Het schuren, eventueel polijsten, of het aanbrengen van andere oppervlaktebehandelingen die de ‘huid’ van het beeld bepalen en de kwaliteiten van de steen optimaal tot hun recht laten komen.

​Gedurende dit hele traject ligt de focus op jouw persoonlijke ontwikkeling. Ik bied technische ondersteuning en artistieke feedback, maar moedig je vooral aan om je eigen stijl en je eigen manier van werken te vinden. Het atelier is een plek om te experimenteren, te leren van elkaar en te groeien in je vakmanschap.
Steen: een uitdaging met karakter
Figuratief beeldhouwen in steen is een fysiek en mentaal uitdagend ambacht. Het vraagt om kracht, geduld en een zekere nuchterheid. Je werkt met een materiaal dat weerstand biedt, dat zijn eigen wetten heeft. Maar juist die uitdaging maakt het zo lonend. Er is een diepe voldoening in het proces van het langzaam maar zeker onthullen van een vorm, in het zien hoe een levenloos blok steen transformeert onder je handen tot iets dat karakter heeft, dat een verhaal vertelt.

Als deze directe, aardse manier van werken met een oeroud materiaal je aanspreekt, en als je de wens hebt om de menselijke vorm in al zijn facetten te verkennen, dan ben je van harte welkom bij Beeldhouwatelier Simone van Olst in Leiden. Of je nu net begint of al ervaring hebt met andere materialen en de overstap naar steen wilt maken, ik help je graag op weg.

torso figuratief beeldhouwen
Kijk op onze website voor het actuele aanbod van cursussen en workshops, of neem contact op voor meer informatie of een kennismakingsgesprek. Ontdek de kracht van steen en de voldoening van het creëren met je eigen handen.
Met een stevige, creatieve handdruk,
​

Simone van Olst
Beeldhouwatelier Simone van Olst, Leiden
0 Opmerkingen

De kracht van zacht - de paradox van de kunstenaar

13/1/2026

0 Opmerkingen

 
Kwetsbaarheid. Als je het woord uitspreekt, voel je bijna de collectieve neiging om een stap terug te doen. In onze maatschappij, die wordt gedomineerd door social media en de drang naar constante performance, wordt kwetsbaarheid te vaak verward met zwakte. We leren om muren op te trekken, om onszelf te beschermen, om vooral niet te laten zien waar we mee worstelen, waar onze twijfels liggen, of wat onze onzekerheden zijn. De maatschappij wil de sterke, de onberispelijke, de afgeronde versie van onszelf zien. De afgestudeerde, de succesvolle, de gelukkige.

Maar als je mij, Simone van Olst, vraagt waar échte, grensverleggende groei begint, en waar het meest inspirerende werk ontstaat, dan zeg ik je, uit 25 jaar ervaring in het atelier: in de kwetsbaarheid.
​
Het is de meest intrigerende paradox in het creatieve proces: juist door je open te stellen voor het imperfecte, het onzekere, en het ruwe, ontgrendel je een immense innerlijke kracht. Kwetsbaarheid is geen zwakte; het is het tonen van je ware, onvervalste zijn. Die kracht is essentieel voor je persoonlijke ontwikkeling, maar ook absoluut noodzakelijk voor creatie. Als je jezelf niet kwetsbaar opstelt, als je je schild ophoudt, kun je nooit een diepgaand of authentiek werk maken. Je blijft dan aan de oppervlakte, bezig met wat anderen verwachten of wat 'mooi' gevonden wordt, in plaats van wat je eigen diepste stroom wil vertellen.

We kunnen hier wel over blijven praten, maar het is in de harde steen dat deze theorie echt tot leven komt.
De onzekerheid van het eerste contact is de lege belofte
Beeldhouwen is de ultieme leerschool in kwetsbaarheid. Zodra je een ruw blok steen, of dat nu de zachte, vergevingsgezinde speksteen is, de lichtdoorlatende albast, of het compromisloze marmer, in handen neemt, sta je voor een lege belofte. Je hebt een idee, misschien een ruwe schets uit je chaos-schriftje, maar je weet zeker nog niet of het lukt. Je moet het materiaal in, zonder garantie op succes, met de blinde overtuiging dat er iets moois tevoorschijn kan komen.


Kwetsbaarheid betekent hier, het omarmen van de onzekerheid.
​

Ik zie het wekelijks in ons atelier aan de Kenauweg in Leiden. Veel mensen komen binnen met de angst om de steen te 'verpesten'. Die angst is feitelijk de angst om te falen, om kwetsbaar te zijn voor het oordeel (dat vaak eerst van onszelf komt, en daarna projecteren we dat op de omgeving). Maar het is onmogelijk om een beeldschoon, authentiek beeld te maken zonder eerst het risico te lopen dat je een verkeerde slag maakt, een lijn te ver doortrekt, of dat de steen een onverwachte ader of scheur vertoont. De steen liegt niet.
De kwetsbaarheid van het transformatieproces
Ik heb dit zelf keer op keer ervaren, vooral bij het werken aan grote, complexe beelden. Dat je na uren werk een deel van het beeld moet weghalen omdat je voelt dat het niet klopt, dat de vorm niet spreekt. Dat is pijnlijk. Het voelt als het weggooien van tijd en energie, maar het is essentieel voor verandering.

De kwetsbaarheid zit hem in de openheid van het onderwerp, in het durven presenteren van diep persoonlijk verdriet en de daaropvolgende kracht. Het is de moed om het oude los te laten, de veilige, oude vorm, om ruimte te maken voor de nieuwe. Dit zie je heel direct terug in mijn huidige serie Transformatie.

Deze beelden zijn volledig gepolijst. Die perfecte, gladde, bijna sensuele afwerking is geen camouflage, maar een noodzakelijke spiegel. De kwetsbaarheid zit hem in de voelbaarheid van de vorm, de rondingen, de holtes, de strakke, maar toch vloeiende lijnen die de innerlijke beweging van verandering en het verwerken van pijn vastleggen. Door het oppervlak zo te polijsten dat het de omgeving en de bezoeker haarscherp reflecteert, wordt het beeld een gesprek. Ik stuur mijn verdriet en mijn kracht de wereld in, in deze voltooide, onberispelijke vorm. Maar wanneer mensen voor het beeld staan, zien ze zichzelf erin gespiegeld, waardoor er warme, met verdriet doorlaten gesprekken ontstaan. De kwetsbare intentie van de kunstenaar creëert een veilige ruimte voor de kwetsbaarheid van de toeschouwer. Dat is de ultieme en meest krachtige transformatie.

Dit proces, waarin je leert dat falen of aanpassen inherent is aan het creëren, is de training die je nodig hebt om ook in het dagelijks leven kwetsbaar te zijn. De steen oordeelt niet; de steen leert je geduld en dwingt je tot eerlijkheid over wat werkt en wat niet.
De reflectie in het materiaal wordt het tonen van je innerlijk landschap
Kwetsbaarheid is ook je innerlijke landschap durven tonen zonder filter. Je kunt je niet verstoppen in de steen. Elke vorm, elke curve, elke onafgemaakte plek, vertelt iets over jouw proces en jouw emotie op dat moment.

Voor mij, met mijn ADHD en mijn creatieve databank vol ideeën, is het werken in steen vaak de enige manier om die wervelwind van gedachten te vertalen naar een rustige, tastbare vorm. Het is een daad van kwetsbaarheid om die rauwe energie zó te kanaliseren dat een ander het kan begrijpen en voelen.

De transparantie van albast als metafoor: marmer en albast zijn hierin fantastisch. Deze materialen vragen een immense overgave. De hardheid dwingt je om slow te gaan, wat de perfecte omgeving creëert voor innerlijke reflectie. Wanneer ik met albast werk en de steen doorschijnend wordt, is dat een metafoor voor het openstellen van jezelf. 
cursist beeldhouwen in leiden
Kwetsbaarheid is het creëren van die transparantie
Om het pure, interne licht van de steen zichtbaar te maken, moeten de wanden extreem dun zijn. Dit is de kwetsbaarheid in het materiaal zelf: het is een risico om zo ver te gaan, maar die pure schoonheid bereik je alleen als je bereid bent dat risico te nemen. Je creëert een dialoog tussen het fragiele, doorschijnende en de sterke, gepolijste buitenkant. Die wisselwerking tussen uiterlijke kracht en innerlijke transparantie is de essentie van kwetsbaarheid in sculptuur.Je merkt in het atelier dat mensen die hun onzekerheid durven te erkennen, uiteindelijk de meest persoonlijke en meest krachtige beelden maken. Ze stoppen hun verhaal in de steen.
De creatieve zelfzorg wordt de oefening in vrije tijd
Kwetsbaarheid tonen aan de wereld begint met kwetsbaarheid tonen aan jezelf. Je moet jezelf de ruimte en de tijd gunnen om die diepere laag aan te raken.

Veel mensen denken dat ze eerst rustig moeten zijn om te creëren. Wij zeggen: creëer om rustig te worden.

De eerste stap naar kwetsbaarheid is het creëren van een bewuste pauze, een 'dag zonder haast'. Dit is waar onze Samstone producten en het atelier zo cruciaal zijn. Ze zijn de structurele oefening in kwetsbaarheid.
cursist beeldhouwen met simone van olst
beeldhouw cursisten simone van olst
Samstone, de zachte, kwetsbare start
Om die sprong naar kwetsbaarheid te wagen, heb je een zachte, laagdrempelige opening nodig. Dit is de makkelijkste manier om die kritische stem in je hoofd even uit te zetten.

Onze Samstone DIY-pakketjes zijn perfect voor deze eerste, zachte stappen. Ze bevatten de vergevingsgezinde speksteen, waardoor je direct kunt beginnen zonder de angst om 'iets duurs' te verpesten. Je geeft jezelf het cadeau van een paar kwetsbare uren waarin je alleen maar met je handen werkt, en de steen als jouw stille luisteraar fungeert. Dat is pure, actieve zelfzorg. Het is een veilige, gecontroleerde manier om met het onzekere te beginnen.
Het atelier en de gedeelde kwetsbaarheid als katalysator
Als je merkt dat die kwetsbaarheid in de steen je goed doet, dan is het tijd voor de volgende stap: kwetsbaarheid in de groep en voor de expert. Dit vraagt moed.

In ons beeldhouwatelier in Leiden, aan de Kenauweg 17a, creëren we een veilige en tegelijkertijd uitdagende omgeving. Wij zijn niet alleen docenten; we zijn katalysatoren voor jouw creatieve, kwetsbare proces. Wij weten dat de weg naar het beste beeld langs twijfel en falen loopt.
  • Workshops & lezingen. Door deel te nemen aan een workshop of een lezing over bijvoorbeeld de diepere vormtaal, stel je je open voor nieuwe kennis. Dat is kwetsbaar: je erkent dat je iets nog niet weet. Maar deze momenten van geconcentreerde kennis, vaak onderbouwd met verwijzingen naar inspirerende boeken over abstracte kunst en creatieve psychologie, geven je de moed om met meer vertrouwen verder te gaan. We dagen je uit om de theorie direct in de praktijk te brengen, wat je kwetsbaarheid test, maar je expertise vergroot.
  • De commitment tot groei (de strippenkaart). Onze strippenkaarten zijn de ultieme daad van kwetsbaarheid en commitment. Je reserveert structureel tijd in je agenda (dinsdag- of woensdagavond van 19.30 - 22.00 uur, of overdag op donderdag, vrijdag en zaterdag van 10.00 - 12.30 uur & 13.30 - 16.00 uur) om aan jezelf en je werk te bouwen. Je werkt aan je eigen beelden, maar je bent omringd door anderen. Je durft je werk te laten zien, je vraagt advies, en je krijgt van ons, Simone en Alex, een eerlijke, uitdagende blik. We praten je niet naar de mond, want kwetsbaarheid vraagt om eerlijkheid. Dat is waar groei zit, en dat is de expertise die van ons afspat.
  • Masterclasses voor de echtheid. Voor degenen die echt de grenzen van de authenticiteit willen opzoeken, zijn er de masterclasses. Hier duik je in complexe, persoonlijke series. Je leert hoe je jouw diepste gedachten, je 'chaos schriftjes', omzet in krachtige, abstracte, driedimensionale kunst. Dat vraagt om maximale kwetsbaarheid, maar levert de meest indrukwekkende beelden op.
Kwetsbaarheid is geen zwakte. Het is het tonen van je ware, onvervalste zijn. Beeldhouwen helpt je om dit te oefenen, eerst in de steen, en dan in de rest van je leven.

Durf die ruwe, kwetsbare steen vast te pakken. Je zult merken dat die zachtheid in jezelf de hardste en mooiste beelden voortbrengt.
0 Opmerkingen

Henry Moore als leraar: de onbekende kracht achter een generatie vernieuwers

12/1/2026

0 Opmerkingen

 
Misschien ken je Henry Moore vooral van die machtige, golvende sculpturen die overal ter wereld staan - die organische vormen die tegelijkertijd oeroud én futuristisch voelen. Maar tijdens mijn voorbereiding op de lezing met workshop In de voetsporen van Henry Moore ontdekte ik een aspect van hem dat veel minder zichtbaar is, maar misschien wel minstens zo invloedrijk: Moore als leraar. En geloof me, als je eenmaal ziet hoe hij werkte met zijn studenten, begrijp je nóg beter waarom zijn werk zo’n blijvende kracht heeft gekregen.

​Mijn naam is Simone van Olst, welkom bij de tweede blog over het leven van iemand waarover ik diep onder de indruk ben - een grootheid in de beeldhouw- en kunstwereld - Henry Moore.
Henry Moore aan de RCA: een kunstenaar die ook docent durfde te zijn
In het onderzoek van Rebecca Wade – dat ik met toenemende fascinatie heb gelezen – verschijnt een beeld van Moore dat we niet vaak zien: niet de beroemdheid, niet de monumentale meester, maar de docent die tussen jonge kunstenaars rondloopt, scherp kijkt, kritische vragen stelt en soms net even duwt waar het spannend wordt. Hij gaf les aan het Royal College of Art in de turbulente jaren tussen de twee wereldoorlogen, een periode waarin alles in de kunst – werkelijk álles – in beweging was.

Moore was op dat moment nog lang niet de icoon die hij later zou worden. Juist dat maakte hem extra interessant voor zijn studenten: hij was een kunstenaar die nog zelf zoekende was, in volle ontwikkeling, en die geen afstand hield door zich te 
sculptuur henry moore duisburg
verschuilen achter autoriteit. Hij onderwees niet vanuit de hoogte, maar vanuit een positie naast de student. Hij wist hoe het voelde om te worstelen, om te experimenteren, om structureel tegen muren aan te lopen, en precies daarom kon hij anderen zo goed begeleiden in hun eigen zoektocht.
Experimenteren als basisvoorwaarde, niet als luxe
Waar veel kunstopleidingen destijds nog stevig vasthielden aan academische tradities, zette Moore de deur juist wagenwijd open voor het experiment. Hij stimuleerde zijn studenten niet alleen om buiten de lijntjes te kleuren, maar om die lijntjes zélf opnieuw te tekenen. Hij vond dat je geen goede beeldhouwer kon worden door netjes te reproduceren wat al bekend was. Voor Moore hoorde falen net zo bij het leerproces als slagen, misschien zelfs meer.

Zijn studenten kregen van hem geen stappenplan, geen eindpunt, geen kunstzinnig “recept”. Wat ze wel kregen: aanmoediging om te snijden, hakken, gieten, schuren, vervormen, breken en opnieuw beginnen. En Moore keek mee, niet als beoordelende meester, maar als een nieuwsgierige medereiziger. In de interbellumperiode, waarin moderne kunst nog volop in discussie was, liet hij jonge kunstenaars ervaren dat er niet één juiste manier bestaat om een beeld te maken. Het ging om de wisselwerking tussen materiaal, idee en intuïtie, een benadering die destijds behoorlijk radicaal was.
kunstwerk henry moore in duisburg
Studenten die zelf tot vernieuwers uitgroeiden
Wat misschien nog het meest overtuigend laat zien hoe krachtig Moore’s aanpak was, is de indrukwekkende lijst van alumni die later zelf geschiedenis zouden schrijven. Anthony Caro, bijvoorbeeld, die de wereld van abstracte sculptuur openbrak met staalconstructies die loskwamen van de sokkel. Of Phillip King, die met kleur, vorm en nieuwe materialen speelde op een manier die bijna sculpturale poëzie werd. Hun werk laat zien dat ze niet gevormd zijn door een docent die een stijl oplegde, maar door een leraar die een manier van kijken, denken en onderzoeken wekte.

Moore’s invloed werkte als een katalysator: hij hielp studenten niet om mini-Moores te worden, maar om méér zichzelf te worden: radicaler, vaardiger, moediger.
Interdisciplinair denken: kunst is niet één taal, maar een hele familie van talen
Een van de meest vooruitstrevende aspecten van Moore’s onderwijs was zijn overtuiging dat kunstenaars breed moesten leren kijken. In plaats van een strikte focus op beeldhouwkunst, opende hij de deuren naar architectuur, schilderkunst, grafisch ontwerp, fotografie, film - alles wat de creatieve blik kon verbreden. Hij begreep dat een kunstenaar die alleen zijn eigen discipline kent, nooit de volledige rijkdom van vorm, ruimte en betekenis kan benutten.

In zijn lessen kregen studenten opdrachten waarin zij moesten schakelen tussen disciplines. Een sculptuur ontwerpen op basis van een architectonisch ritme, een vormonderzoek beginnen vanuit een schilderkundig kleurcontrast, of juist een driedimensionaal werk analyseren alsof het een filmisch object was, bekeken door een bewegende camera. Moore bracht een soort ruimtelijkheid in denken aan: kunst als ecosysteem, niet als eiland.

En dat interdisciplinair denken maakte zijn studenten flexibel, nieuwsgierig en veel meer verbonden met de wereld om hen heen.
De kracht van het doen: materialen als leermeesters
Moore bleef erop hameren: je leert beeldhouwkunst niet in je hoofd, maar met je handen. De werkplaats was voor hem geen plek waar studenten opdrachten uitvoerden, maar een laboratorium waarin het materiaal terugpraatte. Hij vond dat klei je iets leert wat hout je niet kan leren, en dat metaal je weer totaal andere vragen stelt.

Wat bijzonder is: Moore haalde nieuwe technieken de klas in nog vóór ze gemeengoed werden. Studenten werkten met elektrische gereedschappen, begonnen met het lassen van metaal en konden experimenteren met plexiglas en polyesterhars - materialen die toen nog modern en enigszins mysterieus waren. Hij was niet bang voor het nieuwe; hij dook erin en nam zijn studenten mee.

Daarbij maakte hij fotografie en film onderdeel van het proces, niet als eindproduct maar als reflectieve tools. Studenten leerden hun werk kritisch analyseren door het te documenteren, door te kijken hoe vorm verandert wanneer de kijker beweegt of wanneer het licht verschuift. Die houding – dat kunst een onderzoek blijft – is misschien wel Moore’s grootste nalatenschap.
Kunst als dialoog met de maatschappij
Wat me bijzonder raakte in Wade’s onderzoek is hoezeer Moore zijn studenten stimuleerde om niet alleen technisch goed te worden, maar ook bewust, betrokken en kritisch. Kunst was voor hem geen ivoren-toren-activiteit. Hij zag kunstenaars als mensen die reageren op hun tijd, hun omgeving, hun geschiedenis. Zijn eigen werk weerspiegelt dat: denk aan zijn Shelter Drawings uit de oorlog, waarin menselijke kwetsbaarheid bijna tastbaar wordt.

In zijn onderwijs legde hij dezelfde verbinding: hij moedigde studenten aan om maatschappelijke thema’s op te zoeken, niet om politieke kunst te maken, maar om te begrijpen waar kunst eigenlijk over gaat. Over mensen. Over leven. Over wat er speelt. Dat maakte zijn lessen rijker, menselijker en veel relevanter dan veel traditionele kunstopleidingen van die tijd.
tekening henry moore duisburg
Waarom Moore’s onderwijsmethode vandaag nog steeds inspirerend is
Als ik kijk naar hedendaagse kunsteducatie, zie ik dat veel van Moore’s principes inmiddels vanzelfsprekend lijken - interdisciplinair werken, procesgericht leren, experimenteren, maatschappelijke reflectie. Maar dat kwam niet vanzelf: Moore was één van de pioniers die die deuren heeft opengezet. Hij zag dat leren een complex, levend proces is en dat kunstenaars groeien wanneer ze uitgedaagd worden, niet wanneer ze binnen veilige kaders blijven.

En precies dát is waar we tijdens de lezing met workshop In de voetsporen van Henry Moore mee aan de slag gaan: begrijpen hoe zijn manier van werken niet alleen een generatie kunstenaars heeft gevormd, maar hoe het ons vandaag nog steeds iets te zeggen heeft. Niet alleen over kunst maken, maar over kijken, denken, leren en durven.
Leer ook van Henry Moore, via Simone van Olst. Meld je nu hier aan voor de opkomende editie van de lezing met workshop In de voetsporen van Henry Moore. We verwelkomen je graag in het atelier.
0 Opmerkingen
<<Vorige

    Simone van Olst

    Beeldhouwer, begeleider kunstenaars, museum lover, organisator culturele projecten, kunstlezingen, schrijver.

    Archief

    Februari 2026
    Januari 2026
    December 2025
    November 2025
    Oktober 2025
    September 2025
    Augustus 2025
    Juli 2025
    Juni 2025
    Mei 2025
    April 2025
    Maart 2025
    Februari 2025
    Januari 2025
    December 2024
    November 2024
    September 2024
    Februari 2022
    Januari 2022
    December 2021
    November 2021
    Oktober 2021
    September 2021
    Juni 2021
    December 2020
    November 2020
    Oktober 2020
    September 2020
    Oktober 2019
    Juni 2019
    Oktober 2018
    September 2018
    Juni 2018
    Mei 2018
    December 2016
    November 2016
    Oktober 2016
    September 2016
    Augustus 2016
    Juli 2016
    Juni 2016
    Mei 2016
    April 2016
    Maart 2016
    Februari 2016
    Januari 2016
    December 2015
    November 2015
    Oktober 2015
    September 2015
    Augustus 2015
    April 2015
    Maart 2015
    Januari 2015
    December 2014
    November 2014
    September 2014

    Categorie

    Alles
    Abstractie
    ADHD
    Albast
    Alex Sluimer
    Angst
    Balans
    Beelden
    Beeldhouwatelier Leiden
    Beeldhouwen
    Boeken
    Brein
    Chaos Schriftjes Methode
    Compositie
    Creatief Proces
    Creativiteit
    Denkwerk
    Diepte En Perspectief
    Divergent Denken
    Doe Het Zelf
    Emotionele Inhoud
    Energie
    Exposities
    Genieten
    Healing
    Hygge
    Innerlijke Rust
    Innovatie
    Inspiratie
    Kristal
    Kunst Leiden
    Kunstroute
    Lagom
    Leidse Kunstroute
    Marmer
    Mentale Rust
    Mindset
    Narratief
    Negatieve Ruimte
    Overvloed
    Persoonlijke Groei
    Persoonlijke Ontwikkeling
    Productieviteits Druk
    Productiviteit
    Psycologie
    Rust
    SamStone
    Schilderkunst
    Sculptuur
    Simone Van Olst
    Slaap
    Slapen
    Speksteen
    Steenbeeldhouwen
    Steensoorten
    Tentoonstelling
    Textuur
    Veerkracht
    Vertouwen
    Waxinelichtje
    Workshop
    Zelfliefde

    RSS-feed


​Neem contact op of kom langs:


Foto

atelier

Kenauweg 17a
​

2331 BA Leiden
​
Openingstijden

CONTACT

Telefoon:
​06-285 68 997
​
Mail:
[email protected]

bedrijfsgegevens

KVK nummer:
​57186820
​
Btw identificatienummer: NL001980586B04

PRIVACY

Privacyverklaring

Cookieverklaring
​

Algemene voorwaarden