SIMONE VAN OLST
  • Home
  • Beelden
    • Beelden 1
    • Beelden 2
    • Beelden 3
    • Exposities
    • Werk in opdracht
  • Workshops
    • Bedrijfsworkshop
    • Studenten
    • Lezingen met workshop >
      • Masterclass: Schets naar Beeld
      • Masterclass: Chaos Schriftje methode
      • In de voetsporen van Henry Moore
      • Metamorfose volgens Arp
      • De natuur volgens Barbara Hepworth
      • Revolutie in Vorm
    • Groepsworkshops
    • Thematische verdiepingsworkshops >
      • Masterclass: Botanisch beeldhouwen 5 dgn
      • Masterclass: Anatomische torso 5 dgn
      • Natuurlijke vormen
      • Organische vormen
      • Torso uit ruwe vorm
      • Uit je Bolletje
      • Schaal maken
      • Vogel maken
      • Beeldhouwen tijdens Kerst
    • Wiskundige verdiepingsworkshop >
      • Masterclass: Drieknoop (Lemniscaat)
      • Binnenstebuiten: Dubbele Hol & Bol
      • Dubbele Lemniscaat
      • Modulelessen: Verdieping
      • Möbiusband één draai
      • Möbiusband vier draai
      • Open Olöide
    • Boek jouw creatieve zaterdag
  • Cursussen
    • Informatie cursussen >
      • Kies jouw strippenkaart!
      • Boek jouw proefles!
    • Ontdek Alex & Simone Unlimited
    • Mastermind: Masters in Steen
    • Winteracademie
    • Zomeracademie
  • Agenda
  • Blogs
  • Boeken
    • Natuur beeldhouwen in steen
    • De kunst van anatomisch beeldhouwen
    • Ontdek: Schets naar Beeld
  • Webshop
    • Cadeaubon
  • Contact
    • Projecten >
      • Publicaties
    • Inspiratienieuws
    • Over ons >
      • Openingstijden
      • Vakantieschema
      • Vacatures
      • ​Beeldhouwwerk voor film, TV en producties
      • Groendecorateurs
    • Veel gestelde vragen
    • Winkel, materialen & service
    • Algemene voorwaarden >
      • Privacyverklaring
      • Cookieverklaring

De stille revolutie van Brâncuși: essentie in steen

26/11/2025

1 Opmerking

 
Soms heb je dat moment waarop je voelt dat je weer nieuwe voeding nodig hebt - niet lichamelijk, maar artistiek. Na een week vol werk in het atelier zoeken Alex en ik, Simone van Olst, daarom vaak bewust het museum op: om ons te laten onderwijzen door kunst, om onze blik te scherpen en om dichter bij de wereld van de maker te komen. Het bezoek aan de Brâncuși-expositie in het H’ART Museum in Amsterdam was precies zo’n moment. Zijn werk laat je niet alleen kijken, maar ook denken: over vorm, over keuzes, over de kracht van vereenvoudigen.​
Brâncuși is de stille revolutie van de essentie
Zondag 16 november was ik met Alex in Amsterdam voor de expositie van Brâncuși in het H’ART Museum. En, om heel eerlijk te zijn, het was echt een klapstuk. Je kent mijn liefde voor musea en experimentele, driedimensionale kunst, maar deze tentoonstelling gaat verder dan alleen ‘mooi’. Het is een masterclass in focus, in durven weglaten en in de waanzinnige kracht van eenvoud. Dit is een tentoonstelling die elke beeldhouwer, of je nu net begint met speksteen of al jaren in marmer hakt, móet zien.

De expositie voelde aan alsof die met een enorme genegenheid was samengesteld. En dat is knap, want met de drukte van een zondag in Amsterdam had je gemakkelijk het gevoel kunnen krijgen dat je door een veilinghuis werd geduwd. Maar het museum had het geweldig voor elkaar. De belichting, de opstelling; het gaf je de ruimte om ook echt dichtbij te komen. Dat is cruciaal bij Brâncuși, want de details in de afwerking, de subtiele lijnen, die verraden de uren en de filosofie achter elk stuk.

“Het scheppen van dingen die je nog niet kent” Een bekende en voor mij zo sprekende quote van Brâncuși over kunst! 
Simone van Olst Brancusi
De moed om weggelaten
Brâncuși, Constantin Brâncuși, is voor de moderne beeldhouwkunst wat Einstein is voor de natuurkunde: een revolutionaire denker die alles op zijn kop zette. De kunstwereld was gewend aan de emotionele, verhalende werken van Rodin. Je moest zwoegen, drama en detail laten zien. Maar Brâncuși had een ander idee. Hij zei: "Vormen moeten in hun eigen essentie gevonden worden."

Dit is de kern van zijn genialiteit, en dit is wat voor ons als beeldhouwers zo’n diepe les is. Hij had de technische vaardigheid om elk detail te reproduceren, maar hij koos ervoor om het niet te doen. Hij koos voor de radicale eenvoud. Een vogel is geen vogel met veren, maar een vlucht. Een kus is niet een warrige omhelzing, maar een verbinding.

Kijk bijvoorbeeld naar zijn iconische werken, zoals de serie Bird in Space. Het is een extreem langwerpige, glanzende vorm die naar de hemel wijst. Er zijn geen vleugels, geen kop, geen veren. Wat is het dan wel? Het is de sensatie van het vliegen, de pure, ongeremde beweging. Hij reduceerde het complexe tot het absolute minimum.

En dat, geloof me, is veel moeilijker dan detail aanbrengen. Het weglaten van detail is een daad van enorme discipline. Elke lijn, elke ronding, moet perfect zijn, omdat er niets is om de imperfectie te verbergen. Dat is de uitdaging die wij ook in ons atelier aangaan: Durf je het te simplificeren? Durf je de ruis weg te hakken en alleen de waarheid van de vorm over te houden?
​

“Niet de uiterlijke vorm van dingen is echt, maar de essentie van de dingen.”
De dialoog met het materiaal
Wat me enorm raakte in de expositie was de briljante manier waarop Brâncuși het materiaal gebruikte. Hij werkte veel met marmer, brons en hout, maar elke materiaalkeuze had een filosofische reden. Dit is een direct punt waar mijn en Alex's expertise en liefde voor albast en marmer samenkomen met Brâncuși’s visie.
  • Het gepolijste marmer en brons. Brâncuși's gepolijste marmeren en bronzen sculpturen zijn zo waanzinnig glad dat het materiaal bijna transparant lijkt. Dit heeft twee effecten. Ten eerste: door de spiegeling van het oppervlak verdwijnt de vorm deels in de omgeving. De sculptuur gaat een dialoog aan met de ruimte en de toeschouwer wordt onderdeel van het werk. Dit is pure mind-body connection, want je moet je letterlijk verplaatsen om het werk te zien. Ten tweede: de glans geeft de sculptuur een gevoel van gewichtsloosheid, van eeuwigheid. Dit is zo knap gedaan in bijvoorbeeld zijn Sleeping Muse. De kop lijkt niet te slapen, maar te zweven.
  • Het ruwe hout. Tegenover de glans van brons zette hij vaak de ruwheid van hout, zoals in zijn beroemde De Kus. Twee primitieve figuren die elkaar omhelzen, uitgehouwen in een bijna architectonische blok hout. De ruwheid hier is geen onafgewerkt stadium; het is een bewuste keuze om de aardse, primitieve kracht van de liefde te benadrukken.


Deze contrasten, ruw tegen glad, aards tegen hemels, geven zijn werk een ongelooflijke gelaagdheid. En dit is een les die we in onze masterclasses vaak bespreken: het gaat niet alleen om de techniek, maar om de keuze van het materiaal om je boodschap te versterken.
Brancusi sculptuur
Focus in de chaos
Ondanks de drukte van de tentoonstelling, vond ik mijn momenten van flow. En dit is waar de pure eenvoud van Brâncuși’s werk zo krachtig is, zeker voor een brein als het mijne. Als je constant informatie verwerkt, zoals ik met mijn ADHD doe, kan te veel detail overweldigen. Maar de pure, onafgeleide vorm van Brâncuși is als een anker. Je hoeft niet tien verschillende verhalen tegelijk te ontcijferen. Je wordt gedwongen om je te richten op één lijn, één curve, één gedachte.

Die paar vierkante meters in het museum werden mijn atelier. Ik kon dichtbij komen, echt de streken van de rasp zien, de subtiele overgangen van licht naar donker. En in die focus kon ik, ondanks de mensen om me heen, een moment van innerlijke rust vinden. Het is de kunst die de chaos temt. Het is de visuele vertaling van mijn chaos-schriftjes methode, waarbij je een zee van informatie terugbrengt tot de essentiële, bruikbare lijnen. Brâncuși deed dat op de meest elegante, meest uitdagende manier.

Dit is wat wij ook proberen over te brengen in het atelier: de kunst van de concentratie. Het gaat niet om het kopiëren van Brâncuși, maar om het begrijpen van zijn filosofie. Hoe bereik je met zo min mogelijk middelen de maximale expressie?
De echo in het atelier
De invloed van deze expositie op mijn eigen werk, en ik hoop ook op dat van onze studenten, is enorm. Het bevestigt het belang van de basis:
  • De essentie vinden. Onze doorlopende beeldhouwcursussen zijn er om je de techniek te geven, zodat je vervolgens de techniek weer kunt vergeten en kunt gaan zoeken naar de essentie van je eigen vorm, of je nu in speksteen begint of in albast werkt.
  • Respect voor het materiaal. De liefde die Brâncuși voor elk materiaal toonde, is iets wat wij elke dag delen. Daarom werken we graag met albast en marmer. We geven workshops en lezingen om de eigenschappen van deze prachtige stenen te leren kennen en te respecteren, zodat je ze als partners kunt gebruiken in je creatie.


Wat Brâncuși deed, was het beeldhouwen bevrijden van het narratief. Hij maakte het abstract en universeel. En dat geeft ons, de ambachtslieden van nu, de vrijheid om te zoeken naar onze eigen waarheid in de steen. Ik vind deze uitspraak van Brâncuși altijd heel mooi: “Wat heeft het voor zin om te werken naar model? Het leidt alleen maar tot beelden die lijken. “

Wat mij ook enorm fascineerde en wat perfect aansluit bij onze Nederlandse wortels, is de connectie met De Stijl die in de expositie ook terugkomt. Je ziet Brâncuși vaak in het Parijse circuit, maar zijn werk vond een verrassend vruchtbare bodem in Nederland. Dat komt door zijn radicale simplificatie; zijn zoektocht naar de pure, universele vorm sloot naadloos aan bij de geometrische abstractie van De Stijl. En hier komt Leiden om de hoek kijken. De beweging, mede opgericht door Theo van Doesburg, die toch nauwe banden had met onze stad, zag in Brâncuși's werk een verheffing van de kunst tot zijn meest essentiële vorm. De cruciale schakel in dit alles was Nelly van Doesburg, Theo's vrouw en zelf kunstenares. Zij fungeerde als een soort culturele ambassadeur en het was grotendeels aan haar inzet te danken dat Brâncuși in de jaren twintig en dertig zijn werk in Nederland exposeerde. Dat een Roemeense meester wiens werk de basis legde voor de moderne sculptuur zo direct gelinkt is aan de kunsthistorische grond van onze eigen stad, is een prachtige herinnering aan hoe universeel en verbonden de zoektocht naar de essentie eigenlijk is. Het bevestigt dat de drang naar pure, onvervalste vorm hier al in de genen zit.
De radicale zoektocht naar de essentie door Brâncuși stond natuurlijk niet op zichzelf; het was een daad van creatieve anarchie die perfect paste bij de tijdsgeest van de vroege 20e eeuw. Na de gruwelen van de Eerste Wereldoorlog wilden kunstenaars in Europa afrekenen met alle verstikkende tradities en de valse schoonheid. Zijn extreme simplificatie en afwijzing van sentiment vonden een directe echo bij de oprichters van DADA, de anti-kunstbeweging die logica en esthetiek verwierp. Brâncuși’s werk – zijn sculpturen die de traditionele sokkel afwezen en op de grond leken te zweven – was een even grote revolutie in vorm als de ready-mades van Duchamp. Hij bevrijdde de sculptuur, net zoals DADA de schilderkunst bevrijdde. Dit tijdperk van radicale breuken, waarin het ambacht van de beeldhouwer definitief de sprong naar de moderniteit maakte, is zo fascinerend en belangrijk dat we er een hele dag de diepte in gaan. Noteer 14 februari 2026 alvast in je agenda voor mijn lezing met inspirerende workshop: Revolutie in Vorm, waarin we deze historische wending en de onontkoombare invloed op ons moderne ambacht tot in detail uitdiepen.
Brancusi beeld
Het perfecte slotakkoord
En dan, na diep geraakt te zijn door de kunst, kwam het perfecte slotakkoord: de museumwinkel. Want ik moet zeggen, H'ART Museum, jullie hebben een fantastische selectie boeken. Niet de standaard souvenir-troep, maar prachtige, diepgaande publicaties over kunst, architectuur en natuurlijk een indrukwekkende collectie over Brâncuși zelf. Het is de kers op de taart van een expositie die de moeite en de drukte dubbel en dwars waard was. Het is de perfecte plek om de inspiratie die je in de zalen hebt opgedaan, mee naar huis te nemen en te laten doorklinken in je eigen atelier.



Tot de volgende keer,

Simone van Olst
Beeldhouwatelier Simone van Olst
1 Opmerking

De Haan en Van Der Laan: Hoe vorm, verhaal en vakmanschap samenkomen in beeldhouwkunst

26/11/2025

0 Opmerkingen

 
Hallo beeldhouwer of liefhebber van makers in steen,

Mijn naam is Simone van Olst, en dit zal niet als verrassing komen: beeldhouwkunst heeft altijd een speciale plaats in mijn hart gehad. Als beeldhouwer en docent voel ik een diepe verbondenheid met stenen beelden die verhalen vertellen, emoties vangen en de tijd trotseren.

Deze blog is een ode aan de unieke vormtaal van enkele minder bekende, maar buitengewoon getalenteerde beeldhouwers die mijn pad hebben gekruist en mijn visie op kunst hebben verrijkt. Ik wil vooral de aandacht vestigen op de kleine beeldhouwgemeenschap die ondanks hun beperkte middelen en bekendheid buitengewoon werk verricht. Twee namen die hierbij zeker genoemd moeten worden, zijn Eppe de Haan en Jan van der Laan.
De evolutie van Nederlandse beeldhouwkunst
Nu wil ik graag enkele opmerkelijke Nederlandse beeldhouwers belichten die mijn visie op kunst hebben gevormd. Een van hen is Eppe de Haan, wiens werken bekend staan om hun delicate balans tussen emotie en vorm. De Haan heeft een buitengewone gave om de innerlijke gevoelens van zijn onderwerpen te vangen en te vertalen naar steen. Zijn werken zoals "Verstilde verlangen" en "Tijdloze tranen" roepen diepe emoties op bij de toeschouwer. De vormtaal van de Haan is ontstaan uit zijn eigen ervaringen van verlies en hoop, en zijn vakmanschap is duidelijk zichtbaar in de wijze waarop hij elk detail met precisie en zorg heeft uitgewerkt.
Jan van der Laan, aan de andere kant, is een meester in het creëren van dynamische en krachtige sculpturen die een gevoel van beweging en energie uitstralen. Zijn werken zoals "De dans van het leven" en "Ontluikende kracht" zijn een symfonie van vormen die elkaar aanvullen en versterken. Van der Laan's vormtaal is ontstaan uit zijn fascinatie voor de natuur en zijn verlangen om de levendigheid en de schoonheid van de natuurlijke wereld te vangen. Zijn vakmanschap is zichtbaar in de manier waarop hij de steen bewerkt om de subtiele nuances van licht en schaduw te creëren, waardoor zijn sculpturen bijna tot leven komen.
autoritratto eppe de haan
Foto van Het Depot, beeld Eppe de Haan
Hoe levensverhalen vormtaal beïnvloeden
De herkenbare vormtaal van een beeldhouwer is vaak een weerspiegeling van hun levensverhaal en ervaringen. Voor Eppe de Haan was het de diepe emotionele impact van persoonlijke gebeurtenissen die zijn artistieke visie vormde. Voor Jan van der Laan waren het de wonderen van de natuurlijke wereld die zijn benadering van steen beïnvloedden. Door deze levensverhalen te verkennen, krijgen we een dieper begrip van hoe hun emoties, visie en vakmanschap duidelijk terug te zien zijn in hun werk.

Eppe de Haan's werken evolueerden van figuratieve naar meer abstracte vormen, waarbij hij steeds meer experimenteerde met texturen en technieken om de emotionele diepten van zijn onderwerpen te vangen. Jan van der Laan's evolutie van figuratief naar abstract toont zijn groeiende behoefte om de dynamiek en de vitaliteit van de natuur te verkennen. Beide kunstenaars hebben niet alleen stenen getransformeerd, maar ook mijn perspectief op kunst en het leven verrijkt. Hun werken blijven een bron van inspiratie en verwondering, en herinneren ons eraan dat kunst niet zomaar een object is, maar een levend, ademend deel van onze wereld.
mannelijk torso eppe de haan
Foto van Het Depot, beeld Eppe de Haan
De waarde van vakmanschap
Wat het werk van Eppe de Haan en Jan van der Laan zo bijzonder maakt, is hun uitzonderlijke vakmanschap. Beide beeldhouwers hebben een diep begrip van het materiaal waarmee ze werken en zijn in staat om de steen te bewerken op een manier die de natuurlijke schoonheid ervan onthult. De Haan's vakmanschap is zichtbaar in de delicate details van zijn sculpturen, waarbij elke lijn en vorm zorgvuldig is uitgewerkt om de emotie van zijn onderwerp te vangen. Van der Laan's vakmanschap is zichtbaar in de dynamische vormen van zijn sculpturen, waarbij de steen wordt bewerkt om een gevoel van beweging en energie te creëren.

Als beeldhouwer en docent heb ik het voorrecht gehad om het werk van deze kunstenaars van dichtbij te bestuderen en hun technieken te leren kennen. Hun vakmanschap heeft me geïnspireerd om mijn eigen vaardigheden te verfijnen en om mijn studenten te leren hoe ze de natuurlijke schoonheid van steen kunnen onthullen. Het is deze combinatie van emotie, visie en vakmanschap die het werk van Eppe de Haan en Jan van der Laan zo bijzonder maakt, en die hen tot ware meesters van de beeldhouwkunst maakt.
Een ode aan de kleine beeldhouwgemeenschap
In dit hoofdstuk wil ik ook een ode brengen aan de kleine beeldhouwgemeenschap. Ondanks hun beperkte middelen en bekendheid, verrichten deze kunstenaars buitengewoon werk. Hun passie voor beeldhouwkunst en hun toewijding aan hun vak is bewonderenswaardig, en ik durf te zeggen dat hun werk meer erkenning en waardering verdient. De kleine beeldhouwgemeenschap is een bron van creativiteit en innovatie, en hun werk draagt bij aan de rijke kunsttraditie van Nederland.

Als beeldhouwer en docent ben ik trots om deel uit te maken van deze gemeenschap. Het is een gemeenschap die elkaar steunt en inspireert, en die samenwerkt om de kunst van beeldhouwkunst levend te houden. Het werk van Eppe de Haan en Jan van der Laan is een voorbeeld van de uitzonderlijke talenten die in deze gemeenschap te vinden zijn, en hun succes is een inspiratie voor ons allemaal.

unfold beeld jan van der laan
Foto van Jan van der Laan, Unfold (2023)
Beeldhouwkunst in steen biedt een venster naar het innerlijke van de kunstenaar. Het vertelt verhalen, vangt emoties en trotseert de tijd. Door de unieke vormtalen van Eppe de Haan en Jan van der Laan te verkennen, heb ik een dieper begrip gekregen van hoe levensverhalen en ervaringen de kunst vormgeven. Deze beeldhouwers hebben niet alleen stenen getransformeerd, maar ook mijn perspectief op kunst en het leven verrijkt. Hun werken blijven een bron van inspiratie en verwondering, en herinneren ons eraan dat kunst niet zomaar een object is, maar een levend, ademend deel van onze wereld.
Beeldhouwen is voor mij meer dan het vormgeven van steen – het is het blootleggen van lagen van betekenis, emotie en herinnering. De werken van kunstenaars als Eppe de Haan en Jan van der Laan tonen hoe persoonlijk en universeel kunst tegelijk kan zijn. Hun beelden ademen menselijkheid, kracht en kwetsbaarheid, en herinneren ons eraan dat ware schoonheid ontstaat waar vakmanschap en gevoel elkaar raken.
​
In mijn atelier deel ik diezelfde passie en openheid. Iedereen die nieuwsgierig is naar de magie van het werken in steen is van harte welkom om de eerste stap te zetten en deel uit te maken van onze beeldhouwgemeenschap (kijk eens bij onze workshops en cursussen). Laten we samen blijven kijken, voelen en creëren – want in elke steen schuilt een verhaal dat wacht om verteld te worden.

0 Opmerkingen

De sprong naar diepgang: wat Joris Baudoin's "Museale Beelden" ons leert over kwaliteit in steen

25/11/2025

0 Opmerkingen

 
Lieve beeldhouwers, kunstliefhebbers, en iedereen die streeft naar meer dan alleen 'mooi' in hun creatieve werk,

Welkom terug bij een nieuwe duik in wat mij inspireert! Ik ben Simone van Olst. Vandaag wil ik het met je hebben over een boek dat een bijzondere plek inneemt, niet alleen in mijn boekenkast, maar ook in mijn denken over wat het betekent om als beeldhouwer te groeien en werk te maken dat écht iets te zeggen heeft. Ik heb het over "Museale beelden" van de Nederlandse beeldhouwer en schrijver Joris Baudoin.
De term "museale beelden" roept misschien direct associaties op met grote, imposante kunstwerken in prestigieuze musea, gemaakt door beroemde (en vaak overleden) kunstenaars. En hoewel dat zeker een aspect is, gaat de term – en naar mijn interpretatie ook Baudoin's benadering in zijn boek – over veel meer dan dat. Het gaat over een bepaalde kwaliteit, een diepgang, een zeggingskracht en een vakmanschap die een beeld boven het alledaagse uittillen. Het gaat over het streven om werk te maken dat niet alleen de maker, maar ook de beschouwer raakt, dat een blijvende indruk achterlaat, en dat misschien zelfs de tand des tijds kan doorstaan.

Joris Baudoin, zelf een zeer gerespecteerd beeldhouwer die voornamelijk in steen werkt, heeft met dit boek een bron van reflectie en inspiratie gecreëerd voor collega-kunstenaars. Het is geen eenvoudig receptenboek voor "hoe maak ik een meesterwerk?", maar eerder een verzameling inzichten en overwegingen die je aan het denken zetten over je eigen werk, je ambities, en de keuzes die je maakt in je creatieve proces. En juist omdat Baudoin zo diep geworteld is in het ambacht van het steenbeeldhouwen, zijn zijn observaties voor ons, als steenliefhebbers, extra relevant.
boek museale beelden joris baudoin voorkant cover
Wie is Joris Baudoin? Een beeldhouwer met een scherpe blik en liefde voor steen
Voor wie hem misschien nog niet kent: Joris Baudoin is een Nederlandse beeldhouwer die al decennialang een indrukwekkend oeuvre heeft opgebouwd, voornamelijk in natuursteen. Zijn werk kenmerkt zich door een diep respect voor het materiaal, een verfijnd gevoel voor vorm en een vaak ingetogen, maar krachtige expressie. Naast zijn eigen artistieke praktijk heeft Baudoin zich ook altijd ingezet voor kunsteducatie en het delen van kennis, onder andere via zijn publicaties. "Museale beelden" is daar een prachtig voorbeeld van. Hij schrijft vanuit de praktijk, vanuit de ervaring van het dagelijks werken met hamer, beitel en de weerbarstige, maar o zo lonende materie van steen.
"Museale beelden": Voorbij de oppervlakte – De kern van kwaliteit in sculptuur
Wat maakt een beeld nu "museaal" in de zin van Baudoin? Zoals ik zijn boek lees en zijn filosofie interpreteer, gaat het om een samenspel van verschillende, diep met elkaar verweven aspecten:
  1. De kracht van het concept en de intentie. Een beeld met museale kwaliteit begint vaak met een sterk, helder idee of een diepgevoelde intentie. Het is niet zomaar een willekeurige vorm, maar een vorm die iets wil communiceren, die voortkomt uit een persoonlijke visie, een fascinatie, een vraag of een emotie. Baudoin benadrukt, naar mijn gevoel, het belang van die innerlijke drijfveer, van het weten waarom je dit specifieke beeld wilt maken. Dit concept hoeft niet complex of intellectueel te zijn, maar wel authentiek en doorleefd.
  2. Meesterschap in materiaal en techniek (vakmanschap). Dit is een aspect dat zeker voor steenbeeldhouwers cruciaal is en waar Baudoin, als steenhouwer pur sang, veel waarde aan hecht. "Museale kwaliteit" impliceert een beheersing van het ambacht. Het betekent dat je je materiaal – in ons geval de steen – door en door kent. Dat je weet hoe je je gereedschap moet hanteren om de gewenste vormen, texturen en afwerking te bereiken. Het gaat om precisie, om geduld, om het vermogen om de fysieke eigenschappen van de steen te respecteren en tegelijkertijd te transformeren naar jouw artistieke visie. Dit vakmanschap is geen doel op zich, maar een middel om je ideeën met maximale zeggingskracht te kunnen realiseren.
  3. De zeggingskracht van vorm en compositie. Naast het idee en de techniek, is de uiteindelijke vorm, de compositie, van doorslaggevend belang. Hoe zijn de volumes opgebouwd? Hoe is de balans tussen massa en leegte (negatieve ruimte)? Is er een boeiend ritme in de lijnen en vlakken? Hoe leidt de compositie het oog van de beschouwer? Een "museaal" beeld heeft vaak een sterke, coherente en intrigerende vormtaal die blijft boeien, ook na herhaaldelijk kijken. Het is de kunst om met vormelementen een spanning, een harmonie, of een bepaalde dynamiek te creëren die het concept versterkt.
  4. Het verhaal van de steen: respect voor het materiaal. Steen is geen anoniem, willoos materiaal. Elke steensoort, elk blok zelfs, heeft zijn eigen karakter, zijn eigen geschiedenis, zijn eigen kleur, textuur en structuur. Baudoin's werk ademt een diep respect voor deze inherente kwaliteiten. "Museale beelden" in steen ontstaan vaak uit een intense dialoog tussen de kunstenaar en het materiaal. Het gaat erom de ‘ziel’ van de steen te begrijpen en deze te laten meespreken in het eindresultaat. Soms betekent dit dat je de natuurlijke tekening van de steen benadrukt, soms dat je juist de weerbarstigheid ervan overwint om een bepaalde verfijning te bereiken.
  5. Originaliteit en authenticiteit: het vinden van je eigen stem. Hoewel je kunt leren van de meesters en je laten inspireren door tradities, streeft een kunstenaar die "museale kwaliteit" ambieert uiteindelijk naar een eigen, authentieke stem. Het gaat om het ontwikkelen van een persoonlijke visie en een herkenbare beeldtaal die voortkomt uit jouw unieke ervaringen, fascinaties en je "interne databank" (zoals ik het graag noem). Het is de moed om je eigen pad te volgen, ook als dat afwijkt van de heersende trends.


"Museale beelden" van Joris Baudoin nodigt uit tot zelfreflectie. Het stelt je de vraag: Wat zijn mijn eigen criteria voor kwaliteit? Waar streef ik naar in mijn werk? Hoe kan ik mijn ideeën, mijn techniek en mijn vormgevoel verder ontwikkelen om beelden te maken die niet alleen voor mijzelf, maar ook voor anderen van betekenis zijn?
Waarom "Museale beelden" juist nu zo relevant is
In onze huidige tijd, waarin beelden vaak snel en vluchtig zijn, en waarin de nadruk soms meer lijkt te liggen op het conceptuele of het sensationele dan op het ambachtelijke en het doorleefde, biedt een boek als "Museale beelden" een waardevol tegengeluid.
​
  • Een pleidooi voor diepgang en ambacht. Het herinnert ons aan de waarde van gedegen vakmanschap, van de tijd en toewijding die nodig zijn om een materiaal als steen echt te leren kennen en te beheersen.​
  • De zoektocht naar blijvende waarde. Het stimuleert ons om na te denken over wat een kunstwerk tijdloos maakt, wat ervoor zorgt dat het mensen blijft raken, generatie na generatie.
  • Kwaliteit boven kwantiteit. Het moedigt aan om te streven naar kwaliteit in plaats van kwantiteit, om liever één beeld te maken dat echt ‘af’ is en een diepe zeggingskracht heeft, dan tien oppervlakkige werkstukken.
  • Voor alle niveaus. Of je nu een beginnende hobby-beeldhouwer bent die net de eerste stappen zet, of een meer ervaren kunstenaar die zijn werk wil verdiepen, de principes van kwaliteit en zeggingskracht zijn universeel relevant. Het boek biedt handvatten om je eigen standaard te verhogen, op welk niveau je ook werkt.
boek museale beelden joris baudoin achterkant back
"Museale beelden" en jouw reis als (steen)beeldhouwer: praktische toepassingen
Hoe kan de filosofie achter "Museale beelden" jou nu concreet helpen in je eigen praktijk als steenbeeldhouwer?
  1. Verhelder je concept voordat je begint. Neem de tijd om je ideeën en intenties helder te krijgen. Waarom wil je dit beeld maken? Wat wil je ermee uitdrukken? Maak schetsen, schrijf, maak vormstudies in klei of was. Een sterk concept is het fundament van een sterk beeld.
  2. Investeer in je technische vaardigheden. Wees niet bang om tijd en energie te steken in het leren en verfijnen van je hak-, guts-, rasp- en afwerkingstechnieken. Hoe beter je je gereedschap en het materiaal beheerst, hoe meer vrijheid je hebt om je visie te realiseren. In mijn atelier in Leiden besteden we hier veel aandacht aan, bijvoorbeeld in de doorlopende cursussen of de gespecialiseerde verdiepingsworkshops.
  3. Neem compositorische beslissingen bewust. Denk na over de opbouw van je beeld. Experimenteer met balans, ritme, de verhouding tussen massa en ruimte. Draai je werk constant, bekijk het van alle kanten, bij verschillend licht. Durf radicale keuzes te maken.
  4. Verdiep je in de steen. Leer de steensoorten kennen waarmee je werkt. Bestudeer hun eigenschappen, hun geschiedenis, hun expressieve mogelijkheden. Behandel de steen met respect en probeer zijn unieke karakter tot zijn recht te laten komen. De workshop "Steenkunde" die we in het atelier aanbieden, kan hier enorm bij helpen.
  5. Ontwikkel je kritische blik. Leer om met een kritische, maar constructieve blik naar je eigen werk te kijken. Waar liggen je sterke punten? Waar kun je nog groeien? Vraag om feedback van docenten en medestudenten. Dit is een essentieel onderdeel van het leerproces. Baudoin’s boek kan je helpen om een referentiekader te ontwikkelen voor deze zelfevaluatie.
  6. Vul je "interne databank" met kwaliteit. De principes uit "Museale beelden" helpen je niet alleen bij het maken, maar ook bij het kijken naar kunst. Door bewust te letten op concept, techniek, compositie en materiaalgebruik in het werk van anderen, train je je oog en vul je je databank met waardevolle inzichten die je eigen werk ten goede komen.
Mijn eigen reflecties op "Museale beelden" en de zoektocht naar kwaliteit
Het gedachtegoed van Joris Baudoin, zoals verwoord in "Museale beelden" en zichtbaar in zijn eigen werk, resoneert diep met mijn eigen filosofie als beeldhouwer en als docent. De nadruk op de intieme relatie met de steen, het belang van gedegen vakmanschap als basis voor expressie, en het streven naar een authentieke, persoonlijke vormtaal – dat zijn waarden die ik ook in mijn Beeldhouwatelier Simone van Olst probeer uit te dragen.

Voor mij gaat het creëren van een beeld met "museale kwaliteit" niet per se over het eindigen in een museum (hoewel dat natuurlijk een mooie erkenning zou zijn!). Het gaat veel meer over een innerlijke houding, een commitment aan je vak, een voortdurende zoektocht naar verdieping en zeggingskracht. Het gaat erom dat je met elke steen die je bewerkt, met elk beeld dat je maakt, probeert je eigen grenzen een beetje te verleggen, je eigen stem iets helderder te laten klinken.
​

In mijn atelier moedig ik studenten aan om diezelfde houding te ontwikkelen. We werken hard, we zijn kritisch op onszelf en op elkaar (maar altijd op een constructieve manier!), en we delen de passie voor het prachtige, maar ook veeleisende ambacht van het steenbeeldhouwen. De aanwezigheid van mijn collega Alex Sluimer, met zijn analytische blik en zijn expertise in geometrie en structuur, draagt hier ook aan bij. Zijn benadering kan helpen om de technische en compositorische aspecten van "museale kwaliteit" nog scherper te definiëren. Samen proberen we een omgeving te creëren waarin iedereen, op zijn of haar eigen niveau, kan streven naar het maken van beelden die er werkelijk toe doen.
De uitdaging van het streven naar meer
"Museale beelden" van Joris Baudoin is geen lichtvoetig boek dat je even snel uitleest. Het is een boek dat uitnodigt tot langzaam lezen, tot herlezen, tot reflectie. Het is een metgezel voor de serieuze beeldhouwer die niet tevreden is met het oppervlakkige, maar die zoekt naar diepgang, betekenis en een blijvende kwaliteit in zijn of haar werk.

Ik hoop dat deze blog je nieuwsgierig heeft gemaakt naar dit bijzondere boek en naar de ideeën van Joris Baudoin. Misschien inspireert het je om met een nieuwe blik naar je eigen werk te kijken, om je ambities aan te scherpen, en om de prachtige uitdaging aan te gaan om beelden te creëren die niet alleen jouw verhaal vertellen, maar die ook anderen weten te raken en te inspireren.

En als je die reis wilt ondernemen in een omgeving die gericht is op kwaliteit, vakmanschap en persoonlijke groei, dan ben je natuurlijk van harte welkom in mijn atelier in Leiden. Laten we samen de sprong naar diepgang wagen!
Met een steengoede en creatieve groet,

Simone van Olst
Beeldhouwatelier Simone van Olst, Leiden
0 Opmerkingen

De onzichtbare draad: Hoe emotie via vorm en ruimte jouw ziel in steen weeft en die van de kijker raakt

24/11/2025

0 Opmerkingen

 
Beste creatieveling,

Welkom bij mijn blog, mijn naam is Simone van Olst. Heb je je ooit afgevraagd waarom sommige kunstwerken je bij de keel grijpen, terwijl andere je koud laten? Waarom een bepaald beeld je blijft achtervolgen, dagen, zelfs weken nadat je het hebt gezien? Het is geen toeval. Het is geen kwestie van 'smaak' alleen. Er zit een onzichtbare draad in, een stroom, een cyclus die elk betekenisvol beeldend werk doordringt. En het begint niet bij de vorm, niet bij de techniek, maar bij iets veel diepers: bij de emotie.


In mijn atelier in Leiden, waar steen transformeert onder handen van passie en inzicht, duiken we dagelijks in deze cyclus. Het is de fundering van alles wat we maken, en het is de kern van onze Masterclass Schets naar Beeld: Emotie → Concept → Vorm → Ruimte. Deze cyclus is de ademhaling van elk kunstwerk, de hartslag van betekenis. En als je die cyclus leert doorgronden, en vooral: leert voelen, dan maak je geen beelden meer; je creëert resonantie. Je maakt kunst die spreekt.

Maar laat ik je direct uitdagen: dit is geen simpel trucje. Dit vraagt om zelfonderzoek, om durven kijken naar wat er diep vanbinnen leeft. En dat is soms een rommelige, chaotische boel. Precies zoals in mijn 'chaos schriftjes' – daar waar de echte verbanden ontstaan.
Fase 1: Emotie – Het oerbegin, de vonk
Alles begint met een emotie. Een gevoel. En nee, ik heb het niet over een snelle emotie die je even voelt, maar over die diepere lagen, die sensaties die soms niet eens een naam hebben. Die knagende onrust, die overweldigende vreugde, dat verdriet dat zich als een zware deken om je heen wikkelt, die woede die door je aderen stroomt, of juist die serene rust na een lange wandeling door de duinen.

Waarom is dit het startpunt? Omdat kunst, in haar meest zuivere vorm, een uiting is van de menselijke ervaring. En die ervaring is doordrenkt van emotie. De psychologie leert ons dat emoties niet alleen onze interne toestand beïnvloeden, maar ook hoe we de wereld waarnemen en hoe we reageren. De neurowetenschapper Antonio Damasio, in zijn baanbrekende werk Descartes' Error, toonde aan dat emoties geen belemmering zijn voor rationaliteit, maar juist essentieel voor besluitvorming en creatief denken. Zonder emotionele input, hoe beperkt ook, missen we de diepte die nodig is om zinvolle keuzes te maken, laat staan om betekenisvolle kunst te creëren.

schets naar beeld masterclass
Hoe onderzoek je dit? Dat is de kern van het verhaal. Het gaat om diepgaande zelfobservatie. Dit is waar die 'chaos schriftjes' weer van pas komen. Schrijf ongecensureerd. Wat voel je? Waar zit die emotie in je lijf? Welke kleuren, welke texturen, welke bewegingen roept het op? Het hoeft geen gedicht te zijn, geen perfecte zin. Het mag een woord zijn, een krabbel, een vlek. Dit is jouw rauwe data.

Denk aan de expressionisten, kunstenaars die emotie als primair doel hadden, vaak met vertekende vormen en felle kleuren. Zij begrepen dat de innerlijke beleving de motor van de creatie moest zijn.


  • Uitdaging! De volgende keer dat een sterke emotie je raakt – of het nu frustratie is tijdens het avondeten, of pure verwondering bij een zonsondergang – pak dan je schriftje. En laat alles eruit stromen. Zonder filter. Dit is jouw persoonlijke oerbron.
Fase 2: Concept - De vertaling van gevoel naar gedachte of het begin van de chaos
Zodra je de emotie hebt gevoeld en (misschien) hebt vastgelegd, begint de vertaling. Dit is de fase van het concept. Hoe geef je die rauwe emotie een gedachte, een idee, een thema? Dit is waar de intuïtie en de ratio elkaar ontmoeten, of beter gezegd: elkaar uitdagen.


Een concept is niet zomaar 'een idee'. Het is de lens waardoor je de emotie gaat bekijken. Als de emotie 'verlorenheid' is, kan het concept 'de zoektocht naar een veilige haven' zijn. Als de emotie 'vreugde' is, kan het concept 'de explosie van leven' zijn. Het concept geeft richting aan de emotie, kanaliseert het, maar knelt het niet af.

Hoe onderzoek je dit? Dit is de fase van brainstormen en associëren. En ja, de "Chaos Schriftjes" zijn hier weer je beste vriend. Laat je brein vrij springen. Welke beelden, metaforen, verhalen, woorden komen er op bij dit concept? Trek lijnen tussen ogenschijnlijk ongerelateerde ideeën. Wat doet de kleur rood met het concept 'passie'? Welke architectonische vorm past bij het idee van 'stabiliteit'?
​

Dit is het divergent denken waar psychologen als J.P. Guilford het over hadden: het vermogen om zoveel mogelijk ideeën te genereren vanuit één startpunt. De kracht van dit denken zit juist in het niet oordelen. Alex en ik zien dit elke dag in ons atelier: de meest verrassende ideeën ontstaan wanneer mensen de drang naar perfectie loslaten en durven te associëren. Mijn ADHD helpt me hier enorm bij; het is als een creatieve databank die razendsnel verbanden legt tussen alles wat ik ooit heb gezien, gelezen of ervaren. Van die chaotische input komt vaak de meest heldere output.

  • Uitdaging! Kies een sterke emotie die je hebt vastgelegd. En begin te brainstormen: welke concepten kunnen dit gevoel representeren? Denk in symbolen, in abstracties, in natuurlijke processen. Schrijf alles op, hoe gek het ook lijkt.
papier project
Fase 3: Vorm - De emotie vangen in materie
En dan komen we bij de vorm. Dit is het moment waarop de abstracte emotie en het concept tastbaar worden. Dit is de essentie van beeldhouwen: het bevrijden van een vorm uit de materie. Maar het is geen willekeurige vorm. Het is een vorm die de emotie en het concept belichaamt.

Hoe vertaal je een emotie als 'verlorenheid' naar een vorm? Misschien naar een in zichzelf gekeerde, gebogen vorm, met holtes die de leegte en de kwetsbaarheid uitdrukken. Of een vorm met scherpe randen die 'strijd' symboliseren. De keuze van de steensoort zelf speelt hierbij een enorme rol. Een zachte albast kan een delicate, kwetsbare emotie beter vangen dan een hard, hoekig graniet. Zoals de filosoof Marshall McLuhan zei: "The medium is the message." Het materiaal zélf communiceert al een deel van de boodschap.

Hoe onderzoek je dit? Dit is de fase van het schetsen, kleien, experimenteren. Visualiseer. Durf te beginnen met kleine modellen, probeersels. De "Chaos Schriftjes" mogen nu vol staan met schetsen, van simpele lijnen tot complexe constructies. Het gaat erom de vorm te vinden die de emotie het meest zuiver uitdrukt. En dit is geen rationeel proces; dit is een intuïtief proces dat gevoed wordt door wat je eerder hebt gevoeld en bedacht. De kunstenaar Anselm Kiefer, bekend van zijn monumentale werken die vaak zware emoties en geschiedenis uitdrukken, bewijst hoe de materialiteit van de vorm de impact van het concept kan versterken.

In ons atelier zien we dit dagelijks. Mensen komen binnen met een vaag idee, een gevoel. En door met hun handen in de steen te werken, door te voelen hoe de steen zich laat bewerken, ontstaat de vorm die zo dicht bij hun beleving ligt. De steen, met zijn eigen 'wil', wordt een partner in het creatieproces.

  • Uitdaging! Pak je schetsboek (of een stuk klei). Kies je concept en begin te experimenteren met vormen. Denk aan organisch vs. geometrisch, gesloten vs. open, ruw vs. gepolijst. Welke vorm 'voelt' het meest als jouw emotie/concept?
karton materiaal onderzoek
Fase 4: Ruimte - De dialoog met de wereld
De laatste fase, en misschien wel de meest subtiele, is ruimte. Een beeldend werk bestaat niet in een vacuüm. Het staat in een ruimte, en gaat een dialoog aan met die ruimte én met de kijker. Ruimte is niet alleen de fysieke ruimte om het beeld heen, maar ook de lege ruimte in het beeld, de negatieve ruimte, de ruimte die het beeld definieert.

De psychologie van waarneming leert ons dat lege ruimte – de 'negatieve ruimte' – net zo belangrijk is als de gevulde ruimte. Het stuurt de blik van de kijker, creëert spanning of rust, en kan zelfs een gevoel van beweging suggereren. Rudolf Arnheim, in zijn klassieke werk Art and Visual Perception, legt uit hoe het menselijk brein actief betekenis zoekt in de visuele informatie, en hoe compositie en de relatie tussen object en ruimte cruciaal zijn voor die betekenis.

Hoe werkt dit door in je werk? Een beeld dat gesloten is en in zichzelf gekeerd, creëert een heel andere ruimtelijke ervaring dan een beeld met gaten of open vormen die de blik van de kijker er doorheen trekken. Denk aan de sculpturen van Henry Moore, die meesterlijk speelde met holle ruimtes in zijn figuren, waardoor de kijker letterlijk door het beeld heen kijkt en zo een diepere verbinding voelt met de openheid en kwetsbaarheid.
​
  • Uitdaging! Plaats je schets of model in een (mentale of fysieke) ruimte. Hoe werkt het met het licht? Waar ontstaan schaduwen? Wat doet de lege ruimte om en in het beeld? Hoe voelt het om eromheen te lopen? Dit is je kans om het beeld te 'activeren' in de wereld.
De doorlopende cyclus & hoe jouw werk de kijker raakt
Wat deze cyclus – Emotie → Concept → Vorm → Ruimte – zo waanzinnig krachtig maakt, is dat hij doorlopend is. Het is geen checklist die je afvinkt en vergeet. Het is een ademhaling. Soms begin je bij een sterke emotie. Soms word je getriggerd door een interessante vorm die je ergens zag, en ga je terug naar de emotie die die vorm bij jou oproept. De cirkel is nooit gesloten; hij blijft altijd in beweging.

En door deze cyclus diep te doorleven, creëer je beelden die dicht bij jouw beleving en emoties liggen. En dát, mijn vrienden, is de sleutel tot het maken van kunst die connectie maakt met de kijker. Want als jouw emotie authentiek is verwerkt in vorm en ruimte, dan voelt de kijker die echtheid. Het is een spiegel die je voorhoudt, waarin de kijker zijn eigen ervaringen kan herkennen, kan projecteren, en zich kan verbinden met jouw verhaal. Het is een moment van herkenning, van gedeelde menselijkheid.

Deze diepe verbinding is waarom mensen soms wel drie uur blijven rondlopen in ons atelier tijdens de Leidse Kunstroute. Het is geen trucje; het is de transparantie van onze ziel, geweven in steen, die met hen resoneert. De unieke, warme sfeer van ons atelier, met zijn hoge plafonds en ruime opzet, draagt daar zeker aan bij. Hier krijgen zowel de beelden als de bezoekers de ruimte om te ademen, te reflecteren en die diepe connectie te voelen. Het is onze 'Unique Value Proposition' – de UWP van ons atelier – dat wij niet alleen lesgeven, maar een omgeving bieden voor diepgaande persoonlijke en creatieve groei. Alex's focus op de wiskundige precisie van vorm en mijn organische benadering van emotie vullen elkaar perfect aan, waardoor we samen een complete kijk op deze cyclus bieden.

Dit proces is niet altijd netjes. Soms is het chaotisch, frustrerend, of zelfs pijnlijk. Maar het is altijd echt. Het is jouw verhaal, gevangen in steen, en dat is de meest waardevolle connectie die je kunt maken.
schets en klei studie
Klaar om jouw emotie in steen te weven? Duik dieper met de masterclass!
Heb je na het lezen van deze blog het gevoel dat er een wereld voor je opengaat? Voel je die kriebels om niet zomaar een beeld te maken, maar een werk dat écht spreekt, dat jouw diepste emoties en inzichten vangt? Deze cyclus van Emotie
→ Concept → Vorm → Ruimte is de sleutel, en wij helpen je die te doorgronden.

Speciaal voor degenen die klaar zijn voor de volgende stap, organiseren Alex en ik 6 en 13 december weer de exclusieve tweedaagse Masterclass Schets naar Beeld. Al een aantal jaar een groot succes onder onze deelnemers. Tijdens deze intensieve Masterclass duiken we diep in elk aspect van deze cyclus. Je leert niet alleen de techniek, maar vooral de mindset om beelden te creëren die resoneren, die dicht bij jouw beleving liggen en daardoor een onmiddellijke connectie maken met de kijker. We begeleiden je persoonlijk in het vertalen van jouw innerlijke landschap naar tastbare, krachtige kunstwerken in steen.
​

Dit is jouw kans om jouw creatieve proces te transformeren, om die diepe connectie te maken en beelden te creëren die een blijvende impact hebben.
Ben jij er klaar voor om de onzichtbare draad van emotie te weven tot een zichtbaar meesterwerk? Zet jezelf dan op de wachtlijst voor de Masterclass Schets naar Beeld en verzeker je plek in deze transformerende ervaring!
0 Opmerkingen

De wereld van Barbara Hepworth - waar landschap, licht en innerlijke stilte samenkomen

20/11/2025

0 Opmerkingen

 
Er zijn kunstenaars bij wie je meteen voelt dat ze met een andere intensiteit kijken. Die niet alleen zien, maar werkelijk waarnemen. Niet oppervlakkig, niet vluchtig, maar vanuit een aandacht die dieper gaat dan de eerste indruk. Bij wie elk werk een echo lijkt van een innerlijke stilte die je zelf misschien allang kwijt was. Barbara Hepworth is zo’n kunstenaar. Een vrouw die de wereld niet benaderde als iets buiten haar, maar als iets dat door haar heen stroomde. Ze maakte geen beelden; ze schiep ruimtes. Ruimtes waarin natuur, gevoel en menselijkheid samenkomen, zacht, ademend en onverstoorbaar.

Wanneer ik mij verdiep in haar wereld, haar ritme, haar manier van kijken, gebeurt er altijd hetzelfde: alles vertraagt. Alsof een deur opengaat naar een stillere laag van de werkelijkheid. Je voelt dat je even met haar mag meelopen. Over de kliffen van St Ives, waar de lucht helder is en de horizon oneindig. Door de zachte bochten van het Cornish landschap, waar licht als water over heuvels stroomt. Langs paden waar de geur van zout in de lucht hangt, waar wind en aarde elkaar ontmoeten, waar de geluiden van het landschap niet verstoren maar begeleiden. Dáár, in dat samenspel van elementen, werd Hepworth gevormd, gevoed en gedragen.
​
Het is bijna onmogelijk om haar werk los te zien van die omgeving. Het is alsof de natuur zelf door haar handen werkte.
barbara garden simone van olst
De omgeving als medeschepper
Voor Hepworth was de natuur nooit slechts achtergrond. Ze zag haar omgeving niet als iets om naar te kijken, maar als een gesprekspartner, een medeschepper. Een gids die haar richting gaf wanneer ze zelf nog geen taal had voor wat er vanbinnen bewoog.

Stel je haar voor: wandelend door Cornwall, waar elke rotsrand een verhaal lijkt te vertellen dat alleen geduldig kijken kan ontsluiten. Waar het licht van minuut tot minuut verandert, alsof het zelf aan het beeldhouwen is, vormen afrondt, lijnen scherp zet, ruimte opent. Waar de elementen geen chaos vormen, maar een ritme: de adem van de natuur, onophoudelijk, onverstoorbaar.

De zee was misschien wel haar grootste leraar. Niet alleen door haar beweging, maar door haar constante aanwezigheid. Een kracht die nooit exact hetzelfde is en toch altijd herkenbaar blijft. In sculpturen zoals Sea Form (Atlantic) voel je die wisselwerking. Je ziet geen statisch object, maar een beweging gevangen in vorm. Een golf die leeft in steen. Een ademhaling die nog steeds voelbaar is, zelfs wanneer je het werk alleen met je ogen aanraakt.
​
Het is bijna alsof je de wind door haar lijnen hoort gaan.
Een dialoog tussen binnen en buiten
Wie echt naar haar werk kijkt, merkt al snel dat de natuur bij Hepworth niet buitenstond. Het landschap nestelde zich in haar gedachten, in haar intuïtie, in haar handen. Ze maakte geen kopieën van wat ze zag, maar vertalingen van hoe de natuur voelde.

In werken zoals Two Forms (Divided Circle) zie je die innerlijke reflectie terug. Een vorm die tegelijk open en omsloten is, verbonden en toch gescheiden. Het is een beeld van dualiteit, maar ook van samenhang. De natuur leert ons dat tegenstellingen geen strijd hoeven te voeren; ze bestaan dankzij elkaar. Ze dragen elkaar, versterken elkaar. Hepworth begreep dat. En ze gaf dat inzicht door via elke gebogen lijn, elke zachte uitsparing, elke zorgvuldig geopende ruimte in haar werk.
​
In haar atelier werkte ze vanuit een andere tijdsbeleving. De geur van hout, de koelte van steen, het ritme van hamer en beitel: alles werkte mee om haar aandacht te centreren. Het atelier werd een plek waar de buitenwereld naar binnen mocht komen, en waar haar innerlijke wereld vorm kreeg. Een plek waar stilte actief werd. Waar voelen en maken nagenoeg hetzelfde waren.
simone met sculptuur barbara hepworth
simone van olst barbara hepworth home
Wat we van Hepworth kunnen leren
Hepworth nodigt ons uit om opnieuw te leren kijken.

  • Niet haastig. Niet vanuit analyse. Maar vanuit openheid.
  • Ze vraagt ons te vertragen en te voelen:
  • Wat doet licht met vorm?
  • Wat doet ruimte met jouw aandacht?
  • Hoe beweegt je blik?
  • En welke innerlijke beweging weerspiegelt die blik?

Het is precies die manier van kijken die ik in mijn atelier onderzoek, en die ik graag met anderen deel. Want wie zich opent voor de natuur zoals Hepworth dat deed, ervaart iets dat verder gaat dan inspiratie. Het is een vorm van helderheid. Een kalm soort kennis. Niet alleen over kunst, maar ook over jezelf. Over hoe je waarneemt, hoe je reageert, hoe je aanwezig bent.
​
Het is een uitnodiging om dieper te zien.
Langzamer.
Zachter.
Met meer intentie.
Een uitnodiging om verder te kijken
Wie zich verdiept in de wereld van Barbara Hepworth ontdekt al snel dat haar manier van kijken niet alleen vertelt hoe zij de natuur ervoer, maar ook hoe wij zelf kunnen waarnemen. Haar werk laat zien dat aandacht, stilte en nieuwsgierigheid de deur openen naar een rijkere beleving van de wereld om ons heen. Het nodigt uit tot vertraging en tot een zachtere blik, waarin ruimte ontstaat voor betekenis en verwondering.

In de lezing met workshop “De natuur volgens Barbara Hepworth” neem ik je graag mee in die ervaring. We kijken samen naar haar kunst, maar vooral naar haar proces, haar gevoeligheid voor licht en ritme, en de manier waarop zij natuur en innerlijke wereld met elkaar liet samenwerken. Vanuit die inspiratie onderzoeken we hoe jij dat zelf kunt toepassen, in je kunst of in je manier van kijken.

Als je voelt dat het tijd is om je eigen aandacht te verdiepen, om anders te leren waarnemen, om inspiratie te vinden in zowel de natuur als in jezelf, dan is dit het juiste moment.
simone van olst barbara hepworth tuin
beelden barbara hepworth
Meld je aan voor de lezing met workshop over Barbara Hepworth en stap binnen in deze wereld. Laat je meenemen door de natuur, door Barbara en door je eigen creativiteit.

Je bent van harte welkom.
0 Opmerkingen

Beleef de magie van Kerst in steen - Kerst workshop beeldhouwen bij beeldhouwatelier Simone van Olst

19/11/2025

0 Opmerkingen

 
Er is iets bijzonders aan de weken voor Kerst. De dagen worden korter, de wereld vertraagt, en overal hangt een zacht licht dat herinnert aan warmte, samenzijn en verstilling. Toch voelt december voor velen ook als een maand vol haast en drukte: eindeloze lijstjes, voorbereidingen, plannen. Soms verlang je gewoon even naar rust - een moment waarop je kunt ademen, iets kunt maken, iets kunt beleven.
​
Precies dat moment vind je in het atelier van Simone van Olst in Leiden, tijdens de Kerst workshop beeldhouwen.
​
Zodra je binnenstapt, is de wereld buiten even ver weg. De geur van steen, de twinkelende lichtjes in de kerstboom, de enorme hoeveelheid kerstdecoratie in de kantine - alles ademt sfeer en aandacht. Het is een plek waar je vanzelf tot rust komt. Waar het niet gaat om presteren of plannen, maar om genieten van het proces van creëren.
kerstengel samstone
kerstster en ster op sokkel samstone
Een warme kerstervaring
De Kerst workshop beeldhouwen is een dag vol rust, creativiteit en verwondering. Hier mag je met je handen werken, met je ogen kijken en met je hart voelen. Onder begeleiding van Alex en Simone en hun team van beeldhouwers maak je van een stuk zachte speksteen jouw eigen kerstkunstwerk. Dat kan een engel zijn, een ster of een vorm die je zelf bedenkt.

De steen is vriendelijk en laat zich gemakkelijk bewerken, ook als je nog nooit iets met beeldhouwen hebt gedaan. Met aandacht en eenvoudige handelingen ontdek je hoe een vorm langzaam tevoorschijn komt. Je leert de structuur van de steen kennen, voelt het ritme van het gereedschap en ervaart hoe elke beweging iets toevoegt aan jouw beeld. Wat eerst een ruwe steen was, verandert onder je handen in iets unieks - een tastbare herinnering aan een dag vol lichtjes en warmte.

Het mooiste moment komt vaak aan het eind, als het beeld gepolijst wordt. Dan verschijnt de zachte glans van het speksteenoppervlak en lijkt het alsof het beeld van binnenuit licht geeft. Veel deelnemers vertellen dat ze dat moment nooit vergeten: het ogenblik waarop ze hun beeld voor het eerst écht zien.
De magie van vertragen
In een tijd waarin alles snel gaat, nodigt deze workshop uit om te vertragen. Beeldhouwen vraagt om aandacht, om luisteren naar wat het materiaal wil. Die concentratie brengt rust. Het tikken van de beitel, het schuren van de vijl, het dwarrelende stof in het licht – het heeft iets meditatiefs. Zonder dat je het merkt, verdwijnen gedachten over werk, verplichtingen of de feestdrukte. Er blijft alleen het ritme van jouw handen en de steen.
​
Veel deelnemers vertellen dat ze aan het einde van de dag niet alleen een beeld mee naar huis nemen, maar ook een gevoel van innerlijke stilte. Dat maakt deze workshop zo bijzonder: het is niet alleen iets wat je doet, maar iets wat je ervaart.
Samen beleven
De kerstworkshop is een plek waar mensen samenkomen. Gezinnen, vriendinnen, koppels of collega’s – iedereen vindt hier iets wat bij hem of haar past. Ieder werkt aan een eigen beeld, maar er ontstaat vanzelf verbondenheid. Er wordt gelachen, gepraat, soms stil gewerkt, en dan weer bewonderd wat een ander maakt.

Kinderen worden met evenveel aandacht begeleid als volwassenen. Ze leren spelen met vormen, ontdekken hoe zacht steen kan zijn, en zijn vaak trots als ze hun eigen engel of ster vasthouden. Ouders kijken met een glimlach toe, of werken zelf geconcentreerd aan een groter beeld. Zo wordt de workshop een gezamenlijke herinnering. Een moment van samen creëren, ver weg van beeldschermen en haast.
​
Tussen het werken door is er uiteraard tijd om te ontspannen. Er wordt koffie en thee geschonken, er is iets lekkers, en tijdens de volledige dagworkshop (van 10.00 tot 16.00 uur) een uitgebreide lunch. Alles is verzorgd met zorg en warmte. Het atelier voelt niet als een lesruimte, maar als een gastvrije huiskamer waar je altijd welkom bent.
De kracht van maken
Er is iets bijzonders aan het zelf maken van iets tastbaars. In een tijd waarin zoveel digitaal en vluchtig is, geeft het werken met steen een diep gevoel van voldoening. Je ziet direct wat je doet, je voelt het resultaat in je handen, en je maakt iets dat blijft. Het is eerlijk werk, zonder haast, zonder oordeel.

Beeldhouwen heeft iets oerouds: het verbindt je met een ritme dat we in het dagelijks leven vaak kwijt zijn. En juist dat maakt het zo waardevol. Het laat je zien hoe mooi het is om te creëren, stap voor stap, met aandacht.
​
Wanneer je aan het eind van de dag je beeld polijst, zie je niet alleen wat je hebt gemaakt, maar ook wat het proces met je heeft gedaan. Het beeld wordt een symbool van rust, van plezier, van tijd nemen. Iets dat elk jaar opnieuw betekenis krijgt zodra de kerstperiode aanbreekt.
torso speksteen kerst
Een herinnering die glanst
Aan het einde van de dag is het atelier gevuld met kleine kunstwerken. Engelen, sterren, kerstbomen - elk beeld anders, elk met een eigen verhaal. Mensen lopen rond, bewonderen elkaars werk, maken foto’s. Buiten begint de schemering te vallen, binnen branden de kaarsjes. Er klinkt zacht gelach, een laatste rasp over steen, het ritselen van jassen die worden aangetrokken.
kerst speksteen samstone

Dan is het moment daar: je neemt je eigen kerstbeeld mee naar huis. Voorzichtig ingepakt, stevig vastgehouden. Buiten voel je de kou van de winterlucht op je wangen, maar binnen in jezelf gloeit iets na. Tevredenheid, trots, rust. Een gevoel dat blijft hangen en dat elke keer terugkeert als je jouw beeld in december weer een plekje geeft.
De Kerst workshop beeldhouwen bij Simone van Olst is geen gewone activiteit. Het is een dag die iets raakt. Je ontdekt de kracht van maken, de warmte van samen zijn en de schoonheid van eenvoud. Je keert huiswaarts met een kunstwerk dat je zelf hebt gevormd – en met een herinnering die je telkens weer laat glimlachen.

Wil jij deze kerst ook iets bijzonders doen? De workshops vinden plaats op 12, 13 en 19 december 2025 in het sfeervolle atelier van Simone van Olst in Leiden. Er zijn mogelijkheden voor een ochtend, middag of hele dag. De plaatsen zijn beperkt, en december is altijd snel volgeboekt. Twijfel dus niet te lang en verzeker je nu van een plekje!
0 Opmerkingen

De onzichtbare kracht: Hoe ruimtelijk inzicht je beeldhouwkunst naar een hoger niveau tilt

19/11/2025

0 Opmerkingen

 
Als beeldhouwer weet ik uit eigen ervaring hoe essentieel ruimtelijk inzicht is. Het is die bijna magische vaardigheid die ons in staat stelt om een driedimensionale vorm te visualiseren, te manipuleren en te realiseren, nog voordat we de eerste hamer of beitel oppakken. Of je nu werkt aan een gedetailleerd figuratief beeld of een gewaagde abstracte sculptuur, de kern van succesvol beeldhouwen ligt in je vermogen om te 'zien' wat er nog niet is.

Mijn naam is Simone, eigenaar van Beeldhouwatelier Simone van Olst, welkom bij mijn blog. Vandaag ga ik je vertellen over ruimtelijk inzicht, het belang ervan bij beeldhouwen en waarom de masterclass Schets naar Beeld je kan helpen bij het vergroten van je inzicht.
masterclass ruimtelijk inzicht
Wat is ruimtelijk inzicht eigenlijk?
Ruimtelijk inzicht, ook wel ruimtelijk redeneervermogen genoemd, is het vermogen om de wereld in drie dimensies te begrijpen en te interpreteren. Het gaat verder dan alleen het herkennen van objecten in de ruimte; het omvat het vermogen om:
  • Vormen en objecten mentaal te roteren en te manipuleren. Denk aan een Rubiks kubus die je in je hoofd draait om de oplossing te vinden.
  • Afstanden en verhoudingen in te schatten. Cruciaal voor het creëren van harmonieuze composities.
  • Verschillende perspectieven in te nemen. Hoe ziet mijn beeld eruit van bovenaf, van opzij, of van onderaf?
  • Relaties tussen objecten en de ruimte eromheen te begrijpen. Hoe vult het beeld de ruimte, en hoe beïnvloedt de ruimte het beeld?
  • Onzichtbare structuren te visualiseren. Wat zit er onder het oppervlak? Hoe ziet de binnenkant van de vorm eruit?​
​Het is een fundamentele cognitieve vaardigheid die ons helpt bij talloze dagelijkse handelingen, van parkeren en navigeren tot het in elkaar zetten van meubels. Maar voor ons beeldhouwers is het de levensader van ons creatieve proces.
Ruimtelijk inzicht in de praktijk: Figuratief beeldhouwen
Bij figuratief beeldhouwen, waar het doel is om herkenbare vormen zoals het menselijk lichaam, dieren of objecten weer te geven, is ruimtelijk inzicht de absolute basis. Ik zal een paar voorbeelden geven om dit te verduidelijken:

Stel je voor dat je een menselijk figuur wilt beeldhouwen. Zonder sterk ruimtelijk inzicht ben je verloren.

Je moet in staat zijn om:
  • De anatomie te visualiseren. Niet alleen de buitenkant, maar ook de onderliggende botten, spieren en pezen. Hoe beïnvloedt de stand van de heupen de positie van de schouders? Hoe beweegt een gewricht?
  • Verhoudingen te bepalen. De juiste lengte van de armen ten opzichte van de benen, de grootte van het hoofd in verhouding tot de romp. Afwijkingen hierin vallen direct op en kunnen het beeld onnatuurlijk maken. Denk aan de canon van de menselijke verhoudingen, die al in de oudheid werd bestudeerd door kunstenaars als Leonardo da Vinci. Het gaat erom dat je deze verhoudingen niet alleen op papier, maar ook in 3D in je hoofd kunt 'zien'.
  • Perspectief en diepte te creëren. Hoe positioneer je de ledematen om beweging of emotie uit te drukken? Een arm die naar voren steekt, moet proportioneel korter lijken om diepte te suggereren. Je moet het beeld vanuit alle hoeken kunnen bekijken en begrijpen hoe het eruitziet in de ruimte.
  • Balans en gewicht te begrijpen. Een staand figuur moet stabiel zijn. Je moet mentaal het zwaartepunt kunnen bepalen en de balanspunten van het beeld kunnen aanpassen, zelfs voordat je begint met hakken.

Een ander voorbeeld: een dierbeeldhouwwerk. Het maken van een galopperend paard vereist niet alleen kennis van de anatomie van het paard, maar ook een diep inzicht in hoe het lichaam beweegt in de ruimte. Je moet de dynamiek van de beweging kunnen visualiseren, de spanning in de spieren, de manier waarop de hoeven de grond raken. Ruimtelijk inzicht stelt je in staat om die beweging 'vast te leggen' in een statisch materiaal.

In mijn eigen atelier, wanneer ik werk aan figuratieve opdrachten, begin ik altijd met veel referentiemateriaal en schetsen. Maar de echte magie gebeurt wanneer ik de tweedimensionale schets begin te vertalen naar een driedimensionaal concept in mijn hoofd. Ik roteer het beeld mentaal, verplaats de ledematen, voel de spanning in de spieren. Dit proces is puur ruimtelijk inzicht in actie.
Ruimtelijk inzicht bij abstract beeldhouwen
Hoewel figuratief werk de noodzaak van ruimtelijk inzicht directer lijkt te benadrukken, is het net zo cruciaal, zo niet nog crucialer, bij abstract beeldhouwen. Hier zijn de regels minder strikt, maar de noodzaak om te 'voelen' hoe vormen en ruimtes met elkaar interageren, is enorm.

Bij abstractie gaat het vaak om de relatie tussen positieve en negatieve ruimte. De positieve ruimte is de massa van het beeld zelf, de negatieve ruimte is de leegte eromheen en erdoorheen. Denk aan een beeld van Henry Moore, waar de openingen en gaten net zo belangrijk zijn als de vaste vormen. Je moet in staat zijn om die leegtes te visualiseren en te manipuleren als onderdeel van het totale ontwerp.


  • Compositie en balans. Een abstract beeldhouwwerk moet, net als een figuratief werk, in balans zijn en een gevoel van harmonie uitstralen. Dit vereist een diep begrip van gewicht, massa en de visuele impact van verschillende vormen op elkaar. Je moet mentaal kunnen schuiven met vormen en volumes totdat het 'klopt'.
  • ​Lijnen en vlakken in de ruimte. Hoe leiden de lijnen en vlakken van je sculptuur het oog van de kijker? Hoe creëren ze beweging of rust? Je moet kunnen visualiseren hoe licht en schaduw op de verschillende vlakken vallen en hoe dit de waarneming van het beeld beïnvloedt.
  • Ruimtelijk verhaal. Zelfs abstracte beelden kunnen een verhaal vertellen of een emotie oproepen door de manier waarop vormen met elkaar in dialoog gaan. Dit vereist het vermogen om de interactie tussen de vormen in de driedimensionale ruimte te begrijpen en te sturen.

Als ik een abstract werk begin, start ik vaak met een vorm of een idee. Maar dan begint het spel van trial-and-error, niet alleen fysiek met het materiaal, maar vooral mentaal. Ik visualiseer hoe een snede het geheel zal beïnvloeden, hoe een bepaalde curve spanning creëert, of hoe twee massa's elkaar in evenwicht houden. Het is een constante dialoog met de ruimte en de mogelijkheden van het materiaal, geleid door mijn ruimtelijk inzicht.
schets naar beeld masterclass
Hoe kun je ruimtelijk inzicht vergroten? Concrete tips voor beeldhouwers
Het goede nieuws is dat ruimtelijk inzicht geen vaststaand gegeven is; het is een vaardigheid die je kunt trainen en verbeteren. Als beeldhouwer, en als workshopleider van Schets naar Beeld, moedig ik iedereen aan om actief met deze aspecten aan de slag te gaan.


Tekenen en schetsen, vooral vanuit verschillende perspectieven
  • Maak veel schetsen. Teken objecten om je heen vanuit verschillende hoeken. Probeer een stoel, een vaas, of zelfs je eigen hand vanuit minstens vijf verschillende posities te tekenen.
  • Orthografische projecties. Oefen met het tekenen van bovenaanzichten, vooraanzichten en zijaanzichten van een object. Dit dwingt je om de vorm in zijn meest basale tweedimensionale componenten te analyseren, wat helpt bij het visualiseren van de driedimensionale constructie.
  • Perspectieftekenen. Leer de basisprincipes van één-, twee- en driepuntsperspectief. Dit helpt je te begrijpen hoe objecten kleiner lijken naarmate ze verder weg zijn en hoe lijnen naar een verdwijnpunt lopen.

Modelleren met zachte materialen (Klei, was, plasticine)
  • Kleine studies maken. Voordat je aan een groot beeld begint, maak kleine modellen (maquettes) in klei of was. Dit is dé manier om snel verschillende vormen en composities uit te proberen in 3D. Ik doe dit zelf altijd, zelfs voor abstracte werken. Het is de meest directe manier om je mentale beeld te toetsen aan de fysieke werkelijkheid.
  • Probeer de vormen te 'lezen' met je handen. Sluit je ogen en voel de vorm van een object. Probeer het dan na te maken uit je hoofd. Dit versterkt de verbinding tussen tast en visuele perceptie.

Spelen met bouwblokken en puzzels
  • LEGO, Tangram, 3D-puzzels. Deze spellen zijn niet alleen voor kinderen. Ze trainen je om vormen te manipuleren, te roteren en te combineren om een groter geheel te vormen. Ze zijn uitstekend voor het ontwikkelen van je vermogen om objecten in je hoofd te draaien.
  • Origami. Het vouwen van papier in complexe vormen dwingt je om de transformatie van een tweedimensionaal vlak naar een driedimensionaal object te visualiseren.

Mentale rotatie oefeningen
  • Visualiseer objecten. Kies een bekend object (je koffiemok, een pen) en probeer het in je hoofd te draaien. Bekijk het van bovenaf, van onderaf, van de zijkant. Probeer alle details te visualiseren.
  • Afstand en verhoudingen schatten. Kijk naar een object en probeer de afmetingen te schatten zonder te meten. Controleer daarna. Doe dit ook met afstanden in een ruimte. Dit traint je oog voor proportie.

Observeren, observeren, observeren
  • Bestudeer bestaande sculpturen. Bezoek musea en galeries. Kijk niet alleen naar de voorkant van een beeld, maar loop eromheen. Bekijk het van alle kanten. Hoe heeft de kunstenaar de vormen opgelost? Hoe speelt licht en schaduw?
  • Kijk naar de wereld om je heen. Let op de vormen van bomen, gebouwen, wolken, mensen in beweging. Probeer te begrijpen hoe deze driedimensionale vormen in elkaar zitten.

De masterclass Schets naar Beeld: de brug tussen 2D en 3D
Hier komt mijn expertise als beeldhouwer en de masterclass Schets naar Beeld perfect samen. Eén van de belangrijkste doelen van deze workshop is precies dat: het vergroten van je ruimtelijk inzicht door de directe koppeling tussen concept (schets) en realisatie (beeld).

In Schets naar Beeld gaan we dieper in op hoe een tweedimensionale schets – vaak de eerste uiting van een idee – kan worden getransformeerd in een overtuigend driedimensionaal werk. Dit is waar ruimtelijk inzicht van cruciaal belang is.

We behandelen onder andere:
  • Het lezen van je schets in 3D. We leren je hoe je de suggesties van diepte en vorm in je schets kunt interpreteren en vertalen naar een fysieke massa. Waar bevindt de voorgrond zich in de ruimte? Wat ligt er achter?
  • Het maken van 'hulpschetsen' voor 3D. Dit zijn schetsen die specifiek gericht zijn op het verkennen van verschillende aanzichten (boven, zij, onder) van je toekomstige beeld. Het dwingt je om het object mentaal te roteren en te visualiseren vanuit alle hoeken, nog voordat je een beitel aanraakt.
  • De relatie tussen de buitenkant en de binnenkant. Zelfs als je geen holle vormen maakt, is het belangrijk om te visualiseren hoe de massa van je beeld zich opbouwt. Dit helpt bij het begrijpen van stabiliteit, balans en de verdeling van gewicht.
  • Van plat naar vol: het denken in volumes. We oefenen met het omzetten van platte vormen in ruimtelijke volumes. Hoe 'bol' je een vlak uit? Hoe 'hol' je een vorm uit? Dit zijn essentiële handelingen die direct je ruimtelijk inzicht aanspreken.


Mijn rol als workshopleider is hierbij om je te begeleiden in dit proces. Ik deel mijn methoden en technieken om die sprong van 2D naar 3D te maken, en om je te leren hoe je je eigen ruimtelijk inzicht kunt aanscherpen. We werken met eenvoudige materialen om snel tot de kern van de vorm te komen, waardoor je je volledig kunt concentreren op het ruimtelijke aspect.
De voordelen van een sterk ruimtelijk inzicht voor elke beeldhouwer
Een goed ontwikkeld ruimtelijk inzicht heeft talloze voordelen, ongeacht je stijl of materiaal:
  • Minder verspilling van materiaal. Als je de vorm mentaal al hebt uitgedacht, maak je minder fouten en hoef je minder materiaal weg te hakken of toe te voegen. Dit bespaart tijd, geld en moeite.
  • Grotere precisie en controle. Je kunt nauwkeuriger werken omdat je een helder mentaal beeld hebt van wat je wilt bereiken.
  • Creatievere oplossingen. Een diep begrip van de ruimte stelt je in staat om innovatievere en interessantere vormen te creëren, zowel in figuratief als abstract werk. Je bent niet beperkt door wat je ziet, maar door wat je kunt visualiseren.
schets naar beeld
  • Beter probleemoplossend vermogen. Als je tijdens het proces tegen onverwachte problemen aanloopt, kun je deze mentaal 'oplossen' door verschillende benaderingen te visualiseren voordat je fysiek ingrijpt.
  • Verhoogd zelfvertrouwen. Hoe beter je ruimtelijk inzicht, hoe groter je vertrouwen in je eigen kunnen als beeldhouwer. Je zult minder aarzelen en met meer overtuiging werken.
Een onmisbare vaardigheid
Ruimtelijk inzicht is niet zomaar een leuke extra vaardigheid voor een beeldhouwer; het is de fundamentele bouwsteen waarop alle creatieve processen rusten. Of je nu de finesse van een figuratief portret nastreeft of de intrigerende complexiteit van een abstracte compositie, je vermogen om in drie dimensies te denken en te visualiseren, zal je bepalen.

Door bewust te oefenen met schetsen, modelleren, puzzelen en vooral door aandachtig te observeren, kun je deze onzichtbare kracht in jezelf ontwikkelen en versterken. En met masterclasses zoals Schets naar Beeld bieden we je de gereedschappen en inzichten om die sprong van idee naar materie, van plat naar vol, met vertrouwen te maken.

Begin vandaag nog met het trainen van je ruimtelijk inzicht.

Het zal de manier waarop je de wereld ziet - en hoe je sculpturen creëert - voorgoed veranderen. Ben jij er klaar voor? Ik kijk ernaar uit je te verwelkomen in het atelier.
0 Opmerkingen

Verdiep je beeldhouwkunst: Van techniek tot steenkunde in Leiden

18/11/2025

0 Opmerkingen

 
Er is iets magisch aan het moment dat je je handen in een ruwe steen zet en langzaam voelt hoe een vorm tot leven komt. Het is een samenspel van kracht en finesse, van aandacht en intuïtie. En zoals bij elk vak, geldt ook voor beeldhouwen: hoe meer je weet, hoe meer je kunt creëren. Daarom hebben Alex Sluimer en ik, Simone van Olst, de Verdiepingsmodules beeldhouwen ontwikkeld – een serie van vier intensieve en inspirerende modules in ons atelier in het hart van Leiden, speciaal voor wie zijn of haar vaardigheden écht wil aanscherpen en verdiepen.
verdiepingsmodule gutsgebruik
​Gutsgebruik: De eerste stap naar meesterschap
Onze eerste module, Gutsgebruik, is inmiddels met groot succes verlopen. Het was fantastisch om te zien hoe deelnemers met een beetje begeleiding en veel enthousiasme hun angst voor de gutsen loslieten, nieuwsgierig probeerden en de kracht van dit veelzijdige gereedschap ontdekten. Iedereen vertrok met nieuwe inzichten, praktische ervaring en een glimlach die alleen komt wanneer iets écht klikt.

Tijdens deze dag leerden deelnemers hoe elke guts anders reageert op verschillende steensoorten, hoe de grip en houding invloed hebben op het resultaat, en hoe je veilig én effectief kunt werken. Het enthousiasme en de nieuwsgierigheid in het atelier die dag waren aanstekelijk, en het is precies dit plezier in leren en ontdekken dat onze modules zo bijzonder maakt.
Voor wie zijn de verdiepingsmodules?
De Verdiepingsmodules zijn ontworpen voor iedereen die meer wil dan een gewone workshop. Of je nu net begint of al jarenlang beeldhouwt, je leert technieken en materiaalkennis op een manier die je creatieve vrijheid vergroot. We werken met speksteen, albast, serpentijn en marmer, zodat je direct ervaart hoe elk type steen anders reageert op gereedschap en hoe je deze kennis kunt gebruiken voor je eigen projecten.

Onze modules zijn praktijkgericht: theorie wordt meteen vertaald naar het werk aan de steen. Je leert niet alleen hoe je gereedschappen gebruikt, maar ook hoe je de steen leest, technieken combineert en jouw persoonlijke stijl in de steen legt. Het resultaat is dat je niet alleen een beeld maakt, maar dat je echt een meester wordt in het proces.
cursist verdiepingsmodule hakken
Module 2: Hakken, beitel en klopper gebruik
In deze module duiken we dieper in de wereld van klassieke gereedschappen. Je leert precies wanneer je welke beitel of klopper gebruikt, en hoe je kracht combineert met precisie. We besteden veel aandacht aan houding, zodat je comfortabel én veilig kunt werken, zelfs tijdens langere sessies. Het doel is dat je met vertrouwen elke slag kunt zetten, of je nu een grove vorm wegneemt of subtiele details aanbrengt.
​
Tijdens de dag krijg je volop gelegenheid om met verschillende soorten stenen te werken. Je leert hoe je de hardheid herkent en hoe je je slag daarop aanpast. Zo merk je direct hoe een kleine aanpassing in techniek een groot verschil maakt in het resultaat. We combineren praktische oefeningen met persoonlijke begeleiding, zodat je niet alleen vaardigheden opdoet, maar ook inzicht krijgt in je eigen werkproces. Je gaat naar huis met nieuwe handgrepen, meer vertrouwen en een betere controle over je beelden, klaar om je projecten naar een hoger niveau te tillen.
Module 3: Raspen, vijlen en afwerkingen
Details maken het verschil, en in deze module ligt de focus op de afwerking van je beelden. Je leert alles over raspen, vijlen, schuurmiddelen en verschillende polijsttechnieken. We laten je zien welke materialen het beste werken voor welk effect en hoe je oliën en wassoorten kunt combineren om het gewenste resultaat te bereiken. Het gaat hierbij niet alleen om technische kennis, maar ook om het ontwikkelen van een gevoel voor subtiele nuances die een beeld karakter en persoonlijkheid geven.

Tijdens de praktijkoefeningen ontdek je hoe je kleine aanpassingen en nuances kunt toepassen om je werk te verfijnen. Geduld, precisie en creativiteit staan centraal, en elke deelnemer krijgt persoonlijke tips om de eigen techniek te verbeteren. Door te oefenen op diverse steensoorten ervaar je direct hoe verschillende gereedschappen en afwerkingstechnieken een beeld beïnvloeden. Aan het eind van de dag ga je naar huis met een groter vertrouwen in je eigen handen, een verfijndere techniek en een scherpere blik voor de details die je werk echt laten stralen.
cursist verdiepingsmodule raspen afwerken
Module 4: Steenkunde
In deze module nemen we je mee in de fascinerende wereld van stenen. Je leert niet alleen hoe stenen ontstaan, maar ook hoe je hun eigenschappen kunt lezen en toepassen in je werk. Wat zegt de hardheidsschaal van Mohs over een steen? Welke stenen zijn geschikt voor welke technieken? En hoe kies je de juiste steen voor jouw specifieke project?
​
Het is een ontdekkingsreis in geologie en materiaalkunde die je begrip van de materialen waarmee je werkt enorm verdiept. Door te weten hoe stenen ontstaan, hoe ze zich vormen en welke eigenschappen ze hebben, kun je bewustere keuzes maken in je creatieve proces. Dit vergroot niet alleen je technische beheersing, maar ook je artistieke expressie. Je leert een steen écht te begrijpen, zodat elke beslissing, van het eerste hakken tot de laatste polijstslag, bijdraagt aan een krachtig en uniek eindresultaat. Deze module geeft je de tools om je werk te versterken en je eigen stijl volledig tot uiting te laten komen.
Leren in een warme en inspirerende sfeer
Ons atelier aan de Kenauweg in Leiden is een plek waar je je direct thuis voelt. In kleine groepen krijg je persoonlijke begeleiding van Alex en mij, zodat je alle aandacht krijgt die je nodig hebt. De combinatie van leren door te doen, experimenteren en persoonlijke feedback zorgt voor een intensieve maar ook gezellige en inspirerende leeromgeving.

We zorgen voor koffie, thee, iets lekkers en een uitgebreide lunch, zodat je energie hebt om je volledig te concentreren op het creëren. Het is leren in een huiselijke, uitnodigende sfeer, waar plezier en kennis hand in hand gaan.
cursist verdieping hakken
Ontdek de magie van meesterlijk beeldhouwen
Wat ons het meest plezier doet, is zien hoe deelnemers na een module met een grote glimlach naar huis gaan, vol inspiratie, nieuwe inzichten en energie om weer aan hun eigen projecten te werken. De modules zijn intensief, praktisch en inspirerend, en bovenal een ervaring die je nog lang bijblijft.

Ben jij klaar om je beeldhouwvaardigheden naar een hoger niveau te tillen? Kom naar onze Verdiepingsmodules Beeldhouwen in Leiden en ervaar zelf hoe kennis van gereedschap, techniek en steensoorten je werk kan transformeren. Samen zorgen we ervoor dat je niet alleen een steen bewerkt, maar een kunstwerk tot leven brengt.
​
Meld je aan voor een of meerdere modules, kies jouw verdieping en laat je inspireren door de magie van steen in een warme, persoonlijke omgeving.
0 Opmerkingen

De magische handen van Barbara Hepworth – hoe gevoel, intuïtie en materiaal samenkomen in meesterwerken

17/11/2025

0 Opmerkingen

 
Als beeldhouwer kan ik er niet omheen: handen zijn pure magie. Niet zomaar gereedschap, maar verlengstukken van je gevoel, je gedachten en je visie. En als ik aan die magie denk, denk ik meteen aan Barbara Hepworth. Wat een vrouw! Haar werk ademt vorm, balans én een ongelooflijke verbondenheid met de handen die het hebben gemaakt. Voor Barbara waren handen niet alleen handig; ze waren denkend, voelend en luisterend tegelijk.
​
In mijn eigen atelier zie ik keer op keer hetzelfde gebeuren bij cursisten: zodra je je handen echt laat leiden, ontstaat er iets onverwachts, iets dat je niet kunt plannen. Hepworth begreep dit als geen ander. Voor haar waren handen de brug tussen de innerlijke visie van de kunstenaar en de realisatie van een beeld – en dat was pure magie.
Waarom Hepworths linkerhand de echte denkhande was en de rechter enkel de motor
Barbara Hepworth zei ooit:

“My left hand is my thinking hand. The right is only a motor hand. This holds the hammer. The left hand, the thinking hand, must be relaxed, sensitive. The rhythms of thought pass through the fingers and grip of this hand into the stone.”

Hoe briljant is dat?! Haar linkerhand was niet zomaar een hulpmiddel, maar een directe vertaling van haar geest en hart. De rechterhand voerde het fysieke werk uit – hameren, snijden, vijlen – terwijl de linkerhand elk idee voelde, begeleidde en verfijnde. Het is alsof je twee instrumenten tegelijk bespeelt, waarbij de ene het ritme zet en de ander de melodie leidt.
​
Tijdens workshops vertel ik dit altijd aan cursisten, en je ziet letterlijk het moment dat ze het snappen: ineens zijn hun handen geen werktuig meer, maar een zintuig dat voelt, denkt en creëert tegelijk. Dat maakt het beeldhouwen zoveel rijker en veel persoonlijker. Het herinnert ons eraan dat techniek niet het enige is wat telt; intuïtie, aandacht en gevoel zijn minstens zo belangrijk. Barbara Hepworth leefde dit idee volledig, en dat is precies wat haar werk zo tijdloos en universeel maakt.
Simone van Olst Barbara Hepworth sculptuur
Hoe de natuur van West Yorkshire Hepworth inspireerde en haar handen hun gevoel voor vormen gaf
​Barbara Hepworth groeide op in West Yorkshire, en haar jeugd was een voortdurende ontdekkingsreis door landschappen, vormen en texturen. Ze herinnerde zich haar omgeving als een aaneenschakeling van visuele en tactiele indrukken:

“All my early memories are of forms and shapes and textures… I, the sculptor, am the landscape.”

De heuvels, dalen, wegen en riviertjes werden levende sculpturen in haar geest. Elk element, van een zacht glooiende heuvel tot een ruige rots, voedde haar gevoel voor vormen en ritme. Haar handen waren de sensoren die deze indrukken naar haar materiaal konden vertalen. Elke aanraking met steen of hout bracht iets van het landschap in het werk tot leven, en dat maakte haar sculpturen zowel organisch als diep persoonlijk.
​
In mijn eigen praktijk merk ik dat deze verbinding tussen herinnering, gevoel en handeling essentieel is voor creativiteit. Wanneer je echt voelt wat je maakt, ontstaat er een soort magie: vormen die vanuit je innerlijke beleving ontstaan, in plaats van vanuit een vooraf bedacht plan. Hepworth wist dit intuïtief, en dat is precies waarom haar sculpturen nog steeds zo inspireren. Het leert ons dat beeldhouwen niet alleen een technische vaardigheid is, maar een manier van waarnemen, ervaren en vertalen.
Simone van Olst Barbara Hepworth beelden
De ultieme dialoog tussen hand en materiaal – intuïtie en fysieke arbeid in perfecte harmonie
In haar studio in St. Ives werkte Hepworth vaak met grote blokken steen of hout, en daar ontstond een soort dialoog met het materiaal:

“Before I start carving the idea must be almost complete… the really important thing seems to be the sculptor's ability to let his intuition guide him over the gap between conception and realization without compromising the integrity of the original idea; the point being that the material has vitality - it resists and makes demands.”

Haar sculpturen waren geen mechanische reprodukties van een idee; het waren levende, ademende vormen die zich ontwikkelden in samenwerking met het materiaal. De handen van Hepworth luisterden, voelden en gaven richting, en tegelijkertijd liet het materiaal zich leiden door haar aanrakingen. Het resultaat is een perfecte balans tussen intuïtie en fysieke arbeid, tussen geest en stof, tussen visie en realisatie.
​
Tijdens workshops probeer ik cursisten dit gevoel te laten ervaren: je laat je handen spreken en ontdekt dat het materiaal je eigen creativiteit naar boven haalt. Het moment dat een vorm onder je vingers begint te leven, is pure betovering. Hepworth laat zien dat dit de essentie is van beeldhouwen: niet beheersen, maar co-creëren met het materiaal.
Hands-on magie: hoe Hepworths “luisterende handen” elk kunstwerk tot leven brachten
Barbara benadrukte keer op keer dat handen niet alleen creëren, maar ook luisteren en voelen:

“The left hand, the thinking hand, must be relaxed, sensitive… It is also a listening hand.”

Haar handen voelden de nuances van het materiaal, de weerstand en de energie, en vertaalden dit in sculpturen die een eigen leven leken te leiden. Het is alsof je haar vingers door elk werk kunt volgen en hun ritme en intentie kunt voelen. Voor iedereen die met zijn handen werkt, is dit een geweldige reminder: beeldhouwen is niet alleen techniek, het is een totaalervaring van denken, voelen en doen tegelijk.
​
Deze manier van werken inspireert mij zelf nog dagelijks. Elke keer als ik een stuk speksteen of klei pak, probeer ik dat Hepworth-gevoel te vangen: luisteren naar het materiaal, meegaan met zijn ritme en laten ontstaan wat wil ontstaan.
Single Form Barbara Hepworth
Single Form at the United Nations Secretariat, 11 June 1964 - barbarahepworth.com
Single Form – het iconische meesterwerk waarin Hepworths handen en visie samensmelten
Het meest iconische voorbeeld van haar handenwerk is misschien wel Single Form (1961–1964), dat buiten het hoofdkantoor van de Verenigde Naties in New York staat. Dit monumentale bronzen beeld werd gemaakt ter nagedachtenis aan Dag Hammarskjöld.

De vloeiende lijnen, de organische vormen, de harmonie en eenheid – alles ademt Barbara Hepworth. Haar handen hebben letterlijk elke curve geleid, elke holte gevormd, elke draai bepaald. Het is alsof je haar vingers door het bronzen oppervlak kunt volgen en hun ritme kunt voelen. De kracht en elegantie van dit beeld laten zien dat haar handen haar gedachten, emoties en visie direct vertaalden naar materie.
Barbara Hepworth als bron van inspiratie – wat wij kunnen leren van haar handen, gevoel en visie
Barbara Hepworth blijft een bron van inspiratie voor kunstenaars wereldwijd. Haar werk is elegant, organisch en vol beweging, maar bovenal laat het zien hoe belangrijk handen zijn in het creatieve proces. Ze verbinden hoofd, hart en materiaal en maken het onzichtbare zichtbaar.
​
Voor mij, en voor iedereen die beeldhouwt of iets met zijn handen creëert, is Hepworth een reminder dat kunst niet alleen in je hoofd begint, maar in je vingers, in je aanraking en in de dialoog met het materiaal. Haar handen leren ons aandacht, geduld en een diepe verbinding met wat we maken. Ze laten zien dat elke aanraking betekenis heeft en dat elk detail een verhaal vertelt.
Laat je handen spreken – ontdek zelf de magie van aanraking, intuïtie en creativiteit
In mijn workshops, uiteraard voornamelijk mijn lezing en workshop over Barbara, probeer ik cursisten altijd dat Hepworth-gevoel mee te geven: de handen als denk-, voel- en scheppingsinstrument. Zodra je dat ontdekt, verandert alles. Het materiaal wordt een partner, geen blok om te beheersen. En plotseling ontstaan vormen en ideeën die je nooit had bedacht, vormen die vertellen wie jij bent als maker.

Barbara Hepworth laat zien dat kunst niet alleen in je hoofd begint, maar in je handen, in je aanraking, in je dialoog met het materiaal. Haar handen zijn een les in aandacht, plezier en verbinding, een bron van inspiratie voor iedereen die iets met zijn handen maakt.
Laat je inspireren door Barbara Hepworth: voel, luister, creëer en ontdek zelf hoe krachtig je handen zijn, en hoe ze je ideeën en emoties rechtstreeks in het materiaal kunnen laten spreken.
Simone van Olst Barbara Hepworth huis
Leer alles over Barbara Hepworth in de lezing met workshop De natuur volgens Barbara Hepworth, gegeven door Simone van Olst zelf. Kruip in de huid van de kunstenaar die de stilte laat spreken.
0 Opmerkingen

Barbara Hepworth – Vormen met karakter, geboren uit de natuur

13/11/2025

0 Opmerkingen

 
Als beeldhouwer ben ik altijd gefascineerd geweest door kunstenaars die de wereld om zich heen weten te vertalen naar iets tijdloos. Barbara Hepworth is daar een schitterend voorbeeld van. Haar werk ademt eenvoud, kracht en een diepe verbondenheid met de natuur. Ze liet zich niet beperken door grenzen – niet geografisch, niet materieel, en zeker niet geestelijk. Ze was een pionier, een reiziger, een denker in steen en brons.

Tijdens mijn lezing met workshop “De natuur volgens Barbara Hepworth” neem ik, Simone van Olst, je graag mee in haar wereld: hoe ze keek, dacht en voelde. Maar in deze blog vertel ik alvast iets over haar ongelooflijke levensreis en de manier waarop haar internationale carrière haar werk verrijkte – én waarom ze mij (en zóveel anderen) nog altijd blijft inspireren.
Simone van Olst Barbara Hepworth beeldentuin
Een vrouw die haar eigen pad hakte
Barbara Hepworth (1903–1975) groeide op in Engeland, in een tijd waarin beeldhouwen nog vooral een mannenwereld was. Toch koos ze, vastberaden als ze was, voor die rauwe, fysieke kunstvorm. Ze studeerde aan het 
Royal College of Art in Londen, waar ze tijdgenoot Henry Moore ontmoette.

Maar waar Moore vaak massief en monumentaal werkte, had Hepworth iets anders voor ogen: ze wilde openheid creëren. Lucht, licht en ruimte moesten door haar sculpturen heen kunnen stromen. Ze was een van de eersten die letterlijk gaten in haar beelden maakte – iets wat destijds revolutionair was. Daarmee brak ze niet alleen door steen, maar ook door conventies.
De wereld als inspiratiebron
Hepworth was nieuwsgierig van aard. Ze wilde zien, voelen, reizen – de wereld in haar werk laten spreken. In 
de jaren dertig vertrok ze naar Parijs, waar ze kunstenaars ontmoette als Jean Arp en Constantin Brancusi. Hun ideeën over abstractie raakten haar diep. In plaats van de zichtbare werkelijkheid te kopiëren, probeerde Hepworth de essentie van vorm en beweging te vangen.

Die open blik nam ze overal mee naartoe. Van Italië tot Brazilië, van de Verenigde Staten tot Japan – overal waar ze kwam, vond ze inspiratie in de natuur, de mensen en de materialen. Ze geloofde dat kunst universeel was, dat een steen in Cornwall net zo veel zeggingskracht had als een stuk marmer uit Carrara.
​

En dat zie je terug in haar werk: ronde, vloeiende vormen die doen denken aan schelpen, windgaten in rotsen, of de zachte lijnen van een landschap. Elk beeld is een ode aan de natuur – niet als decor, maar als levende kracht.
Barbara Hepworth sculptuur
Alex Sluimer Barbara Hepworth huis
Internationale doorbraak
Hepworth’s doorbraak kwam toen ze in 
1950 samen met Henry Moore Groot-Brittannië vertegenwoordigde op de Biënnale van Venetië. Haar werk, dat even krachtig als verfijnd was, viel op door de perfecte balans tussen abstractie en menselijkheid. De wereld begon haar naam te kennen.

Niet veel later verwierf het Museum of Modern Art (MoMA) in New York haar werk Three Forms. Dat was een enorme erkenning: ze was een van de eerste Britse kunstenaars in de MoMA-collectie. Daarna volgden tentoonstellingen in de Verenigde Staten, Brazilië en Japan, en haar sculpturen verschenen in openbare ruimtes van Londen tot Rotterdam.
​

En ja, ook in Nederland vind je haar werk! In De Doelen in Rotterdam staat haar prachtige Curved Form, een beeld dat beweging en stilte tegelijk uitstraalt. Elke keer als ik daar sta, voel ik diezelfde verwondering die Hepworth moet hebben gevoeld toen ze het maakte – hoe iets abstracts zó levend kan zijn.
De kunst van reizen én ondernemen
Wat ik bewonder aan Barbara Hepworth, is haar lef om haar eigen pad te kiezen. Ze reisde de wereld over, maar niet als toerist. Voor haar waren reizen en werken één. Elke opdracht, elk contact, elke tentoonstelling was een kans om te groeien – als kunstenaar én als mens.


Ze financierde haar reizen slim: door verkoop van haar werk, door opdrachten voor monumentale beelden (zoals het beroemde Single Form bij de Verenigde Naties in New York), en door subsidies van de British Council. Ze werd gesteund door invloedrijke verzamelaars, onder wie Peggy Guggenheim, maar ze bleef altijd zelfstandig denken.
​

En misschien is dat wel haar grootste kracht: ze was niet alleen een kunstenaar, maar ook een ondernemer, een netwerker avant la lettre. Ze wist dat je als kunstenaar zichtbaar moet durven zijn – en dat schoonheid pas betekenis krijgt als je haar deelt.
De natuur als gids
Hoewel Barbara Hepworth over de hele wereld werkte, bleef haar hart altijd in 
Cornwall. In haar atelier in St. Ives, omringd door wind, rotsen en zee, vond ze de rust die ze nodig had om te creëren.

Ze zei ooit: 
“When I work, I try to express my feelings about the form that nature makes.”
​

En dat voel je. Haar sculpturen lijken niet door mensenhanden gemaakt, maar door de aarde zelf. Ze nodigen uit om te kijken, te voelen, te ademen. Om stil te staan bij de harmonie tussen mens en natuur.
​

In mijn lezing met workshop over Barbara gaan we hier dieper op in. We kijken samen naar hoe Hepworth de natuurlijke wereld benaderde – niet als onderwerp, maar als partner in haar werk. We onderzoeken haar vormen, haar lijnen, haar ritme. En natuurlijk gaan we ook zelf aan de slag! Want er is niets mooiers dan haar gedachtegoed te vertalen naar je eigen handen, je eigen materiaal, je eigen stem.
Simone van Olst Barbara Hepworth tuin
Waarom Hepworth vandaag nog inspireert
Barbara Hepworth’s werk is inmiddels ruim zeventig jaar oud, maar voelt nog steeds verrassend modern. Ze verbindt kracht en zachtheid, abstractie en emotie, aarde en geest. In een tijd waarin de wereld soms zo luidruchtig en vluchtig aanvoelt, herinnert haar werk ons eraan dat schoonheid zit in stilte, aandacht en verbinding.


Voor mij is Hepworth een bron van inspiratie in mijn eigen praktijk. Haar vermogen om natuur te zien – echt te zien – is iets wat ik iedereen gun. Want wie met open ogen kijkt, ontdekt overal sculptuur: in een kiezelsteen, een blad, een golfslag, een menselijke houding.
Kom het zelf ervaren
Barbara Hepworth leerde ons dat kunst en natuur onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Dat de vorm van een steen net zo expressief kan zijn als een menselijk gebaar. En dat reizen – letterlijk én innerlijk – de sleutel is tot vernieuwing.


Tijdens mijn lezing met workshop “De natuur volgens Barbara Hepworth” neem ik je mee op zo’n reis. We duiken in haar wereld, voelen haar energie, en laten ons inspireren om onze eigen verbinding met de natuur vorm te geven. Of je nu zelf beeldhouwt, schildert of gewoon van kunst houdt – Hepworth laat zien hoe krachtig eenvoud kan zijn. Hoe een vorm, zorgvuldig en liefdevol gemaakt, iets in beweging kan zetten. En dat is precies waar het om draait: in de kunst, in het leven, in alles wat we maken.
Laat je inspireren door Barbara Hepworth – en ontdek de natuur door de ogen van een beeldhouwer.

Meer weten of deelnemen aan de lezing en workshop “De natuur volgens Barbara Hepworth”? Bekijk hier alle informatie! Ik hoop je gauw te mogen verwelkomen in het atelier in Leiden.
Simone van Olst Barbara Hepworth sculptuur
Met creatieve groet,

​Simone van Olst
Beeldhouwatelier Simone van Olst

0 Opmerkingen
<<Vorige

    Simone van Olst

    Beeldhouwer, begeleider kunstenaars, museum lover, organisator culturele projecten, kunstlezingen, schrijver.

    Archief

    December 2025
    November 2025
    Oktober 2025
    September 2025
    Augustus 2025
    Juli 2025
    Juni 2025
    Mei 2025
    April 2025
    Maart 2025
    Februari 2025
    Januari 2025
    December 2024
    November 2024
    September 2024
    Februari 2022
    Januari 2022
    December 2021
    November 2021
    Oktober 2021
    September 2021
    Juni 2021
    December 2020
    November 2020
    Oktober 2020
    September 2020
    Oktober 2019
    Juni 2019
    Oktober 2018
    September 2018
    Juni 2018
    Mei 2018
    December 2016
    November 2016
    Oktober 2016
    September 2016
    Augustus 2016
    Juli 2016
    Juni 2016
    Mei 2016
    April 2016
    Maart 2016
    Februari 2016
    Januari 2016
    December 2015
    November 2015
    Oktober 2015
    September 2015
    Augustus 2015
    April 2015
    Maart 2015
    Januari 2015
    December 2014
    November 2014
    September 2014

    Categorie

    Alles
    Abstractie
    ADHD
    Albast
    Alex Sluimer
    Angst
    Balans
    Beelden
    Beeldhouwatelier Leiden
    Beeldhouwen
    Boeken
    Brein
    Chaos Schriftjes Methode
    Compositie
    Creatief Proces
    Creativiteit
    Denkwerk
    Diepte En Perspectief
    Divergent Denken
    Doe Het Zelf
    Emotionele Inhoud
    Energie
    Exposities
    Genieten
    Healing
    Hygge
    Innerlijke Rust
    Innovatie
    Inspiratie
    Kristal
    Kunst Leiden
    Kunstroute
    Lagom
    Leidse Kunstroute
    Marmer
    Mentale Rust
    Mindset
    Narratief
    Negatieve Ruimte
    Overvloed
    Persoonlijke Groei
    Persoonlijke Ontwikkeling
    Productieviteits Druk
    Productiviteit
    Psycologie
    Rust
    SamStone
    Schilderkunst
    Sculptuur
    Simone Van Olst
    Slaap
    Slapen
    Speksteen
    Steenbeeldhouwen
    Steensoorten
    Tentoonstelling
    Textuur
    Veerkracht
    Vertouwen
    Waxinelichtje
    Workshop
    Zelfliefde

    RSS-feed


​Neem contact op of kom langs:


Foto

atelier

Kenauweg 17a
​

2331 BA Leiden
​
Openingstijden

CONTACT

Telefoon:
​06-285 68 997
​
Mail:
[email protected]

bedrijfsgegevens

KVK nummer:
​57186820
​
Btw identificatienummer: NL001980586B04

PRIVACY

Privacyverklaring

Cookieverklaring
​

Algemene voorwaarden