SIMONE VAN OLST
  • Home
  • Beelden
    • Beelden 1
    • Beelden 2
    • Beelden 3
    • Exposities
    • Werk in opdracht
  • Workshops
    • Bedrijfsworkshop
    • Studenten
    • Lezingen met workshop >
      • Masterclass: Schets naar Beeld
      • Masterclass: Chaos Schriftje methode
      • In de voetsporen van Henry Moore
      • Metamorfose volgens Arp
      • De natuur volgens Barbara Hepworth
      • Revolutie in Vorm
    • Groepsworkshops
    • Thematische verdiepingsworkshops >
      • Masterclass: Botanisch beeldhouwen 5 dgn
      • Masterclass: Anatomische torso 5 dgn
      • Natuurlijke vormen
      • Organische vormen
      • Torso uit ruwe vorm
      • Uit je Bolletje
      • Schaal maken
      • Vogel maken
      • Beeldhouwen tijdens Kerst
    • Wiskundige verdiepingsworkshop >
      • Masterclass: Drieknoop (Lemniscaat)
      • Binnenstebuiten: Dubbele Hol & Bol
      • Dubbele Lemniscaat
      • Modulelessen: Verdieping
      • Möbiusband één draai
      • Möbiusband vier draai
      • Open Olöide
    • Boek jouw creatieve zaterdag
  • Cursussen
    • Informatie cursussen >
      • Kies jouw strippenkaart!
      • Boek jouw proefles!
    • Ontdek Alex & Simone Unlimited
    • Mastermind: Masters in Steen
    • Winteracademie
    • Zomeracademie
  • Agenda
  • Blogs
  • Boeken
    • Natuur beeldhouwen in steen
    • De kunst van anatomisch beeldhouwen
    • Ontdek: Schets naar Beeld
  • Webshop
    • Cadeaubon
  • Contact
    • Projecten >
      • Publicaties
    • Inspiratienieuws
    • Over ons >
      • Openingstijden
      • Vakantieschema
      • Vacatures
      • ​Beeldhouwwerk voor film, TV en producties
      • Groendecorateurs
    • Veel gestelde vragen
    • Winkel, materialen & service
    • Algemene voorwaarden >
      • Privacyverklaring
      • Cookieverklaring

Jouw atelier in je tas – waar inspiratie nooit slaapt

2/3/2026

0 Opmerkingen

 
Welkom terug in de wereld van het 'chaos schriftje'. In onze reis tot nu toe hebben we al veel ontdekt: van de allereerste vonk van een idee die je leert vangen, tot de moed om die ideeën te delen en de magie van liefdevolle feedback. Vandaag wil ik het hebben over een aspect van je creatieve leven dat je absolute vrijheid geeft: de kracht van draagbaarheid. Want jouw 'chaos schriftje' is veel meer dan een verzameling notities; het is een draagbare creatieve omgeving die je overal kunt betreden. Het is jouw atelier in je tas, een plek waar inspiratie nooit slaapt en waar je altijd kunt 'werken', waar je ook bent.

Ik zie het als een essentieel onderdeel van mijn eigen creatieve praktijk. De gedachte dat je fysiek in het atelier moet zijn om te 'werken' is een misvatting. Natuurlijk is ons prachtige, ruime atelier in Leiden de plek waar het stof vliegt, de beitels klinken, en de beelden fysiek vorm krijgen. Het is onze 'oase' en de bron van veel van onze inspiratie. Maar het proces van creatie is veel breder dan dat. Het is een constante staat van zijn, een manier van kijken en voelen. En daarvoor heb je geen muren nodig; je hebt alleen je ogen, je gedachten en je 'chaos schriftje' nodig. Dit is de vrijheid die je jezelf gunt, een plek waar je altijd kunt creëren, waar je ook bent.
chaos schriftje bladzijde
De kracht van draagbaarheid: jouw atelier, altijd binnen handbereik
Het concept van een 'draagbare omgeving' is diepgaand. Het gaat verder dan alleen 'notities maken onderweg'. Het gaat over het cultiveren van een mindset waarin je altijd in 'werkmodus' kunt zijn, niet gebonden aan een vaste plek. Dit is vooral voor makers, voor kunstenaars, zo'n ongelooflijke bevrijding.

Denk er eens over na. Hoe vaak heb je een briljant idee, of zie je iets inspirerends, precies op het moment dat je niet in je atelier bent? Tijdens een treinreis, in een drukke supermarkt, op een bankje in het park. Zonder een draagbare methode om die vonk te vangen, is het idee net zo snel weer weg als het kwam. Je raakt het kwijt aan de hectiek van de dag. Maar met je 'chaos schriftje' bij je, verandert elke plek in potentieel jouw werkplek.

Dit principe wordt in de psychologie ook wel het 'omgevingseffect' genoemd, of de invloed van de context op cognitieve processen. Onderzoek toont aan dat onze omgeving sterk van invloed is op ons denken, onze stemming en onze creativiteit. Een rustige, opgeruimde plek kan focus bevorderen; een levendige, stimulerende omgeving kan brainstormen aanwakkeren. Het unieke aan het chaos schriftje is dat het je in staat stelt om een mini-versie van je ideale creatieve omgeving overal mee naartoe te nemen. Het is een mentaal anker, een portaal naar je creatieve zelf, waar je ook fysiek bent. Het is een verlengstuk van je hersenen, precies die 'harde schijf' die je altijd bij je draagt.
Mijn reis met het chaos schriftje
Mijn eigen chaos schriftjes zijn mijn constante reisgenoten. Jarenlang heb ik ze overal mee naartoe genomen, en ze zijn gevuld met de meest uiteenlopende inspiratiebronnen. Ze zijn de tastbare bewijzen van mijn overtuiging dat inspiratie echt overal zit, in elke hoek van de wereld en in elk moment van het leven.
De volkstuin: mijn oase buiten de stad
Alex en ik hebben een heerlijke volkstuin van 300 m² net buiten de stad. Het is onze groene oase, onze plek om te ontspannen en op te laden. Elke zondag, als het weer het toelaat, zijn we daar te vinden. Terwijl Alex zich bezighoudt met de structuren van de permacultuur - de bedden aanleggen, de waterhuishouding optimaliseren - dompel ik me onder in de organische overvloed. Ik ben gek op tuinieren en planten, en zie de tuin als een levend sculptuur. Terwijl ik daar zit, omringd door het wuivende groen, de geur van vochtige aarde en bloeiende kruiden, pak ik mijn schriftje.

Ik teken de perfecte ronding van een ontluikende bloemknop, zie de dynamiek in de grillige groei van een wingerd, of de robuuste textuur van een verweerde boomstronk. Die structuren, die organische lijnen, de interactie tussen licht en blad – het zijn allemaal potentiële sculpturen. Het schriftje vangt deze observaties, deze natuurlijke geometrieën, en verbindt ze direct met mijn diepe liefde voor de natuur. Die momenten zijn puur goud; ik 'werk' aan mijn volgende beeld zonder een beitel aan te raken. De stilte van de tuin, af en toe doorbroken door het gezoem van een bij, wordt mijn atelier.
chaos schriftje schets
De liefde voor Italië: oude meesters en nieuwe vormen
Alex en ik delen een gezamenlijke en diepe liefde voor de oudheden en de kunst van Italië. De manier waarop de Romeinen en de Etrusken met steen werkten, hun monumentaliteit, hun aandacht voor vorm en ruimte – het inspireert me diep. Wanneer we door de straten van Rome dwalen, of de Galleria Borghese bezoeken, is mijn schriftje mijn stille metgezel.

Ik maak snelle schetsen van de draperieën in een marmeren beeld van Bernini, noteer de lichtval op een antieke zuil, of krabbel een gedachte neer over de energie van een Renaissance-sculptuur. Die indrukken zijn te overweldigend om alleen in mijn hoofd te bewaren. Mijn schriftje wordt een verlengstuk van mijn ogen en mijn gedachten, een plek waar ik de essentie van wat ik zie direct vastleg, in mijn eigen, ongefilterde taal. Het zijn deze vangsten die later in het atelier, wanneer ik met een stuk marmer werk, de herinnering aan de Italiaanse meesters oproepen en mijn handen leiden. Het schriftje is mijn reis-laboratorium, mijn persoonlijke galeriegids.
De eenvoud van Denemarken: design en contemplatie
Onze gezamenlijke liefde voor design brengt ons ook vaak naar Denemarken. Ik ben gefascineerd door de eenvoud, de functionaliteit en de tijdloze schoonheid van Scandinavisch design. Het is een heel ander soort inspiratie dan de Italiaanse overdaad, maar net zo krachtig. In de strakke lijnen van een Deens meubelstuk, in de minimalistische architectuur, of zelfs in de geordende chaos van een vlooienmarkt, vind ik nieuwe perspectieven op vorm, balans en proportie.
​

Mijn schriftje vangt die essentie: een snelle schets van een stoelpoot die een perfecte curve heeft, een woord dat een gevoel van 'hygge' oproept, of een notitie over de tactiele kwaliteit van hout. Deze observaties voeden mijn abstracte denken en helpen me om die eenvoud en functionaliteit te vertalen naar mijn eigen beelden, zelfs als ik met een ruw stuk steen werk. Het is de vrijheid om inspiratie te putten uit elke hoek van de wereld en die te integreren in mijn eigen, unieke vormentaal. Het schriftje is mijn persoonlijke designstudio.
chaos schriftje masterclass
De rust van een techno-festival: ritmische vormen en vibraties
En ja, zelfs op een techno-festival. Het klinkt misschien als een wereld van uitersten – van de serene rust van de volkstuin tot de pulserende energie van de beats. Maar voor mij is inspiratie overal. Op een festival, omringd door de hypnotiserende ritmes en de mensen die daarin opgaan, vang ik de energie van de beweging, de geometrie van de lichtshows, de abstracte vormen die in de menigte ontstaan. Het is een moment van pure, zintuiglijke overprikkeling die ik vertaal naar notities.

Mijn schriftje vangt de vibraties, de herhaling van patronen, de stroom van energie. Het zijn geen gedetailleerde schetsen, maar snelle krabbels van lijnen, vormen en trefwoorden die de essentie van de ervaring vastleggen. Die notities kunnen later de inspiratie vormen voor een dynamisch, abstract sculptuur dat de flow van een techno-beat belichaamt, of een serie beelden die de kracht van herhaling onderzoekt. De rustmomenten, wanneer ik even weg stap van de menigte en de muziek tot me laat doordringen, zijn goud waard. Het is dan dat de chaos ordent en ik de structuur in het ritme zie. Het schriftje is mijn persoonlijke 'experience-log'.
De waarde die je direct voelt: jouw creatieve bibliotheek, overal beschikbaar
De kracht van het 'chaos schriftje' is onbeperkt en ongelimiteerd. Het is jouw persoonlijke 'harde schijf' die je altijd bij je draagt. Het zorgt ervoor dat je die kostbare vonken van inspiratie niet verliest, maar ze op een actieve manier verzamelt en verwerkt. Het is een fundering voor al je creatieve projecten, en het helpt me zelfs bij het maken van al mijn blogs. Ik weet dat als ik wat interessants zie of lees, ik dit in mijn eigen woorden bewaar. Zo kan ik hier altijd uit putten, of het nu tijdens de les is of bij het maken van een masterclass waar ik zo veel wil geven!

Door deze methode word je een actieve participant in je eigen creatieve proces, zelfs als je fysiek niet in je atelier bent. Je traint je brein om de wereld te zien als een eindeloze bron van inspiratie. Het geeft je:
  • Mentale rust. Je hoeft niet alles te onthouden. De ideeën zijn veilig.
  • Constante inspiratie. Je hebt altijd een bron om uit te putten. Geen creatieve blokkades meer.
  • Diepgaandere observatie. Je kijkt bewuster naar de wereld om je heen.
  • Gevoel van controle. Je beheert je creatieve stroom, in plaats van erdoor beheerst te worden.

​Jouw creatieve oase is niet langer gebonden aan vier muren. Jouw atelier is overal waar jij bent, zolang je jouw 'chaos schriftje' bij je hebt. Het is de perfecte tool om je inspiratie te vangen, te ordenen en uiteindelijk te transformeren in tastbare kunstwerken. Het is de vrijheid om te creëren, waar je ook bent, wanneer de vonk toeslaat.
Klaar om jouw creatieve oase overal mee naartoe te nemen?
​
Jouw creatieve avontuur wacht. Schrijf je in voor onze masterclass De kracht van het 'Chaos Schriftje' en ontdek wat het schriftje daadwerkelijk voor jou kan betekenen. Ga écht direct aan de slag met je gevangen inspiratie, waar je ook bent!

Zouden jullie het interessant vinden als Alex en ik een eigen 'chaos schriftje' ontwerpen en gaan verkopen, één waarvan wij denken dat deze optimaal is als externe databank voor jullie? Laat het ons weten in de comments onder dit blog! En deel dan ook gelijk wat er volgens jou in zou moeten zitten. Waar moet ruimte voor gemaakt worden, zodat het dé optimale externe databank voor jouw creatieve proces wordt? We zijn heel benieuwd naar jullie ideeën!
0 Opmerkingen

De echo van je werk: waarom liefdevolle feedback onmisbaar is voor jouw groei

16/2/2026

0 Opmerkingen

 
Welkom terug in de wereld van het 'chaos schriftje'. In onze reis tot nu toe hebben we al heel wat terrein verkend. We begonnen met de eerste, bevrijdende vonk van een idee, die je leert vangen in je schriftje. Daarna doken we in de angst voor de overvloed aan die ideeën, en hoe je die omzet in een geordende kennisbank – een funderings-pilaar voor je creatie. En in de vorige blog, de zesde van onze serie, sprak ik over de moed die nodig is om je ideeën uit te dragen, om ze niet te laten verstoffen in de gevangenis van perfectie, maar ze eerder en vaker te delen, ook als ze nog ruw zijn.

Nu je die moed hebt gevonden, nu je die eerste stappen van expressie hebt gezet, komt de volgende cruciale vraag: wat nu? Wat gebeurt er als je je werk deelt, als die ruwe vorm voor de eerste keer het licht ziet? Dit blog gaat over de essentie van het groeiproces, over een fenomeen dat ik in mijn decennia als beeldhouw docent keer op keer heb zien gebeuren: feedback. Het is geen oordeel, maar een spiegel. En ik wil je laten zien waarom liefdevolle feedback absoluut onmisbaar is voor jouw groei, en hoe het de echo van jouw werk versterkt tot een krachtig geluid in de wereld.
Het gevaar van alleen werken: de blinde vlek van de maker
Als maker zijn we vaak solitaire wezens. We duiken in onze werkplek, omringd door onze materialen en onze gedachten. En dat is ook prachtig; het is noodzakelijk om die diepe connectie met het materiaal en de vorm te maken. Maar er schuilt een groot gevaar in die afzondering: de blinde vlek.

Je bent zo diep verbonden met je eigen creatieproces, zo verweven met elke lijn, elke textuur, elke gedachte die je in de steen hebt 
cursisten steenbeeldhouwen leiden
gelegd, dat je het geheel niet meer objectief kunt zien. Je bent blind voor de kleine onvolkomenheden, de onbedoelde lijnen, de aspecten die de kijker anders interpreteert dan jij bedoeld had. Die ene lijn die voor jou zo logisch voelt, kan voor een ander een storend element zijn. De balans die jij waarneemt, kan voor een ander wankel lijken.

Zonder feedback zie je je eigen blinde vlekken niet. Je wordt je eigen beperking. Je draait rond in je eigen bubbel van perfectie, of juist in de bubbel van frustratie, en je mist de kans om je perspectief te verbreden. Dit is het moment waarop je eigen groeiproces kan stagneren, simpelweg omdat je de buitenwereld niet als gids toelaat. De steen reageert op jouw handen, maar de diepere groei komt ook van de reactie van andere ogen.
De oplossing: liefdevolle, constructieve feedback van een gemeenschap
De sleutel tot het doorbreken van die blinde vlek is feedback. En dan bedoel ik niet zomaar kritiek, maar liefdevolle, constructieve feedback van een gemeenschap die jouw groei vooropstelt. Feedback is een geschenk, een spiegel die je wordt voorgehouden, zodat je kunt zien wat je zelf niet meer ziet.

Dit concept is niet nieuw; het is diep geworteld in de psychologie en pedagogiek. We spreken hier over de rol van 'social learning'. Psycholoog Albert Bandura, een pionier op dit gebied, toonde aan dat mensen leren door observatie, imitatie en modellering, vaak in een sociale context. En verder, specifiek op het gebied van creatieve ontwikkeling, benadrukt onderzoek naar peer feedback de enorme impact van de blik van anderen. Wanneer makers hun werk delen en van elkaar leren, versnelt dit het leerproces exponentieel. De gemeenschap wordt een collectief brein, een bron van inzichten die de individuele maker nooit alleen zou kunnen vergaren.

Het gaat niet om het kopiëren van anderen, maar om het filteren van de feedback door jouw eigen lens. Het is de uitwisseling van perspectieven die jouw eigen visie verheldert en je techniek verfijnt. De community wordt jouw meest waardevolle klankbord.
simone van olst met cursist
Feedback geven: een kunst op zich – voorkom 'inprinting'
Maar feedback geven is ook een kunst. Het is een delicate dans waarbij je de intentie en de integriteit van de maker moet respecteren. Je wilt namelijk niet jouw mening en visie opleggen aan de ander. Dat noemen we 'inprinting'.

Ik heb het zo vaak gezien, en ik bewaak het zorgvuldig in mijn lessen. Iemand zegt enthousiast: "Ik zie er een prachtige vogel in!" En plots, hoe goedbedoeld ook, zit de maker vast. 
Vanaf dat moment ziet hij of zij niets anders meer in het beeld dan die vogel die jij zag, terwijl de beeldhouwer misschien iets compleet anders wilde zeggen met zijn of haar sculptuur. Deze 'inprinting' van een idee op het beeld van een ander is geen goed idee. Het verstikt de eigen, unieke visie van de beeldhouwer. Het kan leiden tot frustratie, verwarring en het verlies van de oorspronkelijke intentie. De beeldhouwer stopt met luisteren naar de steen en begint te werken naar een extern beeld dat niet van henzelf is.

Dus, hoe pak je dit beter aan, zodat jouw feedback daadwerkelijk een toevoeging is?
  1. Vraag eerst, oordeel nooit. Begin altijd met oprechte interesse. Vraag de maker: "Wat ben je aan het maken?" of "Welk gevoel wil je hierin uitdrukken?" en "Hoe wordt die emotie door het beeld geraakt?" Dit opent een dialoog en plaatst de bal bij de maker. Het laat zien dat je luistert, niet oordeelt.
  2. Focus op het gevoel, niet de vorm. Vraag niet direct "Wat is het?" maar "Wat doet het met jou?" of "Welke emotie voel je erbij?" Dit nodigt de maker uit om de intentie achter de vorm te verwoorden.
  3. Bied observaties, Geen oordelen. Zeg niet: "Die arm is te dik." Zeg liever: "Ik merk dat deze arm heel krachtig aanvoelt. Was dat je intentie, of zoek je misschien naar een andere expressie van kracht?" Of: "De balans in dit deel voelt dynamisch; wat wil je hiermee vertellen?"
  4. Stel vragen die aanzetten tot zelfreflectie. "Wat zou er gebeuren als je deze lijn iets vloeiender maakt?" "Welk gevoel zou je oproepen als dit deel transparanter zou zijn?" Dit stimuleert de maker om zelf de oplossing te vinden, te luisteren naar hun eigen intuïtie.
  5. Verwijs naar oplossingen, geen problemen. Als je een probleem ziet, koppel het dan aan een mogelijke oplossing of een tool. "Als je hier de rasp X gebruikt, zou je deze textuur kunnen bereiken die misschien jouw concept beter ondersteunt." Alex is hierin een meester; hij koppelt een technische observatie direct aan een concrete techniek.
Door deze aanpak respecteer je de autonomie van de kunstenaar en help je hen hun eigen blinde vlekken te zien, in plaats van jouw visie op te dringen. Jouw feedback wordt dan niet alleen een geschenk, maar een katalysator voor hun unieke groei.
Mijn praktische uitnodiging: de magie van de feedbacksessie
In ons atelier is de feedbacksessie geen examen, maar een viering van groei. Het is een moment waarop we samenkomen, vaak met een kop thee in de hand, en elkaars werk met open blik benaderen. Het is een veilige, liefdevolle omgeving, precies de 'oase' die we zo koesteren, waar je moedig je onafgemaakte, kwetsbare creaties kunt tonen.
​

Ik herinner me een cursist, een gedreven maker, die aan een abstract beeld werkte. Ze was al ver gevorderd, maar voelde dat er 'iets' miste. Ze kon er haar vinger niet op leggen. Tijdens een feedbacksessie in de groep, terwijl het beeld centraal stond, vertelde ze haar worsteling. Een medecursist, die toevallig met een vergelijkbaar thema bezig was, merkte op: "Ik zie de spanning, maar mis de ontspanning. Misschien moet de negatieve ruimte eromheen meer ademen." En Alex, met zijn technische oog, voegde eraan toe: "Die ene lijn in de bovenkant creëert een geslotenheid die je kunt doorbreken met een subtiele aanpassing van de hoek."

De cursist stond er met open mond bij. Wat voor haar een blinde vlek was, werd plots glashelder door de blik van anderen. Ze pakte de beitel weer op, maakte die kleine aanpassing, en het beeld transformeerde. Het kreeg de balans en de ademruimte die het nodig had. Dit is de magie van feedback: het helpt je een lijn in je beeld te zien die je zelf niet zag, en die lijn te verleggen naar een nieuw niveau van expressie.

En dit is de kern van wat ons atelier zo uniek maakt en waarom we uitstijgen boven andere ateliers. Wij bieden niet alleen ruimte, gereedschap en techniek. Wij bieden een levende gemeenschap en de directe, complementaire feedback van twee experts, Simone en Alex. Mijn intuïtieve, holistische blik op de ziel van het beeld en jouw creatieve proces wordt perfect aangevuld door Alex's messcherpe, technische analyse van de vorm, de proporties en de uitvoering. Die synergie is goud waard; je krijgt twee perspectieven die elkaar versterken, wat jouw blinde vlekken vrijwel elimineert. Deze diepgang in begeleiding en deze veilige, liefdevolle context voor feedback is ongeëvenaard in de Benelux.
Van persoonlijke notities naar collectieve wijsheid
In de eerdere blogs van deze serie over het 'chaos schriftje', heb ik jullie meegenomen in het belang van het vangen van elke vonk en het trainen van je brein om een magneet voor inspiratie te worden. We hebben de angst voor de overvloed getackeld door je notities te ordenen met het oog op actie en je te leren hoe je kennis recycleert en waardevoller maakt, zodat die nooit meer wegspoelt als een zandkasteel. Al deze stappen zijn gericht op jouw individuele proces, op het bouwen van jouw persoonlijke kennisbank. En je 'chaos schriftje' is daarin jouw privé-ruimte, jouw extra hoofd, jouw harde schijf. Je hoeft je aantekeningen met niemand te delen. Maar het is juist die veilige basis die je de moed geeft om, wanneer je er klaar voor bent, de stap te zetten naar de collectieve wijsheid.

Want juist door de veiligheid die je schriftje biedt, word je moediger. Het is een plek waar fouten niet fout zijn, maar leermomenten. En het is van cruciaal belang dat je ook die momenten vastlegt. De onverwachte breuk in de steen, de lijn die niet liep zoals je wilde, het advies dat je van Alex kreeg om het op te lossen – voeg ook die aantekeningen toe aan je schriftje. Want die leermomenten zijn keerpunten in je beeldhouw-carrière! ​
Je schriftje wordt een schat aan waardevolle inzichten, die je laten zien hoe ver je bent gekomen. En wanneer je er klaar voor bent, kun je je schriftje gebruiken als de basis om de stap te zetten, om hulp, begeleiding en sturing te vragen van mij of Alex, en die moedige, eerste stappen van het delen te zetten.

De uiting van jouw waarheid is de eerste stap om feedback te ontvangen. En de liefdevolle feedback is de echo die je werk teruggeeft, zodat je het kunt perfectioneren.
feedback steenbeeldhouwen
De rol van de Mastermind: jouw laboratorium voor diepgaande feedback
Je hebt nu de basis: je vangt je ideeën, ordent ze, en durft ze te uiten. Maar waar breng je die uitings-fase naar het hoogste niveau? Waar experimenteer je met het delen van die chaotische schetsen en ruwe vormen in een veilige, doch veeleisende omgeving?

Daarvoor is er ons "Masters in Steen" Mastermind-traject dat in oktober start. Dit is de kern van ons aanbod voor de meest ambitieuze makers. In dit exclusieve jaartraject komen we één keer per maand bij elkaar op dinsdagavond (3,5 uur per sessie) in ons atelier in Leiden. En tussen de bijeenkomsten door blijven we in contact via een speciale groepsapp.

Bij al onze masterclasses, of dat nu de anatomie vijfdaagse masterclass is of de tweedaagse masterclass Schets naar Beeld, je wordt uitgedaagd, je wordt getriggerd, je moet er tijd in steken en ja, je krijgt ook thuisopdrachten. En ook die wil je serieus nemen, want het is jouw keuze hoe diep je duikt. Wij geven je alle tools om dat te doen. Wij begeleiden je bij elke stap om je beeldhouw-technieken, je beeldhouw-ogen, je beeldhouw-denken en je beeldhouw-zijn te vergroten. Want wanneer je eenmaal hebt leren zien, kun je niet meer niet zien!

De "Masters in Steen" Mastermind is het ultieme laboratorium voor diepgaande feedback. Hier worden je 'fouten' gevierd als leermomenten. Hier krijg je niet alleen feedback, maar leer je ook zelf op een constructieve manier feedback te geven, wat je eigen analytische en creatieve oog verder scherpt. De besloten groepsapp is een constante bron van ondersteuning, inspiratie en snelle feedback tussen de sessies door. Het is de plek waar de echo van jouw werk direct resoneert met een selecte groep gelijkgestemde makers en met de complementaire blik van Alex en mij.

Ons atelier is niet zomaar een plek; het is een levend ecosysteem van kennis. Kennis die we al decennia opdoen en die we gratis met jullie delen via onze blogs, en die we nog dieper aanboren in onze masterclasses en Mastermind-trajecten. Wij zijn er om jou te begeleiden, om jou de tools en de mindset te geven om jouw unieke artistieke stem te ontwikkelen. Jouw groei is onze missie. En die groei versnel je exponentieel door je werk te delen en de echo van feedback te omarmen.
Klaar voor diepgaande, liefdevolle feedback op je werk?
Dit is de kern van ons Masters in Steen Mastermind-traject dat in oktober start. Zet de stap en transformeer je 'fouten' in meesterlijke keerpunten voor jouw beeldhouw-carrière!
​

Meld je nu aan voor het intakegesprek en word deel van onze exclusieve community!
0 Opmerkingen

Van zandkasteel naar funderings-pilaar: kennis die nooit meer wegspoelt

2/2/2026

0 Opmerkingen

 
In de afgelopen blogs hebben we gesproken over de vluchtige aard van inspiratie en de bevrijdende kracht van het vangen van elke vonk in je 'chaos schriftje'. Je bent ijverig gaan verzamelen. Je schriftje vult zich, en je voelt de opwinding van al die verzamelde vonken. Je hebt een schat in handen. En tegelijkertijd, als ik om me om me heen kijk in de wereld van kunst en creatie, zie ik een diepgewortelde, gevaarlijke mythe: de mythe van het eindresultaat.

De maatschappij leert ons om alleen op de finish te focussen. We krijgen te horen dat we onze verantwoordelijkheid is om resultaten te leveren. De focus ligt op het voltooide beeld, het perfecte schilderij, de afgeronde presentatie, de afgevinkte taak. En hoewel het leveren van resultaten natuurlijk belangrijk is, gaat er iets cruciaal mis als we ons uitsluitend op dat eindpunt richten: al het tussenliggende werk – de notities, de concepten, de ontwerpen, de feedback – wordt onderbelicht en ondergewaardeerd.

We zien de stofwolken die van de steen komen als afval. We zien de afgekeurde schetsen als mislukkingen. We zien de mentale inspanning van het ordenen van gedachten als een tijdrovende taak die geen directe opbrengst heeft. De kostbare aandacht die we steken in de productie van dat tussenliggende werk, die gedachten die we vangen, worden na afronding van een project weggespoeld als een zandkasteel door de golven van de zee. Het verdwijnt in de anonimiteit van ons overbelaste brein.
De wetenschap van de planning: een gevaarlijke blinde vlek
Dit is geen creatief verzinsel. De psychologie heeft een naam voor deze blinde vlek: de 'planning fallacy'. Dit is een cognitieve bias waarbij we de tijd en moeite van een taak consequent onderschatten, en waarbij we de details van het proces over het hoofd zien. Psychologen Daniel Kahneman en Amos Tversky, pioniers in het onderzoek naar menselijke besluitvorming, hebben dit fenomeen uitgebreid bestudeerd. Ze toonden aan dat we van nature gericht zijn op de eindfase. We zien de start en de finish, maar we onderschatten de complexiteit van de route daartussen. We vergeten de omwegen, de onverwachte hobbels, de momenten van twijfel en de cruciale inzichten die pas gaandeweg ontstaan.

Als beeldhouwer is dit een dagelijks risico. Je pakt een blok steen en denkt: "Dit beeldje is in twee weken klaar." Je visualiseert het perfect gepolijste eindresultaat. Maar je vergeet de uren van ruw 
beitel steenbeeldhouwen
hakken, de frustratie wanneer de steen onverwacht splijt, de meditatieve momenten van schuren, de feedbacksessies, en de tientallen notities en schetsen die je gedurende het proces maakt. Juist die momenten, die vaak als 'tussendoorwerk' worden gezien, bevatten de meest waardevolle kennis die je opdoet. De oplossing voor een technisch probleem, een conceptueel inzicht, of een nieuwe invalshoek. Als we die kennis niet vastleggen, spoelen we een deel van onszelf weg.
Het gevaar van de zandkasteel-methode: kennis die wegspoelt
Ik heb dit te vaak zien gebeuren, zowel bij cursisten als bij mezelf. We zetten ons met hart en ziel in voor een project. We voltooien het, we vieren het succes. En dan? Dan beginnen we aan iets nieuws en gebruiken we weer ons werkgeheugen als tijdelijke opslag, in de hoop dat die kostbare, pas verworven kennis blijft hangen. Maar die kennis, die hard bevochten inzichten, worden na afronding van een project weggespoeld als een zandkasteel door de golven van de zee. Het is een cyclus van hard werken en kennisverlies. We hebben maar weinig tijd om iets buitengewoons te maken in onze carrière of in onze hobby met ambities. Daarom is het van cruciaal belang dat wij onze kennis kunnen recyclen naar een systeem waarin ze opnieuw gebruikt kunnen worden.
De oplossing: recyclen van kennis als bouwsteen voor je carrière
Dit is waar het 'chaos schriftje' zijn diepste waarde toont. Het is geen archief; het is een recyclingsysteem.

Een idee uit een vorig project, een feedback van een cursist, een inzicht van Alex over een beitelhoek, een observatie uit een museumbezoek – al deze fragmenten zijn waardevolle grondstoffen die je kunt recyclen. Je 'schuift' ze als het ware door naar een nieuw project, waar ze een onverwachte doorbraak kunnen betekenen. Misschien is de techniek die je voor het afwerken van een vogelbeeldje gebruikte, wel precies wat je nodig hebt voor een abstractere, organische vorm. Het is een filosofie van overvloed, niet van schaarste. Elk idee is een zaadje dat kan uitgroeien tot iets groots, en het hoeft niet te sterven na het eerste project.

Door je kennis te recyclen, bouw je niet aan een verzameling afgeronde projecten, maar aan een levende, groeiende kennisbank. Dit tilt een hobby met ambities naar het niveau van een carrière. Je bouwt een nalatenschap van kennis op, die je kunt blijven raadplegen, verdiepen en delen.
De praktische architectuur van mijn schriftje: een navigeerbare chaos
Maar hoe werkt dat dan, dat recyclen, in die chaos? De sleutel is niet om je schriftje perfect te ordenen. De sleutel is om het navigeerbaar te maken. Je hoeft geen bibliothecaris te worden, je hoeft alleen maar een paar 'signposts' te creëren.

Ikzelf werk met een systeem van ruwe labels en data. Wanneer ik een notitie maak over een project, schrijf ik de datum erbij en een paar trefwoorden: #ProjectVogel, #TechniekRaspen, #InspiratieStof. Wanneer het project af is, noteer ik de datum van afronding. Later, wanneer ik een nieuw project begin met een focus op textuur, blader ik terug door mijn schriftjes op zoek naar de notitie met de hashtag #TechniekRaspen.

Ik herinner me een project van jaren geleden, gebaseerd op het prachtige duingebied waar ik graag kom. Ik werkte in een kalksteen met heel veel zandaders erin. Deze aders, prachtig van kleur en structuur, waren tegelijkertijd extreem kwetsbaar. Elke slag moest precies zijn om te voorkomen dat de zandaders loslieten en je een krater achterliet. Het was een complex en frustrerend proces dat een immense focus en precisie vroeg. Het leek wel alsof ik een wolk moest vangen, zo fluïde. Ik maakte talloze notities over de kracht van mijn slagen, de hoek van de beitel, en hoe ik de kwetsbare zandaders kon omarmen als een integraal onderdeel van het ontwerp. Twee jaar later, toen een cursist een prachtige sculptuur wilde maken met een zeer kwetsbare steen, wist ik precies waar ik moest kijken. 
close-up gereedschap beeldhouwen
Ik bladerde terug naar mijn aantekeningen over 'Kijfhoek' en kon haar direct de stappen en de valkuilen laten zien. Die kostbare kennis die ik hard had bevochten, was niet weggespoeld; het was geëvolueerd van een persoonlijke les naar een didactische tool. En het versterkte mijn docentschap en mijn expertise. Ik recycleerde mijn eigen kennis naar een direct bruikbaar advies.

Vandaag de dag maak ik overigens minder aantekeningen over de technische aspecten van het beeldhouwen. Die kennis is na decennia van lessen geven en zelf werken zo ingeprent in mijn lijf en hoofd dat het een deel van mij is geworden. En juist deze methode van het vangen en recyclen heeft daar enorm bij geholpen. Het zit in mijn DNA. De kracht van mijn schriftje is echter onbeperkt en ongelimiteerd. Zo helpt het mij ook met het maken van al mijn blogs. Ik weet dat als ik wat interessants zie of lees, ik dit in mijn eigen woorden bewaar. Zo kan ik hier altijd uit putten, of het nu tijdens de les is of bij het maken van een masterclass waar ik zo veel wil geven!
In het laatste stadium van het creatieve proces, expressie, draait het erom dat je weigert te wachten tot je alles perfect op orde hebt voordat je deelt wat je weet. Het gaat erom dat je je ideeën eerder en vaker uitdraagt, en in kleinere hoeveelheden, om uit te proberen wat werkt en feedback van anderen te verzamelen. Door liefdevolle feedback kan je groeien, en zie je wat anderen voelen bij je werk. Er zijn drie fases van expressie: onthouden, verbinden en creëren. Het 'chaos schriftje' helpt in fase 1 en 2, zodat je in fase 3 kunt schitteren!

Wat je ook creëert, of het nu een presentatie is of je nieuwe beelden serie, je chaos schriftje is een onmisbare opslagplek voor alle kennis en informatie die je bij de hand wilt hebben wanneer je gaat zitten om je ergens op te richten. Het is een creatieve omgeving die je op ieder moment en op iedere plek kunt betreden, wanneer het tijd is om iets te laten gebeuren.

Die eerste stap, dit fundament van het vangen, is de meest cruciale van allemaal. Het is de stap waarin je je bevrijdt van de last van het onthouden en je je geest ruimte geeft om te ademen, te denken, en verbindingen te leggen.

De reis van een creatief idee begint met die ene vonk. En de beste plek om die vonk te vangen, is met je eigen handen, in de rust en de ruimte van ons atelier. In onze proefles begeleiden we je niet alleen met de eerste slag in de steen, maar geven we je ook de tools en mindset om je creativiteit te ontketenen.

De angst voor de overvloed is reëel, en de oplossing is niet om te stoppen met verzamelen. De oplossing is om je mindset te veranderen. Om te zien dat je stapel notities niet een berg werk is, maar een oneindige bron van kansen. Het is een bewuste keuze om de chaos te omarmen en deze te zien als de vruchtbare bodem voor je creatie. Wij helpen je graag om deze mindset te ontwikkelen, omdat we geloven dat het je zal helpen om de planning fallacy te overwinnen, je creatieve proces te versterken en je kennis te recyclen naar een buitengewone carrière of hobby met ambities.
De Zomer- en Winteracademie: jouw laboratorium voor diepgaande kennis
Nu je de methode van het vangen en recyclen van kennis kent, is het tijd om de volgende stap te zetten. De methode is simpel, maar de diepgang en de hoeveelheid kennis die je opdoet tijdens een intensieve periode is enorm.

En precies daarom zijn onze Zomer- en Winteracademie zo waardevol. In een intensief traject van drie dagen duik je diep in het materiaal en het proces. De informatiestroom is enorm: je leert in korte tijd over techniek, materiaal, vorm, en je krijgt constant persoonlijke feedback van Simone en Alex. De kans dat deze kostbare inzichten worden weggespoeld, is dan ook hoog.

Jouw 'chaos schriftje' wordt dan je meest essentiële gereedschap. Het is jouw laboratorium, jouw logboek. Je vangt de specifieke technische tips van Alex over het polijsten van marmer. Je schetst de organische 
beeldhouwproject
vormen die Simone je aanreikt. Je schrijft de quotes van andere cursisten op die jou inspireren. En na deze intense dagen, heb je een schriftje vol met 'funderings-pilaren' van kennis die je kunt gebruiken voor je toekomstige projecten. Je hebt niet alleen een beeld gecreëerd; je hebt een schat aan waardevolle, recyclebare kennis opgebouwd.

Dus, ben je klaar om jouw kennis te verankeren in de realiteit? Ben je klaar om niet alleen een kunstwerk te maken, maar een blijvende bron van kennis te bouwen?
Klaar om jouw kennis te verankeren in de realiteit?
Duik dieper in je passie en pas de kracht van het 'chaos schriftje' toe in de meest intense, leerrijke omgeving die er is.

Boek vandaag nog jouw plek in onze Zomeracademie of Winteracademie en bouw de funderingspilaren voor jouw meesterschap!
0 Opmerkingen

Ordenen met oog op actie: de mythe van het eindresultaat

28/12/2025

0 Opmerkingen

 
Hallo leergierige (beginnend) kunstgenie,

Welkom terug in de wereld van het 'chaos schriftje', mijn naam is Simone van Olst. In mijn vorige blog sprak ik over de jacht op inspiratie, over hoe het vangen van elke vluchtige gedachte je brein transformeert tot een magneet voor ideeën. Je schriftje vult zich, en je voelt de opwinding van al die verzamelde vonken. Je hebt een schat in handen. En tegelijkertijd, als ik om me heen kijk in de wereld van kunst en creatie, zie ik een diepgewortelde, gevaarlijke mythe: de mythe van het eindresultaat.
De maatschappij leert ons om alleen op de finish te focussen. We krijgen te horen dat we onze verantwoordelijkheid is om resultaten te leveren. De focus ligt op het voltooide beeld, het perfecte schilderij, de afgeronde presentatie, de afgevinkte taak. En hoewel het leveren van resultaten natuurlijk belangrijk is, gaat er iets cruciaal mis als we ons uitsluitend op dat eindpunt richten: al het tussenliggende werk – de notities, de concepten, de ontwerpen, de feedback – wordt onderbelicht en ondergewaardeerd.
​

We zien de stofwolken die van de steen komen als afval. We zien de afgekeurde schetsen als mislukkingen. We zien de mentale inspanning van het ordenen van gedachten als een tijdrovende taak die geen directe opbrengst heeft. De kostbare aandacht die we steken in de productie van dat tussenliggende werk, die gedachten die we vangen, worden na afronding van een project weggespoeld als een zandkasteel door de golven van de zee. Het verdwijnt in de anonimiteit van ons overbelaste brein.
afwerking was steenbeeldhouwen
De wetenschap van de planning: een gevaarlijke blinde vlek
Dit is geen creatief verzinsel. De psychologie heeft een naam voor deze blinde vlek: de 'planning fallacy'. Dit is een cognitieve bias waarbij we de tijd en moeite van een taak consequent onderschatten, en waarbij we de details van het proces over het hoofd zien. Psychologen Daniel Kahneman en Amos Tversky, pioniers in het onderzoek naar menselijke besluitvorming, hebben dit fenomeen uitgebreid bestudeerd. Ze toonden aan dat we van nature gericht zijn op de eindfase. We zien de start en de finish, maar we onderschatten de complexiteit van de route daartussen. We vergeten de omwegen, de onverwachte hobbels, de momenten van twijfel en de cruciale inzichten die pas gaandeweg ontstaan.

Als beeldhouwer is dit een dagelijks risico. Je pakt een blok steen en denkt: "Dit beeldje is in twee weken klaar." Je visualiseert het perfect gepolijste eindresultaat. Maar je vergeet de uren van ruw hakken, de frustratie wanneer de steen onverwacht splijt, de meditatieve momenten van schuren, de feedbacksessies, en de tientallen notities en schetsen die je gedurende het proces maakt. Juist die momenten, die vaak als 'tussendoorwerk' worden gezien, bevatten de meest waardevolle kennis die je opdoet. De oplossing voor een technisch probleem, een conceptueel inzicht, of een nieuwe invalshoek. Als we die kennis niet vastleggen, spoelen we een deel van onszelf weg.
Het gevaar van de zandkasteel methode: kennis die wegspoelt
Ik heb dit te vaak zien gebeuren, zowel bij cursisten als bij mezelf. We zetten ons met hart en ziel in voor een project. We voltooien het, we vieren het succes. En dan? Dan beginnen we aan iets nieuws en gebruiken we weer ons werkgeheugen als tijdelijke opslag, in de hoop dat die kostbare, pas verworven kennis blijft hangen. Maar die kennis, die hard bevochten inzichten, worden na afronding van een project weggespoeld als een zandkasteel door de golven van de zee. Het is een cyclus van hard werken en kennisverlies. We hebben maar weinig tijd om iets buitengewoons te maken in onze carrière of in onze hobby met ambities. Daarom is het van cruciaal belang dat wij onze kennis kunnen recyclen naar een systeem waarin ze opnieuw gebruikt kunnen worden.
guts beitel steenhouwen
De oplossing: recyclen van kennis als bouwsteen voor je carrière
Dit is waar het 'chaos schriftje' zijn diepste waarde toont. Het is geen archief; het is een recyclingsysteem.

Een idee uit een vorig project, een feedback van een cursist, een inzicht van Alex over een beitelhoek, een observatie uit een museumbezoek – al deze fragmenten zijn waardevolle grondstoffen die je kunt recyclen. Je 'schuift' ze als het ware door naar een nieuw project, waar ze een onverwachte doorbraak kunnen betekenen. Misschien is de techniek die je voor het afwerken van een vogel beeldje gebruikte, wel precies wat je nodig hebt voor een abstractere, organische vorm. Het is een filosofie van overvloed, niet van schaarste. Elk idee is een zaadje dat kan uitgroeien tot iets groots, en het hoeft niet te sterven na het eerste project.

Door je kennis te recyclen, bouw je niet aan een verzameling afgeronde projecten, maar aan een levende, groeiende kennisbank. Dit tilt een hobby met ambities naar het niveau van een carrière. Je bouwt een nalatenschap van kennis op, die je kunt blijven raadplegen, verdiepen en delen.
De praktische architectuur van mijn schriftje: een navigeerbare chaos
Maar hoe werkt dat dan, dat recyclen, in die chaos? De sleutel is niet om je schriftje perfect te ordenen. De sleutel is om het navigeerbaar te maken. Je hoeft geen bibliothecaris te worden, je hoeft alleen maar een paar 'signposts' te creëren.

Ikzelf werk met een systeem van ruwe labels en data. Wanneer ik een notitie maak over een project, schrijf ik de datum erbij en een paar trefwoorden: #ProjectVogel, #TechniekRaspen, #Inspiratie. Wanneer het project af is, noteer ik de datum van afronding. Later, wanneer ik een nieuw project begin met een focus op textuur, blader ik terug door mijn schriftjes op zoek naar de notitie met de hashtag #TechniekRaspen.

Ik herinner me een project van jaren geleden, een grote, organische vorm in seleniet die ik "Ontstaan" noemde. Het was een complex en frustrerend proces, vooral het polijsten. Seleniet, een steen met een prachtige, unieke transparantie, heeft een naaldachtige structuur waardoor je bijna geen water kunt gebruiken bij het schuren. Dit maakt het een extreme uitdaging om de helderheid van de steen te laten schitteren. De krachten die je erop uitoefent zijn zo intens dat het voelt alsof je de steen elk moment kunt doen breken. Ik noem seleniet dan ook de engelensteen; het vraagt om een engelengeduld en tegelijkertijd om een immense kracht. Ik maakte talloze notities over de schuurkorrels, de waterbehandeling en de techniek. Twee jaar later, toen een cursist een prachtige sculptuur in seleniet wilde polijsten dat net zo breukgevoelig was als mijn beeld, wist ik precies waar ik moest kijken. Ik bladerde terug naar mijn aantekeningen over 'Ontstaan' en kon haar direct de stappen en de valkuilen laten zien. Die kostbare kennis die ik hard had bevochten, was niet weggespoeld; het was geëvolueerd van een persoonlijke les naar een didactische tool. En het versterkte mijn docentschap en mijn expertise. Ik recycleerde mijn eigen kennis naar een direct bruikbaar advies.

In het laatste stadium van het creatieve proces, expressie, draait het erom dat je weigert te wachten tot je alles perfect op orde hebt voordat je deelt wat je weet. Het gaat erom dat je je ideeën eerder en vaker uitdraagt, en in kleinere hoeveelheden, om uit te proberen wat werkt en feedback van anderen te verzamelen. Door liefdevolle feedback kan je groeien, en zie je wat anderen voelen bij je werk. Er zijn drie fases van expressie: onthouden, verbinden en creëren. Het "chaos schriftje" helpt in fase 1 en 2, zodat je in fase 3 kunt schitteren!

Wat je ook creëert, of het nu een presentatie is of je nieuwe beelden serie, je chaos schriftje is een onmisbare opslagplek voor alle kennis en informatie die je bij de hand wilt hebben wanneer je gaat zitten om je ergens op te richten. Het is een creatieve omgeving die je op ieder moment en op iedere plek kunt betreden, wanneer het tijd is om iets te laten gebeuren.

Die eerste stap, dit fundament van het vangen, is de meest cruciale van allemaal. Het is de stap waarin je je bevrijdt van de last van het onthouden en je je geest ruimte geeft om te ademen, te denken, en verbindingen te leggen.
De reis van een creatief idee begint met die ene vonk. En de beste plek om die vonk te vangen, is met je eigen handen, in de rust en de ruimte van ons atelier. In onze proefles begeleiden we je niet alleen met de eerste slag in de steen, maar geven we je ook de tools en mindset om je creativiteit te ontketenen.

De angst voor de overvloed is reëel, en de oplossing is niet om te stoppen met verzamelen. De oplossing is om je mindset te veranderen. Om te zien dat je stapel notities niet een berg werk is, maar een oneindige bron van kansen. Het is een bewuste keuze om de chaos te omarmen en deze te zien als de vruchtbare bodem voor je creatie. Wij helpen je graag om deze mindset te ontwikkelen, omdat we geloven dat het je zal helpen om de planning fallacy te overwinnen, je creatieve proces te versterken en je kennis te recyclen naar een buitengewone carrière of hobby met ambities.
voelen focus beeldhouwen in steen
Klaar om jouw kennis te recyclen en waardevoller te maken?
Onze cursussen leren je niet alleen de techniek, maar ook de mindset om van je creatieve proces een duurzame, groeiende bron van kennis te maken. Naast alle lessen krijg je ook toegang tot een complete masterclass: De kracht van het chaos schriftje methode van Simone van Olst, waarin zij je meeneemt in haar inspirerende chaos schriftje-methode - dé manier om creatieve ideeën te ordenen, vast te leggen en om te vormen tot blijvende kennis.

Het is nu aan jou: kies jouw strippenkaart of duik in de masterclass en begin vandaag nog met het bouwen van jouw persoonlijke kennisbank.



Laat jouw creatieve chaos je superkracht worden!

Veel geluk en wie weet tot snel,

Simone van Olst
Beeldhouwatelier Simone van Olst
0 Opmerkingen

De angst voor overvloed: Het moment dat je vastloopt in je eigen ideeën

2/12/2025

0 Opmerkingen

 
Hallo daar, Simone van Olst hier. Welkom op mijn blog!

In een van mijn vorige blogs sprak ik vol enthousiasme over de jacht op inspiratie. Over hoe het consistent vangen van elke vonk in je 'chaos schriftje' je verandert in een magneet voor ideeën. Eenmaal die methode omarmd, stromen de inzichten binnen. Je schriftje vult zich met schetsen van vormen die je zag, zinnen die je hoorde, en ideeën die zich opstapelden na een bezoek aan een tentoonstelling. Het is een rijkdom. Een schatkist.


Maar wat gebeurt er als die schatkist te vol raakt? Dan slaat de angst toe. Je kijkt naar je schriftje, je ziet de stapel losse notities en de overvolle pagina’s. En dan overvalt je de vraag: wat moet je met al die ideeën? Waar begin je? Hoe breng je al die opvallende dingen en losse fragmenten van gedachten samen in één samenhangend, nieuw beeld? Je voelt de druk, de verwachting van al die potentie. En in plaats van dat je je geïnspireerd voelt, voel je je vastlopen.

Dit is het moment dat de opwinding omslaat in verlamming. En je bent absoluut niet de enige. Ik heb dit fenomeen talloze keren gezien bij mijn cursisten, en ik heb het zelf ook vaak ervaren. Het is het moment dat je een berg werk ziet, in plaats van een berg kansen.
Het wetenschappelijke probleem: de paradox van keuze
​
Als je dit gevoel herkent, weet dan dat er een diepe psychologische reden voor is. Dit probleem heeft een naam: 'analysis paralysis' (verlamming door analyse). En het hangt nauw samen met het briljante concept van de 'paradox van keuze', een theorie die de Amerikaanse psycholoog Barry Schwartz uitgebreid heeft onderzocht en beschreven in zijn gelijknamige boek.

In essentie stelt de theorie van Schwartz dat, hoewel we denken dat meer keuze ons gelukkiger en vrijer maakt, een overvloed aan opties ons in werkelijkheid overweldigt en leidt tot besluiteloosheid, angst en zelfs spijt. Wanneer je voor een oneindige reeks keuzes staat, is de druk om de 'perfecte' keuze te maken enorm. Je bent bang om de verkeerde te kiezen, om een betere optie mis te lopen.

En precies dat gebeurt met je 'chaos schriftje'. Je hebt ijverig honderd ideeën verzameld. Elk idee is een pad dat je zou kunnen nemen. De gedachte dat je er maar één kunt kiezen, en dat de andere 99 dan 'verloren' gaan, is verlammend. Je brein ziet een stapel werk, een stapel ongebruikte potentie, en raakt overweldigd door de verantwoordelijkheid. Je sculptuur blijft een vaag concept, omdat je niet kunt kiezen uit de duizend mogelijke vormen die in je schriftje verborgen liggen. Je schatkist met ideeën voelt opeens als een last, en je weet niet meer waar je moet beginnen. De passie voor het creëren is nog steeds aanwezig, maar de actie is geblokkeerd.

Dit gebeurt ook wanneer je te gefocust bent op het eindresultaat. We krijgen te horen dat we bij ons werk het doel voor ogen moeten houden. We krijgen te horen dat onze verantwoordelijkheid is om resultaten te leveren. Over het algemeen is dat natuurlijk goed advies, maar er gaat iets mis als we ons uitsluitend op het eindresultaat richten: al het tussenliggende werk – de notities, de concepten, de ontwerpen, de feedback – blijft onderbelicht en ondergewaardeerd. De kostbare aandacht die we steken in de productie van dat tussenliggende werk wordt weggegooid en nooit meer opnieuw gebruikt. Omdat we het grootste deel van ons 'werk in uitvoeringsproces' in ons hoofd beheren, wordt die kostbare kennis waar we zo hard voor hebben gewerkt na afronding van een project weggespoeld als een zandkasteel door de golven van de zee. We hebben maar weinig tijd om iets buitengewoons te maken in onze carrière of in onze hobby met ambities. Daarom is het van cruciaal belang dat wij onze kennis kunnen recyclen naar een systeem waarin ze opnieuw gebruikt kunnen worden.
raspen beeldhouwen simone van olst
Het moment van de waarheid: mijn eigen overweldigende berg notities
​
Ik kan me nog helder een moment herinneren in de beginjaren van ons atelier. Ik had een serie van vier schriftjes vol, met in elk schriftje schetsen, vormen, notities van cursisten, kleurencombinaties. Het was mijn persoonlijke creatieve databank, een schat. Maar ik voelde me niet rijk, ik voelde me arm. Ik zat aan mijn werkbank met een prachtig stuk marmer, maar mijn hoofd was geblokkeerd. Mijn gedachten sprongen van een schets van een vogel in schriftje A naar een gedicht over textuur in schriftje C, en weer naar een technische tip van Alex in schriftje B. Het voelde als een eindeloze mentale zoektocht. De berg van potentie was zo groot, dat ik er een verlammende hoogtevrees van kreeg.

Ik herinner me dat ik met een diepe zucht de stapel schriftjes voor me op de grond legde. Het zag eruit als een rommelige berg. En in die chaos voelde ik een golf van falen over me heen komen. Ik wist niet waar te beginnen. Ik had zoveel informatie verzameld, en al die inspanning leek nutteloos, omdat ik niet wist hoe ik het kon gebruiken. Het was niet langer een toevluchtsoord, het was een gevangenis van ongebruikte ideeën. Ik voelde me vast, alsof ik klem zat in mijn eigen creatieve proces.

En toen, in dat moment van pure wanhoop, realiseerde ik me iets cruciaals. Het doel was niet om alle notities af te werken. Het doel was niet om alles te gebruiken. Het doel was om de notities te ordenen met het oog op actie. Het was een fundamenteel inzicht: de schat is waardeloos als je niet weet hoe je hem kunt gebruiken. De notities moesten niet perfect georganiseerd worden omwille van de organisatie, maar omwille van de bruikbaarheid. Om de berg te veranderen in een overzichtelijk pad.
De UWP-Connectie: ordenen met het oog op actie
Dit inzicht is de kern van wat wij onze cursisten leren. In plaats van je te concentreren op het 'grote project' en de overweldigende berg, splits je het proces op in behapbare stappen. Het doel is niet om een perfecte, georganiseerde database te creëren; het doel is om een systeem te bouwen dat je helpt om je ideeën te recyclen en te gebruiken.

Denk aan de kennis die we opdoen als 'tussenliggend werk'. De notities die je maakt, de schetsen die je krabbelt, de technische tips van Alex die je opschrijft; dit zijn niet zomaar bijproducten van je creatieve proces. Het zijn kostbare assets, bouwstenen die je in de toekomst keer op keer kunt gebruiken. Door ze te ordenen, verandert hun functie: van een herinnering die je moet onthouden, tot een bruikbare bron die je kunt raadplegen. Het is de transitie van een passieve notitie naar een actieve, recyclebare kennisbron.

beeldhouwen in steen
Door liefdevolle feedback kan je groeien, en zie je wat anderen voelen bij je werk. Er zijn drie fases van expressie: onthouden, verbinden en creëren. Het "chaos schriftje" helpt je om moeiteloos en organisch te werken in fase 1 en 2, zodat je alle mentale ruimte en energie overhoudt om in fase 3 te kunnen schitteren!

Het 'chaos schriftje' is een onmisbare opslagplek voor alle kennis en informatie die je bij de hand wilt hebben wanneer je gaat zitten om je ergens op te richten. Het is een creatieve omgeving die je op ieder moment en op iedere plek kunt betreden, wanneer het tijd is om iets te laten gebeuren.

In het laatste stadium van het creatieve proces, expressie, draait het erom dat je weigert te wachten tot je alles perfect op orde hebt voordat je deelt wat je weet. Het gaat erom dat je je ideeën eerder en vaker uitdraagt, en in kleinere hoeveelheden, om uit te proberen wat werkt en feedback van andere te verzamelen. Door liefdevolle feedback kan je groeien, en zie je wat andere voelen bij je werk.
beeldhouwend cursist
Die eerste stap, dit fundament van het vangen, is de meest cruciale van allemaal. Het is de stap waarin je je bevrijdt van de last van het onthouden en je je geest ruimte geeft om te ademen, te denken, en verbindingen te leggen.

De reis van een creatief idee begint met die ene vonk. En de beste plek om die vonk te vangen, is met je eigen handen, in de rust en de ruimte van ons atelier. In onze proefles begeleiden we je niet alleen met de eerste slag in de steen, maar geven we je ook de tools en mindset om je creativiteit te ontketenen.
​

De angst voor de overvloed is reëel, en de oplossing is niet om te stoppen met verzamelen. De oplossing is om je mindset te veranderen. Om te zien dat je stapel notities niet een berg werk is, maar een oneindige bron van kansen. Het is een bewuste keuze om de chaos te omarmen en deze te zien als de vruchtbare bodem voor je creatie. Wij helpen je graag om deze mindset te ontwikkelen.​
Klaar voor de volgende stap?
Heb jij last van een creatieve blokkade? Boek nu een Cursus beeldhouwen en krijg 1-op-1 begeleiding om je concept te ordenen en de eerste, bevrijdende slag te zetten.

​Ben jij klaar voor een grotere uitdaging? Kijk dan eens naar onze masterclass De kracht van het Chaos Schriftje methode, volledig ontwikkeld door Simone van Olst zelf. 

Zet die stap en transformeer je 'berg' van notities in een pad vol mogelijkheden!
0 Opmerkingen

De rijke chaos in je hoofd: Van overal inspiratie naar een krachtig beeld in steen

12/11/2025

0 Opmerkingen

 
Lieve kunstenaars, ideeën-verzamelaars, en iedereen die soms het gevoel heeft dat zijn of haar hoofd overloopt van de indrukken,
​
Ik ben Simone van Olst, en vandaag wil ik het met jullie hebben over iets wat mij als beeldhouwer – en ik denk vele creatievelingen met mij – dagelijks bezighoudt: inspiratie. Die magische, ongrijpbare vonk die een idee doet ontbranden, die je handen doet jeuken om te gaan maken. Mijn rotsvaste overtuiging is: inspiratie is overal! Het ligt letterlijk voor het oprapen, in de kleinste details van het dagelijks leven, in de grootsheid van de natuur, in de blik van een ander, in de stilte van een herinnering. Ons hoofd, onze innerlijke wereld, is als een enorme, constant groeiende ‘databank’ of ‘schatkist’, boordevol met deze waardevolle fragmenten.
Maar – en dit is een grote MAAR, zeker voor iemand die zichzelf soms liefkozend een ‘warhoofd’ noemt, zoals ik – die overvloed kan ook overweldigend zijn. Hoe zorg je ervoor dat die rijkdom aan indrukken niet omslaat in een creatieve chaos? Hoe voorkom je dat je van het ene idee naar het andere fladdert, zonder ooit echt tot de kern te komen? Hoe giet je die bruisende interne wereld in een heldere, krachtige vorm, zeker in een weerbarstig en definitief materiaal als steen, zonder dat het een chaos in je beeld wordt?
​

Dit is een zoektocht die ik mijn hele leven als kunstenaar al voer, en waar ik in mijn Beeldhouwatelier Simone van Olst in Leiden, samen met mijn man en collega Alex Sluimer, ook mijn cursisten en masterclass-deelnemers in probeer te begeleiden. Want het is één ding om inspiratie te hebben, maar het is een heel andere kunst om die inspiratie te kanaliseren, te structureren, en om te zetten in een beeld dat écht communiceert wat jij wilt zeggen. In deze blog wil ik mijn persoonlijke aanpak met je delen, een paar praktische handvatten bieden (waaronder mijn geliefde 'chaos boekje'!), en laten zien hoe we in het atelier samen die inspiratievolle reis van idee naar beeld maken. Dit is een blog die me na aan het hart ligt, omdat het de kern raakt van wat het betekent om kunstenaar te zijn en hoe ik anderen hoop te helpen hun unieke stem te vinden.
De onuitputtelijke bron: Waar ik mijn inspiratie vind (en jij ook kunt kijken!)
Voordat we het over structuur gaan hebben, eerst even terug naar die bron: inspiratie. Waar komt het vandaan? Overal, dus! Maar dat klinkt misschien wat vaag. Laat me concreter zijn. Voor mij als beeldhouwer zijn dit belangrijke voedingsbodems:
  • De natuur in al haar gedaanten. En dan bedoel ik niet alleen het epische landschap of de perfecte bloem. Juist de details! De textuur van boomschors na een regenbui, de grillige lijn van een bliksemschicht, de organische structuur van een doorgesneden kool, de manier waarop licht speelt op het water, de nerven in een gevonden steen, de kracht van een oude, verweerde boomstronk. De natuur is een eindeloze bibliotheek van vormen, texturen, ritmes en groeiprocessen.​
workshop met lezing chaos schriftje
  • De menselijke ervaring. Een vluchtige blik tussen twee mensen, de houding van iemand die wacht op de bus, de rimpels in een doorleefd gezicht, de onbevangenheid van een spelend kind, de kracht van een sporter, de stilte van een afscheid. Emoties, relaties, verhalen – ze zitten verankerd in onze lichamen en onze interacties. Als beeldhouwer is dit een constante bron.
  • Alledaagse objecten en omgevingen. Soms zit inspiratie in het meest banale. De elegante curve van een oude lepel, de schaduw die een stoelpoot werpt op de vloer, de verweerde verf op een oude deur, de ritmische structuur van een bakstenen muur. Het gaat erom dat je leert kijken met een kunstenaarsoog, dat je de schoonheid of de interessante vorm in het alledaagse ontdekt.
  • Kunst, cultuur en geschiedenis. Natuurlijk! Museum bezoekjes (zoals mijn recente inspirerende tripjes naar het Kröller-Müller, waar ik al eerder over schreef), kunstboeken (mijn grote liefde!), muziek die me raakt, een gedicht dat een beeld oproept, een dansvoorstelling die beweging op een nieuwe manier laat zien, verhalen uit oude culturen of mythologieën. We staan als kunstenaars op de schouders van reuzen, en hun werk kan ons optillen en nieuwe richtingen wijzen.
  • Mijn eigen innerlijke wereld. Dromen, herinneringen (zowel fijne als pijnlijke), intuïtieve ingevingen, plotselinge emoties. Soms komen de sterkste beelden van binnenuit, uit die diepe, persoonlijke laag van je eigen ‘databank’.
De sleutel tot het vullen van jouw persoonlijke inspiratie databank is aandacht en nieuwsgierigheid. Kijk om je heen alsof je alles voor het eerst ziet. Stel vragen. Verwonder je. En, heel belangrijk, leg die indrukken op de een of andere manier vast.
workshop inspiratie anatomische torso
De valstrik van te veel: Van inspiratie-explosie naar creatieve verlamming
Die overvloed aan inspiratie is een luxe, maar het heeft ook een keerzijde. Als je hoofd vol zit met duizend-en-één ideeën, beelden en mogelijkheden, kan dat ook leiden tot:
  • Keuzestress en verlamming. Welk idee is het beste? Waar moet ik beginnen? De angst om het ‘verkeerde’ idee te kiezen, of om een idee niet goed genoeg te kunnen uitwerken, kan ervoor zorgen dat je helemaal niets meer doet.
  • Fladderen en versnippering. Je begint enthousiast aan het ene idee, maar halverwege dient zich alweer een nieuw, nog spannender idee aan. Resultaat: een atelier vol half afgemaakte projecten en een groeiend gevoel van frustratie.​
  • Chaos in het beeld. Als je te veel ideeën, te veel elementen, te veel emoties in één beeld probeert te proppen, wordt het vaak een onduidelijke, overvolle bedoening. Het beeld verliest zijn kracht en zijn focus. De kijker weet niet meer waar hij moet kijken of wat je wilt zeggen.
  • De angst voor de steen. Zeker bij steenbeeldhouwen, waar elke slag definitief is en het materiaal kostbaar, kan een overvloed aan ongestructureerde ideeën leiden tot een enorme aarzeling om te beginnen. De angst om die prachtige, ruwe steen te ‘verpesten’ met een ondoordacht plan is reëel.
Het is dus essentieel om een manier te vinden om die rijke, bruisende chaos in je hoofd te ordenen, te filteren en te kanaliseren, zodat het een bron van kracht wordt in plaats van een bron van stress.
Mijn methode: Structuur als vriend van creativiteit (Ja, zelfs voor een warhoofd als ik!)
Door de jaren heen heb ik, deels uit noodzaak (want ook mijn hoofd kan een gezellige chaos zijn!), een aantal manieren ontwikkeld om grip te krijgen op die stroom van inspiratie en het te vertalen naar concrete beelden in steen. Deze methodes deel ik ook graag met mijn cursisten.


Het "Chaos Schriftje" – Jouw creatieve speeltuin (uit mijn Masterclass ''Schets naar Beeld")
Dit is misschien wel mijn meest geliefde en meest praktische tool. Het "Chaos Boekje" is precies wat de naam zegt: een boekje (of een map, een digitale file, wat voor jou werkt) waarin je alle creatieve invallen, hoe klein, vaag of gek ook, zonder enig oordeel of censuur noteert.
  • Wat gaat erin? Alles! Woorden, zinnen, flarden van gesprekken, dromen, snelle krabbels en schetsjes, foto's die je maakt met je telefoon, uitgeknipte plaatjes uit tijdschriften, citaten, kleurstaaltjes, ideeën voor titels, observaties van texturen, lichtinvallen… Het is jouw persoonlijke, ongefilterde brainstorm- en verzamelplek.
  • Waarom werkt het?
    • Hoofd leegmaken. Door dingen op te schrijven of te plakken, haal je ze uit je hoofd en geef je ze een plek. Dat creëert rust en ruimte voor nieuwe ideeën.
    • Ideeën vangen. Inspiratie is vaak vluchtig. Het chaos boekje helpt je om die kostbare vonkjes te vangen voordat ze weer verdwijnen.
    • Geen oordeel. Het belangrijkste is dat er in het chaos boekje géén plek is voor je innerlijke criticus. Alles mag, niets is gek of slecht. Het is een veilige speeltuin voor je creativiteit.
    • Patronen ontdekken. Als je je chaos boekje regelmatig doorbladert (en dat is een essentieel onderdeel!), zul je na verloop van tijd patronen gaan zien. Terugkerende thema’s, vormen waar je steeds weer op terugkomt, kleuren die je aanspreken. Dit is goud waard!

Van chaos naar cluster: Thema's en rode draden vinden
Dat regelmatige bladeren in je chaos boekje is cruciaal. Het is niet alleen een opslagplaats, maar ook een instrument voor reflectie.
  • Zoek verbindingen. Leg verschillende pagina’s naast elkaar. Zie je verbanden? Zijn er ideeën die elkaar versterken of die samen een groter verhaal vormen?
  • Identificeer kernthema’s. Welke onderwerpen, vormen of gevoelens komen steeds weer terug? Dit zijn waarschijnlijk de dingen die jou op dit moment écht bezighouden, jouw authentieke fascinaties. Dit helpt om de ruis te filteren en de kern van je artistieke interesse te vinden.

De kracht van keuze en focus: Niet alles hoeft nu
Zodra je een paar kernthema’s of veelbelovende ideeën hebt geïdentificeerd, komt het lastige maar o zo belangrijke moment van kiezen. Je kunt niet alles tegelijk doen, zeker niet in een traag en arbeidsintensief materiaal als steen.
  • Welk idee resoneert het meest? Welk idee geeft je op dit moment de meeste energie, de meeste ‘goesting’ om aan de slag te gaan? Vertrouw op dat gevoel.
  • Focus op eén project (of een kleine serie). Probeer je aandacht en energie te richten op één project tegelijk, of op een kleine, samenhangende serie. Dit helpt om diepgang te bereiken en om daadwerkelijk iets af te maken.
  • "Parkeer" andere ideeën. De ideeën die je nu niet kiest, zijn niet verloren! Ze blijven veilig bewaard in je chaos boekje voor een later moment. Dat geeft rust.

Vormstudies en maquettes: Het idee testen en tastbaar maken
Voordat je direct in een kostbaar stuk steen begint, is het ontzettend waardevol om je gekozen idee eerst in drie dimensies te verkennen met kneedbaardere en goedkopere materialen.
  • Schetsen in 3D. Maak snelle studies in klei, was, gips, of zelfs in piepschuim of karton. Hoe ziet je idee eruit vanuit verschillende hoeken? Hoe verhouden de volumes zich tot elkaar? Werkt de compositie?
  • Problemen oplossen op kleine schaal. In deze fase kun je makkelijk aanpassingen maken, dingen uitproberen, en eventuele problemen in de vorm of constructie signaleren en oplossen, voordat je de onomkeerbare stap naar steen zet.
  • De brug naar steen. Een goede maquette dient als een concrete gids voor het werk in steen. Het helpt je om de hoofdlijnen en volumes te bepalen en geeft je meer vertrouwen bij het hakken.

Het plan als richtingaanwijzer (niet als dwarsbuis!)
Zeker voor steenbeeldhouwen is een zekere mate van planning essentieel. Een globaal plan – welke steen ga je gebruiken, wat zijn de geschatte afmetingen, wat zijn de belangrijkste massa’s die je wilt laten staan of weghalen? – geeft richting en voorkomt dat je stuurloos gaat hakken.
  • Flexibiliteit blijft nodig. Dit plan is geen wet van Meden en Perzen! De steen zelf heeft ook een stem. Tijdens het hakken kun je prachtige aders, kleurveranderingen of onverwachte structuren tegenkomen die je op nieuwe ideeën brengen. Sta open voor die dialoog met het materiaal en durf je plan aan te passen als dat nodig is. Structuur en spontaniteit kunnen prima samengaan.
Hoe ik deze aanpak overbreng in mijn atelier, lezingen en masterclasses
Deze manier van werken – van het omarmen van de overal aanwezige inspiratie tot het structureren ervan naar een concreet beeld in steen – is de rode draad in al mijn activiteiten in Beeldhouwatelier Simone van Olst.
  • Doorlopende cursussen. Hier is veel ruimte voor individuele begeleiding. Ik help cursisten om hun eigen chaos boekje te starten en te gebruiken, om hun persoonlijke thema’s te ontdekken, en om hun ideeën te vertalen naar vormstudies en uiteindelijk naar steen. We praten veel over wat ons inspireert, we kijken samen naar kunst, en we leren van elkaars processen. De sfeer is open en ondersteunend, zodat iedereen zijn eigen creatieve pad durft te verkennen.
  • Lezingen. In mijn lezingen deel ik vaak mijn eigen inspiratiebronnen – kunstenaars, boeken, natuurfenomenen – en laat ik zien hoe je met een 'beeldhouwers oog' naar de wereld kunt kijken. Ik geef praktische tips om je eigen ‘interne databank’ te vullen en te activeren. Het doel is om je aan te moedigen om overal om je heen de kiemen voor nieuwe sculpturen te zien.
  • ​Masterclass "Schets naar Beeld". Deze tweedaagse masterclass is specifiek gericht op het proces van ideeontwikkeling. Het "chaos boekje" speelt hierin een centrale rol. We doen oefeningen om de creatieve stroom op gang te brengen, om thema’s te destilleren, en om ideeën te vertalen naar sterke driedimensionale concepten en maquettes, als voorbereiding op het werk in steen.
  • De waardevolle inbreng van Alex Sluimer. Mijn man & collega Alex, met zijn analytische geest en zijn expertise in geometrie en structuur, speelt hierin ook een belangrijke rol. Waar ik cursisten help om de inspiratie aan te boren en de eerste, vaak intuïtieve, vormen te vinden, kan Alex vervolgens helpen om die ideeën technisch te verfijnen, structureel te onderbouwen, en om te zetten in een maakbaar plan, zeker als het gaat om complexere of geometrisch georiënteerde werken in steen. Zijn input is vaak cruciaal om een ‘wild’ idee daadwerkelijk realiseerbaar te maken.
schets naar beeld inspiratie
Waarom deze aanpak werkt: Mijn toegevoegde waarde als docent
Ik geloof dat mijn kracht als docent ligt in een aantal dingen:
  • Herkenning en erkenning. Ik snap de ‘creatieve chaos’ en de worsteling die daarmee gepaard kan gaan, omdat ik het zelf ook ervaar. Ik bied een luisterend oor en een oordeelvrije ruimte.
  • Balans tussen vrijheid en structuur. Ik reik je praktische tools en methodes aan, zoals het chaos boekje, maar ik zal je nooit een rigide systeem opleggen. Het gaat erom dat jij de structuur vindt die voor jou werkt en die jouw unieke creativiteit ondersteunt, niet beknot.
  • Focus op jouw persoonlijke "databank". Mijn doel is niet om je te leren ‘mijn’ beelden te maken, maar om je te helpen de schatten in jouw eigen innerlijke wereld te ontdekken en die een unieke vorm te geven in steen.
  • Een nuchtere, praktische vertaling. Ik probeer het soms wat ongrijpbare creatieve proces te vertalen naar concrete, "down-to-earth" stappen en inzichten, zonder de magie ervan te verliezen.
schets naar beeld workshop
  • ​De synergie met Alex. De combinatie van mijn meer intuïtieve, organische benadering en Alex’ analytische, structurele expertise biedt een breed spectrum aan begeleiding, waaruit je kunt putten wat je nodig hebt.
  • Een veilige haven. Het allerbelangrijkste is misschien wel de sfeer in het atelier: een veilige, ondersteunende en inspirerende omgeving waar je mag experimenteren, mag ‘falen’ (want dat zijn gewoon de meest waanzinnige leermomenten!), en waar je wordt aangemoedigd om je eigen, authentieke pad als beeldhouwer te volgen.
Jouw creatieve reis: Van inspiratie-overvloed naar betekenisvol beeld in steen
Lieve lezer, ik hoop dat deze blog je heeft aangemoedigd om de overvloed aan inspiratie om je heen niet als een last te zien, maar als een ongelooflijke rijkdom. Jouw hoofd, jouw leven, zit vol met unieke "data" die wachten om ontdekt en vormgegeven te worden. Ja, het kan soms een chaos lijken, maar met een paar simpele tools en een beetje structuur kun je leren om die chaos te omarmen, te ordenen, en te transformeren in krachtige, persoonlijke en betekenisvolle beelden in steen.

Het "chaos boekje" is zo'n tool, maar er zijn er vele. Het belangrijkste is dat je een manier vindt die voor jou werkt, die je helpt om je ideeën te vangen, te koesteren, en ze stap voor stap te laten groeien tot iets tastbaars. Onthoud: "Iedereen kan beeldhouwen" betekent ook "iedereen heeft een unieke bron van inspiratie en het vermogen om die vorm te geven."
Wat zijn jouw ervaringen? Een oproep tot interactie!
En nu ben ik heel benieuwd naar jou! Hoe ga jij om met de stroom van inspiratie? Heb jij een eigen "chaos boekje" of een vergelijkbare methode om je ideeën te vangen en te ordenen? Wat zijn jouw grootste uitdagingen als het gaat om het vertalen van inspiratie naar een concreet kunstwerk? Of heb je misschien een gouden tip die je wilt delen met andere lezers? Laat het me weten in de reacties hieronder! Ik vind het geweldig om van jullie te horen en van elkaar te leren. Jullie reacties maken deze blog nog levendiger en waardevoller voor iedereen.
​

En als je voelt dat je wel wat hulp kunt gebruiken bij jouw eigen creatieve reis, als je wilt leren hoe je jouw unieke inspiratie kunt omzetten in prachtige steensculpturen, dan nodig ik je van harte uit in mijn atelier in Leiden. Of het nu in een doorlopende cursus is, een specifieke masterclass zoals "Schets naar Beeld", of een inspirerende lezing – samen gaan we op zoek naar de kunstenaar in jou en de beelden die wachten om uit de steen (en uit jouw hoofd!) bevrijd te worden.
Met een hoofd vol inspiratie en een hart vol steen,

Simone van Olst
Beeldhouwatelier Simone van Olst, Leiden
0 Opmerkingen

De jacht op inspiratie: Hoe je een magneet voor ideeën wordt

4/11/2025

0 Opmerkingen

 
Welkom terug in de wereld van het 'chaos schriftje'! Ik ben Simone van Olst. Eerder sprak ik over de bevrijdende daad van het vangen van de eerste vonk, het moment dat je een idee uit je hoofd haalt en het een veilig toevluchtsoord geeft. Die eerste stap is cruciaal, en als je die consistent zet, zul je iets opmerkelijks merken. Je zult een nieuwe opwinding voelen over de informatie die overal om je heen stroomt. De wereld om je heen verandert. Een simpel krantenartikel, een kort gesprek, een wandeling door je eigen buurt, zelfs een expositie die je bezoekt – het zijn geen gewone gebeurtenissen meer. Ze worden een eindeloze stroom van inspiratie.

Waarom? Omdat je brein zich aanpast. Nu je weet dat ieder interessant idee dat je tegenkomt op een fijne manier kan worden opgeslagen en in een later stadium kan worden gebruikt, hoef je ze niet langer wanhopig te onthouden. Je hoeft niet langer te hopen dat die ene ingeving blijft hangen totdat je thuis bent. Je weet dat je er direct voor zorgt. En hoe ijveriger je gaat verzamelen, hoe groter de schat aan ideeën wordt. In dit blog duiken we dieper in deze verandering: hoe de consistentie van het vangen je blik transformeert en jouzelf activeert als een magneet voor inspiratie.
Simone van Olst beeldhouw docent
De wetenschap spreekt: Je brein opgevoed tot jager
De verandering die ik beschrijf, heeft een fascinerende wetenschappelijke verklaring. Het heeft alles te maken met een klein, maar krachtig systeem in je hersenen genaamd het Reticulair Activatie Systeem (RAS). Denk aan je RAS als de portier van je brein. De hele dag door word je gebombardeerd met informatie: geluiden, beelden, geuren, gedachten. Je RAS filtert al deze prikkels en laat alleen door wat het als relevant beschouwt. Het beslist wat je bewuste aandacht krijgt.
​

Heb je weleens een nieuwe auto gekocht en zie je ineens overal diezelfde auto rijden? Of ben je zwanger en zie je ineens overal zwangere vrouwen? Dat is je RAS aan het werk. Je hebt het geprogrammeerd om die specifieke auto of situatie te herkennen, en het laat je opeens alle exemplaren in je omgeving zien.

Precies zo werkt het met creativiteit. Wanneer je consistent de intentie hebt om ideeën te vangen in je chaos schriftje, programmeer je je RAS om creatieve input te herkennen. Je vertelt je brein: "Dit is belangrijk voor mij." Vanaf dat moment gaat je RAS actief voor jou op jacht. Het zoekt naar vormen, texturen, kleuren, citaten en concepten die passen bij jouw creatieve doelen. De wereld is niet langer een achtergrond; het is een actieve bron. Je ziet opeens de ingewikkelde lijnen in een stuk verweerde steen op straat, de perfecte ronding in een wolk, de expressieve houding van een persoon in de krant, het licht dat door een gebouw schijnt, of de structuur van een bloem in onze volkstuin. Ze zijn er altijd al geweest, maar nu geef je ze aandacht. Dit is hoe je van een passieve ontvanger van informatie een actieve jager op inspiratie wordt. Dit is de kern van wat de psychologie van creativiteit ons leert over gerichte aandacht.
Een wandeling door Leiden: Mijn eigen magische jacht
Ik herinner me een wandeling door de Leidse binnenstad, lang nadat ik de chaos schriftje-methode al omarmd had. De straten waren levendig, de grachten bruisten van het leven. Mijn hoofd was niet bezig met een boodschappenlijstje of een deadline; het was 'open'. Ik zag de schaduwen van de bomen dansen op het water van de gracht. Ik hoorde het geruststellende geluid van water dat tegen de oude stenen muren klotste. Ik rook de geur van natte aarde. Mijn schriftje zat, zoals altijd, in mijn tas.

En toen zag ik het. Op een oude, verweerde gevel van een pand aan de gracht, zag ik een scheur in de steen. Een ogenschijnlijk kleine, onbelangrijke breuk in het metselwerk. Maar mijn RAS, geprogrammeerd door de duizenden schetsen en notities over de lijnen van de natuur en de sporen van de tijd, herkende het direct. Mijn brein registreerde geen fout; het registreerde een vloeiende, organische lijn die perfect zou passen in een abstract beeld van albast. De lichtinval op die breuk creëerde een diepte die ik moest vangen.

Ik wist direct dat ik het moest vastleggen. Ik hoefde niet te onthouden. Ik pakte mijn schriftje en maakte een snelle schets van de lijn, schreef een paar trefwoorden over de textuur en de lichtval, en voegde een emotie toe: 'rust, beweging, tijd'. Die notitie, die misschien in het verleden verloren zou zijn gegaan, werd een van de kernconcepten voor een sculptuur die ik maanden later zou creëren. Het was geen toeval; het was een bewuste, onbewuste jacht. En dit is iets wat ik sindsdien keer op keer heb ervaren: hoe meer ik mijn zintuigen openstel en mijn ideeën vang, hoe meer het universum lijkt samen te spannen om me inspiratie te sturen. Het is een magische, maar meetbare, dans tussen mijn bewustzijn en de wereld om me heen.
De waarde voor jou: De wereld als jouw creatieve bibliotheek
De 'jacht op inspiratie' is een vaardigheid die je kunt leren en trainen. Het is de directe beloning voor het consistent vangen van je vonken. Je leert:

1. Om je bange hersenen te kalmeren. Je hoeft niet langer krampachtig vast te houden aan ideeën. Ze hebben een thuis, een toevluchtsoord. Dit vermindert de mentale belasting en geeft je rust, waardoor je meer energie overhoudt voor je creatieve werk.
2. Om je aandacht te sturen. Je wordt een expert in het herkennen van relevante informatie. Je RAS wordt getraind om te 'scannen' op details die voor jou van belang zijn, waardoor je wereld rijker en voller wordt.
3. Om je creativiteit een constante voeding te geven. Je hebt een onuitputtelijke bron van inspiratie om uit te putten. Geen creatieve blokkade meer, want je hebt een schriftje vol met vonken die wachten om tot vlam te worden ontstoken.

Simone van Olst met cursist beeld
4. Om je te verbinden met de wereld. Je gaat de wereld zien met de ogen van een kunstenaar, waar overal schoonheid en vorm schuilt. Je bent niet langer een toeschouwer, maar een actieve deelnemer die de taal van de wereld vertaalt naar kunst.

Dit alles is de eerste fase van het creatieve proces: het onthouden of vangen. Het is de cruciale stap die je in staat stelt om in de volgende fase, het verbinden, de verzamelde vonken samen te brengen tot een groter, betekenisvol geheel.

Het 'chaos schriftje' is een onmisbare opslagplek voor alle kennis en informatie die je bij de hand wilt hebben wanneer je gaat zitten om je ergens op te richten. Het is een creatieve omgeving die je op ieder moment en op iedere plek kunt betreden, wanneer het tijd is om iets te laten gebeuren. Het is de plek waar je die vonken verzamelt, zodat ze later in een volgend stadium kunnen uitgroeien tot een groot, vlammend vuur van creatie.
De reis gaat verder: Van losse vonken naar een vlammend vuur
Nu je je creatieve vonken vangt, sta je aan het begin van een nieuwe, spannende reis. Maar zoals ik al zei in mijn voorzet, hoe ijveriger je verzamelt, hoe groter de schat aan ideeën wordt. En hoe groter de angst kan worden: wat ga je daar dan allemaal mee doen? Hoe ga je al die ideeën en opvallende dingen verwerken in een nieuw beeld?

Deze angst is de volgende horde, een die ik zelf vaak ben tegengekomen in mijn carrière als beeldhouwer. Je hebt zoveel potentieel, maar de overvloed kan je verlammen. Je schriftje verandert van een anker in een overvolle schatkist, en je weet niet meer welke schat je als eerste moet oppakken, of hoe je de schatten aan elkaar moet verbinden. Je weet dat je bij je werk een doel voor ogen moet houden en resultaten moet leveren, maar al het tussenliggende werk - de notities, de concepten, de ontwerpen, de feedback - blijft onderbelicht en ondergewaardeerd. De kostbare aandacht die we steken in de productie van dat tussenliggende werk, die gedachten die we vangen, worden na de afronding van een project weggespoeld als een zandkasteel door de golven van de zee. En dat is zonde.

We hebben immers maar weinig tijd om iets buitengewoons te maken in onze carrière of in onze hobby met ambities. Daarom is het van cruciaal belang dat wij onze kennis kunnen recyclen naar een systeem waarin ze opnieuw gebruikt kunnen worden. 
De methode van het chaos schriftje helpt daar perfect bij. In het laatste stadium van het creatieve proces, expressie, draait het erom dat je weigert te wachten tot je alles perfect op orde hebt voordat je deelt wat je weet. Het gaat erom dat je je ideeën eerder en vaker 
Simone van Olst beeldhouwen in Leiden
uitdraagt, en in kleinere hoeveelheden, om uit te proberen wat werkt en feedback van anderen te verzamelen.  Door liefdevolle feedback kun je groeien, en zie je wat anderen voelen bij je werk. Er zijn drie fases van expressie: onthouden, verbinden en creëren. Het "chaos schriftje" helpt in fase 1 en 2, zodat je in fase 3 kunt schitteren!

​Wat je ook creëert, of het nu een presentatie is of je nieuwe beelden serie, je chaos schriftje is een onmisbare opslagplek voor alle kennis en informatie die je bij de hand wilt hebben wanneer je gaat zitten om je ergens op te richten. Het is een creatieve omgeving die je op ieder moment en op iedere plek kunt betreden, wanneer het tijd is om iets te laten gebeuren. De eerste stap is het zetten van de eerste beitel in de steen. In de wereld van ideeën is die eerste stap het opschrijven van de eerste gedachte. Het is een daad van vertrouwen, een belofte aan jezelf om die kostbare vonken van inspiratie te koesteren.
De onmisbare rol van consistentie
Consistentie in het vangen van je ideeën is de absolute sleutel tot het activeren van je RAS en het opbouwen van je 'creativiteits-bibliotheek'. Als je het slechts af en toe doet, is het effect minimaal. Maar als het een gewoonte wordt, verandert je blik op de wereld. Je wordt een bewuste waarnemer, een verzamelaar van ideeën. En dat is een vaardigheid die je niet alleen helpt als kunstenaar, maar in elk aspect van je leven. Het leert je om de schoonheid en de potentie te zien in de kleinste details.
En dit is waar de brug naar ons atelier wordt geslagen. In onze lessen moedigen we je aan om consistent te werken aan je vaardigheden, om regelmatig die momenten van creatie in je agenda in te plannen. Want consistentie in de praktijk van het beeldhouwen versterkt de consistentie in het vangen van je ideeën. Het is een feedbackloop. Hoe meer je bewerkt, hoe meer je observeert, hoe meer je ziet, en hoe meer je te vangen hebt. En hoe meer je vangt, hoe rijker je bronnen worden voor je creatie. Het is een win-winsituatie voor jouw artistieke groei.

Dus de volgende keer dat je aan je sculptuur werkt, denk aan die vluchtige gedachte, die kleine vonk, die je misschien hebt opgeslagen in je schriftje. Het is meer dan een notitie; het is een deel van jouw creatieve potentieel dat wacht om ontdekt en tot leven gebracht te worden.
Simone van Olst chaos schriftje methode
Klaar om jouw creatieve flow te transformeren?
De reis van een creatief idee begint met die ene vonk. En de beste plek om die vonk te vangen, is met je eigen handen, in de rust en de ruimte van ons atelier. In onze proefles begeleiden we je niet alleen met de eerste slag in de steen, maar geven we je ook de tools en mindset om je creativiteit echt te laten stromen.

Wil je je verder verdiepen in die creatieve energie, en leren hoe je ideeën systematisch kunt vangen en ordenen? Ontdek dan de Masterclass: 'chaos schriftje' methode – een inspirerende training waarin je leert om jouw hoofd leeg te maken en je ideeënstroom te organiseren zonder je spontaniteit te verliezen
0 Opmerkingen

De eerste vonk: Waarom elk idee een toevluchtsoord verdient en waarom een 'chaos schriftje' je hier bij helpt

16/10/2025

0 Opmerkingen

 
Ik wil je iets vragen. Ken je dat gevoel? Je bent aan het koken en ziet in de wolk stoom boven de pan een vorm die perfect past bij je volgende beeldhouwwerk. Of je leest een zin in de krant en die ontsteekt een vuurwerk aan gedachten. Je loopt door de stad en de schaduw van een gebouw triggert een onverwacht concept. Voor een vluchtig moment is daar die vonk, die ingeving, dat geniale idee. Je voelt de opwinding, de energie. En dan... dan is het weg. Opgelost in de chaos van je dag. Je probeert het vast te houden, in je geheugen te prenten, maar het glipt weg als water door je vingers.

Als maker is er niets zo frustrerend als een vonk die niet wordt gevat. Ik ken dit gevoel maar al te goed, want mijn hoofd is een non-stop denkfabriek. Het is een bruisend circus van ideeën die elkaar razendsnel opvolgen. En ik heb geleerd dat een vonk die niet onmiddellijk een toevluchtsoord krijgt, simpelweg dooft. Dit blog gaat over de cruciale eerste stap in het creatieve proces: het creëren van een veilig thuis voor elke creatieve ingeving. Het gaat over het bevrijden van je geest, zodat die zich kan richten op wat hij het beste kan: creëren en verbinden.
Afbeelding
De ‘lekkende emmer’ in je hoofd: Het kernprobleem
We zijn allemaal opgevoed met het idee dat we onze dingen moeten onthouden. Van school tot op de werkvloer, het geheugen wordt geprezen als de ultieme opslagplaats. Maar de waarheid is, zoals ik in mijn eigen passie voor boeken over psychologie en creativiteit heb geleerd, dat het menselijk brein een denkfabriek is, geen opslagruimte. Ons werkgeheugen, dat deel van je brein dat actief informatie vasthoudt en verwerkt, is vergelijkbaar met een emmer. Een emmer met een paar lekken. Je kunt er van alles in gieten – een geniale ingeving, een boodschappenlijstje, een afspraak – maar als je het niet gebruikt of verankert, sijpelt het weg.

Het voortdurend proberen te onthouden van die duizend en één ideeën die op een dag voorbijkomen, kost je een enorme hoeveelheid mentale energie. Dit fenomeen wordt in de psychologie ook wel cognitieve belasting genoemd. Je mentale processor raakt overbelast. Je brein is dan niet bezig met de vonk verder te laten ontvlammen en er iets mee te doen, maar met het vasthouden van de vonk zelf. En die constante spanning – die angst om iets te vergeten – is een van de grootste vijanden van de creativiteit. Het leidt tot mentale vermoeidheid en verlamming. Je voelt de opwinding van je creatieve impuls, maar je kunt hem niet omzetten in actie, omdat je mentale energie volledig wordt opgeslokt door de taak om die impuls überhaupt te onthouden.
De wetenschap spreekt: Bevrijd je geest van de last van het onthouden
Dit is geen zweverige filosofie; het is wetenschap. Ik ben enorm geïnspireerd door de vele boeken die ik verslind over de psychologie van creativiteit, en de theorieën die ik daaruit haal, pas ik al meer dan twee decennia toe in mijn lessen als beeldhouwdocent. Ik ben gefascineerd door het baanbrekende onderzoek van psychologen zoals Roy F. Baumeister, die het concept van 'ego depletion' en de impact van mentale inspanning op onze wilskracht bestudeerde. In zijn onderzoek toonde hij aan dat wilskracht en mentale energie, net als een spier, uitgeput kunnen raken. De constante mentale activiteit van het vasthouden van ideeën en taken in je hoofd put je uit, waardoor je minder energie en wilskracht overhoudt voor de échte creatieve taak: het creëren zelf.

Een van de meest effectieve remedies tegen deze uitputting is de 'brain dump' – het systematisch en volledig leegmaken van je hoofd. Dit is de psychologische bevrijding die je ervaart wanneer je alle gedachten, taken en ideeën die door je hoofd spoken, overbrengt naar een extern, betrouwbaar systeem. Het moment dat een idee is 'gevat', ervaart je brein een gevoel van opluchting. De mentale last wordt opgeheven, en je werkgeheugen wordt vrijgemaakt voor wat het het beste kan: denken, verbinden en creëren.

Door een idee op te schrijven, of op te slaan, vertel je je brein: "Oké, ik heb het. Je hoeft dit niet langer vast te houden. Je kunt nu verder met de volgende taak." Deze simpele handeling transformeert een vluchtige gedachte in een concrete, tastbare eenheid van informatie, klaar om later bewerkt te worden. Dit is het verschil tussen een idee dat je probeert te onthouden en een idee waar je voor zorgt.
Jouw anker in de chaos: De kracht van het 'chaos schriftje'
Voor mij is dit externe, betrouwbare systeem een fysiek 'chaos schriftje'. Een klein notitieboekje, altijd binnen handbereik. In tegenstelling tot digitale apps, heeft het geen batterij, geen notificaties, geen inlogtijd. Het is direct. Het is intuïtief. Het is een verlengstuk van je hand.

Dit schriftje is niet bedoeld om georganiseerd te zijn in de traditionele zin. De pagina's zijn een mix van schetsen, krabbels, inspirerende citaten, telefoonnummers van leveranciers, een gedicht dat je raakte, en een snelle notitie over een technische tip die Alex je in de les gaf. De chaos weerspiegelt de dynamiek van je denkproces. Het is een toevluchtsoord voor elke vorm van informatie die resoneert met je ziel, zonder dat je direct hoeft te bepalen of het een 'Project' of een 'Bron' is. Die categorisatie komt later, in een volgend stadium. Het gaat nu puur om het vangen.

En hier is de diepe kracht van dit fysieke proces: door je bevindingen niet digitaal op te slaan, maar in je eigen woorden op te schrijven of te tekenen, vormt het idee zich naar jou. Het krijgt jouw handschrift, jouw visuele taal, jouw persoonlijke draai. Je maakt het je direct eigen. Het wordt niet opgeslagen als een kopie van het origineel – het citaat, het interview of de podcast – maar als een organische notitie die al deels verwerkt en gerecycleerd is in jouw brein. Het is een creatieve daad op zich, en het zorgt ervoor dat de kennis echt van jou wordt, in een werkbaar format waar jij persoonlijk wat aan hebt. Dit is de eerste, cruciale stap in het transformeren van passieve informatie naar actieve, bruikbare kennis.
​

Dit schriftje is mijn anker. Het is een veilige, fysieke plek waar ik al mijn creatieve vonken parkeer. Ik vertrouw erop dat alles wat ik opschrijf, op de een of andere manier waardevol is. En die wetenschap geeft een immense rust. Het leert je dat het proces van ideeën verzamelen een liefdevolle, continue daad is. Over deze mindset en het gebruik van mijn heilige schriftje, geef ik een Masterclass: Het 'chaos schriftje' methode. Hierin vertel ik uitgebreid waarom dit wondermiddel mij redt op drukke, maar ook slome dagen, en waarom jij absoluut ook een 'chaos schriftje' moet hebben en hoe je deze het beste gebruikt. Maar voor nu kun je ook deze blog verder lezen voor een beknopte samenvatting.
Afbeelding
Afbeelding
Mijn superkracht en mijn anker: Een persoonlijk verhaal over ADHD
Voor mij is dit niet zomaar een methode; het is een essentieel onderdeel van mijn creatieve en persoonlijke welzijn. Ik heb ADHD, en voor mij is mijn brein een constant vuurwerk aan gedachten. Dit is een ongelooflijke kracht: ik leg razendsnel verbanden, denk out-of-the-box en mijn inspiratie kent geen grenzen. Maar het kan ook voelen als een storm waarin ik me soms dreig te verliezen. Mijn gedachten springen van het ene op het andere, en briljante ingevingen kunnen fragmenteren en verdwijnen voordat ik ze goed en wel heb kunnen pakken.

Het 'chaos schriftje' is het perfecte middel om met deze dynamiek om te gaan. Het vecht niet tegen mijn impulsiviteit, het omarmt die. De behoefte om direct vast te leggen wat er in me opkomt, is een van de kenmerken van mijn brein, en het schriftje is de directe uitlaatklep. Het bypasses de executieve functies die soms een hoge drempel vormen voor het starten van een taak. Ik hoef geen app te openen, geen categorie te kiezen; ik pak mijn schriftje en krabbel het op. Het is een onmiddellijke reactie op een interne behoefte. Het is mijn anker in de storm van mijn gedachten. Het geeft me een gevoel van controle over de chaos, en transformeert de angst om iets te vergeten in de opwinding van het vangen. Het is de tool die me in staat stelt mijn superkracht te benutten zonder dat de keerzijde ervan me overweldigt.
Afbeelding
De eerste stap: Van kijken naar vangen
Dus, hoe begin je? De eerste stap is simpel: begin met vangen.
  1. Koop een notitieboekje. Kies een schriftje dat je mooi vindt, dat bij je past. Een die je graag overal mee naartoe neemt.
  2. Draag het altijd bij je. Je weet nooit wanneer de vonk toeslaat. Stop het in je tas, je zak, naast je bed.
  3. Vang alles. Schrijf alles op wat je hoofd passeert en wat resoneert met je. Niet alleen ideeën voor beelden, maar ook:
    • Een zin uit een boek of podcast.
    • Een observatie over een textuur of een kleur.
    • Een snelle schets van een vorm.
    • Een technisch inzicht dat Alex je deelde in de les.
    • Een emotie die je voelt.
    • Een quote die je inspireert.​
4. Wees niet netjes. Deel van de magie is dat het niet perfect hoeft te zijn. Het is niet voor de  buitenwereld; het is voor jou. Schrijf het op zoals het komt, in de chaos die het is.Deze eerste stap, dit fundament van het vangen, is de meest cruciale van allemaal. Het is de stap waarin je je bevrijdt van de last van het onthouden en je je geest ruimte geeft om te ademen, te denken, en verbindingen te leggen.
De waarde die je direct voelt: Meer dan alleen notities
Door consistent je 'chaos schriftje' te vullen, zul je direct de waarde voelen. Je zult een nieuw gevoel van opwinding ervaren over de informatie die overal om je heen stroomt. Je zult meer aandacht besteden aan de boeken die je leest, de gesprekken die je voert, de wandeling door je eigen buurt, en de exposities die je bezoekt. Nu weet je dat ieder interessant idee dat je tegenkomt op een fijne manier kan worden opgeslagen en in een later stadium kan worden gebruikt. Je hoeft ze niet langer te onthouden, of te hopen dat je ze onthoudt. Je zorgt ervoor dat het gebeurt.

Het 'chaos schriftje' is een onmisbare opslagplek voor alle kennis en informatie die je bij de hand wilt hebben wanneer je gaat zitten om je ergens op te richten. Het is een creatieve omgeving die je op ieder moment en op iedere plek kunt betreden, wanneer het tijd is om iets te laten gebeuren. Het is de plek waar je die vonken verzamelt, zodat ze later in een volgend stadium kunnen uitgroeien tot een groot, vlammend vuur van creatie.

De eerste stap is het zetten van de eerste beitel in de steen. In de wereld van ideeën is die eerste stap het opschrijven van de eerste gedachte. Het is een daad van vertrouwen, een belofte aan jezelf om die kostbare vonken van inspiratie te koesteren.
Klaar om jouw creatieve flow te transformeren?
De reis van een creatief idee begint met die ene vonk. En de beste plek om die vonk te vangen, is met je eigen handen - in de rust en de ruimte van ons atelier. In onze proefles begeleiden we je niet alleen bij de eerste slag in de steen, maar geven we je ook de tools en mindset om je creativiteit echt te laten stromen.

Is deze samenvatting je in de smaak gevallen en wil je je verder verdiepen in die creatieve energie, en leren hoe je ideeën systematisch kunt vangen en ordenen? Ontdek dan de Masterclass: 'chaos schriftje' methode – een inspirerende training waarin je leert om jouw hoofd leeg te maken en je ideeënstroom te organiseren zonder je spontaniteit te verliezen.
Afbeelding
Boek vandaag nog jouw proefles of start met de Masterclass: 'chaos schriftje' methode, en ervaar hoe structuur en vrijheid samenkomen in jouw creatieve proces.
0 Opmerkingen

De grootste leugen over creativiteit

1/7/2025

0 Opmerkingen

 
Waarom je denkt dat je 'niet genoeg' bent
Adem eens diep in. En stel jezelf dan deze vraag: "Ben ik creatief genoeg?" Ik wed dat bij velen van jullie een klein, knagend stemmetje opduikt. Een stemmetje dat zegt: "Nee, niet echt. Ik kan niet tekenen. Ik kan niet schilderen. Ik ben geen kunstenaar. Ik heb geen originele ideeën." Die stem is hardnekkig, en hij fluistert al sinds onze kindertijd in ons oor. Hij is gevoed door maatschappelijke verwachtingen, door de prestatiedruk die op ons ligt, en misschien wel het meest verraderlijke: door de manier waarop we geleerd hebben om met informatie om te gaan.

Overal om ons heen wordt productiviteit op een voetstuk geplaatst. Elk moment moet 'nuttig' zijn, elk idee 'origineel', elke actie 'efficiënt'. We leven in een wereld die zo geobsedeerd is geraakt door het kwantificeren van alles, dat we vergeten zijn hoe we moeten voelen, spelen en dwalen. En in die jacht op perfectie en prestatie, hebben we een van onze meest fundamentele menselijke eigenschappen – onze creativiteit – in een keurslijf gedwongen. We denken dat creativiteit iets is dat je wel of niet hebt, een talent dat sommigen van nature bezitten en anderen niet. Een soort aangeboren 'gave'. En als je die niet hebt, nou, jammer dan.

Maar wat als ik je vertel dat dit een van de grootste leugens is die ons is verteld? Wat als ik je uitdaag om dit diepgewortelde geloof los te laten en te zien dat je, net als iedereen, barst van de creativiteit? Het enige wat je nodig hebt, is een andere lens om door te kijken. Een lens die de wereld opent naar overvloed en waardering, zonder dat ik zweverig wil klinken. Dit is geen spirituele openbaring, maar een basale, psychologisch onderbouwde keuze in het creëren van onze eigen ervaringen met kunst, met beeldhouwen, en met het leven zelf.
Het stille gevang van je hoofd: Waarom je brein zucht onder druk
Laten we eens eerlijk zijn over de druk die op onze hersenen ligt. Sinds de digitale revolutie is de informatiestroom exponentieel toegenomen. E-mails, WhatsAppjes, social media, nieuwsalerts – onze aandacht wordt voortdurend versnipperd. En met die constante stroom komt de onbewuste druk om alles te onthouden, alles te verwerken, alles te beantwoorden. Ons brein is in een soort mentale drukpan veranderd, voortdurend onder hoogspanning.
Dit heeft diepe psychologische gevolgen. De psycholoog George A. Miller introduceerde al in 1956 het concept van 'The Magical Number Seven, Plus or Minus Two', wat suggereerde dat ons kortetermijngeheugen beperkt is in de hoeveelheid informatie die het tegelijkertijd kan vasthouden. Moderne neurowetenschappen nuanceren dit, maar de kern blijft: ons brein is geen onbeperkte opslagruimte. De constante poging om alles te onthouden leidt tot mentale vermoeidheid, stress, en een fenomeen dat we 'cognitieve overbelasting' noemen.

Wanneer ons brein continu overspoeld wordt en de focus moet houden op 'onthouden' en 'presteren', gebeurt er iets cruciaals. Zoals we in de vorige blog al aanstipperden, schakelt ons brein voornamelijk naar het 'Systeem 2'-denken van Kahneman: bewust, rationeel, probleemoplossend. Dit is fantastisch voor het afhandelen van taken, maar het verstikt de processen die nodig zijn voor diepe creativiteit. Creativiteit floreert juist wanneer we de teugels vieren, wanneer het 'Default Mode Network' (DMN) actief kan zijn – die netwerken die geassocieerd worden met dagdromen, zelfreflectie en het leggen van onverwachte verbanden. De neuroloog Oliver Sacks beschreef in zijn boeken vaak hoe de menselijke geest, wanneer bevrijd van strikte taken, in staat is tot de meest verbazingwekkende sprongen. Maar als die ruimte er niet is, als de druk constant is, dan blijft het DMN in de sluimerstand en blijft onze creativiteit op slot.
​

De angst om iets te vergeten is een stille moordenaar van creativiteit. Het leidt tot mentale kramp, tot een brein dat zich vastklampt aan informatie in plaats van het te laten stromen. En in die kramp zit het idee verstopt dat je niet creatief genoeg bent. Want hoe kun je vrijuit associëren, nieuwe ideeën vormen, als je bang bent dat je die ene briljante ingeving kwijtraakt voordat je hem hebt kunnen vangen?
De gekke logica van de 'Chaos Schriftjes': Je hoofd als tuin, niet als fabriek
Hier komt de "Chaos Schriftjes" methode om de hoek kijken, niet als een productiviteitstool, maar als een instrument voor mentale bevrijding. Het is een revolutionaire benadering van informatiebeheer, maar dan op jouw voorwaarden. Jouw geest zal rustiger worden, wetende dat ideeën worden opgeslagen, dat er geen druk meer is om ze te onthouden. Je zult meer gefocust zijn, in de wetenschap dat je gedachten in de wacht kunt zetten en er later naar terug kunt keren. Dit is de psychologische basis van 'getting things off your mind' – een concept dat door David Allen in Getting Things Done populair is gemaakt, maar wij passen het toe op creativiteit, niet alleen op taken. Het doel is geen perfect systeem, maar mentale ruimte.

Die "slimme, makkelijke plek om alles te bundelen" is jouw eigenzinnige, ongeordende schriftje. Jouw mentale afvoerputje, jouw ideeën-speeltuin, jouw geheime schatkamer. Hierdoor zul je vanzelf meer vertrouwen krijgen, wetende dat je niet verantwoordelijk hoeft te zijn om alles te onthouden. De last van het 'moeten onthouden' valt weg, en daarmee de angst om te falen. En met dat nieuwe vertrouwen komt een enorme opening.
​

Je zult meer openstaan voor nieuwe dingen en bereid zijn meer onorthodoxe, uitdagende en onvoltooide ideeën in overweging te nemen, omdat je een ruime voorraad van alternatieven hebt om uit te kiezen. Je brein, bevrijd van de opslagdruk, krijgt de ruimte om te associëren, te combineren, en te experimenteren met alle informatie die het heeft verzameld. Dit is waar de groei begint. De psycholoog Mihaly Csikszentmihalyi, bekend van zijn onderzoek naar 'flow', stelt dat creativiteit floreert wanneer een individu volledig opgaat in een activiteit, zonder angst voor mislukking of afleiding. Het "Chaos Schriftje" creëert precies die veilige, afleidingsvrije zone voor je gedachten.
​De wereld door jouw nieuwe lens: Van schaarste naar overvloed
Het gaat verder dan alleen ideeën opslaan. Door de "Chaos Schriftjes" methode ga je de wereld door een andere lens zien. Je verandert je perspectief. Het is bijna de lens van overvloed en waardering, zonder dat ik spiritueel wil klinken. Dit is een basale keuze bij het creëren van onze eigen ervaringen met kunst en beeldhouwen.

Denk aan de concepten uit de positieve psychologie, zoals die van Martin Seligman. Zijn werk benadrukt het belang van het cultiveren van positieve emoties en het erkennen van je sterke punten. Door je geest te bevrijden van de angst om te vergeten, creëer je ruimte voor waardering. Je brein, niet langer overbelast, gaat je meer wijzen op alle bijzondere en mooie dingen om je heen, hoe klein ook. Een gekke boomwortel, de manier waarop licht valt op een gebouw, een fragment van een gesprek – al die kleine, voorheen 'irrelevante' details, worden nu potentiële vonken voor nieuwe ideeën, nieuwe verbindingen. Het is een shift van schaarste (wat mis ik? wat vergeet ik?) naar overvloed (kijk eens wat er allemaal is! wat kan ik hiermee?).

Dit is een diepe psychologische transformatie. Waar je eerder misschien keek met een blik die gericht was op 'wat moet ik onthouden?' of 'waar is het nut van?', kijk je nu met een blik van 'wat is interessant?', 'wat inspireert me?', 'wat roept vragen op?'. Dit is essentieel voor creativiteit. De Britse beeldhouwer Henry Moore zei ooit: "De taak van de kunstenaar is het onzichtbare zichtbaar te maken." Hoe kun je het onzichtbare zien als je blik vertroebeld is door angst en prestatiedruk?
Afbeelding
​De steen die spreekt: Waar chaos vorm krijgt in de werkelijkheid
En hier komen wij, met ons beeldhouwatelier in steen in Leiden, om de hoek kijken. In ons atelier zien we dagelijks hoe dit in de praktijk werkt. Mensen komen binnen met een ruwe klomp steen en vaak ook met de overtuiging: "Ik ben niet creatief." Ze zien alleen een zware, ongevormde massa. Maar net zoals de 'chaos schriftjes' je leren vertrouwen op de ongeordende gedachten stroom in je hoofd, zo leren wij je te kijken naar de steen. Om te zien wat er al in zit, in plaats van wat je er krampachtig uit moet halen.

Alex en ik geloven dat de steen al een verhaal in zich draagt. Jouw taak als beeldhouwer is niet om iets nieuws te forceren, maar om dat verhaal te onthullen, het te bevrijden. Dit is een proces van geduld, van luisteren naar de materie, van het weghalen van het overbodige zodat de essentie tevoorschijn komt. En dat is exact de parallel met de "Chaos Schriftjes" methode. Je gedachten zijn die ruwe steen. Je schrijft ze op, ogenschijnlijk zonder orde, zonder doel, zonder oordeel. En dan, op een onverwacht moment, zie je opeens de vorm. Een verbinding. Een inzicht dat je nooit had gehad als je je gedachten had geprobeerd te dwingen in vooraf bepaalde categorieën.
​

Mijn eigen ADHD, die mijn brein vaak met een overvloed aan informatie en ideeën bestookt, is hierin een superkracht. Die 'chaotische' gedachtestroom, die ik in mijn schriftjes vang, stelt me in staat om razendsnel verbanden te leggen tussen disciplines die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hebben. Van permacultuur tuinieren tot technofeestjes, van museumbezoeken aan experimentele 3D-kunst tot de structuur van marmer – alles kan een inspiratiebron zijn. En het feit dat ik het gedocumenteerd heb op een laagdrempelige manier, in mijn eigen woorden, in mijn eigen schetsen, geeft me de rust en het vertrouwen om die verbindingen te maken. Ik hoef niet alles te onthouden; ik heb het gedocumenteerd. En dát is de sleutel.
​De universele sleutel: Waarom dit geen exclusief feestje is (en wat het jou brengt)
Misschien lees je dit en denk je: "Mooi verhaal, Simone, met je ADHD-superkracht. Maar ik heb geen ADHD. Is dit dan wel iets voor mij? Mijn hoofd is al chaotisch genoeg, zonder er nog meer chaos aan toe te voegen!" En dat is een volkomen terechte gedachte. Laat me daar heel duidelijk over zijn: je hebt absoluut geen ADHD nodig om met de "Chaos Schriftjes" methode aan de slag te gaan. Sterker nog, ik durf te beweren dat deze methode voor elke creatieveling, en eigenlijk voor ieder mens in deze overprikkelde tijd, een game changer kan zijn.
​

Mijn ADHD mag dan een versneller zijn in het leggen van die snelle, soms onverwachte verbanden – het is de vrijheid van vastlegging die de methode zo krachtig maakt. Juist als je geen ADHD hebt, en misschien van nature meer gericht bent op orde en structuur, kan dit je brein de broodnodige ruimte en ademruimte geven. Denk eraan als een mentale 'reset'-knop. Waar je normaal gesproken misschien worstelt met die ene gedachte die maar blijft rondspoken omdat je bang bent hem te vergeten, of die ene ingeving die zo vluchtig is dat hij verdwijnt voordat je hem kunt categoriseren, biedt het chaos schriftje een veilige haven. Geen druk, geen prestatie-eisen, alleen pure expressie.
​
Voor elke creatieveling, of je nu beeldhouwer bent, schrijver, programmeur, of kok, is het essentieel om toegang te hebben tot een onuitputtelijke bron van ideeën zonder de druk van perfectie. Het gaat erom een plek te creëren waar je hersenen kunnen 'spelen' zonder angst voor oordeel of verlies. Zo'n schriftje wordt jouw persoonlijke vrijplaats, waar je de onvoltooide gedachten, de wilde sprongen en de onorthodoxe invalshoeken een plek geeft. Het is de ultieme manier om de constante informatiestroom te temmen en om te zetten in bruikbare, inspirerende data voor jouw creatieve proces. Het verrijkt je interne 'databank' en traint je brein om verder te kijken dan de voor de hand liggende oplossingen. Het is de stille kracht achter die "aha!-momenten" die elke creatieveling zo koestert. Dus ja, het is absoluut voor jou, en je zult versteld staan wat het je brengt!
​Jouw nieuwe creatieve leven: De draai van angst naar vertrouwen
Het vormen van je "chaos schriftje" en de bijbehorende methode is een diepgaande vorm van persoonlijke groei. Je geest gaat bevrijdender werken. Het gaat je meer wijzen op alle bijzondere en mooie dingen om je heen, hoe klein ook. Je creativiteit maakt een draai van schaarste naar overvloed, van angst naar vertrouwen. Want jij hoeft niet alles te onthouden, jij hebt het gedocumenteerd op een laagdrempelige manier. In jouw woorden, in jouw schetsen!

Dit is niet zomaar een notatiemethode; het is een psychologische reset. Het is het creëren van een veilige haven voor je gedachten, waar ze kunnen dwalen, struikelen, botsen en zich vermenigvuldigen zonder angst voor verlies of falen. Het is het erkennen dat de rijkdom van je innerlijke wereld niet zit in de perfecte organisatie, maar in de organische, vrije stroom van ideeën.
​

Deze methode is een directe uitnodiging om meer open te staan voor nieuwe dingen en bereid te zijn meer onorthodoxe, uitdagende en onvoltooide ideeën in overweging te nemen, omdat je een ruime voorraad van alternatieven hebt om uit te kiezen. Je zult jezelf meer openstellen voor verschillende perspectieven, van meer mensen en dingen om je heen. Dit is de essentie van een groei-mindset, een concept gepopulariseerd door Carol Dweck in haar boek Mindset. Waar een 'fixed mindset' gelooft dat talenten vaststaan, omarmt een 'growth mindset' het idee dat capaciteiten kunnen worden ontwikkeld door toewijding en hard werken. Door jezelf toe te staan om te experimenteren en te documenteren zonder oordeel, voed je die groei-mindset in je creativiteit.
​De schoonheid van onvolledigheid: Je creativiteit vrijlaten
We zijn zo geconditioneerd om alleen voltooide, perfecte resultaten te waarderen. Maar in de "Chaos Schriftjes" methode omarm je de onvolledigheid. Een halve gedachte, een snelle schets, een krabbel die alleen jij begrijpt – dat is waar de magie zit. Het is in die onvolledige, rauwe ideeën dat het grootste potentieel schuilt. Ze zijn nog kneedbaar, nog open voor nieuwe invloeden, nog niet vastgeroest in een definitieve vorm. Dit is de psychologie achter het 'incubatie'-proces in creativiteit, zoals beschreven in vroege theorieën door denkers als Graham Wallas. Onbewuste verwerking, weg van bewuste probleemoplossing, kan leiden tot plotselinge doorbraken. Het "Chaos Schriftje" biedt de perfecte omgeving voor deze incubatie.
​

Dus, durf te geloven dat je wél creatief genoeg bent. Durf die innerlijke criticus de mond te snoeren. Durf die chaos te omarmen. Want in die chaos, in die vrije stroom van gedachten, ligt een wereld van overvloed te wachten om ontdekt te worden. En die ontdekking, dat is waar het echte plezier in het leven en in de kunst begint. Het is een keuze die je maakt: blijf je vastzitten in de angst voor schaarste, of stap je in de overvloed van je eigen, unieke creatieve kracht? De weg ligt open. En het pad begint vaak met een leeg schriftje en een open blik.
​Klaar om de chaos te omarmen en te creëren?
Voel je hoe die innerlijke criticus al wat stiller wordt? De theorie is krachtig, maar de echte magie begint pas als je het in de praktijk brengt.

Waarom begin je niet vandaag met jouw eigen chaos schriftje? En als je die bevrijding en die nieuwe blik op creativiteit in 3D wilt ervaren, dan staat de deur van ons atelier in Leiden voor je open. Kom het beeldhouwen in steen zelf ervaren, en breng deze methode van overvloed direct in de praktijk onder de begeleiding van Alex en mij. We werken niet met ingewikkelde jaarprogramma's, maar met een flexibel strippenkaart systeem, perfect voor als je je tijd zelf wilt indelen of als je van verder weg komt. We geven les op dinsdag- en woensdagavond, en ook op zaterdagen (10.00 tot 16.00 uur) om iedereen de kans te geven deze diepgaande ervaring op te doen.
​

Start met beeldhouwen en breng deze methode in de praktijk in ons atelier! We kunnen niet wachten om te zien welke prachtige vormen jij uit de steen – en uit jezelf – zult bevrijden.

0 Opmerkingen

Het fluisteren van de chaos

1/7/2025

0 Opmerkingen

 
Waarom je brein geen fabriek is, en hoe je creativiteit bloeit buiten de lijntjes
Kijk eens om je heen. Adem eens diep in. Wat voel je? De wind van verwachting? De continue stroom van taken die om je aandacht schreeuwen? Thuis, op je werk, en ja, zelfs in je zo gekoesterde vrije tijd, waar creativiteit zou moeten bloeien, voelen we een haast onzichtbare, maar o zo dwingende druk. Overal om ons heen wordt méér van ons verwacht. Meer presteren. Meer weten. Meer doen. En in dat spervuur van eisen lijken we zelfs in onze creativiteit te zoeken naar een systematische benadering. Want stel je voor dat je 'ongeorganiseerd' bent in je scheppingsproces! Dat is toch not done in een wereld die zo geobsedeerd is door efficiëntie?
​

Maar hier komt de ongemakkelijke waarheid: er is geen scheidingslijn tussen ons innerlijke zelf en ons leven. Geen haarscherpe lijn tussen de persoon die je bent en de professional die je probeert te zijn. De overtuigingen en opvattingen die ons denken in de ene context vormen – die diepe, vaak onbewuste programmering – duiken onvermijdelijk ook in andere contexten op. Wat je gelooft over jezelf, over je capaciteiten, over de wereld, dat manifesteert zich overal. In de manier waarop je je mail organiseert, hoe je je werkplek inricht, tot in de diepste vezels van je creatieve proces.
​De onzichtbare architect van ons denken
Onder onze dagelijkse worsteling met productiviteit, met creativiteit en met prestaties, ligt onze fundamentele relatie met de informatie in ons leven. Die relatie, die is niet zomaar ontstaan toen je besloot dat je efficiënter wilde worden. Nee, die is gevormd terwijl je opgroeide en met nieuwe ervaringen werd geconfronteerd. Elk boek dat je las, elke lezing die je bijwoonde, elk gesprek dat je voerde, elke tegenslag, elke overwinning. Al deze momenten hebben kleine, onzichtbare groeven achtergelaten in de structuur van je brein, in de diepte van je ziel.
​

Die relatie is complex en uniek. Ze is beïnvloed door je persoonlijkheid, je leerstijl, je relaties en je genen. Je hebt geleerd om op een bepaalde manier op informatie te reageren. Je hebt een standaard ontwikkeld voor de manier waarop je binnenkomende informatie behandelt: met verwachting, met angst, met opwinding, met twijfel aan jezelf, of met een complexe mix van gevoelens die uniek is voor jou. Het is een soort emotionele filter die bepaalt wat je toelaat, wat je opslaat, en hoe je ermee omgaat.

Die standaard houding ten opzichte van informatie kleurt ieder aspect van je leven. Zo richt jij je werkplek in. Zo richt jij je digitale archief in, of het nu je drive is, je iCloud, of die map 'Downloads' die stiekem je ergste nachtmerrie is. En zeker in deze tijd, waarin alles digitaal is en de informatiestroom onophoudelijk, wordt dit een cruciaal punt. De kwaliteit van ons denkwerk is een van de bepalende kenmerken geworden van onze identiteit, onze reputatie en onze kwaliteit van leven. We krijgen continu te horen dat we méér moeten weten, méér moeten verwerken, méér moeten onthouden om onze dromen en doelen waar te maken.
​De paradox van productiviteit en de doodsteek voor creativiteit
Maar hoe zit dat dan met creativiteit? Hier raken we aan de diepe, ongemakkelijke paradox van onze tijd. We leven in een maatschappij die productiviteit op een voetstuk heeft gezet, vaak ten koste van de ruimte die nodig is om echt iets nieuws te creëren. Denk aan de 'cultuur van constante beschikbaarheid' of de drang om elke minuut van de dag te 'optimaliseren'. Cal Newport, een gerenommeerde computerwetenschapper en auteur van boeken als Deep Work, waarschuwt ons al jaren voor de gevaren van 'shallow work' – oppervlakkige taken die onze aandacht versnipperen en ons vermogen tot diepe concentratie ondermijnen. Zijn werk, hoewel vaak gericht op professionele productiviteit, heeft directe implicaties voor onze creatieve vermogens. Want hoe meer je brein tijd besteedt aan pogingen om te presteren en problemen op te lossen, hoe minder tijd je overhoudt om je verbeelding aan het werk te zetten, écht creatief te zijn, en simpelweg van je leven te genieten.
​

Dit is geen pleidooi tegen leren of informatie vergaren. Absoluut niet. De diepte die kennis met zich meebrengt is van onschatbare waarde. Maar er is een wezenlijk verschil tussen informatie opslaan om te 'presteren' en informatie internaliseren om 'verbinden' en 'creëren'.

Laten we eens kijken naar de neurologische kant van het verhaal. Daniel Kahneman, de Nobelprijswinnaar en auteur van Thinking, Fast and Slow, introduceerde de concepten van Systeem 1 en Systeem 2 denken. Systeem 2 is ons bewuste, inspannende, logische denken – de modus waarin we problemen oplossen, complexe berekeningen uitvoeren, en project deadlines halen. Dit is de modus die continu wordt geactiveerd in onze prestatiegerichte maatschappij. Maar creativiteit, die spontane, intuïtieve sprong, komt vaak voort uit een heel andere staat van zijn. Een staat waarin het brein de vrijheid krijgt om te dwalen, verbanden te leggen die op het eerste gezicht onlogisch lijken, en te putten uit een diepere, minder gestructureerde bron van informatie. Dit is waar de zogenaamde 'Default Mode Network' (DMN) in ons brein een rol speelt. Dit netwerk is actief wanneer we niet gefocust zijn op een externe taak, wanneer we dagdromen, herinneringen ophalen, of nadenken over de toekomst. Studies, zoals die van Dr. Marcus Raichle en zijn team, hebben aangetoond dat dit DMN cruciaal is voor zelfreflectie, perspectief nemen en... je raadt het al, creativiteit. De constante druk om te 'presteren' houdt ons gevangen in Systeem 2 denken en onderdrukt de activiteit van het DMN, waardoor de poorten naar diepe creativiteit gesloten blijven.
Afbeelding
​De illusie van controle en de angst voor chaos
Onze maatschappij heeft ons geleerd dat chaos slecht is. Dat ongeorganiseerd zijn, of erger nog, denken in 'chaos', een zwakte is. We zijn geobsedeerd door het creëren van perfecte systemen, van Getting Things Done (GTD) tot de nieuwste notitie-apps, allemaal in de hoop de stroom van informatie te temmen. En begrijp me niet verkeerd: structuur kan helpen. Maar wanneer de drang naar structuur verstikt, wanneer het een doel op zich wordt in plaats van een middel, dan wordt het gevaarlijk.

Wat gebeurt er als je die druk loslaat? Als je erkent dat je brein geen fabriek is die efficiënt input verwerkt en output produceert, maar eerder een woeste, vruchtbare jungle waarin ideeën groeien en elkaar kruisen op de meest onverwachte manieren? Dit is waar de "Chaos Schriftjes" methode om de hoek komt kijken.
De “Chaos Schriftjes” methode: Omarm je innerlijke databank
Mijn 'chaos schriftjes' zijn de anti-these van de perfect georganiseerde digitale map. Geen specifieke indeling, geen hiërarchie, geen labels die alles in nette categorieën dwingen. Het is een verzameling van gedachten, schetsen, quotes, observaties, losse ideeën, dromen, irritaties, fragmenten van gesprekken – alles wat door mijn hoofd schiet, wordt ergens opgeschreven, op elke willekeurige pagina, met elke willekeurige pen. Soms is het één doorlopende stroom, soms staat er een enkel woord per pagina. Het is een puinhoop, op het eerste gezicht. Maar het is een georganiseerde puinhoop. Een organische databank.

Dit is geen nieuwe truc. Denk aan de aantekeningen van Leonardo da Vinci, vaak chaotisch, vol met uitvindingen, anatomische studies en kunstzinnige schetsen, kriskras door elkaar. Of de notitieboeken van Charles Darwin, een schat aan observaties en ideeën die uiteindelijk leidden tot revolutionaire inzichten. Deze genieën waren geen slaven van systemen; ze lieten hun brein vrij.
​

De "Chaos Schriftjes" methode is de erkenning dat je hoofd een creatieve databank is. Het is een plek waar verbanden worden gelegd die op het eerste gezicht nergens op slaan, maar die later de kiem kunnen zijn van je meest briljante ideeën. En door die gedachten, die flarden van inzicht, ongecensureerd en zonder oordeel vast te leggen, creëer je een spiegel van je innerlijke landschap. Je externaliseert de 'chaos' op papier, waardoor je hoofd de broodnodige ruimte krijgt om te ademen en nieuwe dingen te creëren.
​De verbindende kracht van ongeorganiseerde informatie
Hier komt de diepte om de hoek kijken: het gaat niet om het ontbreken van structuur, maar om het laten ontstaan van organische structuur. Wanneer je niet probeert alles krampachtig te categoriseren, wanneer je die losse flarden van informatie naast elkaar laat bestaan, dan gebeurt er iets magisch. Je brein, dat van nature een patroon herkenner is, begint verbanden te zien. Verbanden die je nooit had ontdekt als je elk idee netjes in een vooraf gedefinieerde map had gestopt.

Denk aan de concepten uit het boek Where Good Ideas Come From: The Natural History of Innovation van Steven Johnson. Hij stelt dat grote ideeën niet zomaar uit het niets ontstaan, maar voortkomen uit de 'adjacent possible' – het combineren van bestaande ideeën op nieuwe manieren. En die combinaties ontstaan vaak in omgevingen waar ideeën vrijelijk kunnen 'botsen' en 'mengen', zonder rigide structuren. De "Chaos Schriftjes" zijn zo'n omgeving voor je eigen gedachten. Het is een persoonlijke 'adjacent possible'.
​

Het omarmen van je "chaos schriftje" en de bijbehorende methode is een daad van verzet tegen de verstikkende productiviteit doctrine. Het is een erkenning dat je niet elk moment van je leven kunt en hoeft te optimaliseren. Het is een uitnodiging aan je brein om te spelen, te dwalen, en te associëren zonder druk. En juist in dat speelse dwalen, in die schijnbare 'inefficiëntie', zit de sleutel tot diepe creativiteit en authentieke voldoening.
Afbeelding
​De rust en de open blik: Terug naar de essentie
De rust die je krijgt in je creativiteit door de "Chaos Schriftjes" methode is een direct gevolg van het loslaten van de druk. Je brein hoeft niet meer continu in die 'prestatie-modus' te staan. Het hoeft niet te bewijzen dat het 'georganiseerd' is. Het mag gewoon ZIJN. En wanneer je brein die ruimte krijgt, die ademruimte, dan gebeurt er iets wonderlijks: de verbeelding krijgt vrij spel.

De neurobioloog Erik Kandel, Nobelprijswinnaar en expert op het gebied van geheugen, heeft uitgebreid geschreven over de complexe processen van leren en geheugen. Hoewel zijn werk diepgaand wetenschappelijk is, kun je eruit afleiden dat het brein geen simpele harde schijf is. Het is een dynamisch systeem dat voortdurend nieuwe verbindingen legt en oude versterkt. Door jezelf de vrijheid te geven om op een 'ongeorganiseerde' manier te associëren, moedig je die plasticiteit van het brein aan. Je creëert een rijkere, meer verbonden interne wereld.
​

En die rijkere interne wereld leidt tot groei en een open blik. Want wanneer je leert vertrouwen op je intuïtie, wanneer je de waarde van 'irrelevante' informatie leert zien, dan ga je de wereld anders bekijken. Je wordt scherper in het observeren van details, het leggen van onverwachte verbanden tussen ogenschijnlijk ongerelateerde concepten. Dit is de kern van divergent denken, een sleutelaspect van creativiteit dat vaak wordt onderdrukt door de focus op convergent (probleemoplossend) denken. De psycholoog J.P. Guilford, die al in de jaren '50 onderzoek deed naar creativiteit, benadrukte al het belang van divergent denken: het vermogen om veel verschillende, unieke ideeën te genereren vanuit één startpunt. De chaos schriftjes zijn de ultieme speeltuin voor divergent denken.
​De steen als metafoor: Vorm geven aan je innerlijke landschap
En hier komen wij, met ons beeldhouwatelier Simone van Olst in Leiden, om de hoek kijken. Wij zien elke dag hoe mensen, vaak geplaagd door dezelfde drang naar perfectie en controle, een ruwe klomp steen benaderen. Ze willen direct het perfecte resultaat. Maar steen laat zich niet dwingen. Steen eist respect, geduld, en een diepgaand luisteren. En net zoals de 'chaos schriftjes' je leren luisteren naar de wirwar in je hoofd, zo leert het werken met steen je luisteren naar de verborgen vorm die al in de materie aanwezig is.

Wij zeggen altijd: "Je voegt geen vorm toe aan de steen; je ontdekt de vorm die er al in schuilt." Dat is exact dezelfde filosofie als die van de "Chaos Schriftjes". Je voegt geen structuur toe aan je gedachten; je onthult de inherente verbanden die er al zijn, wachtend om gezien te worden. Je beitelt weg wat niet essentieel is, zodat de ware essentie tevoorschijn komt. Of het nu een marmeren beeld is of een plotseling inzicht na het doorbladeren van je kris-kras schriftje.

Mijn ADHD, vaak gezien als een "chaos-factor", is voor mij juist een superkracht in dit proces. Het is de motor die me helpt om razendsnel verbanden te leggen, om diep in mijn 'creatieve databank' te duiken en informatie te verbinden op manieren die anderen misschien over het hoofd zien. De "chaos schriftjes" methode is de ultieme uitingsvorm van deze kracht. Ze vormen de brug tussen de schijnbare wanorde van gedachten en de diepe, zinvolle inzichten die daaruit kunnen voortvloeien. Ze zijn mijn externe harde schijf voor mijn interne, snel bewegende gedachtestroom. Ze vangen de vluchtige vonken die anders verloren zouden gaan in de ether van een te gestructureerd digitaal bestaan.
​

De drang om alles digitaal en perfect geordend te hebben, leidt vaak tot een verstikkende sterielheid. Het ontneemt ons de mogelijkheid om de 'geuren en kleuren' van onze eigen gedachten echt te ervaren. De textuur van het papier, de inkt die uitloopt, de haastige krabbel, de onleesbare notitie – het zijn allemaal sporen van een denkproces dat geleefd heeft. Dat authentiek is. Dat menselijk is.
​Durf te voelen, Durf te creëren
De kwaliteit van ons denkwerk is inderdaad bepalend voor onze identiteit. Maar die kwaliteit komt niet voort uit een perfect georganiseerd informatiesysteem. Die komt voort uit de vrijheid om te denken, te voelen, en te experimenteren zonder de constante angst voor 'inefficiëntie' of 'onvolledigheid'.
​

De "Chaos Schriftjes" methode is een uitnodiging om die fundamentele relatie met informatie te herijken. Om die standaardhouding van angst, verwachting of twijfel los te laten, en te vervangen door een houding van nieuwsgierigheid, speelsheid en vertrouwen in je eigen vermogen om verbanden te leggen.
​

Dus, de volgende keer dat je overweldigd wordt door de informatiestroom, of gefrustreerd raakt door de drang om 'productiever' te zijn, pak dan eens een leeg schriftje. Een willekeurig schriftje. En begin. Zonder plan, zonder structuur, zonder oordeel. Laat je gedachten vloeien, precies zoals ze zijn, in al hun rommelige, briljante glorie. Durf die verbanden zichtbaar te laten worden. Durf de rust te vinden in de schijnbare chaos van je eigen creativiteit. En voel de groei en de open blik die daaruit voortkomen. Want in die ongetemde ruimte, daar ligt jouw diepste, meest authentieke scheppingskracht. En daar, in die verworven vrijheid, ligt ook het plezier van het leven. Het plezier van echt aanwezig zijn, met alle 'chaos' van dien.
Klaar om de chaos te omarmen en te creëren?
Voel je hoe die innerlijke criticus al wat stiller wordt? De theorie is krachtig, maar de échte magie begint pas als je het in de praktijk brengt. Deze nieuwe blik op creativiteit, die lens van overvloed, is een deur die wacht om opengegooid te worden.

Waarom begin je niet vandaag met jouw eigen chaos schriftje? Pak die pen, laat de gedachten stromen, en ervaar de bevrijding die het met zich meebrengt. En als je die bevrijding en die nieuwe blik op creativiteit in 3D wilt ervaren, dan staat de deur van ons atelier in Leiden wagenwijd voor je open.

Bij ons kun je beeldhouwen in steen zelf ervaren, en deze methode van overvloed direct in de praktijk brengen onder de bezielende begeleiding van Alex en mij. Vergeet ingewikkelde jaarprogramma's en vaste verplichtingen; wij werken met een flexibel strippenkaart systeem. Dit is perfect voor iedereen die zijn tijd zelf wil indelen, of je nu een druk schema hebt of van iets verder weg komt. We begrijpen dat jouw tijd kostbaar is, en we willen dat je kunt creëren wanneer het jou uitkomt.

We geven les op dinsdag- en woensdagavond, en speciaal voor de weekend-creatievelingen ook op zaterdagen van 10.00 tot 16.00 uur. Dit geeft iedereen de kans om deze diepgaande ervaring op te doen en echt de verbinding aan te gaan met zichzelf en de steen.
0 Opmerkingen

    Simone van Olst

    Beeldhouwer, begeleider kunstenaars, museum lover, organisator culturele projecten, kunstlezingen, schrijver.

    Archief

    Maart 2026
    Februari 2026
    Januari 2026
    December 2025
    November 2025
    Oktober 2025
    September 2025
    Augustus 2025
    Juli 2025
    Juni 2025
    Mei 2025
    April 2025
    Maart 2025
    Februari 2025
    Januari 2025
    December 2024
    November 2024
    September 2024
    Februari 2022
    Januari 2022
    December 2021
    November 2021
    Oktober 2021
    September 2021
    Juni 2021
    December 2020
    November 2020
    Oktober 2020
    September 2020
    Oktober 2019
    Juni 2019
    Oktober 2018
    September 2018
    Juni 2018
    Mei 2018
    December 2016
    November 2016
    Oktober 2016
    September 2016
    Augustus 2016
    Juli 2016
    Juni 2016
    Mei 2016
    April 2016
    Maart 2016
    Februari 2016
    Januari 2016
    December 2015
    November 2015
    Oktober 2015
    September 2015
    Augustus 2015
    April 2015
    Maart 2015
    Januari 2015
    December 2014
    November 2014
    September 2014

    Categorie

    Alles
    Abstractie
    ADHD
    Albast
    Alex Sluimer
    Angst
    Balans
    Beelden
    Beeldhouwatelier Leiden
    Beeldhouwen
    Boeken
    Brein
    Chaos Schriftjes Methode
    Compositie
    Creatief Proces
    Creativiteit
    Denkwerk
    Diepte En Perspectief
    Divergent Denken
    Doe Het Zelf
    Emotionele Inhoud
    Energie
    Exposities
    Genieten
    Healing
    Hygge
    Innerlijke Rust
    Innovatie
    Inspiratie
    Kristal
    Kunst Leiden
    Kunstroute
    Lagom
    Leidse Kunstroute
    Marmer
    Mentale Rust
    Mindset
    Narratief
    Negatieve Ruimte
    Overvloed
    Persoonlijke Groei
    Persoonlijke Ontwikkeling
    Productieviteits Druk
    Productiviteit
    Psycologie
    Rust
    SamStone
    Schilderkunst
    Sculptuur
    Simone Van Olst
    Slaap
    Slapen
    Speksteen
    Steenbeeldhouwen
    Steensoorten
    Tentoonstelling
    Textuur
    Veerkracht
    Vertouwen
    Waxinelichtje
    Workshop
    Zelfliefde

    RSS-feed


​Neem contact op of kom langs:


Foto

atelier

Kenauweg 17a
​

2331 BA Leiden
​
Openingstijden

CONTACT

Telefoon:
​06-285 68 997
​
Mail:
[email protected]

bedrijfsgegevens

KVK nummer:
​57186820
​
Btw identificatienummer: NL001980586B04

PRIVACY

Privacyverklaring

Cookieverklaring
​

Algemene voorwaarden