SIMONE VAN OLST
  • Home
  • Beelden
    • Beelden 1
    • Beelden 2
    • Beelden 3
    • Exposities
    • Werk in opdracht
  • Workshops
    • Bedrijfsworkshop
    • Studenten
    • Lezingen met workshop >
      • Masterclass: Schets naar Beeld
      • Masterclass: Chaos Schriftje methode
      • In de voetsporen van Henry Moore
      • Metamorfose volgens Arp
      • De natuur volgens Barbara Hepworth
      • Revolutie in Vorm
    • Groepsworkshops
    • Thematische verdiepingsworkshops >
      • Masterclass: Botanisch beeldhouwen 5 dgn
      • Masterclass: Anatomische torso 5 dgn
      • Natuurlijke vormen
      • Organische vormen
      • Torso uit ruwe vorm
      • Uit je Bolletje
      • Schaal maken
      • Vogel maken
      • Beeldhouwen tijdens Kerst
    • Wiskundige verdiepingsworkshop >
      • Masterclass: Drieknoop (Lemniscaat)
      • Binnenstebuiten: Dubbele Hol & Bol
      • Dubbele Lemniscaat
      • Modulelessen: Verdieping
      • Möbiusband één draai
      • Möbiusband vier draai
      • Open Olöide
    • Boek jouw creatieve zaterdag
  • Cursussen
    • Informatie cursussen >
      • Kies jouw strippenkaart!
      • Boek jouw proefles!
    • Ontdek Alex & Simone Unlimited
    • Mastermind: Masters in Steen
    • Winteracademie
    • Zomeracademie
  • Agenda
  • Blogs
  • Boeken
    • Natuur beeldhouwen in steen
    • De kunst van anatomisch beeldhouwen
    • Ontdek: Schets naar Beeld
  • Webshop
    • Cadeaubon
  • Contact
    • Projecten >
      • Publicaties
    • Inspiratienieuws
    • Over ons >
      • Openingstijden
      • Vakantieschema
      • Vacatures
      • ​Beeldhouwwerk voor film, TV en producties
      • Groendecorateurs
    • Veel gestelde vragen
    • Winkel, materialen & service
    • Algemene voorwaarden >
      • Privacyverklaring
      • Cookieverklaring

De verwevenheid van natuur in het werk van Henry Moore

23/2/2026

0 Opmerkingen

 
Hallo liefhebber van betekenis in kunst,

Mijn naam is Simone van Olst, welkom bij mij blog. Wanneer ik naar Henry Moore kijk, zie ik niet alleen sculpturen; ik zie landschappen, organische vormen en de ritmes van de natuur gevangen in brons en steen. Tijdens mijn lezing en workshop In de voetsporen van Henry Moore vertel ik altijd hoe fascinerend het is om te ontdekken hoe Moore zich liet inspireren door de wereld om hem heen – van de zachte glooiingen van heuvels in Yorkshire tot de ruwe textuur van botten, stenen en planten die hij onderweg vond. 

De natuur was voor hem geen achtergronddecor, maar een bron van constante vernieuwing, een levendig reservoir van vormen, lijnen en energie. Het is een uitnodiging om met nieuwe ogen te kijken en te voelen wat de natuur je kan leren over vormen, ritme en emotie.
De natuur als bron van inspiratie
Moore’s fascinatie voor natuurlijke vormen begon al in zijn jeugd. Het landschap van Yorkshire bood hem een schat aan inspiratie: de ronde contouren van rotsen, de ingewikkelde structuren van botten, de sierlijke lijnen van bomen en planten. Alles om hem heen leek een verhaal te vertellen. Tijdens mijn workshop laat ik deelnemers ervaren hoe je op dezelfde manier kunt leren kijken: niet oppervlakkig, maar aandachtig observeren, de essentie van een vorm voelen en deze vertalen naar iets nieuws.

Zijn sculpturen zijn een direct resultaat van deze observaties. De bekende Reclining Figures, Large Arch en talloze andere werken laten de organische dynamiek van de natuur zien – golvende lijnen, vloeiende vormen, een gevoel van balans dat je meteen herkent uit natuurlijke landschappen. Dit vermogen om de beweging en ritme van de natuur te vertalen naar abstracte sculpturen is een van Moore’s grootste talenten en iets wat we tijdens de lezing tastbaar gaan maken.
schets tekening moore
Van observatie naar abstractie
Moore kopieerde de natuur nooit letterlijk. Zijn kracht lag in het abstraheren van de essentie: het gevoel van gewicht, de ritmes van de lijnen, de spanning tussen massa en ruimte. Vanaf de vroege jaren ’30 begon hij natuurlijke structuren te bestuderen en deze te transformeren in gestileerde, vloeiende vormen. Enkele belangrijke aspecten van Moore’s benadering zijn:
  • Observatie. Leer natuurlijke objecten écht aandachtig bekijken – van stenen en schelpen tot takken en botten. Door te kijken naar structuur, textuur, verhoudingen en details ontwikkel je een dieper begrip van vorm.
  • Abstraheren. Je oefent in het weglaten van het overbodige, zodat alleen de kern van een vorm overblijft. Dit proces helpt je om niet alleen te tekenen wat je ziet, maar vooral weer te geven wat je ervaart.
  • Ritme en beweging. In je werk onderzoek je hoe herhaling, lijnvoering en vormverloop een gevoel van beweging kunnen oproepen. Net als bij natuurlijke landschappen ontstaat er zo een dynamiek die het oog blijft volgen.
  • Emotie en sfeer. Je ontdekt hoe subtiele keuzes in volume, lijn en ruimtelijkheid invloed hebben op de beleving van een werk. Zo kun je met vormtaal gevoelens als rust, spanning, kracht of tijdloosheid oproepen.
  • Verbinding. Je leert zien hoe vorm, ruimte en licht altijd in relatie tot elkaar functioneren. Door hiermee bewust te werken, krijgt je werk meer diepte en wordt het sterker afgestemd op de omgeving, net zoals bij Moore’s sculpturen.

Door deze stappen te volgen, leer je niet alleen Moore’s werk beter begrijpen, maar ontwikkel je ook een nieuw vermogen om naar je eigen omgeving te kijken en inspiratie uit de natuur te halen.
schets tekening henry moore
Moore’s creatieve rituelen
Een minder besproken aspect van Moore’s proces is hoe hij ritueel en systematisch werkte. Elke observatie van de natuur leidde tot schetsen, studies in klei en vervolgens abstracte sculpturen. Fotografie hielp hem daarbij – het vastleggen van vormen, licht en schaduw bood een extra laag reflectie. Deze combinatie van observatie, documentatie en experiment is iets wat ik tijdens de workshop actief met deelnemers oefen: hoe kun je je omgeving observeren, vastleggen en vervolgens vertalen naar een creatief resultaat?

Het mooie van Moore’s methode is dat het iedereen inspireert, ongeacht ervaring. Of je nu een kunstenaar bent, ontwerper of gewoon nieuwsgierig naar creatief denken, zijn werk laat zien dat de natuur altijd een bron van nieuwe inzichten kan zijn.
Waarom jij deze workshop niet wilt missen
​Deze blog is meer dan een kijkje in Moore’s wereld; het is een uitnodiging om zelf deel te nemen aan een unieke ervaring. De lezing en workshop In de voetsporen van Henry Moore geven je de kans om Moore’s technieken, inspiratiebronnen en creatieve filosofie direct te ervaren. Samen gaan we kijken, voelen en experimenteren met vormen, ritme en abstractie, precies zoals Moore dat deed.
  • ​​Leren kijken zoals Henry Moore. Je ontwikkelt een scherpere manier van observeren, waarbij je natuurlijke vormen (zoals stenen, botten, planten en landschappen) leert analyseren en vereenvoudigen tot krachtige, abstracte beelden. Je traint je oog om verder te kijken dan de buitenkant.​
  • Een sterkere verbinding tussen omgeving, proces en resultaat. Je ontdekt hoe je je laat beïnvloeden door je omgeving en hoe je die indrukken bewust inzet binnen je creatieve proces. Hierdoor krijgt je werk meer samenhang en een duidelijkere persoonlijke signatuur.
  • Werken met ritme, licht en ruimte. Je onderzoekt hoe deze elementen spanning, emotie en dynamiek kunnen toevoegen aan je werk. Je leert hoe vorm niet op zichzelf staat, maar altijd in relatie tot haar omgeving functioneert.
  • Van natuur naar creatie: direct toepasbare oefeningen. Door praktische opdrachten ga je zelf experimenteren met vorm en materiaal. Je vertaalt indrukken uit de natuur direct naar beeld, zodat inspiratie niet abstract blijft, maar concreet zichtbaar wordt in je werk.
beelden aan zee henry moore
beeld henry moore
Dit is je laatste kans!
Meld je vandaag nog aan en ontdek de geheimen van Moore’s kunst. Laat je inspireren door de natuur, verrijk je creatieve praktijk en ervaar hoe kunst en natuur samenkomen in een tastbare, leerzame en vooral inspirerende workshop.

Moore liet de natuur spreken in zijn kunst – en nu is het jouw beurt om te luisteren en zelf te creëren. Ik kan niet wachten om je te ontmoeten op 28 februari in In de voetsporen van Henry Moore.
Met hartelijke groet,
​
Simone van Olst
Beeldhouwatelier Simone van Olst
0 Opmerkingen

De rollende revolutie: de Oloïde – vorm van de toekomst en de magie van beweging (zelfs in steen!)

12/2/2026

0 Opmerkingen

 
Lieve kunstenaars, vorm-ontdekkers, en iedereen die zich graag laat verrassen door de verborgen schoonheid in de wereld om ons heen,

Welkom terug bij een blog over inspiratie! Ik ben Simone van Olst. Vandaag wil ik een onderwerp met je delen dat mij al jaren intrigeert, een vorm die zo uniek en bijzonder is dat het bijna magisch aandoet. Het is geen eeuwenoud artefact of een verloren gewaand meesterwerk, maar een relatief recente ontdekking die de grenzen tussen wiskunde, kunst, design en zelfs filosofie doet vervagen. Ik heb het over de Oloïde, en de boeken en geschriften die deze "vorm van de toekomst" beschrijven, vaak gebaseerd op het werk van zijn ontdekker, Paul Schatz.

Misschien heb je er nog nooit van gehoord, of misschien heb je er wel eens een zien rollen – want dat is een van zijn meest wonderlijke eigenschappen. De Oloïde is niet zomaar een statische, geometrische figuur. Het is een vorm die leeft, die beweegt op een manier die je niet verwacht, en die een diepe, bijna meditatieve fascinatie kan oproepen. Het is een vorm die vragen stelt over ruimte, beweging, continuïteit en transformatie. En hoewel het een uitdaging kan zijn om zo'n dynamische vorm te vangen in het solide, aardse materiaal steen, is de inspiratie die ervan uitgaat voor ons als beeldhouwers enorm. En, zoals je aan het einde zult lezen, hebben we in ons atelier in Leiden, dankzij de expertise van mijn collega Alex Sluimer, een heel speciale manier om deze vorm te verkennen!
De ontdekking van de Oloïde: Paul Schatz en de kunst van inversie
De Oloïde werd in 1929 ontdekt, of beter gezegd, ontwikkeld, door de Zwitserse wiskundige, uitvinder, kunstenaar en antroposoof Paul Schatz (1898-1979). Schatz was een man met een brede, holistische kijk op de wereld, altijd op zoek naar de verbindingen tussen wetenschap, kunst en spiritualiteit. Zijn ontdekking van de Oloïde was geen toevalstreffer, maar het resultaat van een diepgaand onderzoek naar de principes van inversie, of omkering, van geometrische vormen, met name de kubus.
Stel je een kubus voor die op een specifieke manier door de ruimte tuimelt, waarbij hij zichzelf als het ware binnenstebuiten keert. Schatz bestudeerde deze complexe beweging en ontdekte dat de baan die bepaalde punten van de kubus beschrijven, leidde tot de creatie van nieuwe, verrassende lichamen. Een van de meest opmerkelijke daarvan was de Oloïde. De constructie van de Oloïde zelf is verrassend elegant: neem twee identieke cirkels, plaats ze in loodrecht op elkaar staande vlakken, zodanig dat het middelpunt van de ene cirkel op de omtrek van de andere ligt, en omgekeerd. De Oloïde is dan het convexe omhulsel van deze twee cirkels – de kleinste ruimtelijke vorm die beide cirkels omsluit. Simpel gezegd, maar het resultaat is een vorm van een ongekende schoonheid en met heel bijzondere eigenschappen.
open oloide kanten
De wonderlijke eigenschappen van de Oloïde: een vorm die leeft en danst
Wat maakt de Oloïde nu zo speciaal, voorbij zijn elegante geometrische definitie?
  • Een afwikkelbaar oppervlak. Een van de meest opmerkelijke eigenschappen is dat de Oloïde een zogenaamd ‘afwikkelbaar oppervlak’ heeft (in het Engels: developable surface). Dit betekent dat je zijn gehele oppervlak kunt uitvouwen tot een plat vlak, zonder het te scheuren of te rekken. Dit platte vlak heeft de vorm van een soort S-vormige ruit. Dit is een zeldzame eigenschap voor een driedimensionaal lichaam met een gebogen oppervlak.
  • De unieke rolbeweging. Als je een Oloïde op een plat vlak legt en hem een zetje geeft, rolt hij op een heel karakteristieke, bijna dansende manier. Hij wiegt en meandert, maar de baan van zijn zwaartepunt is een rechte lijn! En nog wonderlijker: tijdens één volledige omwenteling raakt elk punt van zijn oppervlak precies één keer de ondergrond. Het is alsof de hele vorm zich afrolt over het vlak. Daarbij blijft het zwaartepunt op een constante hoogte, wat zorgt voor een vloeiende, gelijkmatige beweging. Dit maakt de Oloïde ook interessant voor technische toepassingen, zoals het mengen van vloeistoffen of als een soort voortstuwingsmechanisme.
  • Continuïteit en transformatie. De Oloïde is een continue, gesloten vorm zonder scherpe randen of punten (behalve de twee ‘kruispunten’ van de oorspronkelijke cirkels). Hij straalt een gevoel van oneindige flow en transformatie uit. De manier waarop de oppervlakken in elkaar overvloeien is hypnotiserend.
  • Esthetische kwaliteiten. Los van zijn wiskundige en fysische eigenschappen, heeft de Oloïde een grote esthetische aantrekkingskracht. Er zit een prachtige balans en harmonie in de vorm, een samenspel van rondingen en vlakken dat zowel complex als vanzelfsprekend aandoet. Het is een vorm die je wilt aanraken, wilt vasthouden, wilt zien bewegen.
Paul Schatz zag in de Oloïde en de principes van inversie die eraan ten grondslag liggen, een diepere symbolische betekenis. Hij zag het als een vorm die polariteiten verbindt, die transformatie en vernieuwing belichaamt, een model voor een meer harmonische en dynamische manier van denken en leven.
De Oloïde als sculpturale inspiratiebron: beweging gevangen in materie
Hoe kan zo’n dynamische, wiskundig gedefinieerde vorm ons als beeldhouwers inspireren? Op vele manieren!
  • De uitdaging van beweging in een statisch medium. De Oloïde daagt ons uit om na te denken over hoe we beweging, flow en dynamiek kunnen suggereren in een statisch materiaal als steen. Kunnen we de herinnering aan zijn rollende beweging, zijn wiegende dans, vangen in een stilstaande vorm?
  • De schoonheid van de continue vorm. Het gladde, ononderbroken oppervlak van de Oloïde, de manier waarop de vlakken in elkaar overgaan, is een prachtige studie voor elke beeldhouwer die geïnteresseerd is in organische of vloeiende abstractie. Het vraagt om een verfijnde afwerking en een diep gevoel voor de continuïteit van de lijn.​
oloide gutsgebruik
  • Precisie en intuïtie. Het realiseren van een Oloïde, of een vorm die erdoor geïnspireerd is, vraagt om een combinatie van wiskundige precisie (om de geometrie correct te krijgen) en artistieke intuïtie (om de vorm tot leven te brengen en er een eigen expressie aan te geven).
  • Symbolische potentie. De Oloïde, met zijn associaties met transformatie, oneindigheid, en de verbinding van tegenstellingen, biedt een rijke bron voor conceptuele sculptuur. Het kan een symbool zijn voor persoonlijke groei, voor de cycli van het leven, of voor de dynamische balans in de natuur.
  • Grenzen verleggen. Werken met een ongebruikelijke, complexe vorm als de Oloïde kan je helpen om je eigen technische en conceptuele grenzen als beeldhouwer te verleggen. Het dwingt je om nieuwe oplossingen te vinden en je creatieve denkvermogen aan te scherpen.
De Oloïde en steen: een uitdagende en liefdevolle dans
Het vertalen van de Oloïde naar steen is geen eenvoudige opgave, maar juist daarin schuilt een deel van zijn aantrekkingskracht.
  • De precisie vraagt vakmanschap. De exacte geometrie van de Oloïde vereist nauwkeurig meetwerk, een goed ruimtelijk inzicht, en een grote beheersing van je hak- en schuurtechnieken. Het is een test van je vakmanschap.
  • De continuïteit van het oppervlak. Het creëren van die perfect vloeiende, ononderbroken oppervlakken in een hard, weerbarstig materiaal als steen vraagt geduld en een verfijnd gevoel voor vorm. Elke oneffenheid, elke aarzeling in de lijn, wordt zichtbaar.​
open oloide raspen
  • Materiaalkeuze. Welke steensoort leent zich het best voor een Oloïde? Een homogene, fijnkorrelige steen zonder al te veel adering of insluitsels (zoals bepaalde marmersoorten of een fijne kalksteen) zal de pure vorm het beste tot zijn recht laten komen. Maar misschien kan juist de tekening in een andere steensoort een extra, onverwachte dimensie toevoegen aan de beweging.
  • De illusie van lichtheid en beweging. Hoe geef je een zware, massieve stenen Oloïde toch dat gevoel van lichtheid en potentiële beweging dat zo kenmerkend is voor de vorm? Dat zit in de perfectie van de rondingen, de balans van de massa, en de manier waarop het licht over het oppervlak speelt.
​​Het realiseren van een Oloïde in steen is een intensief proces, een ware dialoog tussen de wiskundige precisie van het concept en de fysieke realiteit van het materiaal. Maar de voldoening als je zo’n complexe, pure en dynamische vorm uit de weerbarstige steen weet te bevrijden, is immens.
Waarom de Oloïde mij (en jou misschien ook) zo fascineert
Wat mij persoonlijk zo trekt in de Oloïde, is de wonderlijke combinatie van strikte wiskundige wetmatigheid en een bijna organische, levende uitstraling. Het is een vorm die je verstand prikkelt én je gevoel raakt. Het is abstract, maar tegelijkertijd roept het allerlei associaties op met natuurlijke processen van groei, stroming en transformatie. Het is een vorm die nooit verveelt; vanuit elke hoek ziet hij er net weer anders uit, en zijn rollende beweging heeft iets meditatiefs.

De Oloïde vult mijn "interne databank" als kunstenaar met een heel nieuw vocabulaire van vorm en beweging. Het herinnert me eraan dat er buiten de bekende paden van figuratie of traditionele abstractie nog zoveel te ontdekken valt. En het inspireert me om ook in mijn eigen, misschien meer organische werk, te blijven zoeken naar diezelfde combinatie van innerlijke logica en levende expressie.
Ervaar de Oloïde zelf – de workshops van Alex Sluimer in ons atelier!
Nu denk je misschien: "Een Oloïde, fascinerend en prachtig, Simone, maar hoe begin ik in hemelsnaam aan zoiets, zeker in steen? Dat lijkt me echt iets voor experts!" En ja, het is een complexe vorm die precisie en inzicht vereist. Maar hier komt het goede nieuws, het absolute klapstuk van dit verhaal: in ons Beeldhouwatelier Simone van Olst hebben we het voorrecht om de expertise van mijn collega Alex Sluimer in huis te hebben. Alex, met zijn diepgaande kennis van geometrie, wiskundige vormen en zijn meesterschap in het vertalen daarvan naar steen, is de perfecte gids om je in te wijden in de wereld van de Oloïde.

Speciaal voor diegenen die gefascineerd zijn door deze "vorm van de toekomst" en de uitdaging willen aangaan om er zelf mee aan de slag te gaan, biedt Alex in ons atelier in Leiden unieke workshops aan: "De Oloïde" en zelfs "De open Oloïde"!

Wat kun je verwachten in deze workshops?
  • Je duikt onder Alex’ deskundige leiding diep in de geometrie en de constructieprincipes van de Oloïde. Geen zorgen, je hoeft geen wiskundeknobbel te hebben; Alex legt het helder en praktisch uit.
  • Je leert hoe je het ontwerp van een Oloïde kunt uitzetten en voorbereiden voor uitvoering in drie dimensies.
  • Je gaat praktisch aan de slag met het creëren van een Oloïde. Afhankelijk van de workshopduur en je ervaring kan dit een model zijn in een makkelijker te bewerken materiaal, een gedetailleerde maquette als voorstudie voor steen, of zelfs de eerste stappen in een geschikt stuk steen. Alex begeleidt je bij elke stap.
  • Bij de workshop "Open Oloïde" verken je een nog complexere variant, waarbij de interne structuur en de interactie van volumes en leegtes centraal staan – een ware test van je ruimtelijk inzicht en technische vaardigheid!

Waarom bij Alex in ons atelier? 
  • Alex combineert zijn wiskundige precisie met een enorme passie voor het ambacht van het steenbeeldhouwen. Hij kan als geen ander de brug slaan tussen het abstracte concept en de concrete realisatie in steen. In de inspirerende en ondersteunende sfeer van ons atelier krijg je de persoonlijke aandacht en de technische begeleiding die je nodig hebt om deze bijzondere vorm te meesteren.
Dit is echt een unieke kans om onder leiding van een expert te werken aan een van de meest intrigerende geometrische vormen van de moderne tijd. Het is een investering in je technische vaardigheden, je ruimtelijk inzicht, en je vermogen om complexe, harmonieuze vormen te creëren.

Ben je klaar om de rollende revolutie van de Oloïde zelf te ervaren? Wil je de dans tussen wiskunde en materie aangaan? Op 23 maart en 6 april 2026 vindt de Open Oloïde workshop plaats! Zien we je dan?

De Oloïde is meer dan een vorm; het is een ervaring, een ontdekkingsreis. En wie weet, misschien rolt er binnenkort wel een door jou gemaakte Oloïde door je eigen leven!
open oloide
Met een dynamische en creatieve groet,

Simone van Olst
Beeldhouwatelier Simone van Olst, Leiden
0 Opmerkingen

Henry Moore en zijn fotografie – een diepgaande reis door beeld en licht

10/2/2026

0 Opmerkingen

 
Beste fotografie-fanaat, beeldhouwend kunstenaar, of liefhebber van Moore,

Mijn naam is Simone van Olst, welkom op mijn blog. Wanneer ik het over Henry Moore heb tijdens mijn lezing en workshop In de voetsporen van Henry Moore, valt me altijd op hoe hij kunst en observatie zo organisch combineerde. Je ziet zijn vormen voor je ogen, voelt de zachte rondingen en het spel van licht en schaduw, maar wat vaak minder wordt besproken, is hoe fotografie een cruciale rol speelde in zijn creatieve proces. 

Voor Moore was fotografie niet slechts een manier om zijn werk vast te leggen; het was een instrument van reflectie, analyse en ontwikkeling. Het stelde hem in staat om zijn sculpturen vanuit nieuwe perspectieven te bekijken, om vormen te onderzoeken, en om zijn visie steeds verder te verfijnen. Het was alsof hij met zijn camera een extra paar ogen creëerde – ogen die niet alleen zagen, maar ook dachten en voelden.
De rol van fotografie in Moore’s artistieke proces
Moore gebruikte fotografie niet zomaar als documentatiemiddel, maar als een essentieel onderdeel van zijn creatieve proces. Door zijn sculpturen vast te leggen op beeld, kon hij ze bestuderen alsof hij er met afstand opnieuw naar keek, bijna alsof hij het werk analyseerde vanuit de ruimte zelf. Fotografie werd zo een verlengstuk van zijn blik én zijn denkproces.

Door foto’s te maken vanuit verschillende hoeken en onder uiteenlopende lichtomstandigheden, kreeg hij een dieper inzicht in de dynamiek van vormen en volumes. Elke opname bood nieuwe informatie: werkte de relatie tussen ruimte en vorm zoals hij had bedoeld? Hoe viel het licht over het oppervlak? Welke schaduwen versterkten de compositie, en welke onthulden juist onverwachte details? Soms lieten foto’s aspecten zien die met het blote oog nauwelijks opvielen, maar die wel cruciaal waren voor de verdere ontwikkeling van het werk.
foto henry moore schets
Het is bijna alsof Moore zijn sculpturen in slow motion bestudeerde: elk beeld een pauzemoment vol aandacht en reflectie. Voor ons als kijkers, en zeker voor deelnemers van de workshop, schuilt hierin een waardevolle les. Door letterlijk en figuurlijk afstand te nemen, door te spelen met perspectief en waarneming, leer je anders kijken. Soms zie je pas echt wat er is, wanneer je bereid bent om je standpunt te veranderen.​
​Fotografie als instrument van documentatie, analyse en presentatie
Fotografie diende Moore op meerdere manieren, en het is handig om dit even overzichtelijk samen te vatten. Zo kun je goed zien hoe veelzijdig hij met dit medium werkte.
  • ​Documentatie. Elke sculptuur werd systematisch vastgelegd vanuit verschillende hoeken en onder diverse lichtomstandigheden, zodat een volledig visueel archief ontstond.
  • Analyse en reflectie. Moore bestudeerde de beelden kritisch om vormen, structuren en schaduwen te evalueren, wat hem hielp om subtiele details en verhoudingen te verbeteren.
  • Presentatie. Fotocollages en zorgvuldig samengestelde visuele presentaties maakten het mogelijk om de complexiteit en schoonheid van zijn werk optimaal te tonen aan een publiek, zowel in musea als in publicaties.
  • Educatie. Door middel van foto’s konden studenten, kunstliefhebbers en toekomstige kunstenaars inzicht krijgen in zijn werkwijze en creatieve denkwijze.
  • Innovatie. Fotografie liet Moore experimenteren met nieuwe perspectieven en technieken, waardoor hij zijn traditionele beeldhouwpraktijk kon verrijken met moderne visuele middelen.
werken van henry moore
Invloed op tentoonstellingen en publieke presentatie
Fotografie speelde voor Moore niet alleen een rol in het maakproces, maar ook in de manier waarop zijn werk aan het publiek werd gepresenteerd. Hij gebruikte het medium bewust om de ervaring van zijn sculpturen te sturen en te verdiepen. Door zorgvuldig samengestelde fotocollages en doordachte visuele presentaties konden zijn beelden op een manier worden getoond die de complexiteit, kracht en subtiliteit ervan volledig tot hun recht liet komen.

Moore dacht daarbij altijd vooruit: hij wilde niet dat zijn werk alleen werd bekeken, maar echt werd begrepen. Met behulp van fotografie kon hij het publiek als het ware meenemen in zijn manier van kijken. Foto’s boden context, lieten verschillende perspectieven zien en maakten zichtbaar hoe zijn sculpturen zich verhielden tot ruimte, omgeving en licht. Zo ontstond een rijker verhaal rondom het werk dan een enkel object in een tentoonstellingszaal ooit zou kunnen vertellen.
Zijn foto’s vonden bovendien hun weg naar museale presentaties, catalogi, educatieve programma’s en publicaties. Daarmee vormden ze een brug tussen de fysieke sculptuur en het publiek: een toegankelijk middel om complexe artistieke ideeën over te brengen.

Ook binnen de workshop herkennen deelnemers dit principe. Vaak blijkt hoe waardevol het is om een werk eerst ‘visueel te ontleden’, te onderzoeken en te begrijpen voordat je zelf gaat vormgeven. Moore liet dit proces decennia geleden al zien: aandachtig kijken, analyseren en verbeelden als fundament voor echte creatie.
Fotografie als denktool en creatieve motor
Voor Henry Moore was fotografie veel meer dan een technisch hulpmiddel of een manier om zijn werk vast te leggen. Het fungeerde als een krachtig middel om te leren, te ontdekken en te communiceren. Elke foto droeg bij aan de verfijning van zijn sculpturen; elk nieuw perspectief bracht inzichten die hem hielpen om vorm, ruimte en balans scherper te doorgronden. Fotografie werd zo een actief onderdeel van zijn denkproces, een instrument waarmee hij zijn eigen werk kritisch kon onderzoeken.
Door fotografie bewust te integreren in zijn artistieke praktijk wist Moore traditionele beeldhouwkunst te verbinden met moderne technologie. Deze kruisbestuiving leidde tot vernieuwende werkwijzen en tot sculpturen die niet alleen technisch sterk waren, maar ook een diepere gevoeligheid voor ruimte, licht en beleving toonden. Zijn aanpak was vooruitstrevend en visionair, en juist daarom nog steeds relevant.

Voor hedendaagse kunstenaars schuilt hierin een duidelijke boodschap. Zie fotografie niet uitsluitend als documentatie achteraf, maar als een volwaardig creatief instrument. Gebruik het om te reflecteren op je werk, om nieuwe invalshoeken te ontdekken en om je ideeën helder te communiceren. In dat opzicht laat Moore ons zien dat kijken, vastleggen en herinterpreteren onlosmakelijk verbonden zijn met het creatieve proces zelf.
beelden henry moore boek
Ervaar het zelf
Moore’s pioniersgeest laat zien hoe krachtig de wisselwerking tussen kunst en techniek kan zijn. Zijn manier van werken nodigt ons uit om te vertragen, opnieuw te kijken en met meer aandacht stil te staan bij wat we maken. Het herinnert ons eraan dat creativiteit niet alleen draait om doen, maar juist ook om waarnemen, twijfelen, onderzoeken en ontdekken.

Tijdens de lezing en workshop In de voetsporen van Henry Moore wordt dit gedachtegoed tastbaar. Deelnemers ervaren hoe observatie, documentatie en experiment hand in hand gaan, en ontdekken hoe zij hun eigen creatieve proces kunnen verdiepen en verrijken - precies zoals Moore dat ooit deed.

Hopelijk inspireert dit verhaal je om zelf anders te kijken, met meer nieuwsgierigheid en aandacht. En misschien ontmoeten we elkaar wel tijdens een lezing of workshop. Je bent van harte welkom.
Met kritische en creatieve groet,

Simone van Olst
Beeldhouwatelier Simone van Olst
0 Opmerkingen

Henry Moore op scherm – hoe media zijn beelden tot leven Brengen

26/1/2026

0 Opmerkingen

 
Als je denkt aan Henry Moore, zie je waarschijnlijk meteen die indrukwekkende, zachte vormen die bijna ademhalen in hun omgeving. Tijdens mijn lezing met workshop In de voetsporen van Henry Moore merk ik telkens weer hoe zijn werk je uitnodigt om stil te staan, te kijken en te voelen. Maar wat ik ook fascinerend vind, en wat vaak onderbelicht blijft, is hoe zijn kunst via film, televisie en andere media een heel eigen leven krijgt.

​John Wyver’s onderzoek bij de Tate laat mooi zien hoe deze mediavormen niet alleen Moore’s werk registreren, maar het ook interpreteren en een nog breder publiek laten genieten van zijn sculpturen.
Moore op scherm: kijken, voelen en begrijpen
Misschien klinkt het gek: een kunstenaar die zo sterk speelt met ruimte en materie wordt bekeken op een plat scherm. Toch laat Wyver zien dat juist door film en televisie de essentie van Moore’s werk nóg sterker naar voren komt. De camera volgt het licht over zijn vormen, legt de kleinste details vast en geeft beweging aan iets dat stil is. In documentaires en interviews lijkt het alsof je naast Moore staat, zijn handen ziet bewegen over klei of brons, en bijna zelf het materiaal voelt. Het scherm wordt zo een verlengstuk van zijn atelier – een manier om zijn wereld te betreden zonder fysiek aanwezig te zijn.
Documentaires die je meenemen
Moore was een kunstenaar van rituelen en aandacht voor detail. Door het filmen van zijn werk krijg je niet alleen een mooi plaatje, maar een kijkje in zijn hoofd en handen. Wyver bespreekt enkele documentaires die dat prachtig laten zien:

Henry Moore: Sculptor (1951)
Een vroege documentaire die Moore in zijn studio volgt. Het stof, de klei, het geluid van beitels – je voelt bijna de textuur van de materialen. En wat ik zo mooi vind, is dat het je laat zien hoe geduldig en zorgvuldig Moore te werk ging. Het is alsof je even in zijn creatieve ritme meebeweegt.

Henry Moore and Landscape (1980)
Deze documentaire legt de relatie tussen Moore’s sculpturen en de natuur vast. Zijn beelden zijn nooit los van hun omgeving; ze lijken altijd een gesprek te voeren met de lucht, de bomen, de heuvels. Het is alsof de sculptuur een onderdeel van het landschap 
henry moore lezing en workshop
wordt – iets dat je in een museum vaak mist. Je ziet hoe licht en schaduw over een vorm spelen en hoe de wind het geheel bijna doet ademen.

3. Henry Moore at the Tate (2007)
Deze film zoomt in op Moore’s werk in museale context. Je ziet details die je anders misschien over het hoofd ziet: krasjes, textuur, subtiele nuances in vorm. Het is een herinnering dat Moore elk oppervlak en elk materiaal met aandacht behandelde, en dat een sculptuur zoveel meer is dan alleen een vorm in de ruimte.
in de voetsporen van henry moore lezing
Televisie: Moore voor iedereen toegankelijk
Televisie heeft Moore’s werk een heel breed publiek gegeven, buiten de muren van musea en tuinen. Wyver noemt een paar mooie voorbeelden.
  • Omnibus (jaren ’60). Een serie die kunst toegankelijk maakte zonder het te simplificeren. De aflevering over Moore laat zien hoe zijn creatieve proces werkte en hoe hij kunst gebruikte om verhalen te vertellen over menselijkheid en verbinding.
  • Face to Face (1961). Een intiem interview met John Freeman. Moore, meestal rustig en bedachtzaam, werd hier uitgenodigd om zijn ideeën te delen. Het is alsof je naast hem zit, luistert naar zijn filosofie en zijn gedachten over kunst en leven meekrijgt.
  • The South Bank Show (1980). Deze aflevering laat Moore zien in het bredere culturele landschap. Zijn werk wordt geplaatst in relatie tot moderne kunst en cultuur, en je krijgt een beeld van zijn invloed op hedendaagse kunstenaars. Het laat zien dat Moore niet alleen beelden maakte, maar ook ideeën de wereld in bracht.
Wat dit ons binnen en buiten het atelier nog altijd leert
Wyver laat drie dingen duidelijk zien.
  • Media doet meer dan laten zien; ze interpreteert. Documentaires en televisie leggen niet alleen processen bloot, ze vertellen verhalen, schetsen achtergronden en laten de complexe denkwereld van Moore voelbaar worden. Ze geven inzicht in hoe een sculptuur ontstaat, welke keuzes Moore maakte en waarom, en laten zien hoe zijn werk zich verhoudt tot bredere kunststromingen en maatschappelijke thema’s.
  • Bereik maakt impact groter. Zonder film en tv zouden veel mensen nooit in aanraking komen met Moore’s werk. Media maakt het mogelijk dat iedereen zijn sculpturen kan ervaren, ongeacht leeftijd, achtergrond of locatie. Van scholieren die voor het eerst abstracte kunst ontdekken tot kunstliefhebbers die nieuwe lagen in zijn werk willen begrijpen: media vergroot de toegankelijkheid en maakt het gesprek over kunst breder en inclusiever.
  • Educatie en begrip groeien. Films en programma’s maken zijn abstracte vormen tastbaar en bieden context die een museumbezoek soms mist. Ze laten zien hoe Moore dacht, werkte en experimenteerde, en geven de filosofie en motivatie achter zijn werk bloot. Hierdoor ontwikkelt de kijker niet alleen een beter begrip van de kunstwerken zelf, maar ook van de manier waarop Moore kunst en samenleving met elkaar verbond.
henry moore lezing door simone van olst
Moore leeft overal
Wyver laat zien dat Moore’s nalatenschap veel verder gaat dan steen of brons. Zijn werk leeft voort op het scherm, in documentaires, interviews en televisieprogramma’s. En tijdens mijn lezing met workshop In de voetsporen van Henry Moore ervaren deelnemers zelf hoe vorm, ruimte en licht werken – zowel in werkelijkheid als via representatie.

Moore’s sculpturen nodigen ons uit om te kijken, voelen en te begrijpen, en media helpt ons om dat nog dieper te beleven. Zijn kunst blijft je raken, inspireren en laten nadenken, of je nu in zijn tuin staat of op een scherm naar zijn vormen kijkt. Het is een ervaring die je uitnodigt om je eigen verbinding te maken met Moore, met zijn ideeën, en met de wereld om je heen.
0 Opmerkingen

De meester van de chaos – hoe je associatieve brein een creatieve databank wordt met de Schets naar Beeld methode

22/1/2026

0 Opmerkingen

 
We hebben de wetenschap van de gedachte ontleed (eerste blog), het lichaam ingezet als eerste beitel (tweede blog), en de taal van de materie begrepen (derde blog). Nu is het tijd voor de finale integratie: hoe organiseer je de innerlijke storm?

Voor veel creatieven, en zeker voor degenen met een snel, associatief brein – de beelddenker – is het hoofd vaak een schatkamer vol georganiseerde chaos. Ideeën vliegen in sneltreinvaart voorbij, verbanden worden razendsnel gelegd, en de creatieve databank wordt continu gevuld. Ik ken het als geen ander; mijn 'chaos schriftjes' staan vol met snelle, soms onsamenhangende notities die later goud waard blijken.

De uitdaging is: hoe behoud je de energie en spontaniteit van die chaos, terwijl je de focus en structuur creëert die de steen eist?
De waarde van associatie in beeldhouwen
De woorddenker zoekt logica in de volgorde; de beelddenker vindt logica in de associatie. De masterclass Schets naar Beeld leert je hoe je deze associatieve kracht doelgericht inzet
Het concept: de gelaagde vertaalmethode
In plaats van de chaos te onderdrukken, leren we deze te kanaliseren. De snelle, onbewuste verbanden die je legt tussen een gevoel, een herinnering en een vorm, zijn niet storend; ze zijn het fundament van je unieke, authentieke sculptuur.
  • De snelle vangst. Je leert om die vluchtige gedachten en beelden onmiddellijk te vangen en te labelen met een zintuiglijke eigenschap. Als je aan 'Verbinding' denkt en je ziet meteen de ruwe korrel van zandsteen, dan is die associatie jouw eerste, meest zuivere schets.
  • De filter. De oefeningen in de Masterclass geven je de gereedschappen om de meest geladen associaties te filteren. Je kiest de beelden die de sterkste motorische respons opriepen en de beste dialoog aangingen met het gekozen materiaal.

Je verliest de spontaniteit niet; je maakt haar effectief.
schets naar beeld masterclass
Van multitasken naar multidimensionaal denken
​Vaak wordt gedacht dat de snelle associatieve geest zich niet kan concentreren. Dit is onjuist. De kunst is om niet aan veel dingen tegelijk te werken (multitasken), maar om je focus multidimensionaal te maken
studie schets naar beeld
De kennis die we delen:
Door de geleerde methoden – de innerlijke repetitie en de zintuiglijke transformatie – te combineren, leer je:
  • De zintuiglijke diepte. Je bent niet alleen gefocust op de vorm, maar tegelijkertijd op de textuur, de beweging, de lichtval en de benodigde kracht. Je traint je brein om al deze dimensies als één holistische opdracht te zien. Dit is een veel efficiëntere manier van 'denken' voor de associatieve geest.
  • De repetitie als anker. De motorische repetitie dient als een kalm, geaard anker voor de snelle stroom van beelden. Zodra je de beweging van de beitel begint te voelen, dwing je de chaos tot een pauze, waardoor je de helderheid krijgt die nodig is voor de trefzekerheid.​
​Dit is het bewijs dat je met een associatief brein niet minder goed bent in focus, maar dat je een andere, veel rijkere vorm van focus nodig hebt – eentje die alle dimensies van de creatie in één keer omvat.
De onmisbare meerwaarde van de masterclass
De vier concepten die we in deze blogserie hebben besproken – motorische verbeelding, belichaming van de vorm, de filosofie van de materie en het kanaliseren van associatie – zijn de pilaren van het meesterschap dat wij al 25 jaar in ons atelier uitdragen.

Wij geloven dat iedereen, ongeacht denkstijl, de verborgen taal van de beeldhouwer kan leren spreken.

De masterclass Schets naar Beeld heeft deelnemers de stapsgewijze, diepgaande methode gegeven om hun innerlijke chaos om te zetten in een creatieve databank die altijd klaar is voor de dialoog met de steen. Ze zijn de deur uitgegaan met niet alleen een nieuwe vaardigheid, maar met een fundamenteel begrip van hun eigen creatieve proces.
studie raspen
​Mis de volgende kans niet om je motorische verbeelding te trainen en jouw unieke creatieve chaos om te zetten in de helderheid die nodig is om een meesterlijk sculptuur te creëren.
Ben jij klaar om de chaos van je associatieve brein om te zetten in de trefzekerheid van de beeldhouwer? De complete methode om je creatieve databank te ontsluiten en je beelden feilloos te realiseren, ontdek je alleen tijdens de masterclass Schets naar Beeld. De datum voor de volgende editie wordt binnenkort bekendgemaakt in de nieuwsbrief! Begin alvast met trainen: Boek een strippenkaart en kom je nieuwe focus testen met albast, marmer of speksteen in ons inspirerende atelier in Leiden.
Laat de kans niet aan je voorbijgaan 
Schrijf je alvast in voor de masterclass Chaos schriftje methode in het voorjaar van 2026, en ga daarna verder met de masterclass Schets naar Beeld. Heb je de masterclass al eerder gevolgd? Geen probleem! Elke sessie is uniek: nieuwe inzichten, frisse oefeningen en verdieping die je creatieve proces verder verrijken. Ik hou ervan om telkens aan te passen, te verdiepen en te verfijnen – zo blijft het leren inspirerend en uitdagend! Zie ik je volgend jaar? Ik hoop het wel!
0 Opmerkingen

Henry Moore en de wederopbouw van een wereld: hoe een beeldhouwer zijn naoorlogse reputatie vormgaf

21/1/2026

0 Opmerkingen

 
Wie Henry Moore zegt, zegt monumentale vormen, menselijke kracht en een opvallende rust die nooit passief wordt. Maar wie dieper kijkt – zoals Andrew Stephenson doet in zijn onderzoek Fashioning a Post-War Reputation: Henry Moore as a Civic Sculptor – ontdekt dat Moore in de jaren na de Tweede Wereldoorlog iets veel groters aan het bouwen was dan alleen sculpturen. Hij bouwde mee aan het herstel van een samenleving. Niet met bakstenen, maar met brons, holtes, lijnen en een heel eigen visie op wat kunst kan doen voor de mens.

Tijdens mijn lezing met workshop In de voetsporen van Henry Moore duiken we in deze wereld, en dit onderzoek biedt daarvoor een prachtige laag extra context. Laten we erin stappen.
De oorlog die alles veranderde
Wanneer we Moore’s carrière bekijken, is de oorlog geen voetnoot maar een scharniermoment. Hij was al iemand vóór 1939 – vernieuwend, eigenwijs, bewust beïnvloed door pre-Columbiaanse kunst, Afrikaanse maskers en gotische kathedraalbeelden. Maar het was de oorlog die hem in direct contact bracht met de meest rauwe vorm van menselijkheid: angst, kwetsbaarheid en een verlangen naar bescherming.

Als officieel oorlogs-kunstenaar tekende hij de mensen die in de Londense metro schuilden tijdens de Blitz. Lange rijen slapende lichamen, kinderen tegen muren, moeders die hun armen om hun gezin klemden. Wat Moore daar zag, ging veel verder dan documentatie: het werd een levenslange fascinatie voor samenhang, overleven, verbondenheid.
Na de oorlog moest niet alleen Londen, maar de hele samenleving worden heropgebouwd. En Moore voelde die opdracht diep in zijn werk terechtkomen. Je ziet het in zijn vormen, in zijn schaal, en in zijn keuze om de openbare ruimte steeds vaker als zijn podium te zien.
Kunst als bindmiddel voor een kwetsbare samenleving
Waar sommige kunstenaars de studio ingingen om van de chaos te ontsnappen, stapte Moore juist de publieke ruimte in. Hij geloofde dat kunst weer een plaats moest krijgen midden tussen de mensen. Niet in zalen, niet achter slotjes, maar op pleinen, bij scholen, bij instellingen, in tuinen, in stadscentra.

Stephenson laat mooi zien: Moore zag kunst als een civieke verantwoordelijkheid. Sculptuur moest iets doen – troosten, verbinden, herinneren, uitnodigen tot gesprekken.

Zijn beeldtaal veranderde hierdoor niet zozeer, maar zijn bedoeling werd groter. De naoorlogse wereld had behoefte aan zachte monumentaliteit, en dat is precies wat Moore bracht.
sculptuur henry moore
Family Group: het symbool van een nieuw begin
Een werk dat deze periode prachtig samenvat, is Family Group (1950). Het is bijna onmogelijk om dit werk te bekijken zonder de geur van wederopbouw te voelen. De figuren zijn stevig, aards, warm. Geen pathos, geen drama – maar stabiliteit.

Dit werk staat symbool voor Moore’s overtuiging dat het gezin de bouwsteen was van herstel. Niet het gezin als conservatief ideaal, maar als plek van zorg, kracht en energie. Als een gemeenschap in het klein.

En precies daar zit Moore’s genie: zijn sculpturen zijn abstract, maar nooit afstandelijk. Ze zijn universeel, maar nooit onpersoonlijk. Family Group is eigenlijk een monument voor iedereen die toen opnieuw moest beginnen – en dat waren er velen.
Publieke sculptuur als dialoog met de stad
In de jaren vijftig en zestig werd Moore steeds vaker gevraagd om werken te maken voor openbare ruimtes. Grote scholen, universiteiten, nieuwe stadsparken, internationale instellingen – overal verscheen hij, met zijn eigen mix van monumentaliteit en openheid.

Werken zoals Knife Edge – Two Piece en vele varianten van de Reclining Figure tonen hoe Moore met de plek zélf in gesprek ging:
  • Hij keek naar de schaal van de omgeving. Moore had een scherp gevoel voor verhoudingen. Hij bestudeerde de grootte van gebouwen, open ruimtes en landschappen om te bepalen hoe een beeld zich daartoe moest verhouden. Zijn sculpturen zijn groot, maar zelden misplaatst. Ze sluiten aan bij hun omgeving zonder erin te verdwijnen, en vallen op zonder te overheersen. Zo ontstaat een evenwicht waarin het beeld en de plek elkaar versterken.
  • Hij hield rekening met de route van de zon. Licht speelde een cruciale rol in Moores denken. Hij wist dat zijn beelden gedurende de dag zouden veranderen door zon en schaduw. Daarom ontwierp hij vormen met openingen, rondingen en scherpe randen die het licht vangen en doorlaten. Het resultaat is een sculptuur die nooit statisch is, maar voortdurend van karakter verandert, afhankelijk van het moment en het seizoen.
beeld henry moore
  • Hij dacht na over hoe mensen zouden lopen, zitten en kijken. Moore stelde zich de toeschouwer actief voor. Hij vroeg zich af hoe mensen langs het beeld zouden bewegen, waar ze zouden pauzeren en vanuit welke hoeken ze zouden kijken. Zijn beelden nodigen uit tot rondlopen en soms zelfs tot zitten of leunen. Daarmee worden ze onderdeel van het dagelijkse leven en niet slechts objecten om op afstand te bewonderen.
  • Hij onderzocht hoe een vorm lucht en ruimte kan kaderen. Een belangrijk kenmerk van Moores werk is het gebruik van openingen en doorzichten. Hij beschouwde leegte niet als afwezigheid, maar als een actief onderdeel van de vorm. Door ruimte letterlijk te omlijsten, wordt de omgeving onderdeel van het beeld. Lucht, landschap en architectuur worden meegecomponeerd, waardoor het sculptuur en zijn context onlosmakelijk met elkaar verbonden raken.
Stephenson benadrukt hierbij dat Moore’s kracht niet alleen lag in het maken van beelden, maar in het schalen van ervaringen. Zijn werk domineert soms, ja, maar het onderdrukt nooit. Het nodigt uit.
Internationale groei en een grensoverschrijdende taal
Na de oorlog werd Moore een wereldwijd begrip. Niet omdat hij zichzelf profileerde, maar omdat zijn werk iets zei dat iedereen begreep.
  • De menselijke schaal. Moore werkte vaak monumentaal, maar verloor daarbij nooit het menselijk perspectief uit het oog. Zijn beelden zijn groot, maar ze sluiten aan bij het lichaam en bij hoe mensen zich door een ruimte bewegen. Ze zijn bedoeld om naast te staan, om omheen te lopen en om je toe te verhouden. Daardoor voelen ze niet afstandelijk of verheven, maar herkenbaar en nabij. De maat van de mens blijft altijd het uitgangspunt.
  • De kwetsbaarheid van het lichaam. In de vervormde, liggende en soms gefragmenteerde figuren van Moore ligt een diepe gevoeligheid besloten. Zijn vormen verwijzen naar bescherming en breekbaarheid tegelijk. Ze doen denken aan schuilplaatsen, omhullingen en rustende lichamen. Zeker na de verwoestingen van de oorlog kregen deze beelden een extra lading. Ze herinneren ons eraan hoe kwetsbaar het lichaam is, maar ook hoe veerkrachtig.
  • De kracht van vormen die rust geven. Moores sculpturen stralen vaak een opvallende kalmte uit. De afgeronde lijnen, stabiele volumes en evenwichtige composities nodigen uit tot verstilling. In plaats van onrust of conflict op te roepen, bieden zijn beelden een plek om te ademen en tot rust te komen. Die rust is geen vlucht, maar een tegenwicht. Ze maakt ruimte voor reflectie en herstel.
  • De wil om te blijven bestaan. Misschien wel het meest wezenlijke thema in Moores werk is volharding. Zijn beelden liggen, rusten of schuilen, maar ze geven zich niet over. Ze dragen sporen van beschadiging en spanning, en toch blijven ze aanwezig en stevig verankerd in hun omgeving. Daarmee verbeelden ze een stille, maar krachtige levensdrang. Niet triomfantelijk, maar standvastig.

Zijn sculpturen verschenen in New York, Zürich, Parijs, Toronto, Jeruzalem… en overal ging dezelfde beweging aan het werk: mensen liepen erheen, raakten het aan, liepen eromheen, gingen zitten, werden stil. Deze open benaderbaarheid was een van Moore’s grootste successen. Hij maakte kunst waarmee je mocht communiceren.
Maar niet iedereen was fan…
Stephenson laat ook zien dat Moore’s succes kritiek opriep. Sommigen vonden dat hij te veel meeging in de smaak van het grote publiek. Anderen vonden zijn grote werken te dominant – alsof ze zichzelf opdrongen aan de ruimte.

Toch bleef Moore trouw aan zijn visie. Hij geloofde dat kunst niet elitair moest zijn. Dat toegankelijkheid géén verraad aan de kunst is. En dat monumentaliteit niet hetzelfde is als arrogantie.

Die houding maakte hem niet alleen geliefd, maar ook invloedrijk. Hij veranderde mee met de tijd, maar nooit met de mode.
De echte nalatenschap: een wereld waarin kunst en samenleving elkaar weer vonden
De impact van Moore reikt veel verder dan zijn beelden. Hij heeft iets vormgegeven dat nog steeds onderdeel is van onze manier van kijken: de overtuiging dat kunst in de openbare ruimte een menselijke functie heeft. Zijn werk leert ons:
  • Dat kunst zich mag bemoeien met de wereld. Moore zag kunst niet als iets dat losstaat van het dagelijks leven. Zijn beelden staan niet achter glas of op afstand, maar midden tussen mensen, gebouwen en landschappen. Ze reageren op hun omgeving en nodigen uit tot aanwezigheid. Daarmee laat hij zien dat kunst een actieve rol mag spelen in de samenleving. Ze mag zich mengen in het leven van alledag, zichtbaar zijn, ruimte innemen en betekenis toevoegen aan plekken waar mensen samenkomen.
  • Dat kunst mag troosten, verbinden en vragen stellen. In Moores sculpturen zit een diepe menselijkheid besloten. Veel van zijn vormen verwijzen naar het lichaam, naar liggen, rusten, beschermen of schuilen. Daardoor roepen zijn werken gevoelens op van geborgenheid en herkenning. Tegelijkertijd zijn ze nooit eenduidig. Ze laten ruimte voor interpretatie en stellen vragen zonder antwoorden op te dringen. Zo ontstaat er een balans tussen emotionele nabijheid en intellectuele openheid.
  • Dat monumentaliteit zacht kan zijn. Hoewel zijn beelden vaak groot en zwaar zijn, voelen ze zelden overweldigend. Moore wist monumentaliteit te combineren met kwetsbaarheid en zachtheid. De afgeronde vormen, openingen en vloeiende lijnen zorgen ervoor dat zijn sculpturen benaderbaar blijven. Ze domineren de ruimte niet, maar gaan er een relatie mee aan. Daarmee doorbreekt hij het idee dat groots altijd streng of afstandelijk moet zijn.
  • Dat abstractie warm mag zijn. Moores werk is vaak abstract, maar nooit kil. Zijn vormen zijn organisch en geworteld in de natuur en het menselijk lichaam. Daardoor blijft de abstractie toegankelijk en invoelbaar. Hij laat zien dat abstracte kunst niet hoeft te vervreemden, maar juist kan uitnodigen tot aanraken, kijken en ervaren. Warmte en abstractie sluiten elkaar niet uit, ze kunnen elkaar versterken.
  • Dat kunst een gesprekspartner is, geen monoloog. Misschien wel het meest wezenlijke inzicht dat zijn werk ons geeft, is dat kunst niet alleen zendt, maar ook luistert. Moores beelden vragen om interactie. Ze veranderen door licht, perspectief en beweging van de toeschouwer. Ieder die eromheen loopt, erlangs zit of erbij stilstaat, maakt deel uit van het werk. Kunst wordt zo een gesprek, waarin betekenis ontstaat door ontmoeting.

Stephenson’s onderzoek toont hoe Moore in de naoorlogse jaren bewust werkte aan een rol als burgerlijk beeldhouwer – niet als staatskunstenaar, maar als kunstenaar voor de samenleving. Een verschil dat subtiel klinkt, maar enorm is.
Tot slot
Henry Moore’s naoorlogse carrière laat zien dat beeldhouwkunst een vorm van wederopbouw kan zijn. Niet als decoratie, maar als dialoog. Niet als luxe, maar als levensbehoefte.

Tijdens de lezing met workshop In de voetsporen van Henry Moore gaan we precies deze lagen onderzoeken. Want Moore nodigt ons uit om niet alleen naar zijn werk te kijken, maar ook om na te denken over wat wij achterlaten in de ruimte waarmee we leven.
schets henry moore
En misschien ontdekken we dan dat kunst nog steeds dezelfde rol kan spelen als in 1950: verbinden, dragen, openen. Net zoals Moore dat ooit deed.
0 Opmerkingen

Valentijnsdag in het atelier: samen creëren, samen herinneringen maken

20/1/2026

0 Opmerkingen

 
Valentijnsdag draait om samen zijn, om aandacht voor elkaar en om iets creëren dat blijvend is. Wat is er mooier dan die verbinding vast te leggen in steen? Samen beeldhouwen is een bijzondere ervaring. Handen die samenwerken, stilte die spreekt en een tastbare herinnering die ontstaat uit liefde, aandacht en creativiteit.

Stap binnen in Beeldhouwatelier Simone van Olst, dé plek in Leiden waar steen tot leven komt en creatieve dromen vleugels krijgen. Ons ruime atelier van maar liefst 350 m² aan de Kenauweg is veel meer dan alleen een werkruimte. Het is een lichte, open plek waar rust en concentratie samenkomen met inspiratie, ontmoeting en gezelligheid. Een omgeving waarin je even loskomt van de dagelijkse drukte en volledig kunt opgaan in het maken.

Hier geloven we sterk in één ding. Beeldhouwen is er voor iedereen. Of je nu samen met je partner voor het eerst een beitel vasthoudt, individueel nieuwe technieken wilt ontdekken of vastloopt in een bestaand project, bij ons ben je welkom. We bieden een unieke combinatie van vakkennis, persoonlijke begeleiding en een warme, stimulerende sfeer. Er is ruimte om te leren, te experimenteren, fouten te maken en te groeien.

Of je nu samen werkt aan één beeld of ieder aan een eigen vorm, beeldhouwen bij ons draait om aandacht, verbinding en het plezier van het maakproces. Zo wordt een moment samen niet alleen een herinnering, maar iets blijvends, vereeuwigd in steen.
Samen beeldhouwen tijdens de Vrije Zaterdagworkshop
De Vrije Zaterdagworkshop biedt een ontspannen en toegankelijke manier om samen creatief bezig te zijn. Rond Valentijnsdag is dit een prachtig moment om samen te komen met je partner, een goede vriend(in) of een dierbaar familielid. In een open ateliersfeer werken jullie gelijktijdig aan steen, ieder op eigen tempo en niveau, met deskundige begeleiding altijd dichtbij. Zo ontstaat er ruimte om te ontdekken, te verdiepen en elkaar op een nieuwe manier te ervaren.

Het gezamenlijke werken met steen nodigt uit tot aandacht en aanwezigheid in het moment. Terwijl vormen langzaam zichtbaar worden, groeit ook het gevoel van verbondenheid. Het proces is net zo waardevol als het eindresultaat. Er wordt gelachen, geconcentreerd gewerkt en soms juist in stilte gecreëerd. Aan het einde van de dag ga je niet alleen naar huis met een beeld, maar met een gedeelde ervaring die nog lang blijft resoneren.
samen beeldhouwen
Onze unieke expertise: Simone & Alex, jouw gidsen op de creatieve reis
De ziel van ons atelier wordt gevormd door jarenlange passie en ongeëvenaarde expertise, gebundeld in het dynamische duo Simone van Olst en Alex Sluimer, aangevuld met ons gepassioneerde team van hulpkrachten.
  • Alex Sluimer: de meester van precisie en concept. Alex is onze technisch virtuoos. Met een diepgewortelde liefde voor geometrische vormen en een fenomenaal technisch inzicht, leert hij je de steen te 'lezen' als een open boek. Hij gidst je door complexe technieken en helpt je om met de juiste vorm en aandacht voor de ruimte een krachtig en coherent concept neer te zetten. Zijn geduld en vermogen om ingewikkelde materie eenvoudig uit te leggen, maken hem een geliefde mentor voor zowel beginners als gevorderden die hun vakmanschap tot in de puntjes willen perfectioneren.
steenbeeldhouwen met plezier
  • ​Simone van Olst: de koningin van intuïtie en expressie. Mijn kracht ligt in mijn intuïtieve benadering en het talent om abstracte concepten en diepe emoties in steen te vangen. Ik inspireer je om buiten de gebaande paden te denken en jouw eigen, unieke verhaal en persoonlijke expressie in je werk te leggen. Mijn aanstekelijke enthousiasme en grenzeloze geloof in jouw creatieve kracht helpen je het karakter in de steen te verbinden met jouw karakter, resulterend in een uniek kunstwerk dat de ruimte vult met jouw energie.
​
​Samen delen we een schat aan kennis en ervaring die we met liefde overbrengen. Wij zien jouw unieke talent, dagen je liefdevol uit en vieren elk succesmoment met je mee. Bij ons ben je geen nummer, maar een gewaardeerde kunstenaar in wording, een deel van onze inspirerende familie. Onze expertise en ons warme hart zijn de sleutel tot jouw succesvolle en vreugdevolle beeldhouwervaring.
Jouw beeldhouwavontuur: flexibiliteit, persoonlijke groei en een bloeiende community
Ons atelier biedt een breed scala aan mogelijkheden voor iedereen die wil beeldhouwen.
  • Individuele begeleiding op maat. Of je nu komt voor een romantische Valentijnsdag workshop, een verdiepende cursus of om aan je eigen project te werken; wij bieden begeleiding die volledig is afgestemd op jouw tempo, niveau en leerdoelen. We helpen je niet alleen met de techniek, maar ook met het uitdiepen van je concept en de emotie die je wilt oproepen.
  • Ongekende flexibiliteit. Jouw drukke agenda is geen belemmering! Dankzij ons unieke strippenkaartsysteem kun je lessen inplannen wanneer het jou uitkomt, een week overslaan of wisselen van lesblok. Dit maakt beeldhouwen toegankelijk voor iedereen, zelfs met een onregelmatig werkrooster of specifieke fysieke/mentale uitdagingen.
  • Een warme, inspirerende community. Binnen ons atelier ontstaan prachtige verbindingen. De sfeer is open en gastvrij, waardoor je je snel thuis voelt en je kunt laten inspireren door mede-cursisten. Het is een plek waar creativiteit bloeit en vriendschappen ontstaan.
  • Alle gereedschappen binnen handbereik. Ons atelier is volledig uitgerust met alle mogelijke handgereedschappen en (indien nodig en onder supervisie) elektrische gereedschappen die je tijdens de les kunt gebruiken. Wij zorgen ervoor dat je de juiste middelen hebt om jouw visie te realiseren.
Kennis delen: samenwerken met de toekomst – stagiairs van vakopleidingen en kunstacademies
Als hét kennis-atelier voor beeldhouwen in steen van de Benelux, vinden wij het van groot belang om onze expertise en passie te delen met de volgende generatie. Daarom werken wij nauw samen met stagiairs van diverse vakopleidingen en kunstacademies, zowel nationaal als internationaal.

Onze stagiairs zijn een integraal onderdeel van ons team en dragen actief bij aan de dynamiek van het atelier. Ze krijgen de kans om:
  • Praktijkervaring op te doen. Van het voorbereiden van lessen en materialen tot het assisteren bij de begeleiding van cursisten (onder supervisie), en het meewerken aan atelierbeheer en onderhoud.
  • Te leren van ervaren professionals. Ze werken zij aan zij met Simone en Alex, en leren niet alleen over beeldhouwtechnieken, maar ook over de pedagogische aanpak, atelierlogistiek en ondernemerschap in de kunstwereld.​
simone van olst met cursist
  • Zichzelf te ontwikkelen. We bieden een veilige en stimulerende omgeving waarin stagiairs hun talenten kunnen ontplooien, specifieke projecten kunnen oppakken en waardevolle inzichten kunnen opdoen in het runnen van een bloeiend atelierbedrijf.
  • Bij te dragen aan innovatie. De frisse blik en nieuwe ideeën van stagiairs inspireren ons ook en helpen ons om continu te innoveren.

​Wij zijn trots op de rol die we spelen in de opleiding van jonge talenten en geloven dat deze samenwerking wederzijds verrijkend is. Het stelt ons in staat onze missie – beeldhouwen toegankelijk maken voor iedereen – breder uit te dragen en de kunst van het beeldhouwen levend te houden voor toekomstige generaties.
Begin jouw beeldhouwdroom vandaag!
Altijd al eens willen beeldhouwen of zoek je een nieuwe creatieve uitdaging? Kom langs bij Beeldhouwatelier Simone van Olst in Leiden, ervaar de sfeer en beleef zelf de magie van het steen bewerken. Onze Vrije Zaterdagworkshop biedt een unieke kans om samen te creëren en herinneringen te maken – perfect voor Valentijnsdag of een bijzondere dag met vrienden en familie.

​
Bekijk onze website voor alle workshops en cursussen, of bezoek ons aan de Kenauweg 17a, 2331BA in Leiden.


​Laat je verrassen door wat er ontstaat wanneer je tijd, aandacht en creativiteit samenbrengt. Of je nu komt om iets te vieren, te ontdekken of simpelweg samen te zijn, bij ons krijgt elk moment vorm in steen. We heten je van harte welkom in het atelier.
beeldhouwen in leiden
0 Opmerkingen

Henry Moore als leraar: de onbekende kracht achter een generatie vernieuwers

12/1/2026

0 Opmerkingen

 
Misschien ken je Henry Moore vooral van die machtige, golvende sculpturen die overal ter wereld staan - die organische vormen die tegelijkertijd oeroud én futuristisch voelen. Maar tijdens mijn voorbereiding op de lezing met workshop In de voetsporen van Henry Moore ontdekte ik een aspect van hem dat veel minder zichtbaar is, maar misschien wel minstens zo invloedrijk: Moore als leraar. En geloof me, als je eenmaal ziet hoe hij werkte met zijn studenten, begrijp je nóg beter waarom zijn werk zo’n blijvende kracht heeft gekregen.

​Mijn naam is Simone van Olst, welkom bij de tweede blog over het leven van iemand waarover ik diep onder de indruk ben - een grootheid in de beeldhouw- en kunstwereld - Henry Moore.
Henry Moore aan de RCA: een kunstenaar die ook docent durfde te zijn
In het onderzoek van Rebecca Wade – dat ik met toenemende fascinatie heb gelezen – verschijnt een beeld van Moore dat we niet vaak zien: niet de beroemdheid, niet de monumentale meester, maar de docent die tussen jonge kunstenaars rondloopt, scherp kijkt, kritische vragen stelt en soms net even duwt waar het spannend wordt. Hij gaf les aan het Royal College of Art in de turbulente jaren tussen de twee wereldoorlogen, een periode waarin alles in de kunst – werkelijk álles – in beweging was.

Moore was op dat moment nog lang niet de icoon die hij later zou worden. Juist dat maakte hem extra interessant voor zijn studenten: hij was een kunstenaar die nog zelf zoekende was, in volle ontwikkeling, en die geen afstand hield door zich te 
sculptuur henry moore duisburg
verschuilen achter autoriteit. Hij onderwees niet vanuit de hoogte, maar vanuit een positie naast de student. Hij wist hoe het voelde om te worstelen, om te experimenteren, om structureel tegen muren aan te lopen, en precies daarom kon hij anderen zo goed begeleiden in hun eigen zoektocht.
Experimenteren als basisvoorwaarde, niet als luxe
Waar veel kunstopleidingen destijds nog stevig vasthielden aan academische tradities, zette Moore de deur juist wagenwijd open voor het experiment. Hij stimuleerde zijn studenten niet alleen om buiten de lijntjes te kleuren, maar om die lijntjes zélf opnieuw te tekenen. Hij vond dat je geen goede beeldhouwer kon worden door netjes te reproduceren wat al bekend was. Voor Moore hoorde falen net zo bij het leerproces als slagen, misschien zelfs meer.

Zijn studenten kregen van hem geen stappenplan, geen eindpunt, geen kunstzinnig “recept”. Wat ze wel kregen: aanmoediging om te snijden, hakken, gieten, schuren, vervormen, breken en opnieuw beginnen. En Moore keek mee, niet als beoordelende meester, maar als een nieuwsgierige medereiziger. In de interbellumperiode, waarin moderne kunst nog volop in discussie was, liet hij jonge kunstenaars ervaren dat er niet één juiste manier bestaat om een beeld te maken. Het ging om de wisselwerking tussen materiaal, idee en intuïtie, een benadering die destijds behoorlijk radicaal was.
kunstwerk henry moore in duisburg
Studenten die zelf tot vernieuwers uitgroeiden
Wat misschien nog het meest overtuigend laat zien hoe krachtig Moore’s aanpak was, is de indrukwekkende lijst van alumni die later zelf geschiedenis zouden schrijven. Anthony Caro, bijvoorbeeld, die de wereld van abstracte sculptuur openbrak met staalconstructies die loskwamen van de sokkel. Of Phillip King, die met kleur, vorm en nieuwe materialen speelde op een manier die bijna sculpturale poëzie werd. Hun werk laat zien dat ze niet gevormd zijn door een docent die een stijl oplegde, maar door een leraar die een manier van kijken, denken en onderzoeken wekte.

Moore’s invloed werkte als een katalysator: hij hielp studenten niet om mini-Moores te worden, maar om méér zichzelf te worden: radicaler, vaardiger, moediger.
Interdisciplinair denken: kunst is niet één taal, maar een hele familie van talen
Een van de meest vooruitstrevende aspecten van Moore’s onderwijs was zijn overtuiging dat kunstenaars breed moesten leren kijken. In plaats van een strikte focus op beeldhouwkunst, opende hij de deuren naar architectuur, schilderkunst, grafisch ontwerp, fotografie, film - alles wat de creatieve blik kon verbreden. Hij begreep dat een kunstenaar die alleen zijn eigen discipline kent, nooit de volledige rijkdom van vorm, ruimte en betekenis kan benutten.

In zijn lessen kregen studenten opdrachten waarin zij moesten schakelen tussen disciplines. Een sculptuur ontwerpen op basis van een architectonisch ritme, een vormonderzoek beginnen vanuit een schilderkundig kleurcontrast, of juist een driedimensionaal werk analyseren alsof het een filmisch object was, bekeken door een bewegende camera. Moore bracht een soort ruimtelijkheid in denken aan: kunst als ecosysteem, niet als eiland.

En dat interdisciplinair denken maakte zijn studenten flexibel, nieuwsgierig en veel meer verbonden met de wereld om hen heen.
De kracht van het doen: materialen als leermeesters
Moore bleef erop hameren: je leert beeldhouwkunst niet in je hoofd, maar met je handen. De werkplaats was voor hem geen plek waar studenten opdrachten uitvoerden, maar een laboratorium waarin het materiaal terugpraatte. Hij vond dat klei je iets leert wat hout je niet kan leren, en dat metaal je weer totaal andere vragen stelt.

Wat bijzonder is: Moore haalde nieuwe technieken de klas in nog vóór ze gemeengoed werden. Studenten werkten met elektrische gereedschappen, begonnen met het lassen van metaal en konden experimenteren met plexiglas en polyesterhars - materialen die toen nog modern en enigszins mysterieus waren. Hij was niet bang voor het nieuwe; hij dook erin en nam zijn studenten mee.

Daarbij maakte hij fotografie en film onderdeel van het proces, niet als eindproduct maar als reflectieve tools. Studenten leerden hun werk kritisch analyseren door het te documenteren, door te kijken hoe vorm verandert wanneer de kijker beweegt of wanneer het licht verschuift. Die houding – dat kunst een onderzoek blijft – is misschien wel Moore’s grootste nalatenschap.
Kunst als dialoog met de maatschappij
Wat me bijzonder raakte in Wade’s onderzoek is hoezeer Moore zijn studenten stimuleerde om niet alleen technisch goed te worden, maar ook bewust, betrokken en kritisch. Kunst was voor hem geen ivoren-toren-activiteit. Hij zag kunstenaars als mensen die reageren op hun tijd, hun omgeving, hun geschiedenis. Zijn eigen werk weerspiegelt dat: denk aan zijn Shelter Drawings uit de oorlog, waarin menselijke kwetsbaarheid bijna tastbaar wordt.

In zijn onderwijs legde hij dezelfde verbinding: hij moedigde studenten aan om maatschappelijke thema’s op te zoeken, niet om politieke kunst te maken, maar om te begrijpen waar kunst eigenlijk over gaat. Over mensen. Over leven. Over wat er speelt. Dat maakte zijn lessen rijker, menselijker en veel relevanter dan veel traditionele kunstopleidingen van die tijd.
tekening henry moore duisburg
Waarom Moore’s onderwijsmethode vandaag nog steeds inspirerend is
Als ik kijk naar hedendaagse kunsteducatie, zie ik dat veel van Moore’s principes inmiddels vanzelfsprekend lijken - interdisciplinair werken, procesgericht leren, experimenteren, maatschappelijke reflectie. Maar dat kwam niet vanzelf: Moore was één van de pioniers die die deuren heeft opengezet. Hij zag dat leren een complex, levend proces is en dat kunstenaars groeien wanneer ze uitgedaagd worden, niet wanneer ze binnen veilige kaders blijven.

En precies dát is waar we tijdens de lezing met workshop In de voetsporen van Henry Moore mee aan de slag gaan: begrijpen hoe zijn manier van werken niet alleen een generatie kunstenaars heeft gevormd, maar hoe het ons vandaag nog steeds iets te zeggen heeft. Niet alleen over kunst maken, maar over kijken, denken, leren en durven.
Leer ook van Henry Moore, via Simone van Olst. Meld je nu hier aan voor de opkomende editie van de lezing met workshop In de voetsporen van Henry Moore. We verwelkomen je graag in het atelier.
0 Opmerkingen

​De diepe roep van de steen: wat beeldhouwen met je doet (en waarom je nooit uitgeleerd bent)

11/1/2026

0 Opmerkingen

 
Beeldhouwen heeft iets allesomvattends. Zodra je het atelier binnengaat, verandert je tempo. Het geluid van de beitel, de geur van albast en het spel van licht op steen brengen een rust die in het dagelijks leven zeldzaam is. Wie met steen werkt, merkt al snel dat het veel meer is dan een creatieve hobby: het is een mentale, fysieke en emotionele reis die nooit ophoudt zich te verdiepen.

Juist daarom kiezen veel cursisten ervoor om hun verkenning te beginnen of verdiepen met een gerichte workshop, zoals de workshop Organische vormen: een perfecte manier om te ervaren hoe vloeiende lijnen, natuurlijke rondingen en ritmische beweging je werk verrijken.
Creatief oplossen
​Elke steen brengt zijn eigen uitdagingen met zich mee. De vraag hoe je een curve veilig vrijmaakt of hoe je diepte creëert in een ingewikkeld volume, dwingt je tot creatief denken. Daardoor ontstaat een vaardigheid die ook buiten het atelier waardevol is: het kunnen visualiseren van oplossingen nog vóór je ze uitvoert.

Een aantal mentale effecten springt er telkens uit.
  • Heldere concentratie. Je kunt niet anders dan volledig aanwezig zijn.
  • Geduld en vertrouwen. Niet elke slag levert precies op wat je voor ogen had, en dat mag.
  • Emotionele verwerking. Het harde materiaal blijkt opvallend zacht voor innerlijke processen.

​Of je nu een abstracte vorm maakt of een figuratieve beweging neerzet: steen geeft je emoties een fysieke uitdrukking. Dat is voor veel mensen bevrijdend en leidt vaak tot inzichten die je niet afdwingt, maar die zich tijdens het werken vanzelf aandienen.
wit rood sculptuur steen
De fysieke dialoog: kracht en finesse
Beeldhouwen is onlosmakelijk verbonden met het fysieke. Het is een ambacht dat je hele lichaam activeert, maar op een manier die verrassend toegankelijk is voor iedereen, ongeacht je kracht of fysieke gesteldheid.
  • Lichaamsbewustzijn. Je leert je lichaam op een nieuwe manier kennen. Hoe gebruik je je gewicht optimaal? Welke houding is ergonomisch verantwoord? De precisie van je slag, de controle over je gereedschap – het vraagt om een samenspel van kracht en finesse. Je zult merken dat je fitter wordt, niet door zware gewichten te heffen, maar door de bewuste, herhalende bewegingen die het beeldhouwen met zich meebrengt.
  • Fijne en grove motoriek. Van de grove hakbewegingen om overtollig materiaal te verwijderen tot het fijne polijstwerk om een oppervlak zijdezacht te maken, beeldhouwen traint zowel je grove als je fijne motoriek. Je handen worden gevoeliger, je coördinatie verbetert.
  • Aardse verbinding. Er is iets oerouds en bevredigends aan het werken met een natuurlijk materiaal dat miljoenen jaren oud is. Je bent verbonden met de aarde, met een proces dat de mensheid al duizenden jaren uitoefent. Dat fysieke contact met de steen, de geur, de textuur – het is een zintuiglijke ervaring die je diep grondt.
  • Aanpassing voor iedereen. In ons atelier in Leiden benadrukken we altijd dat fysieke kracht geen belemmering hoeft te zijn. We werken met lichtere materialen zoals speksteen en albast, en ik leer je technieken om met minimale inspanning maximale impact te creëren. Samen met Alex, die meester is in het veilig en ergonomisch omgaan met zware blokken, zorgen we ervoor dat je altijd comfortabel en veilig kunt werken, ongeacht eventuele lichamelijke ongemakken. Je kunt rustig zitten, of de steen op de perfecte hoogte zetten. Het draait om slim werken, niet om zwaar tillen.
guts bewerken steen
De eeuwige student: altijd nieuwe technieken, altijd nieuwe ervaringen
De ware schoonheid van het beeldhouwen is dat je nooit uitgeleerd raakt. Of je nu een hobbyist bent die net zijn eerste stuk voltooit of een (semi)professionele kunstenaar met een uitgebreid oeuvre, elke steen fungeert als een nieuwe leraar. Elke uitdaging en elke ‘blokkade’ die je overwint, voegt een nieuwe laag toe aan je ervaring en vergroot je inzicht in het materiaal én in jezelf.

Wanneer je de basis van speksteen beheerst, opent zich al snel een wereld aan andere materialen. De doorschijnendheid van albast, de hardheid van marmer of de gelaagde textuur van serpentijn nodigen je uit tot een andere benadering. Elk materiaal vraagt om zijn eigen technieken, gereedschappen en sensitiviteit. Juist die variatie houdt het proces fris en levendig; het maakt dat je voortdurend blijft leren en verkennen.
In dit leerproces is het ontdekken van organisch vormgeven voor veel cursisten een kantelpunt. Tijdens de workshop Organische vormen leer je hoe je vanuit intuïtie en ritme werkt, hoe je spanning en ontspanning in een lijn aanbrengt, en hoe je complexe bewegingen terugbrengt tot een eenvoudige, natuurlijke kern. Het is een verdieping die zowel beginners als ervaren makers nieuwe vrijheid geeft.

Ook in de vormtaal gaat een steeds diepere laag schuil. Je ontdekt hoe je kunt spelen met licht en schaduw, hoe je positieve en negatieve ruimte bewust inzet en hoe je complexe anatomische structuren kunt terugbrengen tot hun essentie. Tegelijkertijd leer je abstracte ideeën te vertalen naar tastbare vormen. De subtiele nuances van een lijn of de lichte helling van een curve blijken telkens opnieuw onuitputtelijke lessen, waardoor het beeldhouwen een continu onderzoek wordt.

Daarnaast breidt je inspiratiebron zich met elke stap uit. Alles wat je meemaakt, ziet of voelt, kan een aanleiding zijn voor een nieuwe richting in je werk. Je leert kijken met de ogen van een beeldhouwer: naar de vormen in de natuur, de beweging van het menselijk lichaam, de spanning of emotie die in een gezicht schuilt. Het dagelijkse leven wordt zo een bron van visuele en emotionele input, die je vervolgens in steen vertaalt.

En terwijl je blijft experimenteren, groeit langzaam je eigen signatuur. Dit is geen stijl die je in één keer kiest, maar een organisch proces dat zich ontwikkelt door jaren van ervaring. Je unieke manier van werken – jouw persoonlijke stijl – wordt rijker, gelaagder en meer doorleefd. Het is het levende bewijs dat beeldhouwen een reis zonder eindpunt is, een voortdurend verdiepen in materiaal, vorm en jezelf.
Maximaal genieten: de doorlopende cursus en de strippenkaart
Naarmate je meer ervaring opdoet, ontstaat je eigen handschrift. Het is geen stijl die je bewust kiest; het dient zich aan. Het verdiept zich, verandert mee met je leven en groeit door elk experiment dat je aandurft.

Omdat beeldhouwen geen lineair proces is, maar een doorlopende reis, hebben we onze lessen afgestemd op ontwikkeling in je eigen tempo.
  • Begeleiding die meebeweegt. Elke les sta ik klaar met artistieke en technische begeleiding. Beginners krijgen structuur, ervaren beeldhouwers verdieping en uitdaging. Twijfels, vragen en doorbraken horen allemaal bij het proces, en juist in die momenten ligt de groei.
  • De meerwaarde van een team. Alex en ik vullen elkaar perfect aan: terwijl ik focus op vorm, concept en techniek, zorgt hij voor de fysieke veiligheid, ondersteuning en 
organische vorm in steen
slimme oplossingen voor grotere stenen. Daardoor ontstaat een ontspannen, veilige werkomgeving waarin je vrij kunt creëren.
  • De kracht van de gemeenschap. Het atelier is een plek waar cursisten elkaar inspireren, feedback geven en successen vieren. Die onderlinge uitwisseling zorgt voor een warme, creatieve energie die je werk versterkt.
  • Vrijheid met de strippenkaart. Onze strippenkaart maakt het mogelijk om te komen wanneer de inspiratie of je agenda het toelaat. Veel cursisten waarderen het dat ze spontaan kunnen besluiten om langer te blijven wanneer ze in een goede flow zitten. Zo kun je echt de diepte in met je project, zonder dat het ritme wordt onderbroken.
De roep beantwoorden
Die diepe roep van de steen, die drang om iets blijvends te creëren met je handen – het is een geschenk. En het beantwoorden van die roep is een van de meest verrijkende beslissingen die je kunt nemen. Beeldhouwen is een constante reis van leren, groeien en het vieren van je eigen creativiteit. Het is een proces dat je mentaal scherpt, fysiek versterkt en emotioneel bevrijdt.

Laat je niet tegenhouden door de gedachte dat je 'niet goed genoeg' bent, of dat je al 'uitgeleerd' zou zijn. De steen wacht altijd met nieuwe lessen, en wij wachten in ons atelier om je te begeleiden op deze prachtige reis.

En als je voelt dat je de volgende stap wilt zetten – dat je nieuwsgierig bent naar natuurlijke beweging, vloeiende vormen en het creëren vanuit ritme en intuïtie – dan is de workshop Organische vormen een ideale, laagdrempelige manier om je beeldhouwproces te verdiepen. Je ontdekt technieken die je meteen kunt toepassen, je leert nieuwe vormen zien in je materiaal en je ervaart hoe bevrijdend het is om te werken zonder vooraf vaststaande uitkomst.

Kom en ervaar zelf de transformatieve kracht van beeldhouwen.

​Voel de vrijheid van het creëren, en ontdek hoe elke slag met de beitel je dichter bij jezelf brengt. Jouw volgende meesterwerk wacht op je – misschien begint het wel in de workshop Organische vormen bij Beeldhouwatelier Simone van Olst.
0 Opmerkingen

De eerste daad van verbeelding – de filosofie van de materie en de steenkeuze

10/1/2026

0 Opmerkingen

 
We hebben gezien dat de perfecte schets niet op papier ligt in onze eerste blog, maar in de motorische verbeelding van je brein, en dat de lijn met het hele lichaam moet worden belichaamd in onze tweede blog. Maar de essentie van beeldhouwen ligt bij de materie zelf.

Elke steen — of het nu de glinsterende, zachte speksteen is, de doorzichtige, harde albast, of de klassieke, onverbiddelijke marmer — stelt een andere vraag. En je keuze is niet neutraal. Het is de eerste daad van verbeelding.

In de masterclass Schets naar Beeld gaan we daarom diep in op de fenomenologie van de materie. Je leert de steen niet alleen te bewerken, maar deze ook te lezen, te begrijpen en te voelen als een dialoogpartner.
deelnemer schets naar beeld
De filosofie van de steen driehoek
De meest voorkomende fout is dat een beginner een idee heeft en vervolgens een steen kiest om dat idee uit te voeren. Wij draaien het om. Je luistert eerst naar wat de steen wil vertellen.

De kennis die we delen
De eigenschappen van de steen bepalen de aard van je sculptuur en de houding van de beeldhouwer.
  1. Speksteen (de toegankelijke zachtheid). Speksteen is zacht, warm en vergevingsgezind. Het is de ideale steen om snel volume te creëren. De vraag die speksteen stelt, is: “Waar ligt mijn spontane vorm?” De dialoog is snel, vloeiend en nodigt uit tot experiment. Het is perfect voor de Beelddenker die snel zijn associaties en vormen wil zien verschijnen.
  2. Albast (de lichte mysticus). Albast is harder en heeft een ongelooflijke, doorschijnende kwaliteit. Het speelt met licht. De vraag die albast stelt, is: “Welke essentie wil ik onthullen?” Het vereist precisie en geduld. Je kunt niet zomaar slaan; je moet begeleiden. De sculpturen in albast worden vaak dragers van een innerlijke, etherische kwaliteit. Je leert het materiaal respecteren.
  3. Marmer (de eeuwige kracht). Marmer is de klassieke, dichte en harde materie. Het eist respect en technische discipline. De vraag die marmer stelt, is: “Welke vorm is het waard om eeuwig te zijn?” De bewerking is traag en de weerstand is hoog. Marmer dwingt tot een complete, onwankelbare intentie.
masterclass schets naar beeld
De kracht van zintuiglijke diepgang
In de masterclass leren we technieken om deze zintuiglijke eigenschappen al mee te nemen in je innerlijke repetitie.
​
Toen we de oefening van de motorische verbeelding deden, werden de deelnemers gevraagd om niet alleen de beweging van de beitel voor te stellen, maar ook de gevolgen op de materie te voelen.
  • Als je ‘vrijheid’ in albast wilt maken, voel je de beitel zachtjes de doorschijnende, witte massa afschilferen. De beweging is begeleidend.
  • Als je ‘conflict’ in marmer wilt maken, voel je de stoot van de hamer terugkomen in je pols. De beweging is gecontroleerd, strak en krachtig.​
Door de materie zo diep te integreren, begin je te denken als de steen. Je weet al hoe het voelt om de korrel van zandsteen te doorbreken, of hoe het is om de gladde, onverbiddelijke huid van marmer te polijsten. De sculptuur is dan niet het resultaat van bewerking, maar van een vriendschappelijke, doch uitdagende dialoog.
De filosofische erfenis: zien wat eruit wil
Ons atelier in Leiden, waar Alex en ik al bijna 25 jaar lesgeven, staat in een lange traditie. We verwijzen graag naar het idee dat de vorm al in de steen zit, en de taak van de beeldhouwer is enkel om deze te bevrijden. Dit is een concept dat al bij Michelangelo speelde.

Dit filosofische principe wordt pas tastbaar wanneer je de materie begrijpt op het diepe niveau dat wij aanbieden. De steen heeft een ‘stem’, en door je motorische systeem te trainen om zintuiglijk te luisteren naar die stem, wordt jouw bewerking de perfecte articulatie.

Dit alles is de reden waarom onze masterclass veel meer is dan een Schets naar Beeld cursus. Het is een les in materiaalrespect en artistieke intentie.

In onze volgende en laatste blog duiken we in het mentale proces: hoe je met jouw snelle, associatieve brein (de chaos schriftjes!) deze diepgaande kennis over de materie en het lichaam perfect kunt structureren.
simone van olst lezing
Wil jij het verschil tussen speksteen en marmer voelen tot in de kern van je motorische verbeelding? De volledige dialoog met de materie leer je alleen in de masterclass Schets naar Beeld. Meld je aan voor de nieuwsbrief om als eerste op de hoogte te zijn wanneer de volgende editie plaatsvindt! En kom alvast het verschil voelen: boek een strippenkaart om de unieke eigenschappen van onze materialen in het atelier te ervaren.
0 Opmerkingen
<<Vorige

    Simone van Olst

    Beeldhouwer, begeleider kunstenaars, museum lover, organisator culturele projecten, kunstlezingen, schrijver.

    Archief

    Maart 2026
    Februari 2026
    Januari 2026
    December 2025
    November 2025
    Oktober 2025
    September 2025
    Augustus 2025
    Juli 2025
    Juni 2025
    Mei 2025
    April 2025
    Maart 2025
    Februari 2025
    Januari 2025
    December 2024
    November 2024
    September 2024
    Februari 2022
    Januari 2022
    December 2021
    November 2021
    Oktober 2021
    September 2021
    Juni 2021
    December 2020
    November 2020
    Oktober 2020
    September 2020
    Oktober 2019
    Juni 2019
    Oktober 2018
    September 2018
    Juni 2018
    Mei 2018
    December 2016
    November 2016
    Oktober 2016
    September 2016
    Augustus 2016
    Juli 2016
    Juni 2016
    Mei 2016
    April 2016
    Maart 2016
    Februari 2016
    Januari 2016
    December 2015
    November 2015
    Oktober 2015
    September 2015
    Augustus 2015
    April 2015
    Maart 2015
    Januari 2015
    December 2014
    November 2014
    September 2014

    Categorie

    Alles
    Abstractie
    ADHD
    Albast
    Alex Sluimer
    Angst
    Balans
    Beelden
    Beeldhouwatelier Leiden
    Beeldhouwen
    Boeken
    Brein
    Chaos Schriftjes Methode
    Compositie
    Creatief Proces
    Creativiteit
    Denkwerk
    Diepte En Perspectief
    Divergent Denken
    Doe Het Zelf
    Emotionele Inhoud
    Energie
    Exposities
    Genieten
    Healing
    Hygge
    Innerlijke Rust
    Innovatie
    Inspiratie
    Kristal
    Kunst Leiden
    Kunstroute
    Lagom
    Leidse Kunstroute
    Marmer
    Mentale Rust
    Mindset
    Narratief
    Negatieve Ruimte
    Overvloed
    Persoonlijke Groei
    Persoonlijke Ontwikkeling
    Productieviteits Druk
    Productiviteit
    Psycologie
    Rust
    SamStone
    Schilderkunst
    Sculptuur
    Simone Van Olst
    Slaap
    Slapen
    Speksteen
    Steenbeeldhouwen
    Steensoorten
    Tentoonstelling
    Textuur
    Veerkracht
    Vertouwen
    Waxinelichtje
    Workshop
    Zelfliefde

    RSS-feed


​Neem contact op of kom langs:
Foto

atelier

Kenauweg 17a
​
2331 BA Leiden
​
Openingstijden

CONTACT

Telefoon:
​06-285 68 997
​
Mail:
[email protected]

bedrijfsgegevens

KVK nummer:
​57186820
​
Btw identificatienummer: NL001980586B04

PRIVACY

Privacyverklaring

Cookieverklaring
​
Algemene voorwaarden