Het rolluik van het atelier aan de Kenauweg is geopend en de winter wordt verruild voor een prille lentedag vol zon. Terwijl het eerste licht naar binnen valt en de stofdeeltjes in de lucht doet oplichten, ontstaat er in de werkruimte een heel andere frequentie. Hier werk ik, Simone van Olst, aan Filter van de luwte. Dit derde ankerpunt in mijn serie van zes vormt een tastbare manifestatie van beheerste energie. Het is een noodzakelijke schakel tussen de onvoorwaardelijke geborgenheid van mijn eerdere Duinvallei-serie en de radicale blootstelling van de Vagus Litora-serie.
| Het ontstaan: van chaos naar concept Mijn werkproces begint nooit bij de steen zelf, maar in de creatieve databank van mijn hoofd. Dat is een plek van snelle associaties en constante activatie die ik als ADHD-er maar al te goed ken. De oervorm van dit filter werd geboren in mijn 'chaos schriftjes', het visuele logboek waarin ik de pulserende cadans van technomuziek en de complexe cycli van permacultuur vertaal naar conceptuele lijnen. In een tijdperk waarin de buitenwereld ongefilterd onze mentale ruimte binnenmarcheert, stelt dit beeld de radicale vraag: hoe beschermen we onze essentie zonder ons volledig af te sluiten? |  |
De methodiek van de lamellen
De expertise die ik in bijna vijfentwintig jaar dialoog met steen heb opgebouwd, stelt mij in staat om via direct carving de kern van de materie vrij te leggen zonder deze geweld aan te doen. Voor Filter van de luwte koos ik puur wit albast, een materiaal dat partnerschap biedt in de zoektocht naar transparantie en lichtval.
De expertise die ik in bijna vijfentwintig jaar dialoog met steen heb opgebouwd, stelt mij in staat om via direct carving de kern van de materie vrij te leggen zonder deze geweld aan te doen. Voor Filter van de luwte koos ik puur wit albast, een materiaal dat partnerschap biedt in de zoektocht naar transparantie en lichtval.
 | Het meest opvallende kenmerk is het ritme van de lamellen die ik minutieus en diep uit de steen heb gesneden. Deze lamellen zijn geen decoratie, maar een visuele interventie voor de snelle geest. Wetenschappelijk gezien weten we dat onze hersenen voortdurend op zoek zijn naar patronen om informatie te filteren. Waar natuurlijke filters soms ontbreken en prikkels met de kracht van een vloedgolf binnenkomen, breken deze ribben de inkomende lichtinval van de wereld. Het is de kunst van het doseren: je laat precies genoeg door om verbonden te blijven, maar behoudt voldoende afstand om niet overspoeld te raken. |
Het debat met de witte materie
Tijdens het hakken van deze lamellen ontstond er een intensief debat tussen mijn wilskracht en de integriteit van het witte albast. Bij direct carving kun je namelijk niets herstellen; elke slag van de beitel is een definitieve keuze. Het is een fysieke uitwisseling waarbij ik de weerstand van de steen moet aanvoelen om te weten hoe diep ik kan gaan zonder dat de structuur bezwijkt. Terwijl het witte stof als een dunne sluier over mijn handen viel, dwong de steen mij tot absolute eerlijkheid. Je kunt het materiaal niet dwingen; je moet samenwerken met de natuurlijke gelaagdheid om die fragiele transparantie te bereiken. Dit proces brengt je zenuwstelsel volledig tot rust, omdat de focus op de trilling van de beitel geen ruimte meer laat voor de ruis van de buitenwereld.
Tijdens het hakken van deze lamellen ontstond er een intensief debat tussen mijn wilskracht en de integriteit van het witte albast. Bij direct carving kun je namelijk niets herstellen; elke slag van de beitel is een definitieve keuze. Het is een fysieke uitwisseling waarbij ik de weerstand van de steen moet aanvoelen om te weten hoe diep ik kan gaan zonder dat de structuur bezwijkt. Terwijl het witte stof als een dunne sluier over mijn handen viel, dwong de steen mij tot absolute eerlijkheid. Je kunt het materiaal niet dwingen; je moet samenwerken met de natuurlijke gelaagdheid om die fragiele transparantie te bereiken. Dit proces brengt je zenuwstelsel volledig tot rust, omdat de focus op de trilling van de beitel geen ruimte meer laat voor de ruis van de buitenwereld.
De veilige haven in de steen
Achter de ritmische barrière van de lamellen bevindt zich een diepe, gepolijste holte. Deze verstilde ruimte refereert direct aan de luwte van de vallei uit mijn eerdere werk. Waar de Duinvallei-serie ons nog volledig omsloot met volle vormen als een zachte deken, leert Filter van de luwte ons dat we veiligheid kunnen creëren door middel van structuur.
Als je met je vingers over deze holte strijkt, voel je de zachte welving die we in het atelier vaak vergelijken met een mandarijnpartje: vol, sappig en kwetsbaar. In deze holte is het albast op zijn dunst, waardoor een zachte gloed wordt doorgelaten. Dit is het bewijs dat kwetsbaarheid en kracht hand in hand gaan. Het is een refugium tegen de stormen van een overprikkelde wereld, een plek waar je naartoe kunt keren om weer op adem te komen.
Achter de ritmische barrière van de lamellen bevindt zich een diepe, gepolijste holte. Deze verstilde ruimte refereert direct aan de luwte van de vallei uit mijn eerdere werk. Waar de Duinvallei-serie ons nog volledig omsloot met volle vormen als een zachte deken, leert Filter van de luwte ons dat we veiligheid kunnen creëren door middel van structuur.
Als je met je vingers over deze holte strijkt, voel je de zachte welving die we in het atelier vaak vergelijken met een mandarijnpartje: vol, sappig en kwetsbaar. In deze holte is het albast op zijn dunst, waardoor een zachte gloed wordt doorgelaten. Dit is het bewijs dat kwetsbaarheid en kracht hand in hand gaan. Het is een refugium tegen de stormen van een overprikkelde wereld, een plek waar je naartoe kunt keren om weer op adem te komen.
 |  |
Tussen beschutting en beweging
Dit werk legitimeert de overgang in mijn oeuvre. Het grijpt terug naar de noodzaak van een veilige haven, maar fungeert tegelijkertijd als voorbode van de Golven. De lamellen kondigen de versplintering en transparantie aan die in de latere series de overhand zullen nemen. De vorm begint zich hier tastbaar te openen. Het is een eerste, bewuste stap naar de radicale eerlijkheid waarbij camouflage wordt weggespoeld om de onvervalste kern te tonen.
Dit werk legitimeert de overgang in mijn oeuvre. Het grijpt terug naar de noodzaak van een veilige haven, maar fungeert tegelijkertijd als voorbode van de Golven. De lamellen kondigen de versplintering en transparantie aan die in de latere series de overhand zullen nemen. De vorm begint zich hier tastbaar te openen. Het is een eerste, bewuste stap naar de radicale eerlijkheid waarbij camouflage wordt weggespoeld om de onvervalste kern te tonen.
Ontmoet de steen in Parijs en Leiden
Ik nodig de toeschouwer uit tot een contemplatieve interactie met dit ankerpunt van rust.
Mijn volledige portfolio en de visuele logboeken van mijn proces zijn te vinden op simonevanolst.com.
Ik nodig de toeschouwer uit tot een contemplatieve interactie met dit ankerpunt van rust.
- In Parijs. Filter van de luwte claimt zijn eigen ruimte tijdens de expositie bij Marziart International Gallery (17e arrondissement) van 11 t/m 15 maart 2026. Vernissage op woensdagavond 11 maart.
- In Leiden. Voor wie de verstilling in de bron wil ervaren, is mijn atelier aan de Kenauweg 17a in Leiden geopend. Hier krijgt de transformatie dagelijks vorm te midden van de geur van bewerkte steen.
Mijn volledige portfolio en de visuele logboeken van mijn proces zijn te vinden op simonevanolst.com.
RSS-feed
