| Mijn naam is Simone van Olst, welkom op mijn blog. In onze cultuur wordt standvastigheid vaak verward met onverzettelijkheid. We leren dat we als een rots in de branding moeten staan, onveranderlijk en rigide. Maar wie vecht tegen de oceaan, zal uiteindelijk breken. Getijdenstroom, het vijfde werk in de overbruggings-serie Tussen de Getijden, daagt dit concept van veerkracht uit. Het nodigt de toeschouwer uit om niet langer te vechten tegen de stroom, maar om de macht van een vloeibare identiteit te omarmen. |
Mijn werkproces begint in de creatieve databank van het hoofd, een plek van snelle associatie en constante activatie. De oervorm van dit beeld ontstond echter met een zeldzame snelheid en intensiteit; ik zat in een enorme flow en de sculptuur onthulde zichzelf in slechts vijf dagen tijd. Waar mijn 'chaos schriftjes' normaal gesproken de repetitieve, pulserende cadans van technomuziek en de lijnen van permacultuur vastleggen om de oervorm te bepalen, nam de steen hier de regie over. Het was een proces van pure, vluchtige energie die direct werd vertaald naar een blijvende, tactiele vorm.
De expertise die ik in bijna 25 jaar dialoog met steen heb opgebouwd, stelde mij in staat om in dit warme agata albast de uiterste grens van het materiaal op te zoeken. Door middel van direct carving heb ik de kern van de materie vrijgelegd tot een flinterdun membraan dat bijna lijkt te vloeien. De kleur van de steen vertelt het verhaal van deze beweging zelf: een diep, aards chocoladebruin aan de basis loopt vloeiend over in transparante tinten van koffie met melk naarmate de vorm dunner wordt. Deze kleurovergang is cruciaal; het diepe bruin vertegenwoordigt onze wortels en de geborgenheid van de aarde, terwijl de lichtere tinten het proces van transformatie verbeelden.
Het meest radicale aspect van Getijdenstroom is het ontbreken van een vaste sokkel. Waar eerdere sculpturen een gedefinieerd rustpunt hadden, dwingt dit werk tot actieve interactie. Het heeft geen opgelegd 'onder' of 'boven', wat symbool staat voor de constante veranderlijkheid van onze eigen behoeften. Voor een brein met snelle verbanden, dat vaak moet navigeren door een wereld die rigide structuren eist, is deze vrije vorm een bevrijding. De sculptuur is volledig keerbaar; door haar fysiek te draaien veranderen de tinten en de lichtinval, wat ons eraan herinnert dat balans niet iets is wat je bént, maar iets wat je voortdurend víndt.
Binnen de evolutie van mijn oeuvre vormt Getijdenstroom de cruciale stap tussen de 'oase' en de 'vloeibaarheid'. Dit werk grijpt enerzijds direct terug naar de Duinvallei en de noodzaak van een veilige haven, waarbij de bruine agata-tinten nog herinneren aan de geborgenheid van de aarde. Tegelijkertijd valt dit beeld onherroepelijk onder de dynamiek van de Vagus Litora-serie (de Golven).
| De steen begint hier letterlijk te vloeien als een voorbode van de golf die alles meeneemt. Het is de laatste stap voordat de vorm volledig wordt "gestript tot op het bot" en de aardse kleuren plaatsmaken voor het pure, transparante wit van de brekende golf. Het is de ultieme ‘audit’ om te bepalen wat écht essentieel is wanneer alle camouflage wordt weggespoeld. |
Je bent van harte uitgenodigd om de interactie met dit vloeibare identiteitsbewijs aan te gaan:
- Locatie: Marziart International Gallery, 17e arrondissement, Parijs.
- Data: 11 t/m 15 maart 2026.
- Vernissage: Woensdagavond 11 maart 2026.
Mocht je niet in Parijs kunnen zijn, dan ben je welkom in ons atelier aan de Kenauweg 17a in Leiden. Hier, waar de transformatie dagelijks vorm krijgt, kun je zelf ervaren hoe de warme bruintinten transformeren in het licht en hoe dit werk de brug slaat naar de toekomst.
Online portfolio & verhalen: simonevanolst.com
RSS-feed