Het laatste licht in Batignolles - Inpakken, reflecteren en koesteren

Na een week die werkelijk voorbij is gevlogen, is het moment daar. De zon staat laag boven de daken van de Rue Legendre en werpt een warme gloed door de grote ramen van de galerie. Het is zondagmiddag, de deuren van Marziart gaan voor de laatste keer deze week dicht, en Alex en ik, Simone van Olst  beginnen aan het zorgvuldige proces van het inpakken. Het ophalen van de sculpturen is altijd een moment van verstilling; de adrenaline van de opening maakt plaats voor een diepe voldoening.

De Parijse zes: een verkenning van de grens
Mijn eigen serie, die ik speciaal voor deze expositie heb gecreëerd, heeft hier een week lang mogen "ademen" in het Parijse licht. De serie van zes werken — Echo van de helderheid, Getijdestroom, Filter van de luwte, Blootlegging van de bodem, Fragment van de stilte en Membraam van de zeebodem — was voor mij een technisch en emotioneel experiment. Ik heb de grenzen van de materie opgezocht; hoe dun kan ik de wanden van het albast maken voordat de steen zijn constructieve kracht verliest?

Het was bizar mooi om te zien hoe de bezoekers letterlijk om de beelden heen bewogen om de zachte witheid en de subtiele transparantie van het albast te vangen. Juist doordat albast die dichte, fijne structuur heeft, absorbeert en filtert het het licht op een manier die bijna fluweelachtig aanvoelt. De serie onderzoekt die dialoog tussen de massieve steen en de omringende ruimte. Terwijl ik ze nu in de zachte doeken wikkel, voelt het alsof ik zes oude vrienden inpak die in deze galerie echt tot leven zijn gekomen.

Een diepe buiging voor de groep
Een expositie is een dialoog, en de gesprekken met onze collega-exposanten waren de krenten in de pap. We willen de schilders bedanken voor hun kleurrijke gezelschap: Annette Paulsen, Jups Kluyskens, Geke uit de Bosch, Katrin Schöß, Kimmo Pasanen, Isabelle Evrard, Sophie Larroche, Tatiana Mordkovich, Sigrid Mirus en Maren Goldenbaum-Henkel. De fotografen Marc Olthoff en Ingrid Nijenhuis boden ons een nieuwe kijk op de werkelijkheid.

En natuurlijk mijn vakgenoten in de ruimte: Carina Sluyter, David Giles, Guus van Enckevort en Rob Chevallier. Dank voor de technische uitwisselingen over materie en vorm. Dank ook aan Marion Zimmermann van Marziart voor het feilloze podium in deze wereldstad.

De oogst voor het atelier
Terwijl we de kratten sluiten en de galerie weer wit en stil achterlaten, reflecteren we op wat we meenemen naar de Kenauweg. Deze week in Parijs heeft onze creatieve databank tot de rand toe gevuld. We nemen deze hernieuwde energie en diepgang mee terug naar onze eigen sculpturen, maar ook direct naar onze cursisten, de masterminders en alle deelnemers in het atelier.
​
De lessen over de "huid" van de steen, de durf om buiten de lijntjes te schetsen en de zoektocht naar de essentie van een vorm gaan we direct delen. We kunnen niet wachten om weer samen met jullie de 'chaos schriftjes' open te slaan en die Parijse inspiratie om te zetten in nieuwe, krachtige vormen. Parijs, bedankt voor de lessen en de schoonheid. We komen terug, maar eerst gaan we thuis weer aan de slag met alles wat we hier hebben geleerd.

Tot snel, Parijs
Terwijl de laatste kratten worden gesloten, kijken we elkaar aan en weten we: dit was niet de laatste keer. De energie van deze stad en de manier waarop onze beelden hier tot hun recht kwamen, smaken naar meer. We spreken dan ook de vurige wens uit om heel snel weer terug te keren naar Parijs voor een nieuwe expositie, misschien later dit jaar al of anders zeker volgend jaar. Parijs, bedankt voor de lessen en de schoonheid. We komen terug, maar eerst gaan we thuis weer aan de slag met alles wat we hier hebben geleerd.

De serie van zes is inmiddels weer te bewonderen aan de Kenauweg 17a. Kom gerust langs tijdens de lessen op dinsdag, woensdag of zaterdag!

Wij kijken met veel vermoeidheid combineert met nieuwe energie terug op een zeer geslaagde en inspirerende week. ​Benieuwd naar wat wij verder hebben gedaan in Parijs? Houd onze blogs in de gaten voor alle musea die we hebben bezocht! Geloof ons, je bent nog lang niet uitgelezen. Tot dan!