| Parijs bezoeken als kunstliefhebber is altijd een goed idee, maar halverwege maart 2026 was het voor ons, Simone van Olst en Alex Sluimer extra bijzonder. De directe aanleiding van onze trip was de feestelijke opening van mijn eigen expositie bij Marziart International Galerie in de wijk Batignolles. Het was een bizar mooi moment om mijn nieuwe serie van zes beelden; speciaal voor deze stad gemaakt, voor het eerst aan het Parijse publiek te tonen. Met die euforische energie als basis, besloten we er een volledige week van te maken om de stad als een spons op te zuigen. De basis, vind rust in het 17e Onze thuisbasis was het 17e arrondissement. Een absolute aanrader als je niet tussen de selfiesticks wilt slapen. Het is een rustige, veilige buurt met alle faciliteiten, denk aan die heerlijke bakkers op de hoek, maar zonder de hectiek. Met drie of vier haltes met de metro sta je zo aan de Seine en midden in het kunst-geweld. Het gaf ons de ruimte om 's avonds de indrukken van de dag te verwerken voordat we de volgende ochtend weer op pad gingen. |
In maart viel de drukte ons bizar mee. Bijna overal konden we zonder vooraf gekochte kaartjes zo doorlopen. Alleen bij Musée d'Orsay moesten we een kwartiertje wachten, maar voor die collectie sta ik met liefde even in de rij. Onze week zag er als volgt uit:
Woensdag: de intieme start
Na de drukte rondom de voorbereidingen van de expositie, begonnen we bij de plekken waar je als beeldhouwer de vingerafdrukken in de klei bijna nog ziet zitten. We hebben veel gelopen tussen deze musea om de architectuur van de stad op te zuigen.
- Institut Giacometti. Een verborgen parel in een prachtig art deco herenhuis. Het gereconstrueerde atelier geeft je het gevoel dat de meester zelf net even een kop koffie is gaan halen.
- Musée Maillol. Hier bewonderden we de robuuste, vrouwelijke vormen die zo kenmerkend zijn voor zijn werk. De rust in dit museum is een verademing.
- Musée Zadkine. Een droomplek verscholen in het groen. De ruwe houten beelden in het daglicht van het atelier herinneren ons aan de directe verbinding tussen materiaal en maker.
Vandaag stond in het teken van de dialoog tussen historie en vernieuwing.
- Sennelier. Geen museum, maar een bedevaartsoord. Tussen de pigmenten en de geur van olie verf voel je de aanwezigheid van alle grote kunstenaars die hier hun materiaal haalden.
- Bourse de Commerce. De hypermoderne ingreep van Tadao Ando in dit historische ronde gebouw is adembenemend. Een perfecte plek om te zien hoe contemporary art en architectuur versmelten.
- Musée Rodin. De onbetwiste meester. Wandelen door de beeldentuin met The Thinker op de achtergrond blijft een van de meest inspirerende ervaringen in Parijs.
Vrijdag: revolutie en lijnen
De dag van de grote contrasten: van negentiende-eeuwse pracht naar rauwe, experimentele kracht.
- Musée d'Orsay. In dit oude treinstation voel je de energie van de vernieuwing. Naast de indrukwekkende beelden is het natuurlijk ook de plek voor de iconische Blue Water Lilies van Monet.
- Musée Picasso. De eigenzinnige lijnen en de enorme variëteit aan materialen in dit statige pand in de Marais laten zien dat creativiteit geen grenzen kent.
Een dag voor reflectie en transparantie.
- Fondation Cartier. Een glazen paleis waar contemporary art, design en natuur op een waanzinnige manier samenkomen. Het gebouw van Jean Nouvel lijkt soms bijna te verdwijnen in de omliggende tuin.
Zondag: de grand finale
Onze laatste dag was een absolute topdag. Omdat ze vlak bij elkaar liggen, bezochten we drie iconen op loopafstand van elkaar.
- Musée de l'Orangerie. Een moment van totale verstilling bij de Water Lilies. De manier waarop het licht hier binnenvalt, maakt de ervaring bijna meditatief.
- Petit Palais. Een ode aan het ambachtelijke vakmanschap. De gratis collectie is indrukwekkend, maar vergeet vooral niet even de binnentuin op te zoeken voor een rustmoment.
- Grand Palais. We sloten af bij dit monumentale bouwwerk. De schaal en de stalen constructie zijn een prachtig symbool voor de grootsheid van de stad, een waardige afsluiting voordat we de expositie weer gingen afbouwen.
| De grote kanalisatie, van Parijse ruis naar beeld Misschien vraag je je af hoe wij deze enorme berg aan inspiratie, al die boeken, schetsen en foto's, nu eigenlijk verwerken zonder dat ons hoofd overloopt. Voor mij is de 'chaos schriftjes' methode daarin heilig. Alle losse flarden, de texturen die ik zag bij Giacometti of de gedurfde lijnen uit de Bourse de Commerce, komen samen in mijn creatieve databank. Wij zijn niet bang op in musea even ons schetsboekje erbij te pakken, en omdat we dan even tijd nemen op de kunst die we zien echt op te nemen, blijft het ook beter hangen. En nee, je hoeft niet te kunnen tekenen. Teken juist wat jij ziet! Ik leg snel verbanden en gebruik deze nieuwe kennis om onze lessen en masterclasses in ons atelier in Leiden direct meer diepgang te geven. We kanaliseren de expertise van de Parijse meesters naar de beitels van onze eigen cursisten. Zo blijft die reis niet alleen een mooie herinnering aan mijn eigen expositie, maar wordt het een actieve brandstof voor alles wat we in het atelier maken. |
Het grootste cadeau van Parijs in maart is zonder twijfel de verstilling. Terwijl de stad langzaam ontwaakt, kun je in de musea nog echt even alleen zijn met een kunstwerk. Het geeft je de zeldzame ruimte om te observeren hoe het zachte lentelicht op het marmer valt of hoe een specifieke lijn wegloopt in de ruimte, zonder dat je wordt opgejaagd door de massa. In deze periode is er geen gedrang of gehaast; het is een intieme ervaring tussen jou en de kunst, waarbij de inspiratie overal voor het oprapen ligt en de beruchte wachtrijen vrijwel overal ontbreken.
Als je deze artistieke reis zelf wilt beleven, raden we je aan om een uitvalsbasis te zoeken in het 17e arrondissement. Het is een heerlijk rustige en veilige wijk van waaruit je zo bij de Seine bent. Voor de afstanden langs de rivier pakten wij vaak een Vélib, maar we adviseren vooral om de rest te voet te doen zodat je geen enkel architectonisch detail mist. Een gouden tip voor de planning is om de drie grote iconen te combineren: Musée de l'Orangerie, Petit Palais en Grand Palais liggen op korte loopafstand van elkaar, waardoor je een indrukwekkende 'grand finale' aan je bezoek kunt geven zonder kostbare tijd te verliezen.
Wat een heerlijke reis was dit. Het was de perfecte herinnering aan waarom we doen wat we doen: de onstuitbare drang om te creëren en de schoonheid van de vorm te vieren. Parijs in maart heeft ons niet alleen rust gegeven, maar vooral een enorme dosis nieuwe energie en inspiratie die we weer meenemen naar ons eigen atelier. Op naar het volgende project!
RSS-feed