| Simone van Olst hier, en vandaag wil ik het met jullie hebben over iets wat de meeste mensen zo snel mogelijk wegvegen: het stof. In ons beeldhouwatelier in Leiden is stof geen overlast, maar een gids. Het is een zachte, witgrijze sluier die je beeld bedekt en je, als je goed kijkt, precies vertelt waar je bent op je creatieve reis. En het heeft een magische kracht: het helpt je om te zien waar je vormen zich ontwikkelen, waar je nog moet werken, en waar je de lijnen van je sculptuur kunt verleggen. Ik zie het vaak in de les: de rasp vliegt over de steen, de spieren werken, en het stof hoopt zich op in de holtes en rond de uitstulpingen. En instinctief pak je een kwast om het weg te vegen, om een 'schoon' beeld te krijgen van je vooruitgang. Maar ik wil je uitdagen om dat eens niet te doen. Laat het stof liggen. Kijk er eens naar. Het stof vertelt je een verhaal. |
Waarom dan, vraag je je af, je beeld niet steeds schoonmaken? Omdat het stof van de rasp zich gedraagt als een peiling die de diepte en de welvingen van je vorm onthult.
Stel je voor dat je een zachte, organische vorm aan het maken bent, een vloeiende lijn, een ronde welving. Terwijl je raspt, merk je dat het stof zich op sommige plekken ophoopt, terwijl het op andere plekken makkelijk wegvalt. Die ophoping van stof is geen toeval. Die laat je precies zien waar het reliëf in je sculptuur nog het laagste is. Het is als een landkaart van je beeld.
Waar het stof zich ophoopt, daar is je dalletje. En waar het stof gemakkelijk wegvalt, daar is de bolling, de hoogte, de strakke lijn.
Ik noem dit vaak 'kijken met je handen en je ogen tegelijk'. Je bent zo gefocust op de beweging van je handen en de rasp, dat je soms vergeet om van een afstandje te kijken. Het stof dwingt je om precies dat te doen. Het creëert een visueel contrast dat je vertelt waar je nog meer steen moet weghalen om die vloeiende lijn te creëren, die je in je hoofd hebt.
| Van holte naar vorm: De kracht van het verleggen van de lijn Als je dan kijkt naar je sculptuur, zie je misschien dat er een holte is die je niet had verwacht. Een plek waar je rasp minder diep heeft geraspt. Als je dan het stof laat liggen, zie je dat de 'lijn' van je vorm om die holte heen beweegt. En je hebt twee keuzes:
|
| Fouten bestaan niet: Alleen nieuwe richtingen In ons atelier geloof ik niet in fouten. Ik geloof in nieuwe richtingen. Die lijn die je per ongeluk hebt gemaakt, die holte die je niet had verwacht, het stof dat zich ophoopt – dat zijn geen mislukkingen. Dat zijn kansen. Het stof, dat je zojuist nog wilde wegvegen, wordt een van je meest waardevolle gereedschappen. Het is de zachte herinnering van de steen aan de plekken waar je al bent geweest, en het wijst je de weg naar waar je nog moet gaan. Het leert je om te observeren, om te luisteren, en om te reageren. Dus de volgende keer dat je aan je sculptuur werkt, en je ziet het stof zich ophopen, sta dan even stil. Kijk ernaar. Laat het je vertellen wat het wil vertellen. Want in die zachte, grijze sluier schuilt de wijsheid van je volgende stap, en de belofte van een onverwachte, prachtige vorm. Wil je dat ik je laat zien hoe je een lijn verlegt met behulp van je stof, of hoe je ziet waar je nog wat weg kunt halen rondom je holte? Geef het maar aan in de les, dan help ik je opweg! |
Wil je de magie van het stof zelf ervaren en leren hoe je de taal van de steen spreekt? In ons atelier begeleiden we je graag op jouw reis, met alle raspen, schuurmatjes en stenen die je nodig hebt. Boek vandaag nog jouw proefles en duik in jouw creatieve oase!
RSS-feed