Tussen TGV en TWA - waarom we een boekenclub voor kunstenaars nodig hebben

De wereld is druk, de digitale ruis is oorverdovend, en wat doen mensen massaal? Ze zoeken de stilte van het geschreven woord. Overal ter wereld schieten boekenclubs als paddenstoelen uit de grond. Mensen komen samen, vaak met een glas wijn of een kop sterke koffie, om de verhalen en ideeën in romans te ontleden. Ze zoeken verbinding rond het inzicht.

En als ik kijk naar mijn eigen leven, zie ik diezelfde spanning: de chaos van mijn gedachten is vaak een TGV-trein die met topsnelheid door mijn hoofd dendert. Maar de tegenhanger? Dat is mijn innerlijke TWA-vlucht, (Trans World Airlines) die grote, academische vlucht die ik maak zodra ik een zwaar kunstboek open sla. Dan stap ik uit de alledaagse druk en stijg ik op naar de wereldse, tijdloze dimensies van de kunst literatuur.

En dat snap ik helemaal. Sterker nog, ik ben zelf de grootste boeken-carnivoor die je zult tegenkomen.
Mijn leeslijst is, net als mijn hoofd, een creatieve databank vol onverwachte wendingen: van Scandinavische thrillers (want die spanning is de perfecte tegenhanger voor de rust in mijn atelier) tot, en dit is mijn absolute passie, kunstboeken in alle vormen en soorten. Van poëtische romans over het leven van een kunstenaar tot zware naslagwerken over architectuur, mode, en hedendaagse beeldende kunst. Je kunt het zo gek niet maken.

Mijn droom is altijd al geweest: als de romanlezers samenkomen, waarom dan niet wij? Waarom geen club voor diegene wiens hart sneller gaat kloppen van de theorieën achter een mobile van Calder, of de zachte, vloeiende spanningen in het werk van Jean Arp, Henry Moore en Barbara Hepworth? We hebben een boekenclub nodig voor mensen die lezen om te zien, te voelen, en te creëren.

De bibliotheek als ankerplaats
Mensen die mij kennen, weten dat mijn liefde voor boeken soms een logistieke uitdaging is. De museumshop na elk bezoek aan een galerie of experimentele tentoonstelling? Dat is mijn grootste vriend. Alex kan erover meepraten; hij sjouwt vaak kilo’s papier de auto in. Thuis zouden de boeken door onze houten vloerbalken storten, vrees ik. Gelukkig staan al die boeken hier in ons beeldhouwatelier in Leiden met een betonnen vloer, waar ze als een soort stille, gewichtige community fungeren. Ze zijn de academische ruggengraat van onze expertise.

Maar waarom is die stapel boeken zo belangrijk voor de beeldhouwer?
Boeken over kunst zijn de perfecte brug tussen de mentale TGV van de ideeën en de slow motion van het tastbare, fysieke werk in steen.

1. Input voor de creatieve databank. Mijn ADHD-hoofd heeft een constante, hoogwaardige stroom van input nodig om de beste output te genereren. Romans over kunstenaars geven inzicht in de psychologie achter het creatieve proces. Boeken over architectuur geven inzicht in vormspanning, schaal, en leegte. Die kennis is het zaadje voor de Transformatie die je zoekt in je eigen sculpturen.
2. De noodzaak van verbinding. Je leest over de worstelingen van grote meesters, hun twijfels, hun chaos-schriftjes vol mislukte schetsen. Dat relativeert de eigen angst om te falen in het atelier. Je bent niet alleen.
3. De fundering van de vorm. Je kunt geen diepgaande, abstracte kunst maken als je alleen maar op instinct werkt. Je moet begrijpen wat structurele integriteit betekent, wat minimalisme inhoudt, en hoe licht en vorm elkaar beïnvloeden. Die kennis vind je in de boeken.

Van boek naar beitel is de noodzaak van discussie
Waar het om gaat, is dat lezen ons vult, maar dat praten over wat we lezen ons verankert in de wereld.
Als je een kunstboek leest over de verhouding tussen massa en leegte, of een architectuurboek over het belang van de onafgewerkte muur, dan wil je dat bespreken met mensen die óók met hun handen in de materie staan. Je wilt horen hoe die theorie resoneert bij iemand die worstelt met het polijsten van albast of het vinden van de perfecte curve in marmer.

Dit is waarom de boekenclubs voor romans floreren: ze geven structuur aan de reflectie. En die structuur is precies wat wij nodig hebben voor de slow living die hoort bij het beeldhouwen.

We schrijven in dit atelier niet voor niets blogs over de boeken in onze atelier-boekenkast. Dat is onze manier om de lezer uit te dagen en te tonen hoe theorie en praktijk onlosmakelijk verbonden zijn. Dit is de academische onderbouwing van onze methode; het gaat niet alleen om de beitel, het gaat om de filosofie erachter.

En nu de grote vraag aan jou, lezer: welk boek heeft jouw blik op vorm of leegte voorgoed veranderd? Was het misschien een biografie over Hepworth die je aanzette tot de piercing in steen, of gaf een roman over architectuur je de moed om eindelijk die negatieve ruimte in je beeld toe te passen? Deel hieronder in de reacties welk boek jij direct zou willen bespreken in een club voor beeldhouwers! Want jouw lezing is net zo waardevol als jouw sculptuur.

De oplossing in ons atelier als focus voor kunst discussie
Ons atelier is al de fysieke manifestatie van die filosofie. Het is de plek waar creatie, techniek, en reflectie samenkomen.
​
Wij dagen je uit om die boeken mee te nemen, de inzichten die je hebt opgedaan over vorm en ruimte, en die direct te vertalen naar je werk.

• De vaste afspraak (de strippenkaart).  Onze strippenkaarten zijn het dichtst dat we komen bij een gestructureerde 'kunstboeken club' en atelierbezoek in één. Je reserveert een vast, wekelijks moment (dinsdag-, woensdagavond,donderdag-, vrijdag of zaterdag overdag). Dit dwingt je om de theorie die je hebt gelezen over bijvoorbeeld de abstracte vormtaal, direct te testen in de steen. Je komt hier niet alleen om te werken, maar ook om de ideeën van de week te gronden. Alex en ik zijn jouw sparringpartners die de brug slaan tussen de boeken en de beitel.
• Masterclasses en lezingen. Onze masterclasses en lezingen over specifieke materialen of artistieke stromingen zijn in feite diepgaande, interactieve sessies over de 'boeken'. Wij leveren de expertise en de academische onderbouwing, en dagen jou uit om jouw eigen lezingen en inzichten over te dragen via je werk. Dit is de meest intense vorm van discussie over kunst.​

​De schoonheid van de steen is tijdloos, net als de ideeën die we in de boeken vinden. Laten we ze samenbrengen.